Tool - Fear Inoculum
Killswitch Engage - Atonement
Russian Circles
Baroness – Gold & Grey
The National
Rammstein -Rammstein
Agenda
22 SEP
Inhaler
28 SEP
Devils Rock for an angel.
05 OKT
CVTCH NORRIS
10 OKT
Hugh Cornell
12 OKT
Rave Rebels
16 OKT
As i Lay Dying
17 OKT
ADE LIVE
17 OKT
Gepetto & the Whales
18 OKT
The Van Jets
22 OKT
Killswitch Engage
22 OKT
Angie Stone
24 OKT
Dez Mona
29 OKT
John Mayall
30 OKT
Stef Kamiel Carlens
31 OKT
Machine Head
01 NOV
King Hiss
02 NOV
RGMC XXL 2019
02 NOV
Brit Floyd
04 NOV
Volbeat
05 NOV
Sheila E
16 NOV
Nikki Lane
22 NOV
Agnostic Front
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
23 NOV
The bollock Brothers
27 NOV
Cult of Luna
30 NOV
Mustasch
02 DEC
Bokassa
03 DEC
Trixie Whitley
07 DEC
Age of Love xxl
07 DEC
Max and Igor Cavalera
01 FEB
Editors
02 FEB
Slipknot
02 FEB
Sabaton
22 FEB
The Darkness
13 MAA
Morcheeba
04 APR
Within Temptation & Evanescence
19 APR
Lamb Of God
17 JUN
Green Day
Fotogalerij
Photo report: Accept
Photo report: Accept
John Garcia @ Trix
John Garcia @ Trix
Blaudzun @ De Kreun
Blaudzun @ De Kreun
Photo report: Roadkill Fest 2018
Photo report: Roadkill Fest 2018
Diesel Junk - Jc Tranzit
Diesel Junk - Jc Tranzit
Concert report: Jean Michel Jarre
Concert report: Jean Michel Jarre
Job Rock 2013 Kuurne
Job Rock 2013 Kuurne
Photo report: Hellfest 2019
Photo report: Hellfest 2019
Photo report: Muzikale dinsdagen - Ieper
Photo report: Muzikale dinsdagen - Ieper
Concert report: King Hiss
Concert report: King Hiss
Karmaflow: The Rock Opera Videogame OST (4/5)
Karmaflow: The Rock Opera Videogame OST (4/5)
Photo report: Dokkem Open Air 2016 (NL)
Photo report: Dokkem Open Air 2016 (NL)
Twenty Dozen - Dirty Dozen Brass Band US
Twenty Dozen - Dirty Dozen Brass Band US
Student Welcome Concert 2013
Student Welcome Concert 2013

The odd man

Van Black Flag naar Yellow Flag


 

 

De Festivalposter anno 2019

 

“There is a special place in hell for people who waste good festivals”

 

Er is geen ontkomen aan. Ik word ouder en dat begin ik te merken aan de evoluerende omgeving rondom mij. Eindelijk snap ik de stress der vooruitgang die mijn grootouders voelden als ze voor de eerste keer een computer zagen. Ik beleef nu hetzelfde verhaal, maar met andere personages in de hoofdrol.

 

In mijn jeugdige jaren gooide de festivalorganisatie alle frisdrankdopjes weg. Zo kon je geen drank opsparen om te kamperen op de eerste rij van de main stage. Uiteraard smokkelden we er van thuis mee naar binnen, maar zelfs daarop maakte de Pukkelpop-organisatie jacht. Het was makkelijker om wacky tabacky binnen te smokkelen dan een Fanta-dopje. Hoe absurd het ook klinkt. Maar de tijden veranderen. De focus ligt nu op vlaggen, meer bepaald op “collaboratievlaggen”. Deze heksenjacht was hét hoogtepunt van het nieuws, naast de geboorte van de aardslelijke panda-tweeling in Pairi Daiza (#cute). Nu we enkele weken later zijn en ik mijn maandelijkse mening op Dump mag uitbrengen, kan ik mij alleen maar aansluiten bij Family Guy’s Peter Griffin: “Oh My God, Who The Hell Cares?!”

 

Al dat stupide gelul en vlaggengezwaai over cultuurstrijd hier en charmeoffensief daar maakt me misselijk. We zijn allen evenzeer Belg, als West-Vlaming als inwoner van Kortrijk of Wevelgem. What’s next? Een vlagje voor de identiteit van de inwoners van ‘de Lange Munte?’ Heel deze identiteitsdrang is compleet nutteloos. Bovendien worden al deze vlaggen snel opgeborgen en vervangen door de Belgische drapeau wanneer de voetbalgekte terug uitbreekt, één van de zeldzame momenten waarop we harmonieus kunnen samenleven.

 

Hoe is dit toch mogelijk? Is dit uit verveling, onvermogen om rationeel te denken of beide? Wat zijn we toch een zielig zooitje. Ik ging naar de festivals voor de muziek, niet voor de politiek. Voor je het weet staat er volgend jaar een Politico-dome naast de main stage. “Volg alle politieke debatten in de Politico-dome, links van de Humo-tent.” Wat ben ik blij dat ik dit allemaal ontgroeid ben of kon het mijn generatie gewoon allemaal geen kersen schelen?

 

Het is allemaal gewoon niet relevant, want tijdens al deze heisa rond een stom vlagske, staan ook de F*CKING longen van de F*CKING wereld in brand. Niemand zal lullen over welke vlag dan ook, wanneer we stikken in onze eigen atmosfeer. (Je weet natuurlijk nooit, er lopen nu éénmaal veel debielen rond dezer dagen. Je zal wel zien wanneer Trump wordt herverkozen). I know, I know, er zijn zogezegd minder bosbranden dan andere jaren, maar het ontbossingsbeleid van de Trump van de Tropen is bijzonder alarmerend. Als we nog eens tien procent van het Amazonewoud verliezen brengt dit een onomkeerbare kettingreactie teweeg, die het Amazonegebied zou omtoveren tot een savanne. Maar first things first: laten we eerst onze tijd verspillen aan het voeren van een compleet nutteloze en van de pot gerukte discussie over een stomme vlag...

 

Voor ik het vergeet: Anuna, jammer dat zoiets infantiels is gebeurd, maar je hebt jezelf in de spotlight gezet. Wat had je verwacht? En aan de hoogbegaafde flesplassers: zijn jullie gewoon dom of is dit de maximale capaciteit van ontwikkeling waar jullie thuis van genoten hebben?

 

This is The Odd Man Saying: Wat is er gebeurd met de intelligente gematigdheid.

Meer lezen...

Rammstein -Rammstein

20 MEI 2019
Rammstein -Rammstein


 

Cd-review: Rammstein – Rammstein (3,5/5)

 

Radio freundlicher fun metal

 

Naast Europees kampioen zwemmen bij de jeugd is Till Lindemann nog steeds een meester in de provocatie. Na een decennium is hij met zijn zootje ongeregeld eindelijk terug met een zevende langspeler. Rammstein, sinds 1994 in dezelfde vastgeroeste bezetting, legde ooit de lat van vuurwerkgebruik allerlei zo hoog dat je als collega-artiest al je handen verbrandde als je nog maar aan vlammetjes op een podium dacht. Maar de vraag van 1 miljoen die op ieders lippen brandt: Is Rammstein na al die jaren nog steeds relevant? Dit titelloos album en een razendsnel uitverkocht Boudewijnstadion kan de criticasters nu al de mond snoeren. Ons antwoord is: Ja sicher, meine Damen und Herren!

 

Rammstein is een metalmonster, een zeskoppig beest dat zich laaft en voedt aan controverse en commentaar. Laat dit nu opnieuw de propagandamachine zijn waarmee Lindemann en zijn gevolg hun doorstart niet gemist hebben. Bij Deutschland was de videoclip te provocerend, Radio was té radiovriendelijk en de band werd door bepaalde fans van het eerste uur meteen bestempeld als commerciële hoer van het jaar. Terwijl we in onze contreien nog steeds een dozijn van dat soort hebben rondlopen. Als we alle bagger overboord gooien zijn deze eerste twee singles oerdegelijk in hun genre en vintage rammliederen.

 

Zeig Dich blinkt uit in gedrevenheid en is een meezinger die live ongebreideld kan meegebruld worden. Het opzwepende tempo werkt aanstekelijker dan de uitdagende lucifer op de albumcover. Ook Ausländer is fris en grensverleggend. Tills Duits voor beginners slaat nog steeds directer aan dan de doorsnee populistische verkiezingsslogan van een niet nader genoemde politiek partij. Maar van Sex lopen we niet warm en ook Was Ich Liebe kan ons niet meteen overtuigen. Maar Diamant, badend in de breekbaarheid, blinkt in zijn vel en gaat door merg en been. Misschien zijn dit wel de mooiste twee minuten en een half van de hele plaat. Tattoo tekent het laatste hoogtepunt op. Opgejaagde gitaren, hun handelsmerk, branden een orgelpunt in dit al bij al strakke schijfje.

 

Alle negatieve kritieken ten spijt, Rammstein is terug van weggeweest en über allen.

(BG)