The Sore Losers - Gracias Senor
Soulfly – Ritual
Behemoth - I loved You At Your Darkest
Editors - Violence
Avenged Sevenfold - The Stage Deluxe edition
Cd-review: Stereophonics – Scream Above The Sounds
Agenda
29 NOV
The Dead Daisies
09 DEC
Clawfinger
13 DEC
Nits
29 DEC
Richie Hawtin - Kompass Club
11 JAN
Architects
26 JAN
Persistence Tour 2019
28 JAN
Monster Magnet
31 JAN
Massive Attack
03 FEB
Behemoth
20 FEB
Tears for Fears
Fotogalerij
Meuris - Schouwburg Kortrijk
Meuris - Schouwburg Kortrijk
Photo report: Blast from The Past
Photo report: Blast from The Past
Photo report: 3 Doors Down
Photo report: 3 Doors Down
Nostalgie Beach Festival 2014
Nostalgie Beach Festival 2014
Photo report: One Night of Queen - Casino Oostende
Photo report: One Night of Queen - Casino Oostende
Festival report: Alcatraz - Zondag
Festival report: Alcatraz - Zondag
Kneistival 2015
Kneistival 2015
Concert review: Alcatraz Pre-show - Kortrijk
Concert review: Alcatraz Pre-show - Kortrijk
Photo Report: The Toy Dolls
Photo Report: The Toy Dolls
Zillion: Relive The Vibe - Sportpaleis Antwerpen
Zillion: Relive The Vibe - Sportpaleis Antwerpen
Concert review: Sass Jordan
Concert review: Sass Jordan
Concert report: Ks Choice
Concert report: Ks Choice
Photo report: Admiral Freebee Xl
Photo report: Admiral Freebee Xl
Photo report: John Coffey @ Nijdrop
Photo report: John Coffey @ Nijdrop

The odd man

Het grote sinterklaas complot


 

 

Het is weer bijna zover. De magische winterperiode waarbij alle mama's en papa's van de Benelux hun lieve, perfecte oogappeltjes een onzichtbaar “braaf zijn of anders krijg je de roe”-halsbandje kunnen aandoen. Op hun beurt stellen die voorbeeldige jongens en meisjes een peperduur, kapitalistisch lijstje op, dat de goede meneer Sinterklaas (Sint-Maarten in de Westhoek) zal brengen op voorwaarde dat ze het hele jaar door braaf zijn geweest. Zo kunnen ze triomfantelijk de ogen uitsteken van hun klasgenootjes die jammergenoeg tot de klasse der ‘helaasheid der dingen’ behoren en die zelfs omwille van de kansarme situatie helemaal geen lijstje kunnen maken omwille van de dure papierkosten! (De cara-pint-voor-sint staat daar echter vast wel iedere avond op de schouw.)

 

Ikzelf kijk nostalgisch terug naar deze periode vol pracht en praal, samen met mijn Action Man-helikopter, Thunderbirds-eiland en VHS-cassette van ‘The Lost World Of Jurassic Park’. Aan deze gloriedagen kwam echter abrupt een einde, zo rond mijn negende levensjaar. Ik kreeg het te horen van een mede gedupeerde klasgenoot. Andere kinderen kregen het te horen via een broer of zus. Nog andere kinderen vonden het opeens verdacht dat Sinterklaas Nike Air Classics droeg of kregen hun twijfels wanneer de goedheilig man al tien jaar lang bij opa op bezoek kwam terwijl opa telkens weer toevallig genoeg op de porseleinen droltroon zat.

 

Ikzelf had een ‘homeschooled’ vriendje, die op twaalfjarige leeftijd van mij te horen kreeg dat zijn geliefde Sint en Piet een verdomde leugen zijn van zijn ouders om hem mooi in het gareel te doen lopen als een hamster in zijn radje. Ik zag zijn laatste sprankeltje fantasie ontsnappen als een hevig flatuleus kontconcert na een intense Mexicaanse avond. En wie werd met alle zonden van Israël beladen? IK! Die klootzakken hadden hun bloedeigen zoon jarenlang voorgelogen, maar ik werd aanzien als de duivel in eigenste persoon. Where’s the logic in that?

