Tool - Fear Inoculum
Killswitch Engage - Atonement
Russian Circles
Baroness – Gold & Grey
The National
Rammstein -Rammstein
Agenda
22 SEP
Inhaler
28 SEP
Devils Rock for an angel.
05 OKT
CVTCH NORRIS
10 OKT
Hugh Cornell
17 OKT
Gepetto & the Whales
17 OKT
ADE LIVE
22 OKT
Killswitch Engage
22 OKT
Angie Stone
24 OKT
Dez Mona
29 OKT
John Mayall
30 OKT
Stef Kamiel Carlens
02 NOV
RGMC XXL 2019
05 NOV
Sheila E
16 NOV
Nikki Lane
22 NOV
Agnostic Front
23 NOV
The bollock Brothers
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
02 DEC
Bokassa
03 DEC
Trixie Whitley
07 DEC
Max and Igor Cavalera
01 FEB
Editors
02 FEB
Sabaton
22 FEB
The Darkness
13 MAA
Morcheeba
Fotogalerij
Concert review: John Garcia - Gent
Concert review: John Garcia - Gent
Photo report: The Kids @ De Roma Antwerpen
Photo report: The Kids @ De Roma Antwerpen
Photo report: Saxon
Photo report: Saxon
Photo report: Golden Earring
Photo report: Golden Earring
Photo report:Michael Schenker's Temple of Rock /Boerderij Zoetermeer (NL)
Photo report:Michael Schenker's Temple of Rock /Boerderij Zoetermeer (NL)
Photo report: Bent Van Looy
Photo report: Bent Van Looy
Fiddlers Green @ Labadoux 2015
Fiddlers Green @ Labadoux 2015
Photo report: School is cool
Photo report: School is cool
Photo report: Daan
Photo report: Daan
Concert report: Black Mountain
Concert report: Black Mountain
Moskito Quintet - Isolde et Les Bens
Moskito Quintet - Isolde et Les Bens
Photo report: Hellfest 2015
Photo report: Hellfest 2015
Photo report: Anthrax
Photo report: Anthrax
Miava - Essay On Bentham
Miava - Essay On Bentham

The odd man

Van Black Flag naar Yellow Flag


 

 

De Festivalposter anno 2019

 

“There is a special place in hell for people who waste good festivals”

 

Er is geen ontkomen aan. Ik word ouder en dat begin ik te merken aan de evoluerende omgeving rondom mij. Eindelijk snap ik de stress der vooruitgang die mijn grootouders voelden als ze voor de eerste keer een computer zagen. Ik beleef nu hetzelfde verhaal, maar met andere personages in de hoofdrol.

 

In mijn jeugdige jaren gooide de festivalorganisatie alle frisdrankdopjes weg. Zo kon je geen drank opsparen om te kamperen op de eerste rij van de main stage. Uiteraard smokkelden we er van thuis mee naar binnen, maar zelfs daarop maakte de Pukkelpop-organisatie jacht. Het was makkelijker om wacky tabacky binnen te smokkelen dan een Fanta-dopje. Hoe absurd het ook klinkt. Maar de tijden veranderen. De focus ligt nu op vlaggen, meer bepaald op “collaboratievlaggen”. Deze heksenjacht was hét hoogtepunt van het nieuws, naast de geboorte van de aardslelijke panda-tweeling in Pairi Daiza (#cute). Nu we enkele weken later zijn en ik mijn maandelijkse mening op Dump mag uitbrengen, kan ik mij alleen maar aansluiten bij Family Guy’s Peter Griffin: “Oh My God, Who The Hell Cares?!”

 

Al dat stupide gelul en vlaggengezwaai over cultuurstrijd hier en charmeoffensief daar maakt me misselijk. We zijn allen evenzeer Belg, als West-Vlaming als inwoner van Kortrijk of Wevelgem. What’s next? Een vlagje voor de identiteit van de inwoners van ‘de Lange Munte?’ Heel deze identiteitsdrang is compleet nutteloos. Bovendien worden al deze vlaggen snel opgeborgen en vervangen door de Belgische drapeau wanneer de voetbalgekte terug uitbreekt, één van de zeldzame momenten waarop we harmonieus kunnen samenleven.

