Stake – Critical Method
King Hiss - Earthquaker
Opeth – In Cauda Venenum
Tool - Fear Inoculum
Killswitch Engage - Atonement
Baroness – Gold & Grey
Agenda
19 JAN
Persistence Tour 2020
23 JAN
Motsus - Carneia
24 JAN
Danko Jones
29 JAN
Sunn O)))
01 FEB
Editors
02 FEB
Slipknot
02 FEB
Sabaton
07 FEB
Dropkick Murphys
08 FEB
MoshroomFest
08 FEB
Grauzone Fest
22 FEB
The Darkness
23 FEB
1up
24 FEB
Tenacious D
13 MAA
Morcheeba
03 APR
Millionaire
04 APR
Fleddy Melculy
04 APR
Within Temptation & Evanescence
11 APR
Simple Minds
12 APR
Paaspop
19 APR
Lamb Of God
23 APR
Bon Iver
30 APR
Nick Cave
15 MEI
Masters of Reality
17 MEI
Waregemse Metal Day
24 MEI
W-Festival
07 JUN
Vestrock
10 JUN
Rammstein
14 JUN
Best Kept Secret
17 JUN
Green Day
18 JUN
Eric Clapton
21 JUN
TW Classic
21 JUN
Hellfest
27 JUN
Rock The Night
27 JUN
Grensrock
05 JUL
Rock Werchter
09 JUL
Iron Maiden
19 JUL
Zwarte Cross
09 AUG
Alcatraz
08 SEP
Elton John

The odd man

Kindsoldaten For Life


 

 

“Money makes the world go ... Bonkers?”

 

De feestdagen zijn in volle swing en bpost is verbaasd over de populariteit van hun nieuwe Zespri Gold priorzegel. Verder wordt deze periode voornamelijk gekenmerkt door lekker eten, gezellig samenzijn (voor mensen die nog familie en vrienden hebben) en de stressvolle zoektocht naar het perfecte cadeau (om dan uiteindelijk toch maar te grijpen naar een Zalando-bon of een Yves Rocher-pakket en te hopen dat de anderen toch wat origineler zijn). Mijn vrouw en ik wisten dit jaar, door een gebrek aan inspiratie en kapitalistische behoefte, totaal niet wat kopen voor elkaar. We hebben dan maar beslist om elk een bedrag te storten voor een goed doel, waarvan we we zeker wisten dat elke euro effectief naar dit doel gaat en niet naar wilde seksfeestjes of iPhone-needy-tieners die donateurs sprokkelen op de Lange Steenstraat in K-Town (yeah, we watch Pano). En om duidelijk te maken dat dit niet het masturberen van ons ego tot doel had, hebben we de ‘share-knop’ dan ook maar links laten liggen. Waar ik dan wel volledig de difterie van kreeg was dat ik later die dag naar ‘Game Mania’ ging, aangesproken werd om deel te nemen aan een actie voor ‘De Warmste Week’ en bij weigering het Kinderkankerfonds recht op de smoel van mijn geweten kreeg gesmeten. F*ck!  

 

Ongeacht hoe prachtig al deze arme centjes ook zijn, initiatieven als de Warmste Week zouden in feite nooit mogen bestaan in ons socialistische systeem. Nog absurder wordt het wanneer je naar de laatste ‘Roze Neuzen’-actie kijkt. Een mooie 4,3 miljoen euro werd ingezameld voor jongeren met mentale problemen. Diezelfde week kondigde de regering een besparing van 6 miljoen euro aan in deze sector. Het is alsof onze solidariteit de begroting stuurt.

 

Aan de andere kant is onze eigen regering zelf een goed doel die steun nodig heeft, maar in de plaats van financiële steun, hebben ze eerder een dosis gezond verstand nodig. Een neerwaartse spiraal van regressie, stijgende polarisatie, valse Vlaamse identiteitskaarten en de abstinentie van een nieuwe regering zijn enkel het onverteerde pindanootje in de mesthoop. Defensies nieuwste frats is de zoektocht naar Belgische kindsoldaten om hun vernieuwde voertuigen te bemannen. Na een investering van 31 miljoen euro om hun gepantserde voertuigen te “tunen” blijkt immers dat militairen er niet meer in passen, dus wordt er nu gezocht naar kleine militairen. Nu mag minister van Defensie Philippe Goffin, nadat Didier Reynders het zinkende schip heeft verlaten, dit met een rood hoofd in plaats van een rode neus gaan uitleggen in de Kamer.

