Rammstein -Rammstein
Brutus - Nest
In Flames - I, the Mask
Rival Sons - Feral Roots
Balthazar – Fever
The Sore Losers - Gracias Senor
Agenda
28 MEI
Trixie Whitley
02 JUN
Vestrock 2019
08 JUN
Werchter Boutique
09 JUN
Hello Festival
10 JUN
Studio Sinksen
16 JUN
Metallica
18 JUN
Tool
23 JUN
Hellfest 2019
23 JUN
Graspop 2019
29 JUN
Grensrock 2019
30 JUN
Werchter 2019
02 JUL
Corrosion of Confidence
14 JUL
Sjock 2019
14 JUL
Bon Jovi
21 JUL
Melt 2019
27 JUL
Love Family Park
03 AUG
Roadkill 2019
04 AUG
Lokerse feesten
11 AUG
Voltage Festival 2019
11 AUG
Alcatraz 2019
13 AUG
Sziget 2019
18 AUG
W-Fest 2019
22 OKT
Angie Stone
30 OKT
Stef Kamiel Carlens
05 NOV
Sheila E
16 NOV
Nikki Lane
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
22 FEB
The Darkness
Fotogalerij
Concert report: The Last Shadow  Puppets
Concert report: The Last Shadow Puppets
Black Rebel Motorcycle Club @ De kreun
Black Rebel Motorcycle Club @ De kreun
Concert report: Y&T
Concert report: Y&T
Photo report: Anvil
Photo report: Anvil
Concert report: Cancer Bats -  De Kreun
Concert report: Cancer Bats - De Kreun
Liberty White 2013
Liberty White 2013
Photo report: Toto @ 013
Photo report: Toto @ 013
Photo report: Heather Nova
Photo report: Heather Nova
Photo report: Vestrock 2018
Photo report: Vestrock 2018
Photo report: Milk Inc.
Photo report: Milk Inc.
Photo report: Stone Sour
Photo report: Stone Sour
MaydayMayday Festival - Kortrijk
MaydayMayday Festival - Kortrijk
Nostalgie Beach Festival 2014
Nostalgie Beach Festival 2014
Concert report: Placebo - Sportpaleis
Concert report: Placebo - Sportpaleis

The odd man

De Ronde


 

 

“Wielrenners gooien drinkfles op de grond en de kudde koeien doet mee”

 

‘De Ronde Van Vlaanderen’, zo Vlaams als ‘chicongs in espe’ en de hoogdag van het wielerseizoen. Ondertussen zit de ganse familie aan tafel en laat moeder de kroketten rond gaan, terwijl de televisie 60° wordt gedraaid zodat de penishangende gezinsleden kunnen volgen hoe andere penishangende gasten (want voor de vrouwenkoers is er beduidend minder interesse) strijden voor de eer en het respect van het Vlaamse volk en onderling aan het kijken zijn wie het beste spul heeft ingespoten (maar dit gegeven gooien we ter zijde zoals mama de dag na moederdag).

 

Daarnet was er bij het aperitief nog een hevige discussie gaande over de brossende jeugd op donderdag (ja, nog steeds dit verhaal) en al het afval dat dit zogezegde hypocriete gespuis achterlaat op Pukkelrock en Pop Werchter. Gelukkig bezit de generatie van onze ouders het ware morele kompas. Zonder hen was alles om zeep en heerste er pure chaos!

 

Na de heerlijke maaltijd eindigt deze Vlaamse familietraditie met de extase van de dag: ‘den arrivee’, uiteraard met een koffie en een koekske ‘dabei’. Jammergenoeg ebt het enthousiasme snel weg: wederom geen Vlaamse/Belgische winnaar (of kleurling met Belgisch pasport, want wanneer ze winnen zijn dit natuurlijk wel altijd echte Belgen). Mij kan het echter weinig schelen, dus ga ik maar naar huis om me af te vragen hoe het in godsnaam mogelijk is dat mijn kat aan zijn eigen ballen kan likken en ik niet. Jaloers!

 

Diezelfde avond verschijnt een traditioneel artikel met bijhorende fotoreportage op verschillende nieuwssites. We zien een ravage van achtergelaten afval op de Kwaremont (die ligt niet meer open trouwens), een opvallende gelijkenis met het jaarlijks rapport over de Pukkelpop camping. Stilaan vormen de barsten in de perceptiemuur van de “goede Vlaamse burgers” eerder kloven waar Maggie haar reet in zou passen. In tegenstelling tot onze Vlaamse modelburger die op de eerste rij stond om stenen te gooien naar de jeugd en hun afval, onthoudt onze jeugd zich van oordelen en “hoog intelligente opmerkingen”.

 

Hypocrisie ligt aan de basis van deze marginale bilspleet van een kloof. Hypocrisie is het begrip dat steeds naast deze brave burgers heeft gewandeld, samen met alcoholisme, racisme en nationalisme. Al deze beestjes worden ook nauw gevolgd door polarisatie, de vijand van redelijkheid. Tegen deze cocktail van stupiditeit valt niks te beginnen. Alle inspanningen om deze narcistische bevolkingsgroep tot inzichten te brengen zijn vruchteloos. Wanneer je een goed argument aanbrengt, gaan de oren onherroepelijk dicht zoals de vulva van je vrouw wanneer je de naam van haar zus scandeert tijdens het stoeien.

 

Hoe kunnen wij de wereld redden van stupiditeit en hypocrisie die de mensheid nog meer overheersen dan mijn wens om aan mijn eigen ballen te likken? De oplossing van dit probleem kunnen we misschien vinden in de gedachtenspinsels van de grondlegger van het absurdisme, de heer Albert Camus, namelijk collectieve suïcide. Te? Hoewel het een eerder controversiële oplossing zou zijn, kan je niet ontkennen dat het bijzonder doeltreffend zou zijn. Deze aanpak zou namelijk niet enkel dit probleem oplossen, maar tevens alle problemen die we in de laatste jaren op ons bord kregen: immigratiecrisis, gillets jaunes, milieu, … You name it. Nog steeds te radicaal? Goed dan, misschien moeten we beginnen bij het begin: praten, luisteren en verdraagzaamheid. Of met andere woorden: doe NORMAAL.

 

This is The Odd Man saying: jullie kunnen allemaal de pot op!

Meer lezen...

Concert report: Godsmack

13 MAA 2019
Concert report: Godsmack


 

Godsmack

 

Support: Like A Storm   

 

Trix – Antwerp 13/03/2019

 

Like A Storm start stipt om 20 uur met ‘Pure Evil’ uit hun album ‘Catacombs’, het album dat zijn stempel zet op dit optreden met uitzondering van de songs Wish You Hell, Become The Enemy en Love You To Hate Me uit ‘Awaken The Fire’. Like A Storm is een modern metal band die hun songs een zeer toegankelijke touch geven. De structuren zijn ietwat voorspelbaar. Er wordt handig gebruik gemaakt van simpele melodieën wat refreinen betreft. Cleane zang gaat hand in hand met schreeuwerige uithalen en komen in elke song voor. Sommige songs proberen zich af te zonderen door het gebruik van een bottleneckgitaar in- en outro (Wish You Hell) en didgeridoos (Become The Enemy en The Devil Inside). Het geluid valt best mee. De set duurt 40 minuten. Leuk weetje: met uitzondering van drummer Zach Wood bestaat de band verder uit broers Chris, Matt en Kent Brooks. En ze vallen in de smaak bij het vrouwelijk geslacht.

 

Vóór Godsmack de deur intrapt worden we getrakteerd op een technisch staaltje geluid en licht. Er wordt een remix vol samples de zaal ingeslingerd voorzien van een spetterende lichtshow (!). Het start met het drumwerk van Queen’s ‘We Will Rock You’ en herkenbare deuntjes worden er kort na elkaar in verweven. We horen samples van o.a. Rush en Aerosmith. Mooi origineel opwarmertje. Het echte werk begint met ‘When Legends Rise’ uit hun gelijknamige album. Godsmack, en in het bijzonder Sully, heeft er zin in. Het geluid is loepzuiver (drums!!) en de lichtshow gewoonweg verbluffend. Uitschieters zijn ‘Crying Like A Bitch’, Straight Out of Line’, ‘Awake’, ‘Keep Away’ en ‘Voodoo’. Het showgedeelte mag er ook zijn. Op een gegeven moment krijgt het drumstel gezelschap van een tweede drumstel uitgebreid met een percussieset. Sully neemt plaats en er ontstaat een soort drumbattle waar Sully zich profileert als uitstekend percussionist. Dit wordt door een bomvolle Trix gesmaakt. We worden verwend: ‘Come Together’ van The Beatles wordt gecoverd én omgetoverd in een brok rockgeschiedenis. Stukjes wereldbekende muziekjes volgen elkaar op. ‘Tom Sawyer’ (Rush), ‘Dream On’ (Aerosmith), ‘Back in Black’ (AC/DC) en de gitaarfinale van ‘Stairway to Heaven’ (Led Zeppelin) volgen elkaar op. Met ‘Whatever’ wordt de setlist afgesloten. We krijgen drie toegiften. Eerst volgt er een (te lange) uitleg door Sully over het project ‘Scars’. Dit gaat over o.a. financiële hulp voor mensen met psychische problemen. (Bekende namen worden genoemd: C.Cornell, Chester Bennington..) Daarna volgt ‘Under your Scars’ met Sully op keyboard. Een tearjerker te vinden op ‘When Legends Rise’. De tweede toegift ‘Bulletproof’ verdrijft de melige sfeer gevolgd door het met volle overgave gebrachte ‘I Stand Alone’.

 

Wat opviel was dat gitarist Tony Rombola zichzelf niet in de kijker zet. Eigenaardig want hij speelt zeer voortreffelijk gitaar. Zijn solowerk is herkenbaar. Het is zijn werk. Uitstekend werk. Godsmack rules..en hopelijk blijft dit zo want ‘When Legends Rise’ klinkt anders..

 

Guido Grymonprez