Flotsam & Jetsam – The End Of Chaos
Balthazar – Fever
Farmer Boys – Born Again
The Night Flight Orchestra
The Sore Losers - Gracias Senor
Behemoth - I loved You At Your Darkest
Agenda
02 MAA
Neneh Cherry
08 MAA
The Sore Losers
08 MAA
Doro
13 MAA
Betizfest 2019
22 MAA
Whispering Sons
22 MAA
Unearth
28 MAA
Deus - Triggerfinger
02 APR
Rhea
07 APR
Time Warp 2019
09 APR
Giorgio Moroder
10 APR
In flames
10 APR
Eriksson Delcroix - Antler King
10 APR
Marco Mendoza
18 APR
All Them Witches
22 APR
Novastar
23 APR
Paaspop 2019
03 MEI
Brides of Lucifer
04 MEI
Headbangers Ball Fest
10 MEI
Pro-Pain
22 MEI
Deus
28 MEI
Trixie Whitley
02 JUN
Vestrock 2019
09 JUN
Hello Festival
12 JUN
Whitesnake
16 JUN
Metallica
17 JUN
Deadland Ritual
18 JUN
Tool
23 JUN
Graspop 2019
23 JUN
Hellfest 2019
30 JUN
Werchter 2019
14 JUL
Sjock 2019
14 JUL
Bon Jovi
04 AUG
Lokerse feesten
11 AUG
Alcatraz 2019
13 AUG
Sziget 2019
18 AUG
W-Fest 2019
22 OKT
Angie Stone
Fotogalerij
Kokopelli Festival 2014
Kokopelli Festival 2014
Sziget 2014 Festival Photospecial
Sziget 2014 Festival Photospecial
Photo report: Joe Bonamassa
Photo report: Joe Bonamassa
Liberty White 2013
Liberty White 2013
Photo report: Evil or Die Fest 2015
Photo report: Evil or Die Fest 2015
Photo Report: Daan - The mess
Photo Report: Daan - The mess
Photo report: The Sheila Divine
Photo report: The Sheila Divine
Photo report: Ieperfest 2017
Photo report: Ieperfest 2017
Raymond van het Groenewoud @ De Kreun
Raymond van het Groenewoud @ De Kreun
Photo report: Avatar
Photo report: Avatar
Gent jazz 10 - 11 Juli 2014
Gent jazz 10 - 11 Juli 2014
Photo report: Phil Campbell (Motorhead)
Photo report: Phil Campbell (Motorhead)
Kasabian @ Vorst Nationaal
Kasabian @ Vorst Nationaal
Photo report: EMP Persistance Tour 2016
Photo report: EMP Persistance Tour 2016

The odd man

Bosbrossers


 

“De waarheid komt uit een brossers mond”- of was het nu kindermond?

 

Bosbrossers, verduidelijking over dit thema moet ik alvast niet meer geven. Het domineert immers de media en de Brusselse donderdagen nog meer dan de uitdrukkelijke stank na de ochtendkak van de dag. Dit fenomeen heeft ervoor gezorgd dat donderdag niet meer bekend staat als uitgaansdag voor onze studerende toekomst, maar eerder als uitstapje-naar-de-hoofdstad-dag. Voor mij goed, zolang ze maar met hun poten van ‘Zondag Josdag’ af blijven! Anywhore, de nevenwerkingen hiervan kwamen, zoals verwacht, ook sneller aandraven dan mijn erectie bij het zien van Emma Watson. Voornamelijk de mening van de belastingbetalende volwassen mens was er snel bij. En net zoals bij de meeste thema’s was dit opnieuw Brugge vs Anderlecht, rechts vs links, pipi vs kaka. En ik sta, weliswaar rijkelijk geamuseerd, op de middenlijn te kijken naar alle “argumenten” die weg en weer geslingerd worden. Soms zinnig, maar vaak zo van de pot gerukt dat het aanvoelt als kijken naar Roland Garros voor debielen. Na het aanschouwen van deze debatten van hoge kwaliteit, kijk ik met een andere bril naar onze jeugdige activisten. 

 

Ik sta er van versteld hoe deze secundaire schoolkindjes dit vanuit het niets hebben teweeggebracht. In mijn tijd waren wij enkel bezig met het ruilen van flippo’s en bevel geven aan onze vrienden om het ‘aan te gaan vragen’ met die rosse van de vijfde klas. En aanschouw generatie nu, persistent little f*ckers, not? Ze staan er, net als onze ‘Gilet Jaune’-mannen: geen organisatie noch leiders of sturing. Gewoon donderdag en Brussel. Zo simpel dat zelfs een drie dagen oude drol op de afspraak aanwezig kan zijn. Dit alles verloopt vreedzaam en zonder een massale boycot of lamlegging van ons Belgische landje (in tegenstelling tot de mama’s en papa’s die soms eens manifesteren). Het verspreidt tevens als een wild vuurtje, mede dankzij sociale media, en het zet andere jongeren aan om ook na te denken over dit thema. Toch inhoudelijker dan de Pokémon-Go fase van twee zomers geleden. Ondertussen wordt hen verweten dat ze niet eens kunnen formuleren wat ze in feite willen. Maar wat verwacht je? Ze zijn gemiddeld 17 jaar. De oudere generatie zegt altijd vol narcisme dat ze beter weet wat goed voor hen is, maar nu groeperen ze zich om aan ons allen te zeggen dat we er eigenlijk de kloten van bakken. Ze willen dat volwassenen, hun ouders, hun grootouders, hun politieke leiders hun werk goed doen, want deze piepjonge generatie moet nog langer op deze planeet vertoeven, dan de galspuwende impotente zakken en zakkinnen op deze wereld (hopelijk toch). Ze weten dus geen oplossing te formuleren; zelfs geen deftige vraag. Maar wees eerlijk, de helft van de uitgesproken meningen die wij de wereld insturen zijn hetzelfde. Iedereen kan een probleem benoemen, maar niet iedereen kan met een oplossing voor de dag komen. En deze jongeren beweren niet dat ze alle oplossingen hebben, maar ze zijn heus niet zo dom om te geloven dat we goed bezig zijn. Dit in tegenstelling tot Joke Schauvliege, die met een bevuilde pamper rondloopt zonder het zelf door te hebben. Ze voelt zich gesterkt door deze betogingen. Ze ziet ze als een signaal dat haar beleid goed is en dan ook maar verder moet worden gezet (namelijk schone lucht kopen in de USSR en Scooby and the Gang verder laten zoeken naar de spookbossen). Moest het beleid dat wordt gevoerd, goed zijn, zouden deze betogingen toch helemaal overbodig zijn, niet?