 

Nu, al deze waanzin terzijde, trok ik toch eens naar het duizendjarige, verzegelde rijk van Van Quickenborne om die warmste sfeer eens zelf te gaan opsnuiven. Gelukkig had de camera geen oog voor mij, anders moest ik ook als een debiel staan zwaaien zoals de meeste van die arme stakkers op televisie. Wat ik daar wel aantrof was bijna even absurd als de Belgische midget-soldaten in een tank. Naast alle blije Kortrijkse handelaars en talrijke mensen die trots op een podium stonden om te tonen hoe hard ze hun best hadden gedaan voor anderen, zag ik een rolstoelgebonden man zonder begeleiding die zich met enige moeite op het kasseien terrein door de massa moest wurmen. Hij werd door niemand door gelaten en werd te pas en te onpas af gecoupeerd door beter mobiele mensen. Ik walgde gewoon van dit collectief negeren van deze mindervalide man. Niemand zag de man staan. Iedereen was bezig met zichzelf en hun goede doel en dit in de zogezegd “warmste” stad en de “warmste” week van het jaar. Dit is de kracht van de VRT en hun warme hersenspoeling van collectieve solidariteit waar zij vooral heel warm worden van de publiciteit. Zowel ik als mijn vrouw hadden het koud wanneer we richting auto wandelden.

 

This is The Odd Man Saying: Kijk eens eerst eens om je heen in plaats van in je portemonnee.

 

(Hans B.)

 

Meer lezen...

Concert Report: Alcatraz 2016

17 AUG 2016
Concert Report: Alcatraz 2016


 

 

Alcatraz Hard Rock & Metal Festival 2016 – 13 & 14 augustus 2016 Kortrijk

 

 
Boenk erop!

 

 

De negende editie van het Alcatraz Metal Festival kon dit jaar bogen op een (weeral) schitterende affiche, eveneens schitterend weer, en een hertekend festivalterrein op de Lange Munte te Kortrijk.

 

Met de aankoop van een oude circustent als chillruimte in de schaduw, het oprichten van een rasechte ‘beer rockbar’ El Presidio en het ferm uitbreiden van de keuzemogelijkheden qua catering, konden de organisatoren het comfort van de festivalganger serieus de hoogte injagen.

 

Behoorlijk onder de indruk van die extra inspanningen en vooral de details die de organisatie in vergelijking met andere festivals kon verbeteren, waardoor het heel aangenaam toeven was op dit festivalterrein.

 

Ook de aangeboden affiche was weer een schot in de roos, met enkele kleppers als headliners en tevens exclusiviteiten zoals het allerlaatste concert op Europese bodem van Twisted Sister en ook de laatste passage in de afscheidstournee van Whitesnake.

 

Dag 1 van het festival werd geopend door Thundermother, een all-female hardrock band die hun bewondering voor AC/DC niet onder stoelen of banken steekt. Lekkere opener – want het oog wil ook wat – en wanneer gitariste Filippa op de schouders van een roadie het publiek induikt al solerend, vindt het publiek dit uiteraard geweldig.

 

Oudgedienden van de dag (en ze zijn niet de enigen) zijn de mannen van Metal Church, met heropgedoken zanger Mike Howe, die zich uitstekend van zijn taak kwijt.
Ze brengen melodieuze trashmetal, met songs als “Fake Healer”, “Watch the Children Pray” en “Beyond the Black”. Gesmaakt optreden, zeer goeie zanger, een dikke pluim van het publiek.

 

Daarna kregen we The Answer, op speciaal verzoek van David Coverdale van Whitesnake op de affiche gezet. Lekker ouderwetse hardrock uit de 70 & 80-er jaren, à la Deep Purple.
Deze Noord-Ieren konden mij wel bekoren, al was het maar omwille van de rauwe stem van zanger

Cormac Neeson.

