Seether - Si Vis Pacem Para Bellum
Reckless! - Not As Think As You Drunk
Valkyrie – Fear
BEAR – Propaganda
Elder - Omens
Nightwish - Human. :II: Nature.
Agenda
09 AUG
Festival Dranouter 2020
18 SEP
Rock Beats Cancer
26 SEP
Devils Rock For An Angel 2020
19 OKT
Peter Hook
29 OKT
Kensington
29 MEI
Waregemse Metal Day 2021
29 MEI
Annisokay
15 AUG
Alcatraz 2021

The odd man

Halfvolle Maatregelen


 

 

“Give me back my handdoek, or no koffiekoek for you é!”

 

Hoewel ik even tevreden ben met de versoepeling van de maatregelen als de menig Brussels jeugd zonder pleinvrees (in tegenstelling tot hen kan ik echter wel mijn enthousiasme de baas), zijn er toch enkele facetten van de lockdown die ik mis. Ja, je hebt het goed gehoord. Ik mis de lockdown soms, maar voor jullie mij compleet mis begrijpen en met de hooivorken komen aandraven, wil ik me even verduidelijken. Ik wil zeker niet insinueren dat die hele Covid toestand positief was. In deze tijden moeten we toch trachten het glas halfvol te zien. En voor wie toch een pessimistische, melancholische Debby Downer is, niet erg! Je mocht toch niet buiten, dus kon ik je niet zien! Ha!

 

Ten eerste waren onze weekends zo volgepropt met plannen als Maggie haar maag bij een all-you-can-eat-buffet, dus was het tot op een zekere hoogte rustgevend om thuis te moeten blijven. Zelfs de groeiende afstandelijkheid heeft zijn voordeel bewezen. Hoe kut is het niet om ergens als laatste te arriveren en de hele tafel te moeten aflopen om een bende wijven te gaan muilen en hun venten datzelfde hand te schudden waar ze enkele uren eerder hun piemels mee hebben opgeblonken. Nu kan ik eindelijk gewoon zwaaien en de alom bekende woorden “Ik ga zwaaien, want de corona’s é!” te gebruiken. Omdat er niets open en niets te doen was, had ik ook het perfecte excuus om een nieuwe Nintendo Switch te kopen, zonder enig schuldgevoel. Van Zelda tot lekker nostalgisch met Pokémon (Gotta catch’em all, behalve corona!).

 

En wie kon nu de rust en stilte op de openbare weg niet appreciëren? Wat er voornamelijk niet op de openbare weg te vinden was, waren de Fransen. Nooit was ik, als grensbewoner, zo blij om die kaasfrettende baguette-muilen niet te moeten aanschouwen. De constante grensbewaking, die iedere naderende Fransman een pain, vin et boursin op hun kont gaf, omdat hij zonder geldig formulier naar de Floralux trachtte te gaan, bracht niet alleen rust en verminderde criminaliteit in de buurt, maar ook properheid. Er werd in mijn buurt opvallend veel minder gesluikstort en er was minder zwerfvuil langs de straten te vinden. Daarbovenop voelde ik me ook een heel stuk veiliger in mijn auto, wetende dat er nu een hoger percentage aan deftig gekeurde auto’s rond reden. Als kers op de taart mocht ik ook enkele amusante taferelen aanschouwen zoals toen enkele Fransmannen tussen de struiken aan de Match van Halluin kropen om in België goedkope sigaretten te kunnen kopen (Nu ja, als ik zeg sigaretten, bedoel ik eigenlijk de “succesvoller’ ogende variant: emmers tabak en lege hulzen). Nooit gedacht dat het Tweede Wereldoorlogse fenomeen van ‘blauwen’ terug in zou zijn. En ik maar wachten om een Belg te zien terugkomen met boter aan de billen geplakt.

 

Maar net zoals bij het eten van taart, komt aan alle lekkere verhalen een eind; een bruin, fecaal einde om precies te zijn. Het bevoorradingshuis der margi’s terug open, ‘den Action’ en voor ik het wist stonden ‘les Ch’tis’ daar aan te schuiven voor Poolse afgedankte shampoo en goedkope wasmanden vervaardigd uit Oekraïense asbest. En niet alleen ik heb me geërgerd aan de terugkeer van deze chauvinistische klootzakken. Toen een melancholische Debby Downer vorig weekend op het strand van Oostende ging vertoeven, werd ze geconfronteerd met een handdoekloze Fransman die het op haar gemunt had. Voor wie het filmpje heeft gezien. Wie was naast gechoqueerd ook onder de indruk van de transformatie naar ‘Directe Dulle Dubby’? You go girl!

