Rammstein -Rammstein
Brutus - Nest
In Flames - I, the Mask
Rival Sons - Feral Roots
Balthazar – Fever
The Sore Losers - Gracias Senor
Agenda
28 MEI
Trixie Whitley
02 JUN
Vestrock 2019
08 JUN
Werchter Boutique
09 JUN
Hello Festival
10 JUN
Studio Sinksen
16 JUN
Metallica
18 JUN
Tool
23 JUN
Hellfest 2019
23 JUN
Graspop 2019
29 JUN
Grensrock 2019
30 JUN
Werchter 2019
02 JUL
Corrosion of Confidence
14 JUL
Sjock 2019
14 JUL
Bon Jovi
21 JUL
Melt 2019
27 JUL
Love Family Park
03 AUG
Roadkill 2019
04 AUG
Lokerse feesten
11 AUG
Voltage Festival 2019
11 AUG
Alcatraz 2019
13 AUG
Sziget 2019
18 AUG
W-Fest 2019
22 OKT
Angie Stone
30 OKT
Stef Kamiel Carlens
05 NOV
Sheila E
16 NOV
Nikki Lane
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
22 FEB
The Darkness
Fotogalerij
Interview Ostrogoth
Interview Ostrogoth
Kokopelli Festival 2014
Kokopelli Festival 2014
Viktor Lazlo - Billie Holiday Schouwburg
Viktor Lazlo - Billie Holiday Schouwburg
Concert report: Jeff Beck
Concert report: Jeff Beck
Review & Fotospecial : Idiots
Review & Fotospecial : Idiots
Concert report: Massive Attack
Concert report: Massive Attack
Photo report: Schippersweekend 2016
Photo report: Schippersweekend 2016
Photo report: Monster Magnet
Photo report: Monster Magnet
Photo report: Elvis Costello
Photo report: Elvis Costello
ABBA Gold Evenementenhal Schiervelde - Roeselare
ABBA Gold Evenementenhal Schiervelde - Roeselare
Photo report: Steve Winwood
Photo report: Steve Winwood
Photo report: Lacuna Coil
Photo report: Lacuna Coil
Photo report: Ten Years After
Photo report: Ten Years After
Photo report: Dokkem Open Air 2016 (NL)
Photo report: Dokkem Open Air 2016 (NL)

The odd man

De Ronde


 

 

“Wielrenners gooien drinkfles op de grond en de kudde koeien doet mee”

 

‘De Ronde Van Vlaanderen’, zo Vlaams als ‘chicongs in espe’ en de hoogdag van het wielerseizoen. Ondertussen zit de ganse familie aan tafel en laat moeder de kroketten rond gaan, terwijl de televisie 60° wordt gedraaid zodat de penishangende gezinsleden kunnen volgen hoe andere penishangende gasten (want voor de vrouwenkoers is er beduidend minder interesse) strijden voor de eer en het respect van het Vlaamse volk en onderling aan het kijken zijn wie het beste spul heeft ingespoten (maar dit gegeven gooien we ter zijde zoals mama de dag na moederdag).

 

Daarnet was er bij het aperitief nog een hevige discussie gaande over de brossende jeugd op donderdag (ja, nog steeds dit verhaal) en al het afval dat dit zogezegde hypocriete gespuis achterlaat op Pukkelrock en Pop Werchter. Gelukkig bezit de generatie van onze ouders het ware morele kompas. Zonder hen was alles om zeep en heerste er pure chaos!

 

Na de heerlijke maaltijd eindigt deze Vlaamse familietraditie met de extase van de dag: ‘den arrivee’, uiteraard met een koffie en een koekske ‘dabei’. Jammergenoeg ebt het enthousiasme snel weg: wederom geen Vlaamse/Belgische winnaar (of kleurling met Belgisch pasport, want wanneer ze winnen zijn dit natuurlijk wel altijd echte Belgen). Mij kan het echter weinig schelen, dus ga ik maar naar huis om me af te vragen hoe het in godsnaam mogelijk is dat mijn kat aan zijn eigen ballen kan likken en ik niet. Jaloers!

 

Diezelfde avond verschijnt een traditioneel artikel met bijhorende fotoreportage op verschillende nieuwssites. We zien een ravage van achtergelaten afval op de Kwaremont (die ligt niet meer open trouwens), een opvallende gelijkenis met het jaarlijks rapport over de Pukkelpop camping. Stilaan vormen de barsten in de perceptiemuur van de “goede Vlaamse burgers” eerder kloven waar Maggie haar reet in zou passen. In tegenstelling tot onze Vlaamse modelburger die op de eerste rij stond om stenen te gooien naar de jeugd en hun afval, onthoudt onze jeugd zich van oordelen en “hoog intelligente opmerkingen”.

 

Hypocrisie ligt aan de basis van deze marginale bilspleet van een kloof. Hypocrisie is het begrip dat steeds naast deze brave burgers heeft gewandeld, samen met alcoholisme, racisme en nationalisme. Al deze beestjes worden ook nauw gevolgd door polarisatie, de vijand van redelijkheid. Tegen deze cocktail van stupiditeit valt niks te beginnen. Alle inspanningen om deze narcistische bevolkingsgroep tot inzichten te brengen zijn vruchteloos. Wanneer je een goed argument aanbrengt, gaan de oren onherroepelijk dicht zoals de vulva van je vrouw wanneer je de naam van haar zus scandeert tijdens het stoeien.