Het écht steviger werk kregen we dan opgediend met Candlemass, de Zweedse doommetal band met nieuwe zanger Mats Léven en twee uitstekende gitaristen die ook enkele duet-solo’s uit hun gitaren toverden. Hun eerste album “Epicus Doomicus Metallicus” (uit 1986 al) geldt als een klassieker binnen hun genre, maar ook met hun nieuw zanger brachten ze al een EP uit.
We kregen een greep uit hun volledig oeuvre met opener “Mirror, Mirror” en daarna “The Dying Illusion”, “A Cry from the Crypt”, en afsluiters “Crystal Ball” en “Solitude” uit hun debuutalbum.
 

Een tweede Zweedse band en tevens één van de favorieten van de organisatie was Avatar.
Ze mochten voor de 2e keer in enkele jaren tijd opdraven en ze zijn ook een publiekslieveling door hun uitstekend uitgekiende shows. Hun clowneske verschijning met veel schmink en kostuums (tot de roadies toe) draagt bij tot het opleuken van hun optreden. Vooral zanger Johannes Eckerström is een kei in het bespelen van het publiek, maar eigenlijk trekt elk bandlid wel de aandacht nu en dan naar zich toe. Vooral hun recenter werk kwam hier aan bod, dus uit hun albums ‘Hail the Apocalypse’ uit 2014 en ‘Feathers & Flesh’ (2016).

 

Dan was het tijd voor de extreem donkere metal van Triptykon, van zanger Tom G. Warrior (Hellhammer, Celtic Frost). De man met de immer woeste blik (en zwaar geschminkte zwarte ogen) en muts tot net boven de oogrand getrokken, ziet er vervaarlijk uit maar haalt jammer genoeg niet de zangkwaliteiten die van hem gekend zijn. Muzikaal klinkt dit best OK, maar qua zang toch wel ontgoochelend.

 

Een andere oudgediende op de affiche was Anthrax, de New Yorkers met een zeer sterke live reputatie en die deden ze hier weer alle eer aan. Ook zij hebben hun zanger Joey Belladonna heropgevist en recent werk met hem werd een waar succes.  We kregen een staalkaart van hun songs met o.a. : “You Gotta Believe”, “Caught in a Mosh”, “Got the Time” (cover van Joe Jackson), “Madhouse”, “Fight 'Em 'Til You Can't”, “Evil Twin”, “Antisocial” (cover van Trust), “Breathing Lightning” en afsluiter “Indians”.
Super strakke trashmetal-set en een zeer gesmaakt optreden van deze energieke bende.

 

Vóór de headliners eraan kwamen, kregen we eerst nog een echt buitenbeentje op het podium: Ministry. Hun muziek wordt omschreven als industrial metal en dat is ook meteen het gevoel wat ik er bij kreeg. Mijn idee was meteen : “wat als ze bij Bekaert (staalfabriek in het nabijgelegen Zwevegem) niet alleen pinnekesdraad maken, maar ook metalmuziek, dan is dit het resultaat.”
Niet meteen mijn smaak dus en misschien niet echt passend op deze affiche, maar bij Alcatraz staan ze bekend niet om een verrassing verlegen te zitten en een meer dan gewaagde affiche samen te kunnen stellen.

 

Je zou ze kunnen omschrijven als klonen of bastaardzonen van wijlen Bon Scott, deze eveneens Australische bende van Airbourne. Ze klinken echt als een doorslagje van AC/DC, maar doen dat met verve en veel enthousiasme. Zo enthousiast zelfs dat de intussen welbekende gimmick van zanger O’Keeffe – die bij elk optreden wat blikjes bier kapot slaat op zijn hoofd en dan het publiek ingooit -
nog steeds aanslaat en op luid gejuich wordt onthaald. Live een feest dus om mee te maken, deze portie rechttoe-rechtaan hardrock en de organisatie was wat blij dat ze hen eindelijk had kunnen strikken.

 

Een echt icoon en legende uit de rock ‘n’ roll werd toen op het podium verwacht: David Coverdale met zijn Whitesnake. Coverdale, ooit lid van Deep Purple, heeft dan wel aan stemkracht ingeboet en heeft met zijn band nooit dezelfde status van Deep Purple bereikt, maar dit optreden was waarschijnlijk de laatste kans om hem nog live aan het werk te zien in onze contreien.


