Flotsam & Jetsam – The End Of Chaos
Balthazar – Fever
Farmer Boys – Born Again
The Night Flight Orchestra
The Sore Losers - Gracias Senor
Behemoth - I loved You At Your Darkest
Agenda
02 MAA
Neneh Cherry
08 MAA
The Sore Losers
08 MAA
Doro
13 MAA
Betizfest 2019
22 MAA
Whispering Sons
22 MAA
Unearth
28 MAA
Deus - Triggerfinger
02 APR
Rhea
07 APR
Time Warp 2019
09 APR
Giorgio Moroder
10 APR
In flames
10 APR
Eriksson Delcroix - Antler King
10 APR
Marco Mendoza
18 APR
All Them Witches
22 APR
Novastar
23 APR
Paaspop 2019
03 MEI
Brides of Lucifer
04 MEI
Headbangers Ball Fest
10 MEI
Pro-Pain
22 MEI
Deus
28 MEI
Trixie Whitley
02 JUN
Vestrock 2019
09 JUN
Hello Festival
12 JUN
Whitesnake
16 JUN
Metallica
17 JUN
Deadland Ritual
18 JUN
Tool
23 JUN
Graspop 2019
23 JUN
Hellfest 2019
30 JUN
Werchter 2019
14 JUL
Sjock 2019
14 JUL
Bon Jovi
04 AUG
Lokerse feesten
11 AUG
Alcatraz 2019
13 AUG
Sziget 2019
18 AUG
W-Fest 2019
22 OKT
Angie Stone
Fotogalerij
Fun Lovin' Criminals 20 jaar debuutalbum.
Fun Lovin' Criminals 20 jaar debuutalbum.
Age of love  XXXL
Age of love XXXL
Daan @ De Warande -Turnhout
Daan @ De Warande -Turnhout
Photo report: King Kong Parkfest 2015
Photo report: King Kong Parkfest 2015
Photo report: Mastodon
Photo report: Mastodon
Festival report: Speedfest 2016(Nl)
Festival report: Speedfest 2016(Nl)
Photo report: Dranouter 2017
Photo report: Dranouter 2017
Concert report: RUIS
Concert report: RUIS
K's Choice - Villa Pace St-Niklaas
K's Choice - Villa Pace St-Niklaas
Concert report: Channel Zero Unplugged - Schouwburg Kortrijk
Concert report: Channel Zero Unplugged - Schouwburg Kortrijk
Concert report: Black Tolex
Concert report: Black Tolex
Photo report: Roadkill 2016
Photo report: Roadkill 2016
Photo report: Rose Tattoo
Photo report: Rose Tattoo
Concert report: Filter - Combichrist
Concert report: Filter - Combichrist

The odd man

Bosbrossers


 

“De waarheid komt uit een brossers mond”- of was het nu kindermond?

 

Bosbrossers, verduidelijking over dit thema moet ik alvast niet meer geven. Het domineert immers de media en de Brusselse donderdagen nog meer dan de uitdrukkelijke stank na de ochtendkak van de dag. Dit fenomeen heeft ervoor gezorgd dat donderdag niet meer bekend staat als uitgaansdag voor onze studerende toekomst, maar eerder als uitstapje-naar-de-hoofdstad-dag. Voor mij goed, zolang ze maar met hun poten van ‘Zondag Josdag’ af blijven! Anywhore, de nevenwerkingen hiervan kwamen, zoals verwacht, ook sneller aandraven dan mijn erectie bij het zien van Emma Watson. Voornamelijk de mening van de belastingbetalende volwassen mens was er snel bij. En net zoals bij de meeste thema’s was dit opnieuw Brugge vs Anderlecht, rechts vs links, pipi vs kaka. En ik sta, weliswaar rijkelijk geamuseerd, op de middenlijn te kijken naar alle “argumenten” die weg en weer geslingerd worden. Soms zinnig, maar vaak zo van de pot gerukt dat het aanvoelt als kijken naar Roland Garros voor debielen. Na het aanschouwen van deze debatten van hoge kwaliteit, kijk ik met een andere bril naar onze jeugdige activisten. 

 

