Tool - Fear Inoculum
Killswitch Engage - Atonement
Russian Circles
Baroness – Gold & Grey
The National
Rammstein -Rammstein
Agenda
22 SEP
Inhaler
28 SEP
Devils Rock for an angel.
05 OKT
CVTCH NORRIS
10 OKT
Hugh Cornell
17 OKT
Gepetto & the Whales
17 OKT
ADE LIVE
22 OKT
Killswitch Engage
22 OKT
Angie Stone
24 OKT
Dez Mona
29 OKT
John Mayall
30 OKT
Stef Kamiel Carlens
02 NOV
RGMC XXL 2019
05 NOV
Sheila E
16 NOV
Nikki Lane
22 NOV
Agnostic Front
23 NOV
The bollock Brothers
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
02 DEC
Bokassa
03 DEC
Trixie Whitley
07 DEC
Max and Igor Cavalera
01 FEB
Editors
02 FEB
Sabaton
22 FEB
The Darkness
13 MAA
Morcheeba
Fotogalerij
Concert report: John Fogerty
Concert report: John Fogerty
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Concert report: Goose
Concert report: Goose
Photo report: De jeugd van tegenwoordig
Photo report: De jeugd van tegenwoordig
Cult corner: Kloot per W wordt 60
Cult corner: Kloot per W wordt 60
Photo report: Matt Bianco
Photo report: Matt Bianco
Concert review: Sass Jordan
Concert review: Sass Jordan
Jazz at Track Kortrijk - Misstriohso
Jazz at Track Kortrijk - Misstriohso
Frank Boeijen Begijnhofpark
Frank Boeijen Begijnhofpark
Photo report: Nightwish - Arch Enemy - Amorphis
Photo report: Nightwish - Arch Enemy - Amorphis
Photo report: Anvil
Photo report: Anvil
Student Welcome Concert - 2014
Student Welcome Concert - 2014
Interview Evil Invaders
Interview Evil Invaders
Concert report: Black Tolex
Concert report: Black Tolex

The odd man

Van Black Flag naar Yellow Flag


 

 

De Festivalposter anno 2019

 

“There is a special place in hell for people who waste good festivals”

 

Er is geen ontkomen aan. Ik word ouder en dat begin ik te merken aan de evoluerende omgeving rondom mij. Eindelijk snap ik de stress der vooruitgang die mijn grootouders voelden als ze voor de eerste keer een computer zagen. Ik beleef nu hetzelfde verhaal, maar met andere personages in de hoofdrol.

 

In mijn jeugdige jaren gooide de festivalorganisatie alle frisdrankdopjes weg. Zo kon je geen drank opsparen om te kamperen op de eerste rij van de main stage. Uiteraard smokkelden we er van thuis mee naar binnen, maar zelfs daarop maakte de Pukkelpop-organisatie jacht. Het was makkelijker om wacky tabacky binnen te smokkelen dan een Fanta-dopje. Hoe absurd het ook klinkt. Maar de tijden veranderen. De focus ligt nu op vlaggen, meer bepaald op “collaboratievlaggen”. Deze heksenjacht was hét hoogtepunt van het nieuws, naast de geboorte van de aardslelijke panda-tweeling in Pairi Daiza (#cute). Nu we enkele weken later zijn en ik mijn maandelijkse mening op Dump mag uitbrengen, kan ik mij alleen maar aansluiten bij Family Guy’s Peter Griffin: “Oh My God, Who The Hell Cares?!”

 

Al dat stupide gelul en vlaggengezwaai over cultuurstrijd hier en charmeoffensief daar maakt me misselijk. We zijn allen evenzeer Belg, als West-Vlaming als inwoner van Kortrijk of Wevelgem. What’s next? Een vlagje voor de identiteit van de inwoners van ‘de Lange Munte?’ Heel deze identiteitsdrang is compleet nutteloos. Bovendien worden al deze vlaggen snel opgeborgen en vervangen door de Belgische drapeau wanneer de voetbalgekte terug uitbreekt, één van de zeldzame momenten waarop we harmonieus kunnen samenleven.