Hun tournee heet niet voor niets de “Farewell to Arena Rock”, na 40 jaar on the road is het genoeg geweest voor de man. Uiteraard kregen we een resem aan hits voorgeschoteld waar de fans luidkeels konden meezingen, en elk bandlid kreeg ook zijn eigen solo gloriemoment.
De grootste hits kregen we natuurlijk op het laatst met “Is This Love”, “Here I Go Again” en “Still Of The Night”. De weide ging volledig mee met deze nostalgische throwback en hier en daar werd zelfs een slowke gedanst.

 

 

 

Dag 2 kondigde zich al even veelbelovend aan als de zaterdag, misschien ietwat meer bewolking maar dat was net perfect om de verbrande hoofden en nek sinds gisteren wat te laten afkoelen.
We kregen wel geen tijd om rustig ons koffietje te nuttigen en wat bij te praten over de voorbije dag want al meteen kregen we een drieluik van trashmetal-bands voorgeschoteld die het frut uit onze slaapogen zouden wegjagen.

 

De Amerikanen van Flotsam and Jetsam vlogen er meteen in met ultrasnel gitaarwerk waardoor we ineens klaarwakker werden geschud. Ze hebben toch al een 12-tal albums op hun actief en tourden in het verleden al met Sepultura, Overkill en Death Angel, Megadeth en Korn, dus doetjes zijn het niet… Ik moest toch even bekomen van deze vroege punch in the face, maar genoot toch van het betere gitaarspel.

 

Meteen gevolgd door Exodus, reeds voor de 3e keer op Alcatraz, dus graag geziene gasten hier.
Zanger Steve “Zetro” Souza kon het publiek danig opjutten en al gauw kregen de onze portie moshpits en circle pits op onze tanden, tot zelfs een heuse wall of death toe.
Het drieluik “War is my shepherd”, “Bonded by Blood” en “The Toxic Waltz” was toch wel het beste wat ik van deze band onthoud.
Dit was een zeer vroeg feestje voor de talrijk opgekomen trashmetalfans.

 

Derde in het rijtje was Devildriver, van frontman Dez Fafara (eerder bij Coal Chamber).
Weeral talrijke mosh- & circlepits bij dit optreden, kan ook niet anders met een setlist als deze:
“End of the Line, Not All Who Wander Are Lost, Daybreak, I Could Care Less, Nothing's Wrong?, My Night Sky, Before the Hangman’s Noose, Clouds over California, Sail en Meet the Wretched”..


 

Nu was het toch wel tijd om onze oren en kop wat rust te gunnen en gelukkig had ook Alcatraz daaraan gedacht, met de Finse folkmetal band Korpiklaani (letterlijk : de mensen uit het woud).
Traditionele klederdracht, een vioolspeler, een accordeonspeler, ik dacht eerst een week teruggekatapulteerd te zijn naar Dranouter, maar niets bleek minder waar.
Deze Finnen kunnen perfect hun folktraditie mengen met hun voorliefde voor metal, met teksten gebaseerd op hun mythes en legenden, maar die spelen hier minder rol dan de feestelijke muziek die ze live kunnen neerpoten. Heerlijke afwisseling met de 3 trashmetalbands die we al voorgeschoteld kregen bij de start van deze dag.

 

Een legende van een andere kaliber dan: Lita Ford (ooit gitariste bij The Runaways, samen met Joan Jett en ook nog te zien in de beginjaren van Torhout/Werchter in 1978).
Zij was blij om na lange tijd terug te zijn op Europese bodem en speelde hier een exclusieve show voor België. We kregen een greep uit eigen werk, oud werk van The Runaways, co-written songs (o.a. mede met Lemmy Kilmister van Motörhead en Ozzy Osbourne van Black Sabbath).
Ook een hint naar haar come-back met de toepasselijke Elton John-cover “The Bitch is back” en een allusie op haar komende memoires met “Living like a runaway”.
Ter info: bekijk zeker ook eens de film “The Runaways” uit 2010 (met Kirsten Stewart als Joan Jett),
over het ontstaan en leven in een meidenrockgroep als The Runaways. Leuk voor de jongere metalfans die nog nooit van deze band of Lita Ford gehoord hebben…

 

Halverwege de namiddag wordt het zo stilaan tijd voor de betere bands en dus kregen we een alweer Finse groep op het podium: Children of Bodom. Als jonge tieners gestart, hebben ze ondertussen al een indrukwekkend palmares opgebouwd. Hun melodieuze deathmetal (met ook keyboards prominent aanwezig) komt live hard aan mede door de schreeuwstem van zanger Alexi Laiho.
Songs als “I worship Chaos” en “Hate me!” spreken dan ook voor zich.