 

Hoe is dit toch mogelijk? Is dit uit verveling, onvermogen om rationeel te denken of beide? Wat zijn we toch een zielig zooitje. Ik ging naar de festivals voor de muziek, niet voor de politiek. Voor je het weet staat er volgend jaar een Politico-dome naast de main stage. “Volg alle politieke debatten in de Politico-dome, links van de Humo-tent.” Wat ben ik blij dat ik dit allemaal ontgroeid ben of kon het mijn generatie gewoon allemaal geen kersen schelen?

 

Het is allemaal gewoon niet relevant, want tijdens al deze heisa rond een stom vlagske, staan ook de F*CKING longen van de F*CKING wereld in brand. Niemand zal lullen over welke vlag dan ook, wanneer we stikken in onze eigen atmosfeer. (Je weet natuurlijk nooit, er lopen nu éénmaal veel debielen rond dezer dagen. Je zal wel zien wanneer Trump wordt herverkozen). I know, I know, er zijn zogezegd minder bosbranden dan andere jaren, maar het ontbossingsbeleid van de Trump van de Tropen is bijzonder alarmerend. Als we nog eens tien procent van het Amazonewoud verliezen brengt dit een onomkeerbare kettingreactie teweeg, die het Amazonegebied zou omtoveren tot een savanne. Maar first things first: laten we eerst onze tijd verspillen aan het voeren van een compleet nutteloze en van de pot gerukte discussie over een stomme vlag...

 

Voor ik het vergeet: Anuna, jammer dat zoiets infantiels is gebeurd, maar je hebt jezelf in de spotlight gezet. Wat had je verwacht? En aan de hoogbegaafde flesplassers: zijn jullie gewoon dom of is dit de maximale capaciteit van ontwikkeling waar jullie thuis van genoten hebben?

 

This is The Odd Man Saying: Wat is er gebeurd met de intelligente gematigdheid.

Meer lezen...

Sharon Corr - Concertgebouw Brugge

10 NOV 2013
Sharon Corr - Concertgebouw Brugge


Sharon Corr heeft na 15 jaar muziek maken met haar familieband The Corrs eindelijk haar eigen geluid gevonden. En dat laat ze horen op haar tweede soloplaat. Haar nieuwe repertoire weerspiegelt de levenservaring van een rijpere persoonlijkheid. Sharon weet in haar songs haar passie voor viool en haar vocale mogelijkheden prachtig te combineren. De vijfkoppige band die ze meebracht naar het Concertgebouw was fenomenaal op elkaar afgestemd en zorgde voor de perfecte ondersteuning van de Ierse zangeres. Zelden heb ik zo een harmonieus optreden gezien. Op en top stuk voor stuk rasmuzikanten. Alles zat van het begin tot het einde perfect in elkaar, tot op de kleinste muzikale details na.

Het concert begon intiem met enkele van haar nieuwste ballads, met tussendoor een onderonsje met het publiek, dat ze plechtig beloofde het tasje warme thee in haar hand na het optreden zeker en vast om te ruilen tegen een Belgische pint. De ballads en nieuw werk uit haar jongste album werden perfect afgewisseld met de meer uptempo  hits van The Corrs, zoals Dreams en Radio, maar ook eigenzinnige covers kwamen aan bod, onder andere Bronski Beat’s Smalltown Boy en Belfast Child van Simple Minds. De lead gitarist gaf deze nummers een extra dimensie met enkele geweldige solo’s. MarkKnopfler, eat your heart out!

Dit was een staaltje vakmanschap, zowel van Sharon Corr als van de band. Echt top!

(Tvk)

Sharon Corr - Concertgebouw Brugge
Sharon Corr - Concertgebouw Brugge
Sharon Corr - Concertgebouw Brugge