The Sore Losers - Gracias Senor
Soulfly – Ritual
Behemoth - I loved You At Your Darkest
Editors - Violence
Avenged Sevenfold - The Stage Deluxe edition
Cd-review: Stereophonics – Scream Above The Sounds
Agenda
29 NOV
The Dead Daisies
09 DEC
Clawfinger
13 DEC
Nits
29 DEC
Richie Hawtin - Kompass Club
11 JAN
Architects
26 JAN
Persistence Tour 2019
28 JAN
Monster Magnet
31 JAN
Massive Attack
03 FEB
Behemoth
20 FEB
Tears for Fears
Fotogalerij
Photo report: Milk Inc.
Photo report: Milk Inc.
Ibiza @The Beach
Ibiza @The Beach
Photo Report: Sziget 2016
Photo Report: Sziget 2016
Concert report: Grensrock 2018
Concert report: Grensrock 2018
Doro @ Cultuurpodium Boerderij -NL
Doro @ Cultuurpodium Boerderij -NL
Viet Cong
Viet Cong
Concert report: ZZ Top - Blues Peer
Concert report: ZZ Top - Blues Peer
Photo report: Saxon - Cp Boerderij Zoetermeer (NL)
Photo report: Saxon - Cp Boerderij Zoetermeer (NL)
Photo report: Fields of Troy Cd release with Carneia - Blackfall
Photo report: Fields of Troy Cd release with Carneia - Blackfall
Viktor Lazlo - Billie Holiday Schouwburg
Viktor Lazlo - Billie Holiday Schouwburg
Paaspop 2014
Paaspop 2014
Concert report: Anvil
Concert report: Anvil
Photo report: Arch Enemy
Photo report: Arch Enemy
Photo report: Evil or Die Fest 2015
Photo report: Evil or Die Fest 2015

The odd man

Het grote sinterklaas complot


 

 

Het is weer bijna zover. De magische winterperiode waarbij alle mama's en papa's van de Benelux hun lieve, perfecte oogappeltjes een onzichtbaar “braaf zijn of anders krijg je de roe”-halsbandje kunnen aandoen. Op hun beurt stellen die voorbeeldige jongens en meisjes een peperduur, kapitalistisch lijstje op, dat de goede meneer Sinterklaas (Sint-Maarten in de Westhoek) zal brengen op voorwaarde dat ze het hele jaar door braaf zijn geweest. Zo kunnen ze triomfantelijk de ogen uitsteken van hun klasgenootjes die jammergenoeg tot de klasse der ‘helaasheid der dingen’ behoren en die zelfs omwille van de kansarme situatie helemaal geen lijstje kunnen maken omwille van de dure papierkosten! (De cara-pint-voor-sint staat daar echter vast wel iedere avond op de schouw.)

 

Ikzelf kijk nostalgisch terug naar deze periode vol pracht en praal, samen met mijn Action Man-helikopter, Thunderbirds-eiland en VHS-cassette van ‘The Lost World Of Jurassic Park’. Aan deze gloriedagen kwam echter abrupt een einde, zo rond mijn negende levensjaar. Ik kreeg het te horen van een mede gedupeerde klasgenoot. Andere kinderen kregen het te horen via een broer of zus. Nog andere kinderen vonden het opeens verdacht dat Sinterklaas Nike Air Classics droeg of kregen hun twijfels wanneer de goedheilig man al tien jaar lang bij opa op bezoek kwam terwijl opa telkens weer toevallig genoeg op de porseleinen droltroon zat.

 

Ikzelf had een ‘homeschooled’ vriendje, die op twaalfjarige leeftijd van mij te horen kreeg dat zijn geliefde Sint en Piet een verdomde leugen zijn van zijn ouders om hem mooi in het gareel te doen lopen als een hamster in zijn radje. Ik zag zijn laatste sprankeltje fantasie ontsnappen als een hevig flatuleus kontconcert na een intense Mexicaanse avond. En wie werd met alle zonden van Israël beladen? IK! Die klootzakken hadden hun bloedeigen zoon jarenlang voorgelogen, maar ik werd aanzien als de duivel in eigenste persoon. Where’s the logic in that?

