Baroness – Gold & Grey
Bokassa - Crimson Riders
The National
Rammstein -Rammstein
Brutus - Nest
In Flames - I, the Mask
Agenda
29 JUN
Grensrock 2019
30 JUN
Werchter 2019
02 JUL
Corrosion of Confidence
07 JUL
Ieperfest 2019
07 JUL
Cactusfestival
14 JUL
Bospop 2019
14 JUL
Sjock 2019
14 JUL
Bon Jovi
21 JUL
Kneistival 2019
21 JUL
Melt 2019
27 JUL
Love Family Park
03 AUG
Roadkill 2019
04 AUG
Lokerse feesten
04 AUG
Dranouter 2019
04 AUG
Cirque Magique 2019
11 AUG
Alcatraz 2019
11 AUG
Voltage Festival 2019
13 AUG
Sziget 2019
18 AUG
W-Fest 2019
22 OKT
Angie Stone
30 OKT
Stef Kamiel Carlens
05 NOV
Sheila E
16 NOV
Nikki Lane
22 NOV
Agnostic Front
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
22 FEB
The Darkness
Fotogalerij
Fiddlers Green @ Labadoux 2015
Fiddlers Green @ Labadoux 2015
Photo report: SZIGET 2015 - Budapest
Photo report: SZIGET 2015 - Budapest
Concert report: Headbangers Balls Fest 2016
Concert report: Headbangers Balls Fest 2016
Photo report: Dranouter 2017
Photo report: Dranouter 2017
Photo report: John Coffey @ Nijdrop
Photo report: John Coffey @ Nijdrop
Paaspop 2016
Paaspop 2016
Photo report: Zandrock 2018 - Vrijdag
Photo report: Zandrock 2018 - Vrijdag
Photo report: Thurisaz
Photo report: Thurisaz
Triple Triggerfinger
Triple Triggerfinger
Photo report: Schippersweekend 2015 - 11-13 September
Photo report: Schippersweekend 2015 - 11-13 September
Photo report: The Sore Losers
Photo report: The Sore Losers
Photo report: School is cool
Photo report: School is cool
Photo report: Magnus
Photo report: Magnus
Photo report: Kadaver
Photo report: Kadaver

The odd man

Een ode aan de norsheid


 

 

“Gelieve ‘Afscheid Nemen Bestaat Niet’ van ‘Marco Borsato’ af te spelen tijdens het lezen van deze column voor een optimale leeservaring”

 

Op 17 mei van dit godverdomde jaar zat ik in de zetel met mijn vrouw toen haar het wenen nabij stond. Bizar genoeg had ik ze die dag nog niet geslagen noch mentaal gekweld, dus kon ik deze emotionele status nog niet verklaren. Maar dan vertelde me ze het nieuws dat ik nooit had verwacht: Grumpy Cat heeft onze wereld verlaten. Gezien dit dier de kat is waar ik altijd van droomde breng ik deze maand een ode aan mijn ‘spirit animal’ door dé drie frustraties van de afgelopen maand op te sommen die mij nog meer grumpy hebben gemaakt dan een vroegtijdige ejaculatie.

 

Numero Uno: Game Of Thrones seizoen acht:

 

Je kan er niet naast kijken, van Newsmonkey tot HLN, van Man-Baby tot Loser-4-Ever-Virgin-Fan-Boy. Het internet is overgesatureerd met leeghoofdige meelopers die aan het b*tchen zijn over het laatste GOT-seizoen en hoe slecht het wel is, bla bla bla. En ik ben nu geen zak geïnteresseerd in al die kutmeningen. Voor mij was dit seizoen best wel OK. Ik vond het leuker toen er op donderdag geprotesteerd werd om deftigere redenen. Maar goed, de mama’s en papa’s zullen wel blij zijn dat hun kroost op donderdag terug naar school gaat en geëngageerd is in kwaliteitstelevisie. Soit, dit gegeven even ter zijde als de linkerkous na het masturberen. Terug naar de essentie!

 

Er werd zelfs een petitie gestart om dit seizoen te herproduceren. Ik zou eerder een petitie willen starten om die mannen een trap in hun poepenhol te verkopen, zodat ze, in de plaats van collectief te fanboy-zagen een collectieve prolaps krijgen. Dan hebben ze tenminste een reden om te zagen. Al die nerds kunnen er gewoon niet tegen dat de serie ten einde is en daarmee basta. Ze zijn even gefrustreerd als wanneer mama de borst wisselde voor de fles. Ze wisten toen al dat dat de laatste maal zou zijn dat ze een vrouwelijke tiet in het echt zouden aanschouwen zonder er een hoop geld voor te geven. Je zou voor minder een petitie starten om zo’n leed (weliswaar in een totaal andere vorm, maar de beleving zal voor hen vermoedelijk identiek zijn) te herbeleven.

En dan zijn er zelfs van die ‘poepgaais’ die in therapie moeten om het laatste GOT-seizoen te verwerken. Sorry, maar als je hiervoor in therapie moet, is je leven gewoonweg te goed en moet je snel eens naalden delen met heroïne-junks en je huis in brand steken. Dan heb je tenminste recht om mijn belastingsgeld te gebruiken voor therapie! Go f*ck yourself brat! Hier werd ik dus zeer grumpy van! NEXT!

 

 

Numero dos: Zwarte Zondag

 

Onvermijdelijk, de ‘Zwarte Zondag’ die België aan de grond heeft genageld. Het volk heeft de volgende generatie volksvertegenwoordigers gekozen. De winnaars en verliezers zijn gekend en ‘s maandags stond iedereen op met een Trumpiaanse kater. Facialbook was gevuld met nog meer verontwaardiging dan mijn vrouw toen ik toonde hoe “goed” ik de ramen had gelapt. Hoewel ongeveer de helft van de Vlamingen rechts en zelfs één vijfde van de Vlamingen extreem rechts heeft gestemd, is dit niet mijn grootste ergernis. Ik moet toegeven dat de vooruitzichten van een bruin hemdje met bijpassende fuck-me-botjes mij totaal niet zinnen, maar er is nog een grotere frustratie die als een donkere wolk boven mij staat te zeiken. We zien overal de verontwaardiging, maar nergens de trots. Ofwel werden massaal veel proteststemmen uitgebracht en hebben al deze anti-stemmers nu iets van “OWWW SHIIIIITT” ofwel werd er doelbewust gestemd en zijn deze rechts rakkers beschaamd om er voor uit te komen. Wat veel betekend natuurlijk… Any-nazi-how, nu mogen we “kampen” met de consequenties van onze stem. Leve de democratie!

 

 

Numero tres: teennagels

 

Waarom hebben we die kutdingen? Ze hebben geen enkel nut en net zoals mijn onkruid, blijven ze groeien. Soms groeien ze zelfs in je huid en heb je een hoop pijn en gezeik. En wat voor voordeel hebben ze? Die dingen aan je vingers zijn ergens nog handig om een sticker of dergelijke los te prutsen van al je brol, maar die teennagels … zo nutteloos als een chronische ethylafhankelijke vetzak op zondagmorgen.

 

 

Grumpy Cat, we zullen je missen. Je humeur zal in ons voortleven en wordt voor eeuwig gekoesterd. In jouw naam zal ik de mensen in mijn omgeving blijven duidelijk maken dat ik ze niet tolereer! Het ga je goed! You never walk alone!

 

Grumpy Cat, 4-4-2012° - 14-5-2019+

 

Yours Truly, The Odd Man

Meer lezen...

Mastodon @ De Mast - Torhout

06 DEC 2014
Mastodon @ De Mast - Torhout


 

Concert-review: Mastodon @ De Mast Torhout 5/12/14

 

Majesteiten van de machtige metal

 

Op de vooravond van Sinterklaas werd er in De Mast te Torhout met snoepgoed gegooid. Mastodon, die na veertien jaar een vette live-reputatie hebben opgebouwd, hielden voor de zoveelste keer halt in ons kleine landje.  Met Once More ‘Round The Sun hebben de stoere karakterkoppen uit Atlanta een zesde loeder uitgebracht die blinkt in zijn vel. De laatste jaren zijn de puntige kantjes van de sludge metal die ze brengen ietwat afgeronder. Live daarentegen staan ze nog steeds garant voor feestje met alles erop en eraan.

 

Het voorprogramma werd opgevuld door Krokodil en Big Bussines. Twee uiteenlopende bands die het nodige uit de kast haalden om het publiek op te warmen. Ze konden op de steun rekenen van enkele fans die voor het podium al hun plaatsje hadden ingenomen. Vooral het duo van Big Bussines imponeerde met een scherp afgestemde basgitaar en duchtig drumgeroffel. De Mast liep goed vol en was klaar voor het grote werk.

 

De gesmoorde gitaarintro van Tread Lightly drenkte de zaal meteen in de juist sfeer. Er zat in het begin misschien een beetje sleet op de machine maar oorverdovend denderen deed ze weldegelijk. De Mastodon-manschappen waren na enkele korte songs goed opgewarmd om een vlammende set neer te zetten. Chimes At Midnight werd met veel zwier en zwaai de zaal in gekeild en was de dreigende voorbode voor wat nog komen zou. De ronkende snaren van High Road zorgden voor een eerste algemeen extatisch moment. Frontman Troy Sanders was duidelijk in form en zijn grijzende manen wappereden sierlijk in het rond. Ook drummer Brandon Dailor had de goeie vibe te pakken en zong al trommelend op de The Motherload een mooi mondje mee. Daarnaast stonden Brent Hinds en Bill Killeher de ene riff na de andere te toveren alsof het kinderspel was. Allen zijn ze fantastische figuren die de muziekwereld kleur geven. Het is ook daar dat de kracht van deze band zit. De ongedwongen speelvreugde en de afwisselende zanglijnen zorgen voor metalmagie. De outro van Halloween was er bijvoorbeeld één waar stevig doorgepleurd werd met de brede glimlach op het gezicht. De kwaliteitsvolle crowdpleasers volgden elkaar met een strak tempo op. Jammer van de opgefokte securityman met zaklamp incluis (met de nadruk op zak) die er bijna in slaagde om bepaalde momenten vakkundig te verknallen. Maar ja, hij zal ook wel zijn orders gekregen hebben. Uiteindelijk kon deze randanimatie ons weinig deren want met Black Tongue werd de eindsprint krachtdadig ingezet. Met de krakers Crystal Skull en Blood & Thunder werd de opgedaagde massa in ultieme trance achtergelaten. Drummer Dailor had achteraf nog een mooie speech voor de Belgische fans en met zijn mooie woorden konden we met Remission op de achtergrond en een meer dan voldaan gevoel huiswaarts keren.

 

We noteren Mastodon op ons eindejaarslijstje van beste live-prestaties van 2014 en daarmee sluiten ze zich aan bij het rijtje: Queens Of The Stone Age, Black Rebel Motorcycle Club, Twisted Sister en Anthrax. Hun kunnen werd nogmaals in ons geheugen gelaserd en zo blijven ze de majesteiten van de machtige metal.

 

Pics & Rev : (Bram Gheysen)

 

Mastodon @ De Mast - Tothout
Mastodon @ De Mast - Tothout
Mastodon @ De Mast - Tothout
Mastodon @ De Mast - Tothout
Mastodon @ De Mast - Tothout