BEAR – Propaganda
Loathe – I Let It in and It Took Everything
Elder - Omens
Nightwish - Human. :II: Nature.
Rawdriguez - Asylum Of The Arcane
Novelists Fr
Agenda
07 JUN
Vestrock
10 JUN
Rammstein
14 JUN
Best Kept Secret
17 JUN
Green Day
18 JUN
Eric Clapton
21 JUN
TW Classic
21 JUN
Hellfest
27 JUN
Rock The Night
27 JUN
Grensrock
05 JUL
Rock Werchter
09 JUL
Iron Maiden
19 JUL
Zwarte Cross
09 AUG
Voltage festival 2020
09 AUG
Alcatraz
08 SEP
Elton John
19 OKT
Peter Hook
29 OKT
Kensington
28 NOV
Waregemse Metal Day

The odd man

United States of achterlijkheid


 

 

“M-merika ... fuck yeah”

 

Er bestaan vele soorten blokken: legoblokken, oostblokken, Maggie De Blocken, ... Nu ik een dochter heb, besef ik ook dat er zoiets bestaat als cockblocken en voor het eerst kreeg ik deze maand ook de writer’s block op mijn schoot geworpen. Gezien ik mijn dyslexie als sinds het lager als excuus gebruik en dus deze leugen in leven moet houden, heb ik altijd mijn bevallige echtgenote nodig om te voorkomen dat deze berg stront van een column geen uitgesmeerde poep wordt. Zonder haar zou ik namelijk een tekst produceren die Henri Poincaré zou kunnen gebruiken om zijn chaostheorie te staven. Helaas was mijn vrouwmens het strontmoe om coronacolumns te verbeteren, dus moest ik elders inspiratie zoeken.

 

Even dacht ik om te schrijven over onze eigenste Belgische Trump Junior, het broekventje Van Langenhove, die er terug in geslaagd is half Vlaanderen te verontwaardigen door een 19-jarig meisje te body-shamen. Aan de andere kant is het misschien ook diezelfde helft van Vlaanderen die gretig een filmpje deelt op sociale media van Stef Wauters die Maggie De Block in het VTM-nieuws ‘het zwaargewicht van Open-VLD’ noemt. Ik moet toegeven, ik moest toch ook wel even gniffelen... Dat vond ik wat hypocriet, dus dat idee heb ik dan maar van tafel gegooid.

 

Gelukkig kan je er nog altijd op vertrouwen dat ‘the big dog’ señor Donald Trump himself, weer een stoot uit haalt. Hij maakte namelijk bekend dat hij uit het WHO stapt en de bijhorende 450 miljoen dollar elders zal besteden (aan de opstart van Trump-care eventueel?). Volgens ‘The Donald’ staat het WHO te veel onder invloed van China en is het dus hun schuld dat er meer dan 100.000 Amerikaanse burgers overleden zijn aan Covid-19. De gradatie waarin hij zijn verantwoordelijkheid weg wuift en de rollen tracht om te keren, zorgt er zelfs voor dat Zach ‘Fuckboy Airlines’ van Temptation Island onder de indruk is.

 

Waar ik vroeger opkeek naar het almachtige Amerika, is mijn perceptie van het land, mede door wat maturiteit bij te kweken, maar ook door Trump aan het werk te zien, de laatste jaren sterk veranderd. Als je kijkt naar de gradatie van armoede en de hoeveelheid mensen in de rij van de voedselbanken, beginnen er al wat belletjes te rinkelen. Één dag beademing op de Intensive Care kost een Amerikaan net iets meer dan 10.000 dollar. Zelfs de gaatjes vullen in hun tanden zit er voor de meeste Amerikanen niet in, terwijl dit bij ons grotendeels wordt terugbetaald. Laat ons vooral ook niet de watercrisis van Flint (Michigan) vergeten, waarbij een volledige (voornamelijk gekleurde) stad loodvergiftiging opliep. Dat was nog in Obama-tijden, je kan dus niet alles op arme Donald afschuiven, maar je kan er toch echt niet omheen dat Amerika op een derdewereldland begint te lijken... Toch kijken nog steeds heel veel mensen op naar deze ‘failed state’.

 

Niet enkel op vlak van volksgezondheid en politiek is deze natie een farce. Acht op de tien Amerikanen gelooft in engelen en Darwins evolutietheorie staat nog steeds ter discussie. De reden waarom ze het metrische systeem niet gebruiken is zelfs religieus getint. Lobbyisten hadden de regering namelijk gezegd dat het metrische systeem door Franse atheïsten werd bedacht. Need I say more? Begint het grote Amerika wat te stinken? Wacht, het wordt alleen maar erger als je weet dat naast Somalië en Zuid-Soedan, de VS het derde land is die het internationale Verdrag van de Rechten van het Kind niet heeft ondertekent. Ga naar Walmart en je zal naast het knutselgerief munitie kunnen kopen. Een vuurwapen van ‘Hello Kitty’ voor de kids? No problemo!

 

Het begint stilaan door te dringen dat de zogezegde Amerikaanse droom meer weg heeft van een nachtmerrie. Taferelen als in ‘The Handsmaid Tale’ zouden wel eens waar kunnen worden. Als ik Mexico was, zou ik betalen voor die muur...