 

Eénmaal dit infantiele kindercomplot aan het licht was gekomen, kwam natuurlijk al snel de vraag “wil dat dan zeggen dat we nu geen speelgoed meer krijgen?”. Gelukkig werden de meesten onder ons gerustgesteld met een positief antwoord. Face it, we waren allemaal kleine hoeren. Met het feit dat we werden voorgelogen konden we leven, zolang we nog cadeautjes kregen. Het resultaat is dat we ons jaren later als cooping mechanisme nog steeds volproppen met chocolade en nog maar eens onze VISA bovenhalen om nog meer kleren en andere brol die we eigenlijk helemaal niet nodig hebben te kopen. En dit allemaal onder de kutnoemer YOLO…

 

Je ouders hebben je bedrogen en belogen, terwijl jij zelf behoorlijk gestraft zou worden moest je hetzelfde doen. Hypocrisie ten top. Toch zal ik (en ik vermoed de meesten onder ons), wanneer ik gezegend ben met het wonder der reproductie, me ook schuldig maken aan dit bedrog. Waarom? Het is leuk voor de kindjes, maar als je er goed over nadenkt is het toch vooral plezant voor onszelf. Ik vind het fantastisch om alle sinterklaasboekjes te doorbladeren en mezelf in te beelden wat mijn 10-jarige geest in dit 30-jarige lijf zou vragen aan de heilige man (gelukkig niet Roger Vangheluwe). Daarbovenop mogen wij de avond ervoor, terwijl we ons volsteken met mariatjes, chocolade en piknikken, alles klaarzetten (wees nu eerlijk, stiekem spelen we zelf nog graag met die brol). Kindjes blij, mama en papa blij, middenstand blij, iedereen blij. Het is een vicieuze cirkel van christelijk plezier. Dat we ons kinderen ‘in’t zak zetten’, nemen we er graag bij. 

 

 

The Odd Man Out!

 

Meer lezen...

Soulfly – Ritual

27 OKT 2018
Soulfly – Ritual


 

Cd-review: Soulfly – Ritual (3,5/5)

 

Soulfly blijft dé max

 

18 jaar geleden, we sleuren ons een weg door het secundair onderwijs. De binnenkant van de map wiskunde staat vol Soulfly-tribals. Ook de map van mechanica is versierd met een bescheiden portret van de patron himself, Max Cavalera. Al dertig jaar een begrip in de wijdse wereld van de metal. Sinds Dark Ages (2005) nam ons fanatiek gedoe rond de band af maar we bleven Max en co vanop afstand volgen. Intussen zit Soulfly met hun nieuw kanonschot Ritual aan elf stuks.

 

De titeltrack wist meteen het iets mindere Archangel (2005) uit ons discografisch geheugen. Met zijn opzwepende riffs kan Ritual per direct in het rijtje Bleed, Back To The Primitive en Jumpdafuckup geplaatst worden. Een mogelijke best of-plaat kan bij deze aangevuld worden. Ook Dead Behind The Eyes, waarop Randy Blythe (Lamb Of God) zijn rauwe vocals aanbiedt als gastzanger, raakt je in je diepste metalvezels. Snedige gitaarlijnen gaan symbiotisch samen met de schuurpapieren stembanden van Blythe. Bij Soulfly weten ze toch altijd de juiste vrienden uit het milieu uit te nodigen zonder dat het lijkt dat de grote namen er zijn bijgesleurd. Ross Dolan (Immolation) mag even later ook nog zijn steen(tje) bijdragen op Under Rapture. Weloverwogen keuzes waarbij Max niet over één nacht ijs is gegaan. Verder heeft Ritual nog heel wat hoogtepunten in de aanbieding. Evil Empowered is zowat het rauwste dat de plaat te bieden heeft en schopt je, zoals zoveel klassiekers van deze trotse metalposse, een geweten waar je niet meteen een antwoord op klaar hebt. Bij Demonized is er zelfs ruimte voor een streepje akoestische gitaar tot de enkele dreigende drumpartijen daar verandering inbrengen. Een volgehouden rustmoment had hier niet misstaan maar daar heeft Cavalera meestal geen oren naar. Dus wordt er snedig verder gedaan. Bij het doordringende Blood On The Streets komt Max zijn Braziliaanse roots voor de eerste keer piepen op deze plaat. Normaalgezien krijg je van track nummer één al de nodige bongo- en tamtam-geluiden in de oren gepleurd. Dit keer moesten we wachten tot song 7. Feedback sluit de boel verbeten af.

 

Soulfly is terug van nooit echt helemaal weggeweest en is nog lang niet uitgezongen.

(BG)