Rammstein -Rammstein
Brutus - Nest
In Flames - I, the Mask
Rival Sons - Feral Roots
Balthazar – Fever
The Sore Losers - Gracias Senor
Agenda
28 MEI
Trixie Whitley
02 JUN
Vestrock 2019
08 JUN
Werchter Boutique
09 JUN
Hello Festival
10 JUN
Studio Sinksen
16 JUN
Metallica
18 JUN
Tool
23 JUN
Hellfest 2019
23 JUN
Graspop 2019
29 JUN
Grensrock 2019
30 JUN
Werchter 2019
02 JUL
Corrosion of Confidence
14 JUL
Sjock 2019
14 JUL
Bon Jovi
21 JUL
Melt 2019
27 JUL
Love Family Park
03 AUG
Roadkill 2019
04 AUG
Lokerse feesten
11 AUG
Voltage Festival 2019
11 AUG
Alcatraz 2019
13 AUG
Sziget 2019
18 AUG
W-Fest 2019
22 OKT
Angie Stone
30 OKT
Stef Kamiel Carlens
05 NOV
Sheila E
16 NOV
Nikki Lane
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
22 FEB
The Darkness
Fotogalerij
Cult Corner: The Rotten Pistols
Cult Corner: The Rotten Pistols
Photo report: Macy Gray
Photo report: Macy Gray
Photo Report: Daan - The mess
Photo Report: Daan - The mess
Concert report: Kamelot
Concert report: Kamelot
Photo report: Intergalactic Lovers
Photo report: Intergalactic Lovers
Concert report: 25 Jaar Den Trap
Concert report: 25 Jaar Den Trap
Photo report: Powerwolf @ Trix - Antwerp
Photo report: Powerwolf @ Trix - Antwerp
Dyscordia & Vanden Plas @ De Kreun
Dyscordia & Vanden Plas @ De Kreun
Roeselare Jazz Festival
Roeselare Jazz Festival
Zandrock 2016
Zandrock 2016
Pandafest - Edegem
Pandafest - Edegem
Photo report: Dokkem Open Air 2016 (NL)
Photo report: Dokkem Open Air 2016 (NL)
Photo report: Clouseau Tour 2016
Photo report: Clouseau Tour 2016
Miava - Essay On Bentham
Miava - Essay On Bentham

The odd man

De Ronde


 

 

“Wielrenners gooien drinkfles op de grond en de kudde koeien doet mee”

 

‘De Ronde Van Vlaanderen’, zo Vlaams als ‘chicongs in espe’ en de hoogdag van het wielerseizoen. Ondertussen zit de ganse familie aan tafel en laat moeder de kroketten rond gaan, terwijl de televisie 60° wordt gedraaid zodat de penishangende gezinsleden kunnen volgen hoe andere penishangende gasten (want voor de vrouwenkoers is er beduidend minder interesse) strijden voor de eer en het respect van het Vlaamse volk en onderling aan het kijken zijn wie het beste spul heeft ingespoten (maar dit gegeven gooien we ter zijde zoals mama de dag na moederdag).

 

Daarnet was er bij het aperitief nog een hevige discussie gaande over de brossende jeugd op donderdag (ja, nog steeds dit verhaal) en al het afval dat dit zogezegde hypocriete gespuis achterlaat op Pukkelrock en Pop Werchter. Gelukkig bezit de generatie van onze ouders het ware morele kompas. Zonder hen was alles om zeep en heerste er pure chaos!

 

Na de heerlijke maaltijd eindigt deze Vlaamse familietraditie met de extase van de dag: ‘den arrivee’, uiteraard met een koffie en een koekske ‘dabei’. Jammergenoeg ebt het enthousiasme snel weg: wederom geen Vlaamse/Belgische winnaar (of kleurling met Belgisch pasport, want wanneer ze winnen zijn dit natuurlijk wel altijd echte Belgen). Mij kan het echter weinig schelen, dus ga ik maar naar huis om me af te vragen hoe het in godsnaam mogelijk is dat mijn kat aan zijn eigen ballen kan likken en ik niet. Jaloers!

 

Diezelfde avond verschijnt een traditioneel artikel met bijhorende fotoreportage op verschillende nieuwssites. We zien een ravage van achtergelaten afval op de Kwaremont (die ligt niet meer open trouwens), een opvallende gelijkenis met het jaarlijks rapport over de Pukkelpop camping. Stilaan vormen de barsten in de perceptiemuur van de “goede Vlaamse burgers” eerder kloven waar Maggie haar reet in zou passen. In tegenstelling tot onze Vlaamse modelburger die op de eerste rij stond om stenen te gooien naar de jeugd en hun afval, onthoudt onze jeugd zich van oordelen en “hoog intelligente opmerkingen”.

