Brutus - Nest
In Flames - I, the Mask
Rival Sons - Feral Roots
Balthazar – Fever
The Sore Losers - Gracias Senor
Behemoth - I loved You At Your Darkest
Agenda
22 APR
Novastar
23 APR
Paaspop 2019
30 APR
Bonzai Awards
03 MEI
Brides of Lucifer
04 MEI
Bonzai Ardennes : Retro Camp
04 MEI
Headbangers Ball Fest
10 MEI
Pro-Pain
28 MEI
Trixie Whitley
02 JUN
Vestrock 2019
08 JUN
Werchter Boutique
09 JUN
Hello Festival
16 JUN
Metallica
17 JUN
Deadland Ritual
18 JUN
Tool
23 JUN
Graspop 2019
23 JUN
Hellfest 2019
29 JUN
Grensrock 2019
30 JUN
Werchter 2019
14 JUL
Sjock 2019
14 JUL
Bon Jovi
21 JUL
Melt 2019
27 JUL
Love Family Park
04 AUG
Lokerse feesten
11 AUG
Alcatraz 2019
11 AUG
Voltage Festival 2019
13 AUG
Sziget 2019
18 AUG
W-Fest 2019
22 OKT
Angie Stone
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
Fotogalerij
Photo report: EMP Persitance tour
Photo report: EMP Persitance tour
Play & Produce - Gent Vooruit
Play & Produce - Gent Vooruit
Deurdedeurdeur - Cultuurhuis De Leest
Deurdedeurdeur - Cultuurhuis De Leest
Santa Cruz & Skid Row
Santa Cruz & Skid Row
Photo report: Steel Panther
Photo report: Steel Panther
Photo report: Puscifer @ AB - Bxl
Photo report: Puscifer @ AB - Bxl
Photo report: Hooverphonic
Photo report: Hooverphonic
Photo Report: Prong
Photo Report: Prong
Concert review: Chris Spedding
Concert review: Chris Spedding
Photo report: Ten Years After
Photo report: Ten Years After
Festival review: Vestrock 2015
Festival review: Vestrock 2015
Photo report:  Blackberry Smoke
Photo report: Blackberry Smoke
Concert report: Channel Zero Unplugged - Schouwburg Kortrijk
Concert report: Channel Zero Unplugged - Schouwburg Kortrijk
Gent jazz 10 - 11 Juli 2014
Gent jazz 10 - 11 Juli 2014

The odd man

Een kleintje met andalouse


 

“Go Go Power Politiestaat, Na na na na na”

 

Het vijftien kilometer lange stukje Wilde Westen bestaande uit asfalt en vogelpoep dat van Ieper tot Kortrijk loopt, beter bekend als één van de vele ingrediënten van een Snickers reep, de A19, werd in de laatste maanden beter getemd dan het collectief van de Noord-Koreaanse bevolking. Door middel van trajectcontrole heeft Big Brother er voor gezorgd dat dit stukje snelweg niet meer zo snel is. Natuurlijk brengt dit gebeuren het alom bekende fenomeen teweeg: luid protest door alle wegmisbruikers die er te vinden zijn in dit kleine, maar vooral oordelende, landje der achterlijkheid. Nu even kort mijn relaas na enkele maanden deze route te berijden.

 

Sinds ze deze trajectcontrole hebben neer geplant kan je daadwerkelijk je cruisecontrol op honderdtwintig flatussen per uur zetten en lekker mee cruisen met de rest van onze gespitste spitsmensen. Opvallend minder cowboys die met hun ego de weg opeisen en tevens een daling van linkse plakkers en dus een stijging van rechtse rakkers. Het resultaat is verbluffend en aangenaam: rustiger en bijna stressvrij rijden. Wanneer je echter de eerste afrit van Menen achter je laat, en dus ook de hele trajectcontrole, start terug de lancering van Mario Karts. Dit uiteraard gepaard gaand met de nodige stress, remlichten en bovenal debiele manoeuvres. Ik concludeer dan maar dat dergelijke maatregelen verder uitgebreid mogen worden. Maar ik voel de bui al hangen: de debiele zakken van onze maatschappij die al dit ge-politiestaat teweeg hebben gebrachten, zullen me op mijn donder geven om zo’n uitspraken neer te pennen. Zucht, eye roll.

