In Flames - I, the Mask
Rival Sons - Feral Roots
Flotsam & Jetsam – The End Of Chaos
Balthazar – Fever
The Sore Losers - Gracias Senor
Behemoth - I loved You At Your Darkest
Agenda
28 MAA
Deus - Triggerfinger
02 APR
Rhea
07 APR
Time Warp 2019
09 APR
Giorgio Moroder
10 APR
Marco Mendoza
10 APR
In flames
10 APR
Eriksson Delcroix - Antler King
13 APR
Betizfest 2019
18 APR
All Them Witches
22 APR
Novastar
23 APR
Paaspop 2019
03 MEI
Brides of Lucifer
04 MEI
Headbangers Ball Fest
10 MEI
Pro-Pain
22 MEI
Deus
28 MEI
Trixie Whitley
02 JUN
Vestrock 2019
08 JUN
Werchter Boutique
09 JUN
Hello Festival
16 JUN
Metallica
17 JUN
Deadland Ritual
18 JUN
Tool
23 JUN
Graspop 2019
23 JUN
Hellfest 2019
30 JUN
Werchter 2019
14 JUL
Sjock 2019
14 JUL
Bon Jovi
21 JUL
Melt 2019
27 JUL
Love Family Park
04 AUG
Lokerse feesten
11 AUG
Alcatraz 2019
11 AUG
Voltage Festival 2019
13 AUG
Sziget 2019
18 AUG
W-Fest 2019
22 OKT
Angie Stone
Fotogalerij
Job Rock 2013 Kuurne
Job Rock 2013 Kuurne
Fi:hP 2015 - Oudenaarde
Fi:hP 2015 - Oudenaarde
Pandafest - Edegem
Pandafest - Edegem
Afro C Festival 2014
Afro C Festival 2014
Dranouter Festival 2014
Dranouter Festival 2014
Twenty Dozen - Dirty Dozen Brass Band US
Twenty Dozen - Dirty Dozen Brass Band US
Student Welcome Concert 2013
Student Welcome Concert 2013
GENTJAZZ 2015 Dag 6
GENTJAZZ 2015 Dag 6
Opening Versuz - Hasselt
Opening Versuz - Hasselt
Limbo @ Kermezzo(o) Brussel
Limbo @ Kermezzo(o) Brussel
Festival aan zee
Festival aan zee
Deurdedeurdeur - Cultuurhuis De Leest
Deurdedeurdeur - Cultuurhuis De Leest
Nostalgie Beach Festival 2014
Nostalgie Beach Festival 2014
Lady Linn - Handelsbeurs Gent
Lady Linn - Handelsbeurs Gent

The odd man

Mc Lovin


 

“ The truth is out there”

 

De afgelopen maanden ontplooide er zich een waar mediacircus waarvan zelfs ik, met mijn dertig zomers op deze mestbal, met verstomming was geslagen. Kort even voor jullie samengevat: Veel plastiek en andere vuile dingen. Studenten worden boos en verenigen zich rond een genderneutrale “Jeanne D’Arc” die al meer van de grond is gegaan dan het collectief van Playboy Bunny’s in de Playboy Mansion (maar dan met een vliegtuig in plaats van een oude zak in een bordeaux peignoir). Rechts blijft ondertussen met lege blikjes ‘Cara Pils’ naar links gooien, terwijl links hetzelfde doet naar rechts, maar dan met home compost en CO2-neutrale croque monsieurs. Ondertussen doet Kortrijk wat Kortrijk goed kan, namelijk andere grote steden na-apen. Ditmaal met een Anuna wannabe. En als kers op de holy-f*ck-taart belde Joke Schauvliege Bigfoot en E.T op om de boel te komen verklaren, met vele tranen en een, vermoedelijk, voordelige ontslagvergoeding tot gevolg. Al dit geclown zo kort voor de verkiezingen. Ik heb in feite nu al meer materiaal om mijn volledig columnjaar mee vol te krijgen, dan de plastische chirurg die Lolo Ferrari’s “comme ça” heeft moeten vullen. Toch ga ik deze maand lekker over iets anders zwaffelen.

 

Tijdens al dit gepalaver over bosbrossers en complottheorieën, gooide mijn vader een klein en vergeten digitaal artikeltje, van ‘Het Laatste Nieuws’ weliswaar, in mijn shoot. En het voelde alsof ik een vinger in Pikachu’s anus duwde: I was in shock! Eind januari liet onze favoriete appelsien Trump een f*ckload aan Amerikaanse gevechtshelikopters en andere militaire sh*t aan wal komen in Zeebrugge en Antwerpen. Al deze kaboemboems reizen momenteel gezellig door het Europese grondgebied om te stranden aan de grens tussen ons en “Le Putin” himself. Evenveel militair spiergeflex als wanneer je binnen wandelt in de Basic Fit. Trumpie en Putin zijn dus in feite aan het fluimen naar elkaar over de omheining. Jammergenoeg zijn wij de omheining. Nu ze beiden ook uit het ‘missile pact’ zijn gestapt en China ladida ook nogal zelfzeker met zijn militaire pik staat te zwaaien naar de rest van de wereld, begin ik mij toch een beetje zorgen te maken. Ik heb aan een heleboel mensen (ook aan vrienden die altijd goed geïnformeerd zijn omdat ze een abonnement op de Knack en de Story hebben) gevraagd of zij hiervan op de hoogte waren. Collectief klonk er een dikke, vette, met drol overgoten NOPE. Onze Belgische regering heeft van dit alles  niks gepiept aan hun bevolking en dat vind ik nog het ergste van allemaal. Ondertussen gaat wel het Joke-meets-Bigfoot-circus gezapig verder en zijn er geen ogen gericht naar het reële gevaar. Wat wordt ons nog allemaal verzwegen? Leeft Johny Turbo nog? Was onze koloniale periode simpelweg blanke propaganda? Hoeveel echte informatie hebben wij tot onze beschikking? Dat is een interessant vraag die we in ons achterhoofd moeten houden wanneer we binnenkort op de volgende serie leugenachtige idioten gaan stemmen.

 

Om aan te tonen dat onze leiders nog meer relevant nieuws in de met schaduw gevulde hoek der vergetelheid willen duwen: de CBO-burger is terug te verkrijgen in McDonald’s. Ik durf te wedden dat de meesten onder jullie hier ook niet van op de hoogte zijn. Dit was by far het belangrijkste nieuws dat ik de afgelopen tijd te horen kreeg. Nadat macie’do’s ’s werelds beste burger van hun menu schrapte, zijn talloze mensen niet bij de pakken blijven zitten en een petitie gestart. Dit ging gepaard met een hele beweging waar zelfs de ‘gilets jaunes’ jaloers op zouden zijn. In tegenstelling tot onze milieu-activisten en gele frakskes zie je dit niet in de media. Maar god zijt geprezen! Gerechtigheid triomfeert! De overheerlijke CBO is back! Er is nog hoop voor de mensheid en activisme kan inderdaad wonderlijke dingen teweeg brengen.

 

This is The Odd Man saying: I’m such a fu*king fatso, Mclovin 

Meer lezen...

Cd-review: Black Box Revelation – Tattooed Smiles

28 OKT 2018
Cd-review: Black Box Revelation – Tattooed Smiles


 

Black Box Revelation – Tattooed Smiles (3,5/5)

 

Blues zonder rock

 

Net zoals The Black Keys maken Black Box Revelation na tien jaar een transformatie door. Enkel de nasale stem van Paternoster blijft onveranderd verder kwelen. Dat het na vier platen met twee soms te nauw werd, heeft er voor gezorgd dat Black Box Revelation op hun vijfde langspeler de composities met wat synths en orgeltjes aandikten. Tattooed Smiles is bijlange niet het magnum opus van Jan en Dries, maar er staan enkele songs ongeduldig klaar om zich te ontpoppen tot belpop-anthems.

 

Het eerste trio songs - Kick The Habbit, Blown Away en Mama Call Me, Please – zijn, tegen de natuur van Black Box Revelation in, heel afwachtend. De blues geeft voorlopig zonder veel rock de toon aan. Bij de titeltrack aangekomen, komt de plaat voor de eerste keer echt tot ontploffing. Een strakke riff tijdens de strofes, een knipoog naar één van de beste bands (The War On Drugs) van het moment en een energiek refrein. Meer is er soms niet nodig om simpele zielen zoals ons te bekoren. Wat deze schijf iets interessanter maakt dan de gemiddelde tricoloren rockplaat is een gastzanger met naam en faam. Niemand minder dan Seasick Steve keuvelt mee op Built To Last. Dit lied heeft potentieel en kan misschien een oh zo gedroomde internationale doorbraak forceren. Ook Yellow Belly en Damned Body mogen er wezen. Al wordt er hier ook niet in overdrive gegaan door de chef van de peleton, wat vroeger veel meer het geval is. Op het einde is er nog ruimte voor een streepje français op aangeven van Roméo Elvis. Dat maakt de kans dat Wallonië en grote broer Frankrijk ook overstag zullen gaan voor dit nog steeds oerdegelijke duo.

 

Black Box Revelation maakt deze keer geen vuist maar dient ons een zacht blueskussen aan om op een koele matin mee wakker te worden.

(BG)