 

Dus, zoals de Piet Huysen-trut zou zeggen: “Wat hebben we vandaag geleerd?” Ten eerste: dat we zeker niet op Debby haar handdoek mogen gaan liggen. Ten tweede: dat de Franse autokeuring minderwaardig is aan de Belgische. En ten derde: dat ik helemaal niets beter had om deze maand over te schrijven.

 

This is The Odd Man saying: inspiratieloosheid is een excuus om te gaan lullen.

Meer lezen...

Concert report: Danko Jones

25 JAN 2020
Concert report: Danko Jones


 

Danko Jones + Romano Nervoso

 

De Kreun Kortrijk, 24/01/2020

 

Voor de lancering van hun nieuwste album “A Rock Supreme” stond Danko Jones voor het eerst in De Kreun te Kortrijk, als 2e optreden van hun pas opgestarte Europese tour.
We kregen zelfs excuses omdat Kortrijk niet het eerste luik van hun tournée was, maar ze moesten naar eigen zeggen eerst het stof en spinnenwebben van zich af schudden, en nu waren ze klaar om zich volledig te smijten ! En of ze dat deden…

 

Het Canadese power trio brengt zeer aanstekelijke rechttoe-rechtaan hard rock met makkelijk meezing-/brulbare refreinen. Hun live reputatie staat dan ook al een huis en dat zeggen ze zelf ook : “We are a live band and we couldn’t fuck up even if we tried”.
Danko’s teksten gaan niet over ‘love or changing the world” maar over zeer alledaagse zaken (First Date of I’m in a band)  en zelfs over zichzelf! Met de nodige dosis zelfspot en zelfrelativering draagt hij “Mango Kid” (zijn bijnaam) volledig aan zichzelf op en het publiek slikt het allemaal welwillend.

 

Even consternatie als de lichtshow uitvalt, maar de band speelt doodgemoedereerd verder en krijgt meteen hulp van alle fans die hun smartphone bovenhalen en ermee bijlichten.
Het is duidelijk dat de band klaar is om tijdens deze Europese tour hun fans flink te verwennen en ook nog zieltjes bij te winnen, wat hen zeker zal lukken.


Danko blijkt immers een zeer innemend en dankbare frontman en dankt uitgebreid de mensen van De Kreun (Wilde Westen), de support band Romano Nervoso en beweert zelfs dat dit optreden nu al het beste van 2020 is ! Kan tellen zo vroeg in januari….

 

We mogen zeker niet vergeten ook onze waardering voor de opener Romano Nervoso uit te spreken.
Onze Waals-Italiaanse vrienden uit La Louvière spelen zoals gewoonlijk hun “spaghetti rock ‘n’ roll” met veel enthousiasme en zin voor dramatiek. Heerlijke band, heerlijke songs (ook nieuw werk trouwens) en zelfs even een duetje met Danko Jones tijdens “Wild boy”.

 

Setlist Danko Jones:
I Gotta Rock / Fists Up High / The Twisting Knife / I'm In A Band / First Date / I Think Bad Thoughts

Lipstick City / Mango Kid / Forget My Name / Invisible / Gonna Be A Fight Tonight / Code of the Road

Full Of Regret / Had Enough / Burn in Hell / Lovercall / We're Crazy / My Little RnR

bis: Sticky Situation / Watch You Slide / Rock Shit Hot

 

Tom Van der Stede

 

Concert report: Danko Jones
Concert report: Danko Jones
Concert report: Danko Jones
Concert report: Danko Jones
Concert report: Danko Jones
Concert report: Danko Jones
Concert report: Danko Jones
Concert report: Danko Jones
Concert report: Danko Jones
Concert report: Danko Jones
Concert report: Danko Jones
Concert report: Danko Jones
Concert report: Danko Jones
Concert report: Danko Jones
Concert report: Danko Jones
Concert report: Danko Jones