Tool - Fear Inoculum
Killswitch Engage - Atonement
Russian Circles
Baroness – Gold & Grey
The National
Rammstein -Rammstein
Agenda
22 SEP
Inhaler
28 SEP
Devils Rock for an angel.
05 OKT
CVTCH NORRIS
10 OKT
Hugh Cornell
17 OKT
Gepetto & the Whales
17 OKT
ADE LIVE
22 OKT
Killswitch Engage
22 OKT
Angie Stone
24 OKT
Dez Mona
29 OKT
John Mayall
30 OKT
Stef Kamiel Carlens
02 NOV
RGMC XXL 2019
05 NOV
Sheila E
16 NOV
Nikki Lane
22 NOV
Agnostic Front
23 NOV
The bollock Brothers
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
02 DEC
Bokassa
03 DEC
Trixie Whitley
07 DEC
Max and Igor Cavalera
01 FEB
Editors
02 FEB
Sabaton
22 FEB
The Darkness
13 MAA
Morcheeba
Fotogalerij
Photo report: Clawfinger
Photo report: Clawfinger
Cult corner: Kloot per W wordt 60
Cult corner: Kloot per W wordt 60
Photo report: Jeremy Loops
Photo report: Jeremy Loops
Photo report: Buddha Bash 2016
Photo report: Buddha Bash 2016
Kasabian @ Vorst Nationaal
Kasabian @ Vorst Nationaal
Containerconcert Alcatraz @ Grote Markt Kortrijk
Containerconcert Alcatraz @ Grote Markt Kortrijk
Photo report: Milow - Schouwburg Kortrijk
Photo report: Milow - Schouwburg Kortrijk
Photo report: Schippersweekend 2016
Photo report: Schippersweekend 2016
Dranouter Festival 2014
Dranouter Festival 2014
Miava - Essay On Bentham
Miava - Essay On Bentham
Concert report: Black Mountain
Concert report: Black Mountain
Santa Cruz & Skid Row
Santa Cruz & Skid Row
Karmaflow: The Rock Opera Videogame
Karmaflow: The Rock Opera Videogame
Photo report: De Staat
Photo report: De Staat

The odd man

Van Black Flag naar Yellow Flag


 

 

De Festivalposter anno 2019

 

“There is a special place in hell for people who waste good festivals”

 

Er is geen ontkomen aan. Ik word ouder en dat begin ik te merken aan de evoluerende omgeving rondom mij. Eindelijk snap ik de stress der vooruitgang die mijn grootouders voelden als ze voor de eerste keer een computer zagen. Ik beleef nu hetzelfde verhaal, maar met andere personages in de hoofdrol.

 

In mijn jeugdige jaren gooide de festivalorganisatie alle frisdrankdopjes weg. Zo kon je geen drank opsparen om te kamperen op de eerste rij van de main stage. Uiteraard smokkelden we er van thuis mee naar binnen, maar zelfs daarop maakte de Pukkelpop-organisatie jacht. Het was makkelijker om wacky tabacky binnen te smokkelen dan een Fanta-dopje. Hoe absurd het ook klinkt. Maar de tijden veranderen. De focus ligt nu op vlaggen, meer bepaald op “collaboratievlaggen”. Deze heksenjacht was hét hoogtepunt van het nieuws, naast de geboorte van de aardslelijke panda-tweeling in Pairi Daiza (#cute). Nu we enkele weken later zijn en ik mijn maandelijkse mening op Dump mag uitbrengen, kan ik mij alleen maar aansluiten bij Family Guy’s Peter Griffin: “Oh My God, Who The Hell Cares?!”

 

Al dat stupide gelul en vlaggengezwaai over cultuurstrijd hier en charmeoffensief daar maakt me misselijk. We zijn allen evenzeer Belg, als West-Vlaming als inwoner van Kortrijk of Wevelgem. What’s next? Een vlagje voor de identiteit van de inwoners van ‘de Lange Munte?’ Heel deze identiteitsdrang is compleet nutteloos. Bovendien worden al deze vlaggen snel opgeborgen en vervangen door de Belgische drapeau wanneer de voetbalgekte terug uitbreekt, één van de zeldzame momenten waarop we harmonieus kunnen samenleven.

 

Hoe is dit toch mogelijk? Is dit uit verveling, onvermogen om rationeel te denken of beide? Wat zijn we toch een zielig zooitje. Ik ging naar de festivals voor de muziek, niet voor de politiek. Voor je het weet staat er volgend jaar een Politico-dome naast de main stage. “Volg alle politieke debatten in de Politico-dome, links van de Humo-tent.” Wat ben ik blij dat ik dit allemaal ontgroeid ben of kon het mijn generatie gewoon allemaal geen kersen schelen?

