Rammstein -Rammstein
Brutus - Nest
In Flames - I, the Mask
Rival Sons - Feral Roots
Balthazar – Fever
The Sore Losers - Gracias Senor
Agenda
28 MEI
Trixie Whitley
02 JUN
Vestrock 2019
08 JUN
Werchter Boutique
09 JUN
Hello Festival
10 JUN
Studio Sinksen
16 JUN
Metallica
18 JUN
Tool
23 JUN
Hellfest 2019
23 JUN
Graspop 2019
29 JUN
Grensrock 2019
30 JUN
Werchter 2019
02 JUL
Corrosion of Confidence
14 JUL
Sjock 2019
14 JUL
Bon Jovi
21 JUL
Melt 2019
27 JUL
Love Family Park
03 AUG
Roadkill 2019
04 AUG
Lokerse feesten
11 AUG
Voltage Festival 2019
11 AUG
Alcatraz 2019
13 AUG
Sziget 2019
18 AUG
W-Fest 2019
22 OKT
Angie Stone
30 OKT
Stef Kamiel Carlens
05 NOV
Sheila E
16 NOV
Nikki Lane
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
22 FEB
The Darkness
Fotogalerij
Black Rebel Motorcycle Club @ De kreun
Black Rebel Motorcycle Club @ De kreun
Concert report: Channel Zero Unplugged - Schouwburg Kortrijk
Concert report: Channel Zero Unplugged - Schouwburg Kortrijk
Photo report: Anvil
Photo report: Anvil
Photo report: School is cool
Photo report: School is cool
Photo report: Summerrock 2015 EM
Photo report: Summerrock 2015 EM
Age of love  XXXL
Age of love XXXL
Cult Corner: The Rotten Pistols
Cult Corner: The Rotten Pistols
Photo report:  Floyd Matters
Photo report: Floyd Matters
Photo report:  Blackberry Smoke
Photo report: Blackberry Smoke
Afro C Festival 2014
Afro C Festival 2014
Concert report: Cancer Bats -  De Kreun
Concert report: Cancer Bats - De Kreun
Arsenal - De kreun
Arsenal - De kreun
Isolde et Les Bens @ Kortrijk
Isolde et Les Bens @ Kortrijk
Ibiza @The Beach
Ibiza @The Beach

The odd man

De Ronde


 

 

“Wielrenners gooien drinkfles op de grond en de kudde koeien doet mee”

 

‘De Ronde Van Vlaanderen’, zo Vlaams als ‘chicongs in espe’ en de hoogdag van het wielerseizoen. Ondertussen zit de ganse familie aan tafel en laat moeder de kroketten rond gaan, terwijl de televisie 60° wordt gedraaid zodat de penishangende gezinsleden kunnen volgen hoe andere penishangende gasten (want voor de vrouwenkoers is er beduidend minder interesse) strijden voor de eer en het respect van het Vlaamse volk en onderling aan het kijken zijn wie het beste spul heeft ingespoten (maar dit gegeven gooien we ter zijde zoals mama de dag na moederdag).

 

Daarnet was er bij het aperitief nog een hevige discussie gaande over de brossende jeugd op donderdag (ja, nog steeds dit verhaal) en al het afval dat dit zogezegde hypocriete gespuis achterlaat op Pukkelrock en Pop Werchter. Gelukkig bezit de generatie van onze ouders het ware morele kompas. Zonder hen was alles om zeep en heerste er pure chaos!

 

Na de heerlijke maaltijd eindigt deze Vlaamse familietraditie met de extase van de dag: ‘den arrivee’, uiteraard met een koffie en een koekske ‘dabei’. Jammergenoeg ebt het enthousiasme snel weg: wederom geen Vlaamse/Belgische winnaar (of kleurling met Belgisch pasport, want wanneer ze winnen zijn dit natuurlijk wel altijd echte Belgen). Mij kan het echter weinig schelen, dus ga ik maar naar huis om me af te vragen hoe het in godsnaam mogelijk is dat mijn kat aan zijn eigen ballen kan likken en ik niet. Jaloers!

 

Diezelfde avond verschijnt een traditioneel artikel met bijhorende fotoreportage op verschillende nieuwssites. We zien een ravage van achtergelaten afval op de Kwaremont (die ligt niet meer open trouwens), een opvallende gelijkenis met het jaarlijks rapport over de Pukkelpop camping. Stilaan vormen de barsten in de perceptiemuur van de “goede Vlaamse burgers” eerder kloven waar Maggie haar reet in zou passen. In tegenstelling tot onze Vlaamse modelburger die op de eerste rij stond om stenen te gooien naar de jeugd en hun afval, onthoudt onze jeugd zich van oordelen en “hoog intelligente opmerkingen”.