 

We steken de grote plas over en vinden daar de stilaan levende legende Max Cavalera die hier vandaag te gast is met zijn band Soulfly. Immer beminnelijk in de omgang maar live een echt beest (al heeft ie al duidelijk van zijn pluimen verloren, de combinatie grunten en gitaar spelen is niet meer zo evident blijkbaar). Met zijn zoon Zyon op drums wordt het zelfs een familie-onderonsje.
We kregen een mengelmoes van Soulfly-werk, Sepultura-songs (“Refuse/Resist”, “Arise / Dead Embryonic Cells” en het obligate “Roots Bloody Roots”), afgewisseld met enkele covers van o.a.
Black Sabbath “Iron Man” en Iron Maiden’s “The Trooper” als afsluiter.
Geen memorabele passage maar voor de fans een goeie set.

 

Duitse trashmetal was onze volgende schotel en of die goed verteerbaar was, mmmh, moeilijk…
Kreator startte loeihard en misschien lag het wel daaraan, want halfweg de set viel de ganse PA uit en gingen alle lichten uit. Een korte pauze later gingen ze weer even verschroeiend van start alsof er niets gebeurd was. Ook wel wat veel showelementen hier zoals een grote TL-wand en confettikanonnen, maar daar lieten de fans zich niet door storen.



Nog een onverwachte keuze vanwege de organisatie was het programmeren van Avantasia, een heuse rock & metalopera. De podiumopbouw had nogal wat voeten in de aarde, maar bleek toch de moeite waard want het leek wel een oud kasteel met trappen en kantelen en een mooie backdrop.
We kregen een rits oude glorieën uit de hardrock-wereld voorgeschoven die elk om beurt de trappen mochten afdalen om hun deel van de songs te brengen. Avantasia is het zijproject van Tobias Sammet (zanger van Edguy), dat ondertussen toch al 7 albums heeft uitgebracht.
Ik vreesde een beetje voor de sfeer, maar kwam toch bedrogen uit. Dit geheel was een sterke set van de betere hardrock, met goeie muzikanten en degelijke gastvocalisten waaronder Ronnie Atkins (Pretty Maids), Michael Kiske (ex-Helloween, Unisonic), Jorn Lande (ex-Masterplan, Jorn), Bob Catley (Magnum) en Eric Martin (Mr. Big).

 

Uiteindelijk was dan daar het moment-suprême ! De allerlaatste Belgische én Europese doorkomst van Twisted Sister in hun “40 and Fuck it !”-tournee.
Zanger Dee Snider verloor vorig jaar boezemvriend en drummer A.J. Pero (ook mede-oprichter van de band) en besliste toen om nog een laatste keer te touren als eerbetoon aan hem.
Vervanger van dienst op het drumstel was Mike Portnoy (bekend van o.a. Dream Theater) en die kweet zich uitstekend van zijn taak.
We kregen een set met raak gekozen nummers, refererend naar de actualiteit met de verkiezingsstrijd in Amerika en de vluchtelingencrisis in Europa.
Meezingers als “I wanna rock”, “The Price” en vooral “I believe in rock ‘n’ roll” kregen zo een politiek getint kantje maar vooral bij “We’re not gonna take it” was dit overduidelijk. Het publiek kreeg er maar niet genoeg van en de band moest tot 5 maal toe de song hervatten, een record blijkbaar.
Dat het Twisted Sister menens is om te stoppen werd ook door Snider duidelijk gemaakt met een sneer naar al die andere bands die zogezegd op pensioen zouden gaan, maar toch telkens terugkeren en blijven touren (hij noemde o.a. The Scorpions, Kiss, Judas Priest en Ozzy Osbourne).
Voor hem is het genoeg geweest en hij kon hier in absolute schoonheid afscheid nemen.
Dit was een prachtige show en muzikaal een hoogtepunt voor Alcatraz 2016 en dus een waardige afsluiter.

Foto's: Tom Van der Stede - Jean Luc Devos - Kelly Thans

Reviev : Stefaan Delangrange

 

Full photo report:
- Alcatraz 2016 : Zaterdag

-Alcatraz 2016 : Zondag

 

 

Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016