 

Het is allemaal gewoon niet relevant, want tijdens al deze heisa rond een stom vlagske, staan ook de F*CKING longen van de F*CKING wereld in brand. Niemand zal lullen over welke vlag dan ook, wanneer we stikken in onze eigen atmosfeer. (Je weet natuurlijk nooit, er lopen nu éénmaal veel debielen rond dezer dagen. Je zal wel zien wanneer Trump wordt herverkozen). I know, I know, er zijn zogezegd minder bosbranden dan andere jaren, maar het ontbossingsbeleid van de Trump van de Tropen is bijzonder alarmerend. Als we nog eens tien procent van het Amazonewoud verliezen brengt dit een onomkeerbare kettingreactie teweeg, die het Amazonegebied zou omtoveren tot een savanne. Maar first things first: laten we eerst onze tijd verspillen aan het voeren van een compleet nutteloze en van de pot gerukte discussie over een stomme vlag...

 

Voor ik het vergeet: Anuna, jammer dat zoiets infantiels is gebeurd, maar je hebt jezelf in de spotlight gezet. Wat had je verwacht? En aan de hoogbegaafde flesplassers: zijn jullie gewoon dom of is dit de maximale capaciteit van ontwikkeling waar jullie thuis van genoten hebben?

 

This is The Odd Man Saying: Wat is er gebeurd met de intelligente gematigdheid.

Meer lezen...

Tool - Fear Inoculum

01 SEP 2019
Tool - Fear Inoculum


 

Review: TOOL – Fear Inoculum

 

De langverwachte nieuwe schijf van TOOL is eindelijk uit. Er ging dertien jaar over. Het was even schrikken toen ik de prijs van het ‘pakket’ zag. Die varieert van €83 tot €99,99. Zelfs tot €112 in de winkel van ons allemaal. Er zou beeldmateriaal bijgevoegd zijn mét scherm van 4”, toegang tot extra songs via internet en zelfs een luidspreker. Ook nog een boekje met info, artwork en foto’s verdeeld over zesendertig bladzijden. Zeven songs staan op de schijf. TOOL is trouw gebleven aan hun eigenheid. Vanaf de eerste tonen weet je onmiddellijk dat je een TOOL-schijf beluistert. Alle songs zijn, zoals op hun vorige albums, voorzien van een intro die verschillen van lengte. Uiteraard klinkt de schijf als een klok. Dit is opnieuw een fantastische productie. 

 

Openingstrack ‘Fear Inoculum’ start met cellogeluid, klavencimbel en oosters klinkende handpercussie. Er wordt snel overgegaan naar hun kenmerkend samenspel van basgitaar en drums. Zanger Maynard James Keenan is nog steeds top. Zijn zachte zangpartijen zweven op de uitstekende muziek. De song steekt barstensvol variatie. Van een opener gesproken.  ‘Pneuma’ heeft ook een aparte start. Na de intro is het opnieuw genieten van hun typische stijl met zangpartijen in tegenritme. En wat een geluid. Halfweg wordt opnieuw gebruik gemaakt van handpercussie. Plots treed de gitaar naar voren met een sterke riff om vervolgens de bas en drum mee te sleuren naar een climax. Top!

 

‘Invincible’ opent met gitaargetokkel bijgestaan door een voor mij onbekend snaarinstrument dat zorgt voor een vibe. Halfweg worden we getrakteerd op een ferm stuk ritme gebracht door alle instrumenten inclusief zang.  Strak.  Na 8’ eist de gitaar de hoofdrol op. Maynard, handig gebruik makend van zangeffecten, laat zich leiden. Na 9’30” volgt de tweede traktatie.  Klasse.

 

In ‘Descending’ mag gitarist Adam Jones zijn duivels ontbinden. Er komen zelfs twin-gitaren, wah-wah pedalen én een bottleneck aan te pas. ‘Culling Voices’ start zacht met synths, zang en gitaargetokkel.  Deze song blijft tot aan minuut zes zeer ingetogen.  Dan gaat het over naar een aanstekelijke riff om daarna terug af te zwakken naar het ingetogen gedeelte.

 

‘Chocolate Chip Trip’ is een kort tussendoortje. Improvisatie met geluiden en drums. Het is een soort intro voor het laatste nummer op de schijf ‘7empest’. Na wat gitaargetokkel wordt een riff ingezet. Hevige zangpartijen tillen het nummer naar een hoger niveau.  Er wordt duchtig ‘gehakt’ op gitaar en bas. Er is duidelijk méér gitaar aanwezig in dit werk. Deze song leunt dichter aan bij het oudere TOOL-werk.  We kunnen besluiten dat ‘Fear Inoculum’ een absolute topschijf is geworden. De songs hebben een duurtijd van gemiddeld 11’30” met uitzondering van ‘Chocolate Chip Trip’.

 

Hopelijk laat de band ons niet opnieuw een tiental jaren in het ongewisse.       

 

Guido Grymonprez