 

Eénmaal dit infantiele kindercomplot aan het licht was gekomen, kwam natuurlijk al snel de vraag “wil dat dan zeggen dat we nu geen speelgoed meer krijgen?”. Gelukkig werden de meesten onder ons gerustgesteld met een positief antwoord. Face it, we waren allemaal kleine hoeren. Met het feit dat we werden voorgelogen konden we leven, zolang we nog cadeautjes kregen. Het resultaat is dat we ons jaren later als cooping mechanisme nog steeds volproppen met chocolade en nog maar eens onze VISA bovenhalen om nog meer kleren en andere brol die we eigenlijk helemaal niet nodig hebben te kopen. En dit allemaal onder de kutnoemer YOLO…

 

Je ouders hebben je bedrogen en belogen, terwijl jij zelf behoorlijk gestraft zou worden moest je hetzelfde doen. Hypocrisie ten top. Toch zal ik (en ik vermoed de meesten onder ons), wanneer ik gezegend ben met het wonder der reproductie, me ook schuldig maken aan dit bedrog. Waarom? Het is leuk voor de kindjes, maar als je er goed over nadenkt is het toch vooral plezant voor onszelf. Ik vind het fantastisch om alle sinterklaasboekjes te doorbladeren en mezelf in te beelden wat mijn 10-jarige geest in dit 30-jarige lijf zou vragen aan de heilige man (gelukkig niet Roger Vangheluwe). Daarbovenop mogen wij de avond ervoor, terwijl we ons volsteken met mariatjes, chocolade en piknikken, alles klaarzetten (wees nu eerlijk, stiekem spelen we zelf nog graag met die brol). Kindjes blij, mama en papa blij, middenstand blij, iedereen blij. Het is een vicieuze cirkel van christelijk plezier. Dat we ons kinderen ‘in’t zak zetten’, nemen we er graag bij. 

 

 

The Odd Man Out!

 

Meer lezen...

Cd review: Tamino - Amir

21 OKT 2018
Cd review: Tamino - Amir


 

Review: ‘Amir’ – Tamino          4,5/5

 

Hij was net 20 toen hij door het Zesde Metaal uitgenodigd werd op een Radio 1 sessie en een paar maanden was ook Studio Brussel eraan voor de moeite toen hij De nieuwe Lichting won. Ondertussen is Tamino 22, heeft hij al ettelijke zalen en festivals verbouwereerd achtergelaten, heeft DE Jonny Greenwood hem de hand gereikt en is er zijn langverwachte debuut, Amir… Ja verdimme!

 

Zijn uithalen raken ondertussen reeds enkele jaren gevoelige snaren. ‘Habibi’, het wonderlijke ‘Indigo Night’ en ‘Cigar’, de 3 singles werden (volledig terecht) platgedraaid en lieten iedereen vallen voor Tamino. Zeer hoge verwachtingen dus voor een knappe knaap van 22. Maar… hij lost ze volledig in!

 

Het album toont ook andere invloeden en lichte experimenten, wat het album rijker en volmaakter doen aanvoelen. Zo flirt ‘Sun May Shine’ met elektronica en bevat ‘So It Goes’ oosterse invloeden, die het nummer heerlijk doen voortkabbelen. Dat laatste mag geen zo’n verrassing heten gezien zijn roots (Egyptisch) en zijn begeleidingsband ‘Nagham Zikrayat’. Tussenin beide songs vinden we ‘Tummy’, een gedroomde nieuwe single! Een prachtsong waarbij je enkel je ogen dient te sluiten om te weten hoe het voelt om gelukzalig te zweven. Daarna lokt ‘Chambers’ je flirterig terug onder de mensen. Het klinkt aanstekelijk, weemoedig en had evengoed van Balthazar kunnen zijn… Een mens kan het slechter hebben!

 

Ook verder op het album sluimert hij in je ziel met warme, maar tegelijk weemoedige, donkere en slepende songs. ‘Verses’ begint vrolijk en had van Beirut kunnen zijn, maar Tamino maakt het dat tikkeltje kwetsbaarder. Zijn oosterse band doordrenkt ook het fantastische ‘Each Time’ met een mystiekere sound. En bij afsluiter ‘Persephone’ wordt zijn warme stem versterkt door perfect gekozen muzikale toetsen en atmosferische geluiden, waardoor je als een magneet naar dit juweeltje wordt getrokken.

 

Oh ja, en dan is er middenin nog ‘Indigo Night’. Zelden had een breekbaar nummer me zo in zijn grip.

 

 

Al kan dat eigenlijk van ‘Amir’ in zijn geheel gezegd worden ook.

 

 

Robbe Desmet