 

Hypocrisie ligt aan de basis van deze marginale bilspleet van een kloof. Hypocrisie is het begrip dat steeds naast deze brave burgers heeft gewandeld, samen met alcoholisme, racisme en nationalisme. Al deze beestjes worden ook nauw gevolgd door polarisatie, de vijand van redelijkheid. Tegen deze cocktail van stupiditeit valt niks te beginnen. Alle inspanningen om deze narcistische bevolkingsgroep tot inzichten te brengen zijn vruchteloos. Wanneer je een goed argument aanbrengt, gaan de oren onherroepelijk dicht zoals de vulva van je vrouw wanneer je de naam van haar zus scandeert tijdens het stoeien.

 

Hoe kunnen wij de wereld redden van stupiditeit en hypocrisie die de mensheid nog meer overheersen dan mijn wens om aan mijn eigen ballen te likken? De oplossing van dit probleem kunnen we misschien vinden in de gedachtenspinsels van de grondlegger van het absurdisme, de heer Albert Camus, namelijk collectieve suïcide. Te? Hoewel het een eerder controversiële oplossing zou zijn, kan je niet ontkennen dat het bijzonder doeltreffend zou zijn. Deze aanpak zou namelijk niet enkel dit probleem oplossen, maar tevens alle problemen die we in de laatste jaren op ons bord kregen: immigratiecrisis, gillets jaunes, milieu, … You name it. Nog steeds te radicaal? Goed dan, misschien moeten we beginnen bij het begin: praten, luisteren en verdraagzaamheid. Of met andere woorden: doe NORMAAL.

 

This is The Odd Man saying: jullie kunnen allemaal de pot op!

Meer lezen...

Cd-review: Unearth – Extinction(s)

26 NOV 2018
Cd-review: Unearth – Extinction(s)


 

Unearth – Extinction(s) (5/5)

 

Rauwer dan wildvlees

 

Het begin van deze eeuw werd ingeluid door een nieuwe golf van harde edelmetalen. Deze oerdegelijke formaties waren vooral een antwoord op het soms overgeproduceerde nu-metal-geweld dat als zoete broodjes hun weg naar het jonge volkje vond. Unearth was bij deze verse lavastroom metaal meteen één van de voortrekkers die op hun eigengebouwde tank sprongen om nietsontziend een spoor van vernieling achter zich te laten. Twintig jaar later bewijst deze metalcoremastodont met Extinction(s) dat ze nog lang niet uitgestorven zijn. Hun zevende langspeler is naast de beeldschone hoes nu al een voltreffer van formaat.

 

De stem van frontman/brulboei Trevor Phillips klinkt nog rauwer dan voorheen. Bij de eerst geloste single/opener Incenerate zoekt hij zelfs vocale contreien op waarbij de vraag rijst of het voor onzen Trev wel nog allemaal gezond is. Maar deze eerste ongepolijste brok energie komt bij de gewone burger binnen als een politieke ontslagpremie. ‘Not on our watch, we won’t be bound to your prison’, misschien wel de beste anti-Trump song tot op heden. Ook Dust en Survivalist doen zonder enige moeite het stof en de gebleekte coupe van Donald T. nog wat hoger waaien. In een metalwereld waarin oerbands zoals Slayer stoppen en jonge wolven van Parkway Drive en Architects de plak zwaaien, blijft Unearth trots met de borst vooruit rechtop. Waar doorsnee metalcore-platen halverwege inzakken blijft dit bont gezelschap uit Boston stevig door jakkeren. Cultivation Of Infection, The Hunt Begins en King Of The Arctic zijn allesbehalve plaatvullers maar drieste klauwende uithalen van een hongerige ijsbeer die opbokst tegen de opwarming van onze planeet. Op het einde krijgen we een zoveelste ode aan de zon. Maar tussen alle liedjes over onze schitterende supernova is One With The Sun toch een buitenbeentje dat blijft hangen als een zinderende zonneslag.

 

Geen arena’s ergens in het voorprogramma van een ‘grote naam’ voor Phillips en co maar wel een tournee langs Europese clubs met enkele oerdegelijke genregenoten als ruggensteun. 22 maart 2019 houden ze halt in Het Entrepot te Brugge, allen daarheen.

(BG)