 

Van het moment dat ergens een flitspaal of trajectcontrole wordt geplaatst of een alcoholcontrole wordt georganiseerd, zijn die kinderlijke, mongoloïden er om hun afgezaagde en gestandaardiseerde zever op Facial-Book te posten. “Ze (de staat) hebben weer meer geld van de werkende man nodig!”, “Het is om ons te pesten!”, “Zou de politie niet beter boeven pakken, in plaats van hun zakken te vullen?”. Maar als je er eigenlijk goed over nadenkt, moeten wij niet boos zijn op de staat, maar op al die randdebielen zelf. Moest iedereen zich nu eens gedragen, waren dergelijke maatregelen totaal overbodig en konden we nog eens gas geven wanneer er echt een noodgeval is (zoals wanneer je van de frituur komt). Maar nee, door deze idioten die te narcistisch zijn om te beseffen dat zij dit net veroorzaken moeten we allemaal koude en slappe frieten met lauwe mayonaise fretten. En dan is de regering (waar ze trouwens zelf op hebben gestemd) kop van jut. Maar wat verwacht je nu zelf? Zoals in de gemiddelde kleuterklas kunnen de meesten onder ons niet eens proper eten noch schijten, dus moet vadertje staat ons helpen door onze handjes vast te houden en onze vleesjes te snijden. Want laat ons eens doen zonder enig toezicht, en om de haverklap rijden we zo zat als een kanon een halve lagere schoolklas naar de fritz.

 

Dus de volgende keer dat iemand van de “vrienden” afkomt met “Die pipo’s van de lokale ombudsdienst hebben me weer een boete gegeven, omdat ik negentig reed in de bebouwde kom. Hebben ze niets beter te doen met bla bla bla…” moet je vooraal niet mee praten. Weet dat zij net het probleem zijn en wij de oplossing. Neem ze dus mee naar buiten, snij hun keel over, plas in de wonde en laat ze achter om te rotten op de grond. Richt je woede op de juiste mensen en dan kunnen we misschien het tij doen keren en binnen enkele jaren terug warme frieten met koude mayonaise eten!

 

This is The Odd Man saying: Als je niet akkoord bent met mijn mening, kan mij dit eigenlijk niet veel schelen.

 

Meer lezen...

Concertreport: Triggerfinger en dEUS @ Zénith (Lille)

31 MAA 2019
Concertreport: Triggerfinger en dEUS @ Zénith (Lille)


 

Concertreport: Triggerfinger en dEUS  29/03/2019

 

Een hemelse belpop-combo in Noord-Frankrijk

 

Het is al langer dan vandaag geweten dat het programma van Zénith, L’Aeronef en Le Grand Mix (Tourcoing) in de gaten moeten gehouden worden door meerwaardezoekers van het betere concert voor een prikje. Toen de Belgische muziekgrootheden Triggerfinger en dEUS werden aangekondigd om één van de negen avonden te vullen van het festival Les Paradis Artificiel ging onze concert-alarmbel oorverdovend af.

 

Met een optreden van Triggerfinger (4,5/5) mee te pikken kan je eigenlijk nooit iets verkeerd doen. Het trio is intussen al 20 jaar aan het rocken dat de blokken er van vliegen en draait met vijf oerdegelijke albums mee aan de Europese top van de alternatieve rockmuziek. We kregen een greep uit hun lijvige discografie met I’m Coming For You als verschroeiende opener. Ruben Block was goed bij stem en liet ons ten volle proeven van zijn vocale uithalen bij First Taste. Het heerlijke By Absence Of The Sun en het rauwe On My Knees volgden vlot. Monsieur Paul, dit jaar zestig jaar jong, gaf zijn zoveelste lesje in stoïcijns bassen voor gevorderden. Het gedrum en de  bijhorende gèstes van Mario Goossens hebben nog steeds het testosteron-gehalte van Animal uit The Muppet Show. All This Dancin’ Around en Man Down zorgden voor een ronkend orgelpunt.

 

dEUS (3,5/5) had iets meer moeite om hun jukebox warm te krijgen. Barmans hoogdagen zijn misschien voorbij, maar de man heeft nog steeds een ego dat door heel wat fans gestreeld mag worden. dEUS-klassiekers werden afgewisseld met enkele minder bekende nummers. De outro van Instant Street en de onheilspellende melodie van Quatre Mains kreeg een eerste keer de handen unaniem op elkaar. Daarna slopen af en toe wat slordigheden in het spel, maar dEUS zou dEUS niet zijn als ze nog wat achter de hand hielden. Zo kon een beklijvende versie van Hotellounge (Be The Death Of Me) en het strakke Bad Timing net op tijd nog wat gemaakte foutjes doen vergeten. Onder het alom gekende viool-gekwiet van Suds & Soda verlieten we de zaal om op een mooi uur van Rijsel weg te reizen naar onze Belgische bakermat.

 

dEUS is geen god meer in belpopland, maar komt nog steeds aardig in de buurt. Triggerfinger daarentegen weet nog steeds hoe het de trekker van hun drieloop moet overhalen om ons vlammend omver te blazen.