 

Ach ja, onze regeringen doen “hun best”, maar dit is eerder een verwijt dan een kwijtschelding van hun incompetentie. Wij als stemmende meerderjarigen zijn hier medeplichtig aan, want wij hebben gestemd op deze geniale leiders van vandaag. Diezelfde leiders die ons één van dé basisbehoeftes van onze maatschappij niet konden garanderen deze winter: energie. Dat was voor mij nu eens een geldige reden om de regering te doen aftreden. Wel de stemmers en leiders van morgen maken duidelijk dat wij niet goed bezig zijn en dat is de essentie van deze hele zaak.

 

De jeugd is mij nog maar net aan het ontglippen, maar ik kan nu al een met konthaar gevulde bilspleet van een kloof zien tussen de bospoepers van mijn generatie en de bosbrossers van generatie nu. Ik ben blij en trots dat ze brullen om thema’s die er toe doen. Laat ze brullen, laat ze brossen en laten we eens niet luisteren naar wat ze zeggen, maar naar wat ze ermee bedoelen. Of hebben de papa’s en mama’s liever dat zoon en dochterlief brossen om op café te zitten. Ik dacht het niet.

 

This is The Odd Man saying: Beter de vrijdag gekozen, iedereen houdt van een verlengd weeken

Meer lezen...

Concert report: The perfect Tool

09 JUN 2017
Concert report: The perfect Tool


 

The Perfect Tool @ De Kreun (7/6/17)  (4,5/5)

 

Bij gebrek aan het origineel

 

Bij gebrek aan het origineel zoekt men de beste alternatieven. Onder dit motto zijn de laatste jaren al heel wat coverbands van allerlei pluimage ontsproten die zich specialiseren om één welbepaalde topband met wisselend succes na te doen. Zo zijn Mac Sabbath, die klassiekers van Ozzy en co in een hamburgerjasje steken, en Mini Kiss, de dwarf version van Gene Simmons en zijn gevolg, slechts een greep uit de wildgroei aan formaties met een adoratie voor één muzikale grootmacht. Zo heb je ook The Perfect Tool uit Boston die met passie voor perfectie de echte Tool weet na te spelen.

 

De Kreun was voor de gelegenheid uitverkocht. Onze eigen Bulls On Parade, op wereldniveau misschien wel het beste RATM-surrogaat, mochten de boel in lichterlaaie zetten en een dikke drie kwartier aanwakkeren. De lyrics van Zach De La Rocha en co bleken na een twintig jaar nog steeds brandend actueel te zijn, met dank aan ene D. Trump. Het publiek deed gewillig mee en zong de opruiende slagzinnen uit volle borst mee. Een halfuur later was het de buurt aan The Perfect Tool om de sfeer erin te houden. Dat lukte moeiteloos en met de ogen dicht konden het evengoed Maynard James Keenan en zijn jolige bende zijn die voor onze neus die de stevige brokken hardrock in het Kortrijkse zwerk keilden. De Amerikaanse coverband is bezig aan een uitgebreide Europese tournee waar ze volledig Undertow, de legendarische debuutplaat van hun helden, van voor naar achter spelen. De outfit van frontman Mike Rock was ietwat van ‘the pot’ gerukt. Zijn wit geschminkte tronie en zijn korte spandex legging konden er nog mee door. Maar het witte topje met valse boezem was er misschien net over. Maar de kunstvorm van het imiteren kent geen grenzen. Al zeker niet als de inhoud van hoog niveau is. Met opener Intolerance kregen ze de opgedaagde massa meteen op hun hand. Niet alleen de kaalkop en vocals van de frontman leken griezelig op het origineel, ook het licht gebogen koortsachtige wiebelen kwam zeer authentiek over. Tool-classics als Prison Sex, Sober, Swamp Song en de titeltrack zelf werden met open armen in ontvangst genomen. Na het lijvig Undertow-hoofdstuk namen ze uitgebreid de tijd om met veel bravoure nog wat krakers te poneren. Zo mochten Ænima, Vicarious en Schism niet in de setlist ontbreken. Het enige verschil met het origineel waren de korte bindteksten waar frontman Rock in tegenstelling tot the real deal in grossierde. Een familiaire gezelligheid die bij nonkel Maynard toch soms ontbreekt.

 

En dan nu hopen dat de echte Tool de komende jaren nog eens naar ons landje afzakt of toch probeert om na elf lange jaren een vijfde plaat te fabriceren.

(BG)

Concert report: The perfect Tool
Concert report: The perfect Tool
Concert report: The perfect Tool
Concert report: The perfect Tool
Concert report: The perfect Tool