Stake – Critical Method
King Hiss - Earthquaker
Opeth – In Cauda Venenum
Tool - Fear Inoculum
Killswitch Engage - Atonement
Baroness – Gold & Grey
Agenda
19 JAN
Persistence Tour 2020
23 JAN
Motsus - Carneia
24 JAN
Danko Jones
29 JAN
Sunn O)))
01 FEB
Editors
02 FEB
Slipknot
02 FEB
Sabaton
07 FEB
Dropkick Murphys
08 FEB
MoshroomFest
08 FEB
Grauzone Fest
22 FEB
The Darkness
23 FEB
1up
24 FEB
Tenacious D
13 MAA
Morcheeba
03 APR
Millionaire
04 APR
Fleddy Melculy
04 APR
Within Temptation & Evanescence
11 APR
Simple Minds
12 APR
Paaspop
19 APR
Lamb Of God
23 APR
Bon Iver
30 APR
Nick Cave
15 MEI
Masters of Reality
17 MEI
Waregemse Metal Day
24 MEI
W-Festival
07 JUN
Vestrock
10 JUN
Rammstein
14 JUN
Best Kept Secret
17 JUN
Green Day
18 JUN
Eric Clapton
21 JUN
TW Classic
21 JUN
Hellfest
27 JUN
Rock The Night
27 JUN
Grensrock
05 JUL
Rock Werchter
09 JUL
Iron Maiden
19 JUL
Zwarte Cross
09 AUG
Alcatraz
08 SEP
Elton John

The odd man

Kindsoldaten For Life


 

 

“Money makes the world go ... Bonkers?”

 

De feestdagen zijn in volle swing en bpost is verbaasd over de populariteit van hun nieuwe Zespri Gold priorzegel. Verder wordt deze periode voornamelijk gekenmerkt door lekker eten, gezellig samenzijn (voor mensen die nog familie en vrienden hebben) en de stressvolle zoektocht naar het perfecte cadeau (om dan uiteindelijk toch maar te grijpen naar een Zalando-bon of een Yves Rocher-pakket en te hopen dat de anderen toch wat origineler zijn). Mijn vrouw en ik wisten dit jaar, door een gebrek aan inspiratie en kapitalistische behoefte, totaal niet wat kopen voor elkaar. We hebben dan maar beslist om elk een bedrag te storten voor een goed doel, waarvan we we zeker wisten dat elke euro effectief naar dit doel gaat en niet naar wilde seksfeestjes of iPhone-needy-tieners die donateurs sprokkelen op de Lange Steenstraat in K-Town (yeah, we watch Pano). En om duidelijk te maken dat dit niet het masturberen van ons ego tot doel had, hebben we de ‘share-knop’ dan ook maar links laten liggen. Waar ik dan wel volledig de difterie van kreeg was dat ik later die dag naar ‘Game Mania’ ging, aangesproken werd om deel te nemen aan een actie voor ‘De Warmste Week’ en bij weigering het Kinderkankerfonds recht op de smoel van mijn geweten kreeg gesmeten. F*ck!  

 

Ongeacht hoe prachtig al deze arme centjes ook zijn, initiatieven als de Warmste Week zouden in feite nooit mogen bestaan in ons socialistische systeem. Nog absurder wordt het wanneer je naar de laatste ‘Roze Neuzen’-actie kijkt. Een mooie 4,3 miljoen euro werd ingezameld voor jongeren met mentale problemen. Diezelfde week kondigde de regering een besparing van 6 miljoen euro aan in deze sector. Het is alsof onze solidariteit de begroting stuurt.

 

Aan de andere kant is onze eigen regering zelf een goed doel die steun nodig heeft, maar in de plaats van financiële steun, hebben ze eerder een dosis gezond verstand nodig. Een neerwaartse spiraal van regressie, stijgende polarisatie, valse Vlaamse identiteitskaarten en de abstinentie van een nieuwe regering zijn enkel het onverteerde pindanootje in de mesthoop. Defensies nieuwste frats is de zoektocht naar Belgische kindsoldaten om hun vernieuwde voertuigen te bemannen. Na een investering van 31 miljoen euro om hun gepantserde voertuigen te “tunen” blijkt immers dat militairen er niet meer in passen, dus wordt er nu gezocht naar kleine militairen. Nu mag minister van Defensie Philippe Goffin, nadat Didier Reynders het zinkende schip heeft verlaten, dit met een rood hoofd in plaats van een rode neus gaan uitleggen in de Kamer.

 

Nu, al deze waanzin terzijde, trok ik toch eens naar het duizendjarige, verzegelde rijk van Van Quickenborne om die warmste sfeer eens zelf te gaan opsnuiven. Gelukkig had de camera geen oog voor mij, anders moest ik ook als een debiel staan zwaaien zoals de meeste van die arme stakkers op televisie. Wat ik daar wel aantrof was bijna even absurd als de Belgische midget-soldaten in een tank. Naast alle blije Kortrijkse handelaars en talrijke mensen die trots op een podium stonden om te tonen hoe hard ze hun best hadden gedaan voor anderen, zag ik een rolstoelgebonden man zonder begeleiding die zich met enige moeite op het kasseien terrein door de massa moest wurmen. Hij werd door niemand door gelaten en werd te pas en te onpas af gecoupeerd door beter mobiele mensen. Ik walgde gewoon van dit collectief negeren van deze mindervalide man. Niemand zag de man staan. Iedereen was bezig met zichzelf en hun goede doel en dit in de zogezegd “warmste” stad en de “warmste” week van het jaar. Dit is de kracht van de VRT en hun warme hersenspoeling van collectieve solidariteit waar zij vooral heel warm worden van de publiciteit. Zowel ik als mijn vrouw hadden het koud wanneer we richting auto wandelden.

 

This is The Odd Man Saying: Kijk eens eerst eens om je heen in plaats van in je portemonnee.

 

(Hans B.)

 

Meer lezen...

King Hiss - Earthquaker

20 OKT 2019
King Hiss - Earthquaker


 

Cd-review: King Hiss – Earthquaker (5/5)

 

13 op de schaal van Richter

 

In 2014 werden we met Sadlands wakker geschud uit onze dagelijkse sleur. Twee jaar later volgde een oorverdovende bevestiging op Mastosaurus, de zintuigen stonden op scherp. Het was duidelijk: het fan-zijn zou bezegeld worden met een vinylplaat, t-shirt en occasionele pet om de doorsnee heter wordende Belgische festivalzomer te trotseren. King Hiss is one of a kind in onze kleine verdeelde natie en lonkt naar het buitenland. Op hun laatste worp worden de spreekwoordelijke landsgrenzen imponerend gesloopt. Earthquaker is een loeier van formaat waarop er, met Brent Vanneste (Stake) achter de knoppen, gretig buiten de ‘lijntjes’ van het stonermetal-spectrum kon en mocht gekleurd worden. 13 op de schaal van Richter is slechts het begin, wat volgt is een post-apocalyptisch feestje voor de zintuigen, op een ruïne naar keuze, dat ons King Hiss-petje te boven gaat.

 

Na Critical Failure, de onheilspellende prelude die onze voelsprieten spitst, wordt meteen de titeltrack in de strijd gegooid. Frontman Jan Coudron legt zijn november-verklaring af, de debatten zijn geopend. Bij het reeds voorgeloste Revolt! wordt er nog een schepje bovenop gedaan. Joost Noyelle heerst in een vlammende forme en strooit met riffs alsof het al 6 december is. De strakke solo op het einde kan wedijveren met die van de al even grijzende Kirk Hammett. Bij Desertsurfer wordt voor de eerste keer van de eigen platgetreden paden afgeweken. We krijgen een meezingbare oorwurm voorgeschoteld die ons tegelijkertijd als een zonovergoten zandstrand verwarmt aan de blote voeten. Deze mocht gerust nog wat langer doorsurfen want na enkele luisterbeurten is dit één van onze eerste favorieten.

 

GTWHR (Goatwhore) werd afgekort om een explicit content-sticker van Parental Advisory te vermijden. Wie meer info wenst over dit taboerijk doch brandend actuele thema kan steevast op de koffie bij een bandlid naar keuze. King Hiss loopt er graag de randjes af en dat maakt het des te interessanter om hun nieuw gerief te doorgronden. Kilmister is dan weer, vooral op muzikaal vlak, een ode aan het gelijknamige icoon. Lemmy’s pukkel zou zeker jeuken bij het aanhoren van de rollende riffs. Bij onze tweede favoriet van de plaat, Butcher, dachten we heel even aan een gastzangeres in de orde van Alissa White-Gluz (Arch Enemy) of Iris Goessens (Spoil Engine). Niets is minder waar, nadat frontman Jan eerder dit jaar op de laatste worp van Carneia de grenzen van zijn vocale mogelijkheden verlegde doet hij dit kunstje hier nog eens over. Wij hopen dat The Butcher wordt opgenomen in de setlist  van de komende releaseshow en doen nu al drie weesgegroetjes en vijf onzevaders dat Coudrons stalen stembanden roestvrij blijven.

 

Dat Jason Bernard kan drummen als een doorwinterde Ginger Baker, God hebbe zijn ziel, wordt reeds van in het pre-King Hiss-tijdperk door vriend en vijand beneden. Er werd reeds een nieuw bos aangeplant voor het hout die verloren ging door het hoge aantal kapotte getrommelde drumsticks tijdens de opnames, ba dum tss. Ons hoedje gaat ook af voor bassist Dominiek die met zijn dreunend gesnaar een dragende factor is op Black Wolf. Deze voorlaatste uppercut heeft wat ons betreft het grootste potentieel om dé publiekslieveling van de plaat te worden. We horen in de verte wolvin Naya (God hebbe ook haar ziel) huilen naar de maan. Het zijn ook die productie-extraatjes die Earthquaker een extra duwtje op de schaal van Richter geven. Sum Of All Nightmares is vintage King Hiss, de perfecte afsluiter van een schijf vol uitschieters en zonder nachtmerries voor fans van het eerste uur. Daarnaast zal Earthquaker, zoals Cliff Booth (Brad Pitt) in Once Upon A Time In Hollywood, met veel goesting een blik verse volgelingen opentrekken en zwabberend laten neer klaaien op menig festival.

 

Het artwork mag er, zoals bij de vorige plaat, ook weer wezen en nodigt uit om met zorg in het winkelmandje te deponeren. Op 1 november staan deze heerschappen in een nog niet uitverkochte (shame on you!) De Kreun om deze nieuwe parel te laten schitteren op de Earthquaker-releaseshow. Allen daarheen en kopen die handel. Joost, Jason, Jan en Dominiek zullen de hoes zeker willen signeren en personaliseren met hartjes, piemels en xoxo’s!

(BG)