The Night Flight Orchestra
The Sore Losers - Gracias Senor
Soulfly – Ritual
Behemoth - I loved You At Your Darkest
Editors - Violence
Avenged Sevenfold - The Stage Deluxe edition
Agenda
25 JAN
Persistence Tour 2019
28 JAN
Monster Magnet
31 JAN
Massive Attack
03 FEB
Behemoth
05 FEB
Parkway Drive
06 FEB
Ghost
09 FEB
Mastodon
16 FEB
Steel Panther
16 FEB
Game expo 1UP
20 FEB
Tears for Fears
02 MAA
Neneh Cherry
08 MAA
Doro
08 MAA
The Sore Losers
13 MAA
Betizfest 2019
22 MAA
Whispering Sons
22 MAA
Unearth
28 MAA
Deus - Triggerfinger
02 APR
Rhea
09 APR
Giorgio Moroder
10 APR
In flames
10 APR
Eriksson Delcroix - Antler King
18 APR
All Them Witches
22 APR
Novastar
23 APR
Paaspop 2019
04 MEI
Headbangers Ball Fest
22 MEI
Deus
28 MEI
Trixie Whitley
02 JUN
Vestrock 2019
09 JUN
Hello Festival
16 JUN
Metallica
18 JUN
Tool
23 JUN
Graspop 2019
23 JUN
Hellfest 2019
30 JUN
Werchter 2019
14 JUL
Sjock 2019
14 JUL
Bon Jovi
11 AUG
Alcatraz 2019
13 AUG
Sziget 2019
22 OKT
Angie Stone
Fotogalerij
Woosha 2014
Woosha 2014
Dyscordia & Vanden Plas @ De Kreun
Dyscordia & Vanden Plas @ De Kreun
Photo report: Therapy
Photo report: Therapy
Photo report: Stone Sour
Photo report: Stone Sour
Photo Report: The Toy Dolls
Photo Report: The Toy Dolls
Photo report: Nothing More
Photo report: Nothing More
Kneistival 2015
Kneistival 2015
Photo report: Milow - Schouwburg Kortrijk
Photo report: Milow - Schouwburg Kortrijk
Photo report: Arsenal
Photo report: Arsenal
Photo report: Grensrock 2015
Photo report: Grensrock 2015
Grensrock 2016
Grensrock 2016
Isolde et Les Bens @ Kortrijk
Isolde et Les Bens @ Kortrijk
Karmaflow: The Rock Opera Videogame OST (4/5)
Karmaflow: The Rock Opera Videogame OST (4/5)
Zillion: Relive The Vibe - Sportpaleis Antwerpen
Zillion: Relive The Vibe - Sportpaleis Antwerpen

The odd man

Een dikke zoen van je achterlijke Kapoen


 

“Liefste peter, hoe meer dat je geeft hoe beter, geef je niets … wel dan zal ik je later niet veel bezoeken in het rusthuis”

 

Ik herinner me nog goed nieuwsjaarsdag in mijn bescheten kindertijd. Ik lig moe in de zetel omdat mijn wettelijke voogden mij veel te lang lieten opblijven om oudejaarsavond te vieren. De dieren zijn net terug genormaliseerd nadat marginale Noord-Fransen ons bombardeerden met goedkoop Chinees vuurwerk. Opa is er nu pas van overtuigd dat het daadwerkelijk vuurwerk was en geen nieuwe Duitse invasie. Moeder loopt over gestresseerd rond terwijl ze tegen iedereen roept uit angst dat ze niet op tijd zal klaar zijn. En dan het geluid dat de chaos aankondigt: ding-deurbel-f*ck-dong. Opa en oma, meters en peters, tantes en nonkels, … Ze zijn allemaal aanwezig in ons bescheiden middenstandskasteel om het nieuwe jaar al drinkend en vretend in te zetten. Een beetje zoals de week voordien, maar dan met goedkope champagne en minder cadeautjes. En dan komt het moment waar wij allen evenzeer naar uit keken als het volgende tandartsbezoek: het voorlezen van de nieuwjaarsbrief! “Please kill me”

 

Daar sta je dan moederziel alleen voor een oger-achtig leger van half aangeschoten volwassenen. Je enige wapen is een dom, samen geknutselde kroon of toverstaf met daarop uw nieuwjaarsbrief. De rijmende, geconstrueerde rommel die meer weg heeft van ordinaire, literaire diaree is vol trots door juf Ann samengesteld en wij krijgen de eer om dit voor te lezen samen met de bijhorende gebaren en/of dansjes. Na deze helse beproeving komt de magere financiële beloning van opa en oma. Amper genoeg om een paar snoepen mee te gaan kopen. Zelfs niet voldoende voor een pakje Pokémonkaarten! Pure afzetterij als je het mij vraagt! Wij hadden in die tijd meer recht op protest voor deze onderbetaling van onze jeugdige kunsten dan de ‘gele hesjes’ tegenwoordig het recht hebben! Maar wij zijn geen autostrades beginnen afzetten hoor! Dat mocht niet van de mama en de papa, veel te gevaarlijk. Dus slikten wij dit onrecht zoals ‘Hot Marijke’ de volledige ‘Erolife’-beurs in 2012 moest slikken met haar pijpmarathon. En terwijl de hele familie zich aan het volproppen is gaan we verder naar de volgende helse laag in Dantes nieuwjaars diner: de goede voornemens.

