Tool - Fear Inoculum
Killswitch Engage - Atonement
Russian Circles
Baroness – Gold & Grey
The National
Rammstein -Rammstein
Agenda
22 SEP
Inhaler
28 SEP
Devils Rock for an angel.
05 OKT
CVTCH NORRIS
10 OKT
Hugh Cornell
17 OKT
Gepetto & the Whales
17 OKT
ADE LIVE
22 OKT
Killswitch Engage
22 OKT
Angie Stone
24 OKT
Dez Mona
29 OKT
John Mayall
30 OKT
Stef Kamiel Carlens
02 NOV
RGMC XXL 2019
05 NOV
Sheila E
16 NOV
Nikki Lane
22 NOV
Agnostic Front
23 NOV
The bollock Brothers
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
02 DEC
Bokassa
03 DEC
Trixie Whitley
07 DEC
Max and Igor Cavalera
01 FEB
Editors
02 FEB
Sabaton
22 FEB
The Darkness
13 MAA
Morcheeba
Fotogalerij
Dranouter Festival 2014
Dranouter Festival 2014
Dyscordia & Vanden Plas @ De Kreun
Dyscordia & Vanden Plas @ De Kreun
Photo report: Royal Blood
Photo report: Royal Blood
Photo report: K's Choice - Le Splendid / Lille
Photo report: K's Choice - Le Splendid / Lille
Black Stone Cherry @ Trix Antwerpen
Black Stone Cherry @ Trix Antwerpen
Photo report: Rock Zottegem - Vrijdag
Photo report: Rock Zottegem - Vrijdag
Photo report: King Kong Parkfest 2015
Photo report: King Kong Parkfest 2015
Photo report: JX2BIG-APE / Odyssee & Good Company @ Cactus Brugge
Photo report: JX2BIG-APE / Odyssee & Good Company @ Cactus Brugge
K's Choice - Villa Pace St-Niklaas
K's Choice - Villa Pace St-Niklaas
Photo report:  Meuris
Photo report: Meuris
Concert report: The Mission
Concert report: The Mission
Photo Report: Ertebrekers
Photo Report: Ertebrekers
Photo report: John Corabi
Photo report: John Corabi
Elementz 2013 Brugge
Elementz 2013 Brugge

The odd man

Van Black Flag naar Yellow Flag


 

 

De Festivalposter anno 2019

 

“There is a special place in hell for people who waste good festivals”

 

Er is geen ontkomen aan. Ik word ouder en dat begin ik te merken aan de evoluerende omgeving rondom mij. Eindelijk snap ik de stress der vooruitgang die mijn grootouders voelden als ze voor de eerste keer een computer zagen. Ik beleef nu hetzelfde verhaal, maar met andere personages in de hoofdrol.

 

In mijn jeugdige jaren gooide de festivalorganisatie alle frisdrankdopjes weg. Zo kon je geen drank opsparen om te kamperen op de eerste rij van de main stage. Uiteraard smokkelden we er van thuis mee naar binnen, maar zelfs daarop maakte de Pukkelpop-organisatie jacht. Het was makkelijker om wacky tabacky binnen te smokkelen dan een Fanta-dopje. Hoe absurd het ook klinkt. Maar de tijden veranderen. De focus ligt nu op vlaggen, meer bepaald op “collaboratievlaggen”. Deze heksenjacht was hét hoogtepunt van het nieuws, naast de geboorte van de aardslelijke panda-tweeling in Pairi Daiza (#cute). Nu we enkele weken later zijn en ik mijn maandelijkse mening op Dump mag uitbrengen, kan ik mij alleen maar aansluiten bij Family Guy’s Peter Griffin: “Oh My God, Who The Hell Cares?!”

 

Al dat stupide gelul en vlaggengezwaai over cultuurstrijd hier en charmeoffensief daar maakt me misselijk. We zijn allen evenzeer Belg, als West-Vlaming als inwoner van Kortrijk of Wevelgem. What’s next? Een vlagje voor de identiteit van de inwoners van ‘de Lange Munte?’ Heel deze identiteitsdrang is compleet nutteloos. Bovendien worden al deze vlaggen snel opgeborgen en vervangen door de Belgische drapeau wanneer de voetbalgekte terug uitbreekt, één van de zeldzame momenten waarop we harmonieus kunnen samenleven.

 

Hoe is dit toch mogelijk? Is dit uit verveling, onvermogen om rationeel te denken of beide? Wat zijn we toch een zielig zooitje. Ik ging naar de festivals voor de muziek, niet voor de politiek. Voor je het weet staat er volgend jaar een Politico-dome naast de main stage. “Volg alle politieke debatten in de Politico-dome, links van de Humo-tent.” Wat ben ik blij dat ik dit allemaal ontgroeid ben of kon het mijn generatie gewoon allemaal geen kersen schelen?

 

Het is allemaal gewoon niet relevant, want tijdens al deze heisa rond een stom vlagske, staan ook de F*CKING longen van de F*CKING wereld in brand. Niemand zal lullen over welke vlag dan ook, wanneer we stikken in onze eigen atmosfeer. (Je weet natuurlijk nooit, er lopen nu éénmaal veel debielen rond dezer dagen. Je zal wel zien wanneer Trump wordt herverkozen). I know, I know, er zijn zogezegd minder bosbranden dan andere jaren, maar het ontbossingsbeleid van de Trump van de Tropen is bijzonder alarmerend. Als we nog eens tien procent van het Amazonewoud verliezen brengt dit een onomkeerbare kettingreactie teweeg, die het Amazonegebied zou omtoveren tot een savanne. Maar first things first: laten we eerst onze tijd verspillen aan het voeren van een compleet nutteloze en van de pot gerukte discussie over een stomme vlag...

 

Voor ik het vergeet: Anuna, jammer dat zoiets infantiels is gebeurd, maar je hebt jezelf in de spotlight gezet. Wat had je verwacht? En aan de hoogbegaafde flesplassers: zijn jullie gewoon dom of is dit de maximale capaciteit van ontwikkeling waar jullie thuis van genoten hebben?

 

This is The Odd Man Saying: Wat is er gebeurd met de intelligente gematigdheid.

Meer lezen...

Kasabian @ Vorst Nationaal

08 NOV 2014
Kasabian @ Vorst Nationaal


 

Concert-review: Kasabian @ Vorst Nationaal

 

Nog beter live dan op plaat

 

De mannen uit Leicester hebben in tien jaar tijd vijf platen uitgebracht. Een mooi gemiddelde dat hen in geen tijd in hun thuisland een heldenstatus gaf. In het buitenland is het succes van Kasabian verdeeld en daardoor worden ze soms ten onrechte onderschat. Één ding is zeker: de set die ze in Vorst Nationaal naar voor schoven was frisser en overtuigender dan wat ze op hun laatste album gefabriceerd hebben.

 

Op de tonen van (Shiva) kwam het viertal vol zelfvertrouwen het podium op. Onder luid applaus werd de zaal in brand gezet met Bumblebee. De ophitsende muziek zoemde rond in de zaal als een losgeslagen zwerm hommels en de opgedaagde massa ging goedgemutst op en neer. Wat volgde was een arsenaal aan hits met her en der flarden muziek van andere artiesten. Het drieluik Underdog, Where Did All The Love Go? en Days Are Forgotten zijn crowd pleasers eersteklas en werden dan ook door het publiek gewillig in ontvangst genomen. Daarnaast konden Club Foot en Re-wired ook heel wat handen op elkaar krijgen. Maar misschien was Eez-eh wel het vetste bommetje dat kloek en ongedwongen de massa werd ingekeild. Zelfs de zittende fans gingen gedwee recht staan om een bescheiden danspasje te placeren. Na een dik anderhalf uur en een bisronde van vier nummers werden de stekkers van de verhitte versterkers uitgetrokken en de gitaren in de standaard geplaatst.

 

Met hun passage in Vorst zette Kasabian de puntjes op de i van hun status van puike liveband.

(BG)

Kasabian @ Vorst Nationaal
Kasabian @ Vorst Nationaal
Kasabian @ Vorst Nationaal
Kasabian @ Vorst Nationaal
Kasabian @ Vorst Nationaal