 

Hoe is dit toch mogelijk? Is dit uit verveling, onvermogen om rationeel te denken of beide? Wat zijn we toch een zielig zooitje. Ik ging naar de festivals voor de muziek, niet voor de politiek. Voor je het weet staat er volgend jaar een Politico-dome naast de main stage. “Volg alle politieke debatten in de Politico-dome, links van de Humo-tent.” Wat ben ik blij dat ik dit allemaal ontgroeid ben of kon het mijn generatie gewoon allemaal geen kersen schelen?

 

Het is allemaal gewoon niet relevant, want tijdens al deze heisa rond een stom vlagske, staan ook de F*CKING longen van de F*CKING wereld in brand. Niemand zal lullen over welke vlag dan ook, wanneer we stikken in onze eigen atmosfeer. (Je weet natuurlijk nooit, er lopen nu éénmaal veel debielen rond dezer dagen. Je zal wel zien wanneer Trump wordt herverkozen). I know, I know, er zijn zogezegd minder bosbranden dan andere jaren, maar het ontbossingsbeleid van de Trump van de Tropen is bijzonder alarmerend. Als we nog eens tien procent van het Amazonewoud verliezen brengt dit een onomkeerbare kettingreactie teweeg, die het Amazonegebied zou omtoveren tot een savanne. Maar first things first: laten we eerst onze tijd verspillen aan het voeren van een compleet nutteloze en van de pot gerukte discussie over een stomme vlag...

 

Voor ik het vergeet: Anuna, jammer dat zoiets infantiels is gebeurd, maar je hebt jezelf in de spotlight gezet. Wat had je verwacht? En aan de hoogbegaafde flesplassers: zijn jullie gewoon dom of is dit de maximale capaciteit van ontwikkeling waar jullie thuis van genoten hebben?

 

This is The Odd Man Saying: Wat is er gebeurd met de intelligente gematigdheid.

Meer lezen...

Concert Report: Alcatraz 2016

17 AUG 2016
Concert Report: Alcatraz 2016


 

 

Alcatraz Hard Rock & Metal Festival 2016 – 13 & 14 augustus 2016 Kortrijk

 

 
Boenk erop!

 

 

De negende editie van het Alcatraz Metal Festival kon dit jaar bogen op een (weeral) schitterende affiche, eveneens schitterend weer, en een hertekend festivalterrein op de Lange Munte te Kortrijk.

 

Met de aankoop van een oude circustent als chillruimte in de schaduw, het oprichten van een rasechte ‘beer rockbar’ El Presidio en het ferm uitbreiden van de keuzemogelijkheden qua catering, konden de organisatoren het comfort van de festivalganger serieus de hoogte injagen.

 

Behoorlijk onder de indruk van die extra inspanningen en vooral de details die de organisatie in vergelijking met andere festivals kon verbeteren, waardoor het heel aangenaam toeven was op dit festivalterrein.

 

Ook de aangeboden affiche was weer een schot in de roos, met enkele kleppers als headliners en tevens exclusiviteiten zoals het allerlaatste concert op Europese bodem van Twisted Sister en ook de laatste passage in de afscheidstournee van Whitesnake.

 

Dag 1 van het festival werd geopend door Thundermother, een all-female hardrock band die hun bewondering voor AC/DC niet onder stoelen of banken steekt. Lekkere opener – want het oog wil ook wat – en wanneer gitariste Filippa op de schouders van een roadie het publiek induikt al solerend, vindt het publiek dit uiteraard geweldig.

 

Oudgedienden van de dag (en ze zijn niet de enigen) zijn de mannen van Metal Church, met heropgedoken zanger Mike Howe, die zich uitstekend van zijn taak kwijt.
Ze brengen melodieuze trashmetal, met songs als “Fake Healer”, “Watch the Children Pray” en “Beyond the Black”. Gesmaakt optreden, zeer goeie zanger, een dikke pluim van het publiek.

 

Daarna kregen we The Answer, op speciaal verzoek van David Coverdale van Whitesnake op de affiche gezet. Lekker ouderwetse hardrock uit de 70 & 80-er jaren, à la Deep Purple.
Deze Noord-Ieren konden mij wel bekoren, al was het maar omwille van de rauwe stem van zanger

Cormac Neeson.

Het écht steviger werk kregen we dan opgediend met Candlemass, de Zweedse doommetal band met nieuwe zanger Mats Léven en twee uitstekende gitaristen die ook enkele duet-solo’s uit hun gitaren toverden. Hun eerste album “Epicus Doomicus Metallicus” (uit 1986 al) geldt als een klassieker binnen hun genre, maar ook met hun nieuw zanger brachten ze al een EP uit.
We kregen een greep uit hun volledig oeuvre met opener “Mirror, Mirror” en daarna “The Dying Illusion”, “A Cry from the Crypt”, en afsluiters “Crystal Ball” en “Solitude” uit hun debuutalbum.
 

Een tweede Zweedse band en tevens één van de favorieten van de organisatie was Avatar.
Ze mochten voor de 2e keer in enkele jaren tijd opdraven en ze zijn ook een publiekslieveling door hun uitstekend uitgekiende shows. Hun clowneske verschijning met veel schmink en kostuums (tot de roadies toe) draagt bij tot het opleuken van hun optreden. Vooral zanger Johannes Eckerström is een kei in het bespelen van het publiek, maar eigenlijk trekt elk bandlid wel de aandacht nu en dan naar zich toe. Vooral hun recenter werk kwam hier aan bod, dus uit hun albums ‘Hail the Apocalypse’ uit 2014 en ‘Feathers & Flesh’ (2016).

 

Dan was het tijd voor de extreem donkere metal van Triptykon, van zanger Tom G. Warrior (Hellhammer, Celtic Frost). De man met de immer woeste blik (en zwaar geschminkte zwarte ogen) en muts tot net boven de oogrand getrokken, ziet er vervaarlijk uit maar haalt jammer genoeg niet de zangkwaliteiten die van hem gekend zijn. Muzikaal klinkt dit best OK, maar qua zang toch wel ontgoochelend.

 

Een andere oudgediende op de affiche was Anthrax, de New Yorkers met een zeer sterke live reputatie en die deden ze hier weer alle eer aan. Ook zij hebben hun zanger Joey Belladonna heropgevist en recent werk met hem werd een waar succes.  We kregen een staalkaart van hun songs met o.a. : “You Gotta Believe”, “Caught in a Mosh”, “Got the Time” (cover van Joe Jackson), “Madhouse”, “Fight 'Em 'Til You Can't”, “Evil Twin”, “Antisocial” (cover van Trust), “Breathing Lightning” en afsluiter “Indians”.
Super strakke trashmetal-set en een zeer gesmaakt optreden van deze energieke bende.

 

Vóór de headliners eraan kwamen, kregen we eerst nog een echt buitenbeentje op het podium: Ministry. Hun muziek wordt omschreven als industrial metal en dat is ook meteen het gevoel wat ik er bij kreeg. Mijn idee was meteen : “wat als ze bij Bekaert (staalfabriek in het nabijgelegen Zwevegem) niet alleen pinnekesdraad maken, maar ook metalmuziek, dan is dit het resultaat.”
Niet meteen mijn smaak dus en misschien niet echt passend op deze affiche, maar bij Alcatraz staan ze bekend niet om een verrassing verlegen te zitten en een meer dan gewaagde affiche samen te kunnen stellen.

 

Je zou ze kunnen omschrijven als klonen of bastaardzonen van wijlen Bon Scott, deze eveneens Australische bende van Airbourne. Ze klinken echt als een doorslagje van AC/DC, maar doen dat met verve en veel enthousiasme. Zo enthousiast zelfs dat de intussen welbekende gimmick van zanger O’Keeffe – die bij elk optreden wat blikjes bier kapot slaat op zijn hoofd en dan het publiek ingooit -
nog steeds aanslaat en op luid gejuich wordt onthaald. Live een feest dus om mee te maken, deze portie rechttoe-rechtaan hardrock en de organisatie was wat blij dat ze hen eindelijk had kunnen strikken.

 

Een echt icoon en legende uit de rock ‘n’ roll werd toen op het podium verwacht: David Coverdale met zijn Whitesnake. Coverdale, ooit lid van Deep Purple, heeft dan wel aan stemkracht ingeboet en heeft met zijn band nooit dezelfde status van Deep Purple bereikt, maar dit optreden was waarschijnlijk de laatste kans om hem nog live aan het werk te zien in onze contreien.


Hun tournee heet niet voor niets de “Farewell to Arena Rock”, na 40 jaar on the road is het genoeg geweest voor de man. Uiteraard kregen we een resem aan hits voorgeschoteld waar de fans luidkeels konden meezingen, en elk bandlid kreeg ook zijn eigen solo gloriemoment.
De grootste hits kregen we natuurlijk op het laatst met “Is This Love”, “Here I Go Again” en “Still Of The Night”. De weide ging volledig mee met deze nostalgische throwback en hier en daar werd zelfs een slowke gedanst.

 

 

 

Dag 2 kondigde zich al even veelbelovend aan als de zaterdag, misschien ietwat meer bewolking maar dat was net perfect om de verbrande hoofden en nek sinds gisteren wat te laten afkoelen.
We kregen wel geen tijd om rustig ons koffietje te nuttigen en wat bij te praten over de voorbije dag want al meteen kregen we een drieluik van trashmetal-bands voorgeschoteld die het frut uit onze slaapogen zouden wegjagen.

 

De Amerikanen van Flotsam and Jetsam vlogen er meteen in met ultrasnel gitaarwerk waardoor we ineens klaarwakker werden geschud. Ze hebben toch al een 12-tal albums op hun actief en tourden in het verleden al met Sepultura, Overkill en Death Angel, Megadeth en Korn, dus doetjes zijn het niet… Ik moest toch even bekomen van deze vroege punch in the face, maar genoot toch van het betere gitaarspel.

 

Meteen gevolgd door Exodus, reeds voor de 3e keer op Alcatraz, dus graag geziene gasten hier.
Zanger Steve “Zetro” Souza kon het publiek danig opjutten en al gauw kregen de onze portie moshpits en circle pits op onze tanden, tot zelfs een heuse wall of death toe.
Het drieluik “War is my shepherd”, “Bonded by Blood” en “The Toxic Waltz” was toch wel het beste wat ik van deze band onthoud.
Dit was een zeer vroeg feestje voor de talrijk opgekomen trashmetalfans.

 

Derde in het rijtje was Devildriver, van frontman Dez Fafara (eerder bij Coal Chamber).
Weeral talrijke mosh- & circlepits bij dit optreden, kan ook niet anders met een setlist als deze:
“End of the Line, Not All Who Wander Are Lost, Daybreak, I Could Care Less, Nothing's Wrong?, My Night Sky, Before the Hangman’s Noose, Clouds over California, Sail en Meet the Wretched”..


 

Nu was het toch wel tijd om onze oren en kop wat rust te gunnen en gelukkig had ook Alcatraz daaraan gedacht, met de Finse folkmetal band Korpiklaani (letterlijk : de mensen uit het woud).
Traditionele klederdracht, een vioolspeler, een accordeonspeler, ik dacht eerst een week teruggekatapulteerd te zijn naar Dranouter, maar niets bleek minder waar.
Deze Finnen kunnen perfect hun folktraditie mengen met hun voorliefde voor metal, met teksten gebaseerd op hun mythes en legenden, maar die spelen hier minder rol dan de feestelijke muziek die ze live kunnen neerpoten. Heerlijke afwisseling met de 3 trashmetalbands die we al voorgeschoteld kregen bij de start van deze dag.

 

Een legende van een andere kaliber dan: Lita Ford (ooit gitariste bij The Runaways, samen met Joan Jett en ook nog te zien in de beginjaren van Torhout/Werchter in 1978).
Zij was blij om na lange tijd terug te zijn op Europese bodem en speelde hier een exclusieve show voor België. We kregen een greep uit eigen werk, oud werk van The Runaways, co-written songs (o.a. mede met Lemmy Kilmister van Motörhead en Ozzy Osbourne van Black Sabbath).
Ook een hint naar haar come-back met de toepasselijke Elton John-cover “The Bitch is back” en een allusie op haar komende memoires met “Living like a runaway”.
Ter info: bekijk zeker ook eens de film “The Runaways” uit 2010 (met Kirsten Stewart als Joan Jett),
over het ontstaan en leven in een meidenrockgroep als The Runaways. Leuk voor de jongere metalfans die nog nooit van deze band of Lita Ford gehoord hebben…

 

Halverwege de namiddag wordt het zo stilaan tijd voor de betere bands en dus kregen we een alweer Finse groep op het podium: Children of Bodom. Als jonge tieners gestart, hebben ze ondertussen al een indrukwekkend palmares opgebouwd. Hun melodieuze deathmetal (met ook keyboards prominent aanwezig) komt live hard aan mede door de schreeuwstem van zanger Alexi Laiho.
Songs als “I worship Chaos” en “Hate me!” spreken dan ook voor zich.

 

We steken de grote plas over en vinden daar de stilaan levende legende Max Cavalera die hier vandaag te gast is met zijn band Soulfly. Immer beminnelijk in de omgang maar live een echt beest (al heeft ie al duidelijk van zijn pluimen verloren, de combinatie grunten en gitaar spelen is niet meer zo evident blijkbaar). Met zijn zoon Zyon op drums wordt het zelfs een familie-onderonsje.
We kregen een mengelmoes van Soulfly-werk, Sepultura-songs (“Refuse/Resist”, “Arise / Dead Embryonic Cells” en het obligate “Roots Bloody Roots”), afgewisseld met enkele covers van o.a.
Black Sabbath “Iron Man” en Iron Maiden’s “The Trooper” als afsluiter.
Geen memorabele passage maar voor de fans een goeie set.

 

Duitse trashmetal was onze volgende schotel en of die goed verteerbaar was, mmmh, moeilijk…
Kreator startte loeihard en misschien lag het wel daaraan, want halfweg de set viel de ganse PA uit en gingen alle lichten uit. Een korte pauze later gingen ze weer even verschroeiend van start alsof er niets gebeurd was. Ook wel wat veel showelementen hier zoals een grote TL-wand en confettikanonnen, maar daar lieten de fans zich niet door storen.



Nog een onverwachte keuze vanwege de organisatie was het programmeren van Avantasia, een heuse rock & metalopera. De podiumopbouw had nogal wat voeten in de aarde, maar bleek toch de moeite waard want het leek wel een oud kasteel met trappen en kantelen en een mooie backdrop.
We kregen een rits oude glorieën uit de hardrock-wereld voorgeschoven die elk om beurt de trappen mochten afdalen om hun deel van de songs te brengen. Avantasia is het zijproject van Tobias Sammet (zanger van Edguy), dat ondertussen toch al 7 albums heeft uitgebracht.
Ik vreesde een beetje voor de sfeer, maar kwam toch bedrogen uit. Dit geheel was een sterke set van de betere hardrock, met goeie muzikanten en degelijke gastvocalisten waaronder Ronnie Atkins (Pretty Maids), Michael Kiske (ex-Helloween, Unisonic), Jorn Lande (ex-Masterplan, Jorn), Bob Catley (Magnum) en Eric Martin (Mr. Big).

 

Uiteindelijk was dan daar het moment-suprême ! De allerlaatste Belgische én Europese doorkomst van Twisted Sister in hun “40 and Fuck it !”-tournee.
Zanger Dee Snider verloor vorig jaar boezemvriend en drummer A.J. Pero (ook mede-oprichter van de band) en besliste toen om nog een laatste keer te touren als eerbetoon aan hem.
Vervanger van dienst op het drumstel was Mike Portnoy (bekend van o.a. Dream Theater) en die kweet zich uitstekend van zijn taak.
We kregen een set met raak gekozen nummers, refererend naar de actualiteit met de verkiezingsstrijd in Amerika en de vluchtelingencrisis in Europa.
Meezingers als “I wanna rock”, “The Price” en vooral “I believe in rock ‘n’ roll” kregen zo een politiek getint kantje maar vooral bij “We’re not gonna take it” was dit overduidelijk. Het publiek kreeg er maar niet genoeg van en de band moest tot 5 maal toe de song hervatten, een record blijkbaar.
Dat het Twisted Sister menens is om te stoppen werd ook door Snider duidelijk gemaakt met een sneer naar al die andere bands die zogezegd op pensioen zouden gaan, maar toch telkens terugkeren en blijven touren (hij noemde o.a. The Scorpions, Kiss, Judas Priest en Ozzy Osbourne).
Voor hem is het genoeg geweest en hij kon hier in absolute schoonheid afscheid nemen.
Dit was een prachtige show en muzikaal een hoogtepunt voor Alcatraz 2016 en dus een waardige afsluiter.

Foto's: Tom Van der Stede - Jean Luc Devos - Kelly Thans

Reviev : Stefaan Delangrange

 

Full photo report:
- Alcatraz 2016 : Zaterdag

-Alcatraz 2016 : Zondag

 

 

Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016