 

Het is geen toeval dat de psychiatrische ziekenhuizen van ons kleine landje een plotse stijging van bezette bedden kunnen waarnemen in januari, voornamelijk te observeren op de ontwenningsafdelingen. In het Kruidvat zien we plots lege rekken waar ooit de pseudo-geneeskundige medicijnen stonden die je zogezegd helpen met afslanken. Er is een boost in reclamespotjes op de televisie van Nicorette en Basic-fit en TLC doet een marathon van ‘My 600-lb Life’. Na een maand of twee zie je ze echter, fietsend op de hometrainer, hun vette reet vol nicotinepleisters, al dromen van het worstenbroodje die ze als beloning achterna zullen binnenwerken. De meeste van die arme stakkers houden het dus niet langer vol dan een maagds eerste vrijbeurt met zijn sokken. Na talloze opeenvolgende jaren van falen, moet men het misschien eens over een andere boeg gooien. Daarom stem ik voor een meer paradoxale aanpak. Laten we de raad van Sandra Bekkari opvolgen: nooit meer diëten! In plaats het risico te lopen op anorexia met die belachelijke shakes en crash-diëten, gaan we voor een all-you-can-eat Maggie style. Dat resulteert dan misschien in genoeg gewichtstoename om in aanmerking te komen bij meneer de plastische chirurg. Dan is dikke tante Maggie toch nog eens geringeld in haar leven. Verder kan ik voor de niet-rokers onder ons ook nog een oplossing bieden. Ze noemen sigaretten niet voor niets ‘thin sticks’ hoor! Wanneer dit allemaal geen soelaas brengt kan je nog naar de fles grijpen, om al je zorgen weg te drinken. Een goede coma af en toe doet wonderen!

 

Daarmee eindig ik graag deze nieuwjaarsboodschap. Nog een laatste tip: Heb je zelf goede voornemens voor dit jaar? Goed voor jou! Hou ze voor jezelf, niemand is geïnteresseerd.

 

This is The Odd Man saying, “Hopelijk kan ik nog elf maanden vullen met zulke zever”.

 

Meer lezen...

Concert report: Chameleons Vox

24 APR 2016
Concert report: Chameleons Vox


 

Chameleons Vox -  Support: Flesh & Fell  @ De Kreun  23/04/2016

 

New wave van de bovenste plank

 

 

Eindelijk heb ik de laatste van mijn 3 favoriete new-wave bands aller tijden live kunnen zien !

 

Na “The Sound” (met de betreurde Adrian Borland) op Seaside Festival in 1985 en “The Psychedelic Furs” op Sinners Day in 2011, nu eindelijk ook “The Chameleons” (weliswaar onder de noemer Chameleons Vox) in De Kreun te Kortrijk afgelopen zaterdag.

 

En als er één ding is wat deze 3 bands gemeen hebben – en zo zijn er nog wel meerdere op te noemen (ik denk aan AC/DC om actueel te blijven) – is het wel het specifieke karakter van het stemgeluid van de frontman/zanger. Neem dát weg en er is geen sprake meer van dezelfde band !
Vandaar ook de terechte naamskeuze “Chameleons Vox” wanneer zanger/componist Mark Burgess indertijd besliste om de legendarische songs van zijn band live terug op te voeren.



Momenteel bezig aan een uitgebreide Europese tour en straks ook in de States, waren Burgess en zijn nieuwe kompanen zaterdag te gast in Kortrijk voor een vol huis van trouwe fans.
Die zagen eerst de Belgische support-act “Flesh & Fell” aan het werk, meest bekend van hun cover “Emma” van Hot Chocolate. Onderhoudende set, jammer genoeg met drumcomputer, maar nu weten we meteen waar Vive la Fête de mosterd haalde.
Maar we kwamen uiteraard allemaal voor de heerlijke atmosfeer die de gitaren van The Chameleons ons zou voorschotelen.
De band werd warm onthaald en startte meteen sterk met 3 songs uit hun debuutalbum “Script of the Bridge” uit 1983 : Don’t Fall, Monkeyland en Pleasure and Pain.
Het publiek (vooral 40- & 50-plussers) ging gretig mee, danste en sommigen zongen woordelijk alle lyrics mee.

 


De échte fans genoten dus volop van de veel te onderschatte songs van Mark Burgess, want zijn stem klinkt nog heel helder en zo sterk als in de beginjaren, nu toch al een ferme 35 jaar geleden.
Daarna kwam de heerlijke intro van “Looking Inwardly” eraan, zeer herkenbaar en mooi opbouwend.
Meteen gevolgd door een ander nummer uit hun 2e album “What Does Anything Mean? Basically” : Perfume Garden. De hele set door bleef de band op hoog niveau spelen en nam hun fans mee naar de aparte wereld van Dangerous Land en vooral Second Skin, waar het publiek vanaf de inzet “Oh Oh Oh Oooooh – Oh Oh Oh Oooohoh” meezong.

 


Ze gingen eruit met Singing Rule Brittania, de enige single uit hun tweede  album uit 1985, maar werden al snel teruggeroepen voor enkele bisnummers met het obligate Up the Down Escalator, toch wel hun meest bekende song.
Volgden nog Nostalgia en Denims and Curls, waarop de band zichtbaar tevreden het podium verliet.
Het publiek was – naar new-wave normen – zeer enthousiast en ikzelf heel blij om dit live te hebben meegemaakt.
 

Rev: Stefaan Delagrange

Foto's: Tom Van der Stede

 

Concert report: Chameleons Vox
Concert report: Chameleons Vox
Concert report: Chameleons Vox
Concert report: Chameleons Vox
Concert report: Chameleons Vox
Concert report: Chameleons Vox
Concert report: Chameleons Vox
Concert report: Chameleons Vox
Concert report: Chameleons Vox
Concert report: Chameleons Vox
Concert report: Chameleons Vox
Concert report: Chameleons Vox