Ik sta er van versteld hoe deze secundaire schoolkindjes dit vanuit het niets hebben teweeggebracht. In mijn tijd waren wij enkel bezig met het ruilen van flippo’s en bevel geven aan onze vrienden om het ‘aan te gaan vragen’ met die rosse van de vijfde klas. En aanschouw generatie nu, persistent little f*ckers, not? Ze staan er, net als onze ‘Gilet Jaune’-mannen: geen organisatie noch leiders of sturing. Gewoon donderdag en Brussel. Zo simpel dat zelfs een drie dagen oude drol op de afspraak aanwezig kan zijn. Dit alles verloopt vreedzaam en zonder een massale boycot of lamlegging van ons Belgische landje (in tegenstelling tot de mama’s en papa’s die soms eens manifesteren). Het verspreidt tevens als een wild vuurtje, mede dankzij sociale media, en het zet andere jongeren aan om ook na te denken over dit thema. Toch inhoudelijker dan de Pokémon-Go fase van twee zomers geleden. Ondertussen wordt hen verweten dat ze niet eens kunnen formuleren wat ze in feite willen. Maar wat verwacht je? Ze zijn gemiddeld 17 jaar. De oudere generatie zegt altijd vol narcisme dat ze beter weet wat goed voor hen is, maar nu groeperen ze zich om aan ons allen te zeggen dat we er eigenlijk de kloten van bakken. Ze willen dat volwassenen, hun ouders, hun grootouders, hun politieke leiders hun werk goed doen, want deze piepjonge generatie moet nog langer op deze planeet vertoeven, dan de galspuwende impotente zakken en zakkinnen op deze wereld (hopelijk toch). Ze weten dus geen oplossing te formuleren; zelfs geen deftige vraag. Maar wees eerlijk, de helft van de uitgesproken meningen die wij de wereld insturen zijn hetzelfde. Iedereen kan een probleem benoemen, maar niet iedereen kan met een oplossing voor de dag komen. En deze jongeren beweren niet dat ze alle oplossingen hebben, maar ze zijn heus niet zo dom om te geloven dat we goed bezig zijn. Dit in tegenstelling tot Joke Schauvliege, die met een bevuilde pamper rondloopt zonder het zelf door te hebben. Ze voelt zich gesterkt door deze betogingen. Ze ziet ze als een signaal dat haar beleid goed is en dan ook maar verder moet worden gezet (namelijk schone lucht kopen in de USSR en Scooby and the Gang verder laten zoeken naar de spookbossen). Moest het beleid dat wordt gevoerd, goed zijn, zouden deze betogingen toch helemaal overbodig zijn, niet?

 

Ach ja, onze regeringen doen “hun best”, maar dit is eerder een verwijt dan een kwijtschelding van hun incompetentie. Wij als stemmende meerderjarigen zijn hier medeplichtig aan, want wij hebben gestemd op deze geniale leiders van vandaag. Diezelfde leiders die ons één van dé basisbehoeftes van onze maatschappij niet konden garanderen deze winter: energie. Dat was voor mij nu eens een geldige reden om de regering te doen aftreden. Wel de stemmers en leiders van morgen maken duidelijk dat wij niet goed bezig zijn en dat is de essentie van deze hele zaak.

 

De jeugd is mij nog maar net aan het ontglippen, maar ik kan nu al een met konthaar gevulde bilspleet van een kloof zien tussen de bospoepers van mijn generatie en de bosbrossers van generatie nu. Ik ben blij en trots dat ze brullen om thema’s die er toe doen. Laat ze brullen, laat ze brossen en laten we eens niet luisteren naar wat ze zeggen, maar naar wat ze ermee bedoelen. Of hebben de papa’s en mama’s liever dat zoon en dochterlief brossen om op café te zitten. Ik dacht het niet.

 

This is The Odd Man saying: Beter de vrijdag gekozen, iedereen houdt van een verlengd weeken

Meer lezen...

Flotsam & Jetsam – The End Of Chaos

03 FEB 2019
Flotsam & Jetsam – The End Of Chaos


 

Cd-review: Flotsam & Jetsam – The End Of Chaos (4/5)

 

Het einde is nog niet in zicht

 

Voor Jason Newsted wijlen Cliff Burton verving bij Metallica, was hij één van de drijvende motoren achter Flotsam & Jetsam. Een overstap die allesbepalend was voor het verdere verloop van de carrières van beide bands. Desalniettemin waren F & J er van het begin bij toen heerlijke thrash-riedels extra kleur gaven aan de wereld en de muzikale jaren tachtig op hun grondvesten deden daveren. Klassiekers als No Place For Disgrace en Hammerhead behoren tot het collectieve metalhead-geheugen. The End Of Chaos heeft alles in zich om het even ver te schoppen als de platen van weleer.

 

Opener Prisoner Of Time gaat meteen recht op zijn doel af. Strakke riffs en droef gedrum gieren door de speakers. Het refrein zet zich vrijwel meteen vast in het achterhoofd. Ook Control zal live voor een zee van metalhorns zorgen. Frontman en zanger Eric "A.K." Knutson, die er reeds bij was van het begin, heeft nog steeds de vocaliteit om een oerdegelijk metalband op te bouwen. Deze troef wordt de volledige plaat als een ronkende motor uitgespeeld. Recover en Prepare For Chaos trekken de gezette toon door. Met kersvers drummer Ken Mary (Alice Cooper, Chastain…) is er duidelijk een kwaliteitsinjectie gebeurd terwijl we niets willen afdoen van zijn kranige voorgangers. Ook Demolition Man laat, met of zonder Stallone in de hoofdrol, een spoor van vernieling achter. Scherpe strofes en rake refreinen volgen elkaar aan honderdvijftig km/u op. Geen retraite voor deze rakkers op leeftijd, doorzwoegen is de boodschap met menig gitaarsolo als duidelijk wapenfeit. Tot en met track twaalf The End staat deze schijf vol hemelse thrash in een gerafeld jeansjasje dat doet terugdenken aan de hoogdagen van weleer. Ook al zou het genre volgens sommige doemdenkers voorbij gestreefd zijn The End Of Chaos zorgt toch voor een stevig opkikkertje.

 

De passage van F & J op Alcatraz is nu al met stip aangeduid in onze agenda.

(BG)