Novelists Fr
Stake – Critical Method
King Hiss - Earthquaker
Opeth – In Cauda Venenum
Tool - Fear Inoculum
Killswitch Engage - Atonement
Agenda
03 APR
Millionaire
04 APR
Fleddy Melculy
04 APR
Within Temptation & Evanescence
11 APR
Simple Minds
12 APR
Paaspop
14 APR
TaxiWars
16 APR
Parkway Drive
19 APR
Lamb Of God
23 APR
Bon Iver
25 APR
Compact Disk Dummies
30 APR
Nick Cave
15 MEI
Arno
15 MEI
Masters of Reality
17 MEI
Waregemse Metal Day
24 MEI
W-Festival
05 JUN
Marky Ramone's Blitzkrieg
07 JUN
Vestrock
10 JUN
Rammstein
14 JUN
Best Kept Secret
17 JUN
Green Day
18 JUN
Eric Clapton
21 JUN
TW Classic
21 JUN
Hellfest
27 JUN
Rock The Night
27 JUN
Grensrock
05 JUL
Rock Werchter
09 JUL
Iron Maiden
19 JUL
Zwarte Cross
09 AUG
Voltage festival 2020
09 AUG
Alcatraz
08 SEP
Elton John
19 OKT
Peter Hook
29 OKT
Kensington

The odd man

The Almighty Cornholio


 

 

“My people are without TP for their bungholes”

 

Uiteraard heb ik deze maand terug veel materie om over te schrijven. We herbeleven als mensheid terug een beetje de hoogdagen van de pest, maar dan met wifi. We staan voor een ongekende situatie met ongekende gevolgen en waarvan de fallout onmogelijk te voorspellen is. Wat wel te voorspellen is, is het lot van de Britse en Nederlandse regering, die het lumineuze idee hebben om met de helft minder IC bedden dan in België, de kaart van de groepsimmuniteit te spelen. They are f*cked! Hier zal ik het echter niet over hebben. Ik zou ook een hele ‘rant’ kunnen geven over de vele debielen die in Sluis wat gingen flaneren of lockdownfeestjes bijwoonden en hoe zij er voor zullen zorgen dat dit alles veel erger zal zijn en langer zal duren. Maar ook hierover zal ik het kort houden. Onthou wie de ‘zakzetters’ zijn! Dan kunnen we ze na afloop deporteren naar idiootland!

 

Tijdens deze Covid-dagen zien we op het nieuws evenveel solidariteit rondvliegen als lege beloftes in verkiezingstijd. Op zich wel prachtig, want we kunnen het gebruiken. Maar wat me verkracht in mijn poepenholleke is de steun voor de zorgsector met de witte lakens en het handjesgeklap. Hoewel ik de attentie apprecieer, wuif ik dit cadeau weