Rammstein -Rammstein
Brutus - Nest
In Flames - I, the Mask
Rival Sons - Feral Roots
Balthazar – Fever
The Sore Losers - Gracias Senor
Agenda
28 MEI
Trixie Whitley
02 JUN
Vestrock 2019
08 JUN
Werchter Boutique
09 JUN
Hello Festival
10 JUN
Studio Sinksen
16 JUN
Metallica
18 JUN
Tool
23 JUN
Hellfest 2019
23 JUN
Graspop 2019
29 JUN
Grensrock 2019
30 JUN
Werchter 2019
02 JUL
Corrosion of Confidence
14 JUL
Sjock 2019
14 JUL
Bon Jovi
21 JUL
Melt 2019
27 JUL
Love Family Park
03 AUG
Roadkill 2019
04 AUG
Lokerse feesten
11 AUG
Voltage Festival 2019
11 AUG
Alcatraz 2019
13 AUG
Sziget 2019
18 AUG
W-Fest 2019
22 OKT
Angie Stone
30 OKT
Stef Kamiel Carlens
05 NOV
Sheila E
16 NOV
Nikki Lane
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
22 FEB
The Darkness
Fotogalerij
Concert report: Millionaire
Concert report: Millionaire
Concert report: Kamelot
Concert report: Kamelot
Containerconcert Alcatraz @ Grote Markt Kortrijk
Containerconcert Alcatraz @ Grote Markt Kortrijk
Filmfestival Oostende
Filmfestival Oostende
Concert report: Goose
Concert report: Goose
Photo report: The agonist - Off the Cross - Fields of Troy
Photo report: The agonist - Off the Cross - Fields of Troy
Photo report: Magnapop
Photo report: Magnapop
Conceet report: Evil or die Fest 2016
Conceet report: Evil or die Fest 2016
Photo report: Blackberry Smoke - Dublin
Photo report: Blackberry Smoke - Dublin
Concert report: Channel Zero Unplugged - Schouwburg Kortrijk
Concert report: Channel Zero Unplugged - Schouwburg Kortrijk
Concert report: STUFF
Concert report: STUFF
Photo report: Kim Wilde
Photo report: Kim Wilde
Photo report: Candy Dulfer
Photo report: Candy Dulfer
Photo report: Ieperfest 2018
Photo report: Ieperfest 2018

The odd man

De Ronde


 

 

“Wielrenners gooien drinkfles op de grond en de kudde koeien doet mee”

 

‘De Ronde Van Vlaanderen’, zo Vlaams als ‘chicongs in espe’ en de hoogdag van het wielerseizoen. Ondertussen zit de ganse familie aan tafel en laat moeder de kroketten rond gaan, terwijl de televisie 60° wordt gedraaid zodat de penishangende gezinsleden kunnen volgen hoe andere penishangende gasten (want voor de vrouwenkoers is er beduidend minder interesse) strijden voor de eer en het respect van het Vlaamse volk en onderling aan het kijken zijn wie het beste spul heeft ingespoten (maar dit gegeven gooien we ter zijde zoals mama de dag na moederdag).

 

Daarnet was er bij het aperitief nog een hevige discussie gaande over de brossende jeugd op donderdag (ja, nog steeds dit verhaal) en al het afval dat dit zogezegde hypocriete gespuis achterlaat op Pukkelrock en Pop Werchter. Gelukkig bezit de generatie van onze ouders het ware morele kompas. Zonder hen was alles om zeep en heerste er pure chaos!

 

Na de heerlijke maaltijd eindigt deze Vlaamse familietraditie met de extase van de dag: ‘den arrivee’, uiteraard met een koffie en een koekske ‘dabei’. Jammergenoeg ebt het enthousiasme snel weg: wederom geen Vlaamse/Belgische winnaar (of kleurling met Belgisch pasport, want wanneer ze winnen zijn dit natuurlijk wel altijd echte Belgen). Mij kan het echter weinig schelen, dus ga ik maar naar huis om me af te vragen hoe het in godsnaam mogelijk is dat mijn kat aan zijn eigen ballen kan likken en ik niet. Jaloers!

 

Diezelfde avond verschijnt een traditioneel artikel met bijhorende fotoreportage op verschillende nieuwssites. We zien een ravage van achtergelaten afval op de Kwaremont (die ligt niet meer open trouwens), een opvallende gelijkenis met het jaarlijks rapport over de Pukkelpop camping. Stilaan vormen de barsten in de perceptiemuur van de “goede Vlaamse burgers” eerder kloven waar Maggie haar reet in zou passen. In tegenstelling tot onze Vlaamse modelburger die op de eerste rij stond om stenen te gooien naar de jeugd en hun afval, onthoudt onze jeugd zich van oordelen en “hoog intelligente opmerkingen”.