 

Hoe kunnen wij de wereld redden van stupiditeit en hypocrisie die de mensheid nog meer overheersen dan mijn wens om aan mijn eigen ballen te likken? De oplossing van dit probleem kunnen we misschien vinden in de gedachtenspinsels van de grondlegger van het absurdisme, de heer Albert Camus, namelijk collectieve suïcide. Te? Hoewel het een eerder controversiële oplossing zou zijn, kan je niet ontkennen dat het bijzonder doeltreffend zou zijn. Deze aanpak zou namelijk niet enkel dit probleem oplossen, maar tevens alle problemen die we in de laatste jaren op ons bord kregen: immigratiecrisis, gillets jaunes, milieu, … You name it. Nog steeds te radicaal? Goed dan, misschien moeten we beginnen bij het begin: praten, luisteren en verdraagzaamheid. Of met andere woorden: doe NORMAAL.

 

This is The Odd Man saying: jullie kunnen allemaal de pot op!

Meer lezen...

Concert report: Pro Pain

11 MEI 2019
Concert report: Pro Pain


 

Peanut Regeert + Powerstroke + Pro-pain  - De Casino, St-niklaas

 

Fijn dat is pijn met de P van Pro-pain

 

Het openen van de avond om 20.30u is weggelegd voor Peanut Regeert (3,5/5). Vier ouwe Uustvlaamse knarren, uit Sint-Niklaas zelf nota bene, die eigen humoristisch Nederlandstalig werk brengen. De band ontstond rond de eeuwwisseling, maar was geen lang leven beschoren door interne strubbelingen. Twintig jaar later legden ze de geschillen bij en staan ze terug samen op een podium. Het doet een beetje denken aan een Fleddy Melculy avant-la-lettre, maar ze weten hun enthousiasme over te brengen. Ze spelen duidelijk een thuismatch, want de mensen vooraan zijn allemaal kennissen van de band. De fles witte rum van de zanger wordt rijkelijk rondgedeeld als beloning. Muzikaal misschien een vreemde keuze in combinatie met Powerstroke en Pro-pain, maar het kan ons niet deren. De heren amuseren zicht duidelijk, en dat is wat telt.  Ze geven nog even mee dat je hun CD voor 5 euro kunt kopen, naar hun eigen woorden ideaal om je pint op te zetten vanavond.

 

Om 21.30 is het de beurt aan Powerstroke (4/5) om een eerste hoogtepunt van de avond te poneren. Bassist Mark de Smit lijkt een kruising van Tom Araya en Bobby Munson uit Sons of Anarchy en heeft er duidelijk zin in om de boel kapot te spelen. Wanneer de zanger opkomt, lijkt het wel of het Joakim Broden van Sabaton is, met zijn zonnebril en snor is het een spittting image. Gelukkig is de muziek stukken beter en beuken ze er meteen in. De zonnebril en kap gaan al snel af, gelukkig. We zijn onder de indruk van de stemgeluiden van Bavo Coene, zowel de cleane als ruwe stukken worden met een zekere bravoure en kracht ten berde gebracht. Strak. Het is een opzwepende set. Deze belgen uit het Meetjesland draaien al een tiental jaar mee en mochten reeds het podium van Wacken Open Air en Graspop bestijgen, maar voor ons is het de eerste keer dat we ze aan het werk zien. Maar na deze show zeker niet de laatste keer. Een muzikale tientonner die over je heen rijdt, met af en toe een vleugje oude Soufly toetsen. Het wordt gesmaakt. Twee jonkies uit het publiek proberen al vroeg een “pit” op gang te brengen, maar slagen daar niet in. Twee nummers later worden ze echter onder de voet gelopen wanneer het wat ouder en geroutineerder publiek zich in de strijd mengt. Als de band het nummer Untill the fat lady sings, start maakt Bavo Coene het statement van de avond: “If you know the lyrics, sing along. If you don’t know them, invent them.” Metal met ballen én humor, daar houden we van. Ideale opwarmer voor Pro-Pain.

 

De zaal is niet uitverkocht, wat het aangenaam maakt om vooraan te staan. Als Pro-Pain (4,5/5) om 22.30u  het podium bestijgt, tovert het spontaan een lach op ons gezicht. Zanger Gary Meskil blijft een imposant figuur die respect afdwingt. De man staat al sinds 1991 aan het roer van deze band, die toch één van de pioniers zijn van het NYHC genre. Ongelofelijk dat ze ooit deze betonblok in Brussel het ziekenhuis ingeklopt hebben. Pro-pain opent met Unrestrained en zet meteen de toon van de avond. De pit begint en stopt niet meer. Kleppers als Voice of Rebellion, Deathwish en Make War (not love) passeren de revue en zetten de zaal in lichterlaaie. Ook de drie bisnummers laten de boel nogmaals ontploffen. Deze energieke show bewijst dat de heren van Pro-Pain nog lang niet afgeschreven zijn. Op het einde zegt Gary: please buy the merch, we need the money! See you there! Gary kwamen we er jammergenoeg niet tegen, maar wel Matt Sheridan, de jongste telg van Pro-Pain en gitarist, die nu een drietal jaar bij de band speelt.  Ubersympathieke man. Wanneer ik hem vraag of het echt waar is dat ze vooral van de merch moeten leven, bevestigt hij dit. In het huidige tijdperk van virtuele piraterij, waar nog zelden muziek gekocht wordt, kun je niet overleven door enkele platen te verkopen. Spotify brengt maar beperkt geld in het laatje, maar dit deert hen niet. Download onze muziek illegaal en kom naar onze shows, dit vinden we veel leuker. De interactie met de fans is voor ons het belangrijkste. Spoken like a true gentleman. Respect.

 

Daags na het optreden beseffen we nogmaals waarom de band Pro-Pain heet, wanneer de talrijke blauwe plekken die we opliepen in de pit voelbaar worden nu het bier verteerd is. Maar we blijven helemaal Pro en doen het de volgende keer lekker opnieuw!

(ACL + BG)