Opeth – In Cauda Venenum
Tool - Fear Inoculum
Killswitch Engage - Atonement
Baroness – Gold & Grey
The National
Rammstein -Rammstein
Agenda
16 OKT
As i Lay Dying
17 OKT
Compact Disk Dummies
17 OKT
Gepetto & the Whales
17 OKT
ADE LIVE
18 OKT
The Van Jets
19 OKT
The Greatest Switch
22 OKT
Angie Stone
22 OKT
Killswitch Engage
24 OKT
Dez Mona
29 OKT
John Mayall
30 OKT
Stef Kamiel Carlens
31 OKT
Machine Head
01 NOV
King Hiss
02 NOV
Brit Floyd
02 NOV
RGMC XXL 2019
04 NOV
Volbeat
05 NOV
Sheila E
16 NOV
Devin Townsend
16 NOV
Nikki Lane
22 NOV
Agnostic Front
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
23 NOV
The bollock Brothers
27 NOV
Cult of Luna
28 NOV
Stake
30 NOV
Mustasch
02 DEC
Bokassa
03 DEC
Trixie Whitley
06 DEC
Mauro - Per W
07 DEC
Max and Igor Cavalera
07 DEC
Age of Love xxl
01 FEB
Editors
02 FEB
Slipknot
02 FEB
Sabaton
22 FEB
The Darkness
13 MAA
Morcheeba
04 APR
Within Temptation & Evanescence
19 APR
Lamb Of God
17 JUN
Green Day

The odd man

Space Indians 2000


 

 

“One small madras for man, one giant leap for the curry”

 

India, het land waar goden meerdere armen hebben, koeien en pepersaus minstens drie meter van elkaar verwijderd zijn en waar ze een eigen filmindustrie hebben die flamboyanter is dan een fel paarse Lamborghini Gallardo met vlammen op de zijkant. Daarnaast ook veel armoede, reïncarnatie, expert level train surfing-skills en blijkbaar ook discriminatie naar landgenoten met een donkerdere huidskleur, iets wat ‘Viceland’ recent aankaartte in een documentaire over de Indiase cosmetica-industrie. De kans op het vinden van werk of een partner is er blijkbaar veel groter voor mensen met een blekere huidskleur en hier spelen cosmeticaproducenten gretig op in door producten aan de man/vrouw te brengen die je huid blanker maken.

 

Je zou dus kunnen stellen dat India met hun versie van Hollywood, Bollywood, en hun discriminatie naar donkerder gekleurde mensen, krampachtig en op een absurde manier als het westen probeert te zijn. Daar komt nu ook nog bij dat ze een poging gewaagd hebben om, zoals de grote wereldmachten, een ruimtetuig op de maan te laten landen en deel uit te maken van de Super High Club. Op 7 september konden we het avontuur volgen van het Indische ruimtevaartprogramma ISRO, dat de onbemande maanlander Vikram richting zuidpool van de maan stuurde om (volgens queen of conspiracy theories Joke Schauvliege) op zoek te gaan naar de beruchte maanpinguïns. Alles verliep volgens plan tot ze de laatste minuten voor de landing alle contact verloren met het ruimtetuig. Expeditie gefaald.

 

India wilde hiervoor geen buitenlandse technologieën aankopen, maar alles zelf produceren. Goedkoop produceren, wel te verstaan, wat volgens mij evenveel risico’s inhoudt als wij die zelf onze elektriciteit leggen om er ook maar goedkoop vanaf te zijn. Hoe goedkoop vraag je je af? Wel, deze missie heeft zo’n 127 miljoen dollar gekost. Even ter vergelijking, de laatste ‘Avengers’-film, ‘End Game’, had een budget van 356 miljoen dollar. Met andere woorden, een lachwekkend budget voor een ruimtemissie. Dat is natuurlijk relatief, want stel je voor wat India allemaal had kunnen doen met een gigantische som van 127 miljoen dollar op vlak van leefomstandigheden en infrastructuur voor hun bevolking. Een dergelijke investering in riolering en nutsvoorzieningen zou een immens direct effect hebben op de levenskwaliteit en gezondheid van de Indiase bevolking. Waarom je niet eerst focussen op je bevolking en pas later op een levenloos ruimtetuig, dat overduidelijk nergens naar toe gaat? Aan de andere kant kan deze investering in technologie een gunstig effect hebben voor het land op langere termijn. Heel paradoxaal allemaal. Kiezen voor welvaart nu, of welvaart morgen. Toch blijf ik er bij dat die 127 miljoen dollar beter besteed waren aan de mensen, dan aan het achternalopen van dromen uit de jaren ‘50. Maar wat ik me nog meer afvraag: wat een verschil hadden we kunnen maken als die laatste Avengers-film nu eens niet was gemaakt.

 

This is The Odd Man saying: Gandhi phone home?!

.

Meer lezen...

Concert report: Parallel

18 SEP 2019
Concert report: Parallel


 

PARALLEL

Schouwburg Kortrijk, 14/09/09

 

Een wonderlijke samensmelting van elektronische muziek met klassiek ballet.



PARALLEL is een voorstelling waarbij klassiek ballet begeleid wordt door live elektronische muziek. Een unieke samenwerking tussen Dimitri Andreas als componist en Agnieszka Romek als choreografe.

De voorstelling bestaat uit 6 delen die telkens een zelfde begin hebben. Het toont de verschillende parallele werelden waarin wij ons bewegen. Het vertelt op een intrigerende manier hoe je levenspad op verschillende wijze bewandeld kan worden. Het laat je nadenken over hoe je in het leven staat, de keuzes die je maakt en de emoties die je ervaart. Op een unieke manier geeft het mee dat we meer zijn dan één persoon met één identiteit en het toont de schoonheid van een bijzondere samenwerking. De voorstelling tast de grenzen af van wat mogelijk is door twee kunstvormen te combineren.

De voorstelling ging door in de prachtige klassieke schouwburg van Kortrijk. Deze locatie werd bewust gekozen om het contrast tussen het klassiek ballet en de elektronische muziek extra in de verf te zetten.


Dimitri Andreas
music composer/performer


In de huidige Belgische techno en house scene neemt Dimitri Andreas een uitzonderlijke plaats in. Met releases op labels als Music Man, Systematic Recordings, Suara, Kling Klong en talloze co-producties voor DJ’s en bands is hij een van de meest essentiële dj-producers in het land. Zijn innovatieve muzikale stijl én visuals doen hem opvallen als een kunstenaar. Dimitri Andreas speelde over de hele wereld en op alle grote Belgische festivals. Met zijn verfijnde muziekselectie, stijlvolle tribal en epische sets weet hij precies hoe hij de menigte in vuur en vlam moet zetten.
Daarnaast is Dimitri ook muziekproducer voor andere bands en projecten waaronder SX.
references: I LOVE TECHNO, TOMORROWLAND, DOUR FESTIVAL, 10 DAYS OFF, GLOME, THE SWAMP, CIRQUE MAGIQUE

Agnieszka Romek
choreography


Agnieszka (Agi) Romek, leerde klassiek ballet in de Opera en Operette in Krakau, in de klas M. Dimitrov en A. Towarnicka. Daarna ging ze verder in het Ballet Modern Form onder begeleiding van J.M.Birczynski, in het Art Color Ballet in het Nationale Ballet in Amsterdam, evenals tijdens talloze dansworkshops en festivals in Kopenhagen, Frankfurt, Neurenberg, Stuttgart, Parijs, Los Angeles, New York en Mexico.
Toen ze België koos als uitvalsbasis, besloot ze haar kennis te delen en te gaan werken als klassiek balletlerares bij de Balletschool Raymonda / Wendy Demeyere. Ze werkt ook zelfstandig en maakt verschillende dans- & kunstproducties en -projecten.
ARC, is haar persoonlijk concept om kunstenaars samen te brengen om zo artistieke horizonten te ontwikkelen en uit te breiden.

 

Pics: Johanna Vanden Heede

 

Full photo report : DumpFB - Parallel

Concert report: Parallel
Concert report: Parallel
Concert report: Parallel
Concert report: Parallel
Concert report: Parallel
Concert report: Parallel
Concert report: Parallel
Concert report: Parallel
Concert report: Parallel