 

Hypocrisie ligt aan de basis van deze marginale bilspleet van een kloof. Hypocrisie is het begrip dat steeds naast deze brave burgers heeft gewandeld, samen met alcoholisme, racisme en nationalisme. Al deze beestjes worden ook nauw gevolgd door polarisatie, de vijand van redelijkheid. Tegen deze cocktail van stupiditeit valt niks te beginnen. Alle inspanningen om deze narcistische bevolkingsgroep tot inzichten te brengen zijn vruchteloos. Wanneer je een goed argument aanbrengt, gaan de oren onherroepelijk dicht zoals de vulva van je vrouw wanneer je de naam van haar zus scandeert tijdens het stoeien.

 

Hoe kunnen wij de wereld redden van stupiditeit en hypocrisie die de mensheid nog meer overheersen dan mijn wens om aan mijn eigen ballen te likken? De oplossing van dit probleem kunnen we misschien vinden in de gedachtenspinsels van de grondlegger van het absurdisme, de heer Albert Camus, namelijk collectieve suïcide. Te? Hoewel het een eerder controversiële oplossing zou zijn, kan je niet ontkennen dat het bijzonder doeltreffend zou zijn. Deze aanpak zou namelijk niet enkel dit probleem oplossen, maar tevens alle problemen die we in de laatste jaren op ons bord kregen: immigratiecrisis, gillets jaunes, milieu, … You name it. Nog steeds te radicaal? Goed dan, misschien moeten we beginnen bij het begin: praten, luisteren en verdraagzaamheid. Of met andere woorden: doe NORMAAL.

 

This is The Odd Man saying: jullie kunnen allemaal de pot op!

Meer lezen...

In Flames - I, the Mask

25 FEB 2019
In Flames - I, the Mask


 

Cd-review: In Flames – I, The Mask (4/5)


Even relevant als Greta

 

Drie jaar na Battles is In Flames terug met een kakelverse loeier van formaat. We werden de laatste maanden op gezette tijden opgewarmd door de vooraf afgevuurde tracks, fossiele brandstof voor onze Spotify-kachel. Gestaag werd opgebouwd naar de release van I, The Mask, nummer dertien in een impressionant rijtje platen. Eerlijkheid gebiedt ons toe te geven dat we pas de laatste jaren grote fan zijn geworden van deze vuur schietende baarden uit Zweden. Hun energieke passage op de laatste avond van Alcatraz 2018 deed ons volledig overstag gaan. Je zal ons dus geen uitgekiende vergelijkende studie horen maken met als besluit dat het vroeger beter was.

 

Het eerste wat ons opvalt is het puike artwork die in het oog springt. Een zonderling figuur, bevreemd van de echte wereld, die de band belichaamt is iets wat bij nog heel wat genregenoten van niveau met succes herhaald wordt. Na een carrière van bijna dertig jaar is In Flames nog steeds even relevant als hun landgenoot Greta Thunberg. Het kartonnen bord met klimaatopschriften wordt hier wel vervangen door niet mis te verstane boodschappen met een strak streepje muziek onder. Hun songs hebben sinds hun debuut een evolutie doorgemaakt, maar nooit was er een IKEA-handleiding nodig om de boel, met alle zintuigen wagenwijd open, gezwind op te nemen.

 

Voices maakt meteen duidelijk dat frontman Anders Fridén – deze maand 46 lentes jong – er nog steeds niet voor terugdeinst om zijn rauwe grunts in de strijd te gooien. Ook de titeltrack komt binnen en laat in tegenstelling tot wat de titel doet vermoeden, in tijden van prins carnaval-verkiezingen en bijhorende stoeten, de maskers afvallen. Maar het is vooral I Am Above die ons de laatste maanden in hogere metal-sferen brengt en bij iedere luisterbeurt naar de keel grijpt. Met de overgave van een ingesloten Spartaans leger worden krasse oneliners geponeerd. Van ‘Cut my throat and throw me to the wolves’ tot ‘I’ll be the ghost that haunts you in your sleep’ zijn maar een paar voorbeelden van de klare taal die geschonken wordt. Ook (This Is Our) House, Burn en Deep Inside horen bij het gros goedgekeurde tracks dat deze plaat rijk is. Ook in 2019 is nog weinig te merken van de voorspelde metaalmoeheid binnen het brede genre.

 

Dit voorjaar kan je dit vurig vijftal live aanschouwen in Trix en op Graspop. Voor de (Zuid-)West-Vlamingen onder ons, dit Zweedse schouwspel staat ook geprogrammeerd op Betizfest in Cambrai. Afspraak aan de Ricardbar in IF-merch gehuld.

(BG)