 

Hypocrisie ligt aan de basis van deze marginale bilspleet van een kloof. Hypocrisie is het begrip dat steeds naast deze brave burgers heeft gewandeld, samen met alcoholisme, racisme en nationalisme. Al deze beestjes worden ook nauw gevolgd door polarisatie, de vijand van redelijkheid. Tegen deze cocktail van stupiditeit valt niks te beginnen. Alle inspanningen om deze narcistische bevolkingsgroep tot inzichten te brengen zijn vruchteloos. Wanneer je een goed argument aanbrengt, gaan de oren onherroepelijk dicht zoals de vulva van je vrouw wanneer je de naam van haar zus scandeert tijdens het stoeien.

 

Hoe kunnen wij de wereld redden van stupiditeit en hypocrisie die de mensheid nog meer overheersen dan mijn wens om aan mijn eigen ballen te likken? De oplossing van dit probleem kunnen we misschien vinden in de gedachtenspinsels van de grondlegger van het absurdisme, de heer Albert Camus, namelijk collectieve suïcide. Te? Hoewel het een eerder controversiële oplossing zou zijn, kan je niet ontkennen dat het bijzonder doeltreffend zou zijn. Deze aanpak zou namelijk niet enkel dit probleem oplossen, maar tevens alle problemen die we in de laatste jaren op ons bord kregen: immigratiecrisis, gillets jaunes, milieu, … You name it. Nog steeds te radicaal? Goed dan, misschien moeten we beginnen bij het begin: praten, luisteren en verdraagzaamheid. Of met andere woorden: doe NORMAAL.

 

This is The Odd Man saying: jullie kunnen allemaal de pot op!

Meer lezen...

Cd-review: Tribulation – Down Below

04 AUG 2018
Cd-review: Tribulation – Down Below


 

Tribulation – Down Below (4,5/5)

 

Tribuleren voor gevorderden

 

Zweden fabriceert, naast zelfbouwpakketen van IKEA, ook heel wat self-made metalbands. Langharige formaties die vikinggewijs hun posities in de maatschappij der edelmetalen op eigen kracht verwerven zonder platgestampte paden te bewandelen. Kwaliteit komt vroeg of laat altijd bovendrijven en bij Down Below is dit in tegenstelling tot de titel meteen duidelijk.

 

Tribulation brengt een mélange van death en black metal die even gemakkelijk binnen gaat als een catchy ABBA-hit. Ook al willen we niets afdoen aan de laatste maar Tribulation speelt het klaar, in hun queeste naar enige mainstreame erkenning, om hun songs niet aan rauwheid te laten inboeten. Dat kan niet van iedere genregenoot gezegd worden. Opener The Lament steekt meteen het vuur aan de lont en geeft je wat je voor de rest van deze puike plaat kan verwachten. Ook Nightbound, Lady Death en Cries From the Underworld behoren tot de beste tracks. Eerlijkheidshalve moeten we wat wennen aan de grofkorrelige vocals van Johannes Anderson, de charismatische frontman. Maar eens we daar door zijn, gaan de gitaarlijnen binnen als köttbullar met frieten. Bij Subterranea wordt zelfs een onheilspellend Halloweenachtig pianowijsje ingezet om het geheel fris en vernieuwend te houden. Down Below zinkt allesbehalve weg in eentonigheid en slaagt er tien keer in om erg verrassend uit de hoek te komen. Het instrumentale Purgatorio kan zo van een soundtrack van een horrorclassic geplukt zijn en loopt allerminst verloren tussen het harde geweld van de rest. Tribulation kan samenvattend gezien worden als een Ghost-alternatief met de scherpe randjes nog aanwezig. Voor fans die naast Minute Maid ook wel eens zin hebben in een koud glaasje versgeperst fruitsap met een stevige scheut vodka. The World en Here Be Dragons, de langste van het pak, laten het op het einde nog eens lekker breed hangen. De verzengende hitte van een Zweedse bosbrand anno 2018 is er niets bij vergeleken. Het sluitstuk Come, Become, to Be blijft als statige zuilengalerij overeind en rondt de boel in schoonheid af.

 

Google leert ons dat tribulatie een beangstiging betekent. Dat is dan ook waar deze heerschappen met hun mix van extremen in slagen.

(BG)