 

This is The Odd Man saying: Dan hebben we het nog niet gehad over die Dettol

Meer lezen...

Concert report: Pro Pain

11 MEI 2019
Concert report: Pro Pain


 

Peanut Regeert + Powerstroke + Pro-pain  - De Casino, St-niklaas

 

Fijn dat is pijn met de P van Pro-pain

 

Het openen van de avond om 20.30u is weggelegd voor Peanut Regeert (3,5/5). Vier ouwe Uustvlaamse knarren, uit Sint-Niklaas zelf nota bene, die eigen humoristisch Nederlandstalig werk brengen. De band ontstond rond de eeuwwisseling, maar was geen lang leven beschoren door interne strubbelingen. Twintig jaar later legden ze de geschillen bij en staan ze terug samen op een podium. Het doet een beetje denken aan een Fleddy Melculy avant-la-lettre, maar ze weten hun enthousiasme over te brengen. Ze spelen duidelijk een thuismatch, want de mensen vooraan zijn allemaal kennissen van de band. De fles witte rum van de zanger wordt rijkelijk rondgedeeld als beloning. Muzikaal misschien een vreemde keuze in combinatie met Powerstroke en Pro-pain, maar het kan ons niet deren. De heren amuseren zicht duidelijk, en dat is wat telt.  Ze geven nog even mee dat je hun CD voor 5 euro kunt kopen, naar hun eigen woorden ideaal om je pint op te zetten vanavond.

 

Om 21.30 is het de beurt aan Powerstroke (4/5) om een eerste hoogtepunt van de avond te poneren. Bassist Mark de Smit lijkt een kruising van Tom Araya en Bobby Munson uit Sons of Anarchy en heeft er duidelijk zin in om de boel kapot te spelen. Wanneer de zanger opkomt, lijkt het wel of het Joakim Broden van Sabaton is, met zijn zonnebril en snor is het een spittting image. Gelukkig is de muziek stukken beter en beuken ze er meteen in. De zonnebril en kap gaan al snel af, gelukkig. We zijn onder de indruk van de stemgeluiden van Bavo Coene, zowel de cleane als ruwe stukken worden met een zekere bravoure en kracht ten berde gebracht. Strak. Het is een opzwepende set. Deze belgen uit het Meetjesland draaien al een tiental jaar mee en mochten reeds het podium van Wacken Open Air en Graspop bestijgen, maar voor ons is het de eerste keer dat we ze aan het werk zien. Maar na deze show zeker niet de laatste keer. Een muzikale tientonner die over je heen rijdt, met af en toe een vleugje oude Soufly toetsen. Het wordt gesmaakt. Twee jonkies uit het publiek proberen al vroeg een “pit” op gang te brengen, maar slagen daar niet in. Twee nummers later worden ze echter onder de voet gelopen wanneer het wat ouder en geroutineerder publiek zich in de strijd mengt. Als de band het nummer Untill the fat lady sings, start maakt Bavo Coene het statement van de avond: “If you know the lyrics, sing along. If you don’t know them, invent them.” Metal met ballen én humor, daar houden we van. Ideale opwarmer voor Pro-Pain.

 

De zaal is niet uitverkocht, wat het aangenaam maakt om vooraan te staan. Als Pro-Pain (4,5/5) om 22.30u  het podium bestijgt, tovert het spontaan een lach op ons gezicht. Zanger Gary Meskil blijft een imposant figuur die respect afdwingt. De man staat al sinds 1991 aan het roer van deze band, die toch één van de pioniers zijn van het NYHC genre. Ongelofelijk dat ze ooit deze betonblok in Brussel het ziekenhuis ingeklopt hebben. Pro-pain opent met Unrestrained en zet meteen de toon van de avond. De pit begint en stopt niet meer. Kleppers als Voice of Rebellion, Deathwish en Make War (not love) passeren de revue en zetten de zaal in lichterlaaie. Ook de drie bisnummers laten de boel nogmaals ontploffen. Deze energieke show bewijst dat de heren van Pro-Pain nog lang niet afgeschreven zijn. Op het einde zegt Gary: please buy the merch, we need the money! See you there! Gary kwamen we er jammergenoeg niet tegen, maar wel Matt Sheridan, de jongste telg van Pro-Pain en gitarist, die nu een drietal jaar bij de band speelt.  Ubersympathieke man. Wanneer ik hem vraag of het echt waar is dat ze vooral van de merch moeten leven, bevestigt hij dit. In het huidige tijdperk van virtuele piraterij, waar nog zelden muziek gekocht wordt, kun je niet overleven door enkele platen te verkopen. Spotify brengt maar beperkt geld in het laatje, maar dit deert hen niet. Download onze muziek illegaal en kom naar onze shows, dit vinden we veel leuker. De interactie met de fans is voor ons het belangrijkste. Spoken like a true gentleman. Respect.

 

Daags na het optreden beseffen we nogmaals waarom de band Pro-Pain heet, wanneer de talrijke blauwe plekken die we opliepen in de pit voelbaar worden nu het bier verteerd is. Maar we blijven helemaal Pro en doen het de volgende keer lekker opnieuw!

(ACL + BG)