Seether - Si Vis Pacem Para Bellum
Reckless! - Not As Think As You Drunk
Valkyrie – Fear
BEAR – Propaganda
Elder - Omens
Nightwish - Human. :II: Nature.
Agenda
18 SEP
Rock Beats Cancer
26 SEP
Devils Rock For An Angel 2020
19 OKT
Peter Hook
29 OKT
Kensington
29 MEI
Waregemse Metal Day 2021
29 MEI
Annisokay
15 AUG
Alcatraz 2021

The odd man

Social Suicide slak: Tweet er over


 

 

“De Ariolimaxslak heeft de kleinste penis van het dierenrijk (in verhouding tot zijn lichaam) en is tevens Hummer-geel #geentoeval ”

 

Een nieuwe maand, een nieuwe coronagolf en een nieuwe column. De deadline voor deze column heb ik met meer dan een week gemist. Hierbij bied ik mijn onoprechte excuses aan aan mijn hoofdredacteur en mijn drie lezers (mijn vrouw, mijn mama en een seniele nachtcollega met een abonnement op De Tijd). Ik kan mijn lakse gedrag echter perfect verklaren aan de hand van twee zaken.

 

Ten eerste ‘Zelda Breath Of The Wild’ op de Nintendo Switch(ehm). Wie een beetje gaming-minded is, zal met dit eerste excuus al voldoende hebben om mij te vergeven.

 

De tweede reden is een compleet verlies van alle oriëntatie betreffende tijd en ruimte en dit ten gevolge van een sociale zelfmoord, bij zowel mijn vrouw als ik. Een familiedrama als het ware. Hoewel noch mijn vrouw, dochter, als ik hier geen graatje hinder van hebben ondervonden, hoe paradoxaal dit ook mag klinken. Ons volledig distantiëren van alle sociale media als smoelboek en instafuck, is iets wat al langer in onze gedachten huis hield. Maar zoals een dertigjarige maagd keuzestress zou hebben in een bordeel, hadden wij ook onze twijfels. Het FOMO-fenomeen stond ons aan te staren met dezelfde blik als de hond die de rest van het worstenbroodje wil oppeuzelen. Uiteindelijk hebben we dan toch maar het broodje opgepeuzeld en die hond een dreun op zijn kont gegeven. Behalve een langere batterijduur en een verlies aan methoden om mensen te negeren, heb ik er nog niks van gemerkt. En die hele FOMO is toch maar paardenpoep. Geen enkel verschil. Ik heb nog steeds geen vrienden, niemand vindt wat ik aan het doen ben leuk en ik word nog steeds niet uitgenodigd op evenementen. Misschien heeft dat rondzwaffelende virus hier ook wel wat mee te maken...

 

Mijn social suicide heeft verschillende motieven. Van frustraties rond debiele mensen die zaken posten die even zinnig zijn als een tomaat die een goede vorm van thuisisolatie is, tot al die politieke framing shit, die via algoritmische reclame in mijn strot wordt geramd. Het onderscheiden van fake news van the real deal is moeilijker geworden dan liggend schijten. Het is zelfs al een uitdaging geworden om advertenties en artikels van elkaar te onderscheiden. Het is trouwens uit voldoende onderzoek gebleken dat excessief gebruik van sociale media een negatieve vervorming van je (kritisch) denkvermogen teweeg brengt. We worden allemaal gemanipuleerd, zonder glijmiddel en in de poep van onze geest! Dit alles om bevestiging te krijgen van mensen die we amper kennen om zo een kortstondige dopamine-shot te krijgen. De grootste beweegreden om deze platformen te verlaten is echter dat ik weiger Zuckerbergs’ businessmodel te steunen. Deze ‘minion of the antichrist’ kiest enkel de kant van het geld. We kunnen hem moeilijk ongelijk geven, maar moreel gezien wringt het schoentje toch. Gezien tonnen geld binnenrolt via advertenties, kan het Mark niks schelen of deze waarheidsgetrouw zijn of niet. Klant, in dit geval de adverteerder, is koning. De schade die hier al mee werd aangericht is enorm. Trump is aan de macht en nu staat iedereen te lachen met Kanye en zijn debiele uitspraken tijdens zijn legendarische verkiezingscampagne. Nu, de kans dat hij zal verkozen worden is even klein als de micropenis van een Ariolimaxslak met dwerggroei. Laten we toch niet te veel lachen, want we stonden ook hartelijk te lachen met Trump...

 

Uiteindelijk hebben de VS het nog zo slecht niet met Trump. Zij hebben tenminste een regering. Op dat vlak hebben wij enkel records. 

 

This is the odd man saying: Formateren, formateren, wie zijn best doet zal het ...

 

 

 

Meer lezen...

BEAR – Propaganda

26 MEI 2020
BEAR – Propaganda


 

Cd-review: BEAR – Propaganda (4,5/5)

 

Het vel mag verkocht worden

 

Onze cultuursector krijgt klappen en dat is niet alleen de schuld van onze ongenodigde gast Covidje. Bepaalde Vlaamse leiders vonden het nodig om naast onderwijs en de gezondheidzorg ook cultuur ‘in de marge van de samenleving’ in het hart te treffen door de subsidieslurf dicht te binden. Gelukkig bulkt ons Vlaemsche land, amper een pukkel groot, van het edelmetalen talent. De ondergrondse kweekvijver, die amper airplay op nationale radio worden toegeworpen, wemelt intussen van de vette glimmende zalmen. BEAR is met voorsprong een vinnig buitenbeentje in deze school met tegenstroom zwemmers.

 

Na het beluisteren van hun vierde worp mag het vel reeds verkocht worden want hier wordt zonder verpinken meerdere keren in de roos gemikt. Propaganda valt met de deur in huis en dat is na acht weken lockdown zonder vrienden of familie in de huiselijke sfeer een welgekomen verluchting. Dissolve Dissipate en de titeltrack ontbindt meteen alle twijfels, vertelle het voort: deze plaat zal titelgewijs hoog van de toren blazen. Apollo’s Heist vertegenwoordigt zoals de Griekse godheid rationele schoonheid. Metalheads van uiteenlopend pluimage zullen niet ongevoelig blijven voor deze strakke streep groove. Daarna heeft Gutter Love het gemunt op onze edelmetalen voelsprieten. Ons gehoorkanaal wordt met graagte door deze op hol geslagen snowpiercer afgemat en uitgeput. Vrank en vrije riffs en drammende drumsessies, met het keurmerk BEAR gebrandmerkt in het achterwerk, stuiven uit de speakers. Na The Ram, een rustgevende wellness-achtig intermezzo, schieten ze met Flares nog een mooie track af met een uitermate radiovriendelijk refrein. Als StuBru daar geen oren naar heeft dan misschien Willy wel. Propaganda dooft allerminst uit want BEAR is overduidelijk in de fleur van hun carrière. Met Engine en vooral Kuma, die als onheilspellende voorbode een lichtpuntje was in deze vreemde periode, gaan deze Antwerpenaren eruit met een knaller.

 

BEAR zet zijn poot met een plof neer naast de klinkende namen van onze natie. Propaganda is er eentje om rekening mee te houden in de eindejaarslijstjes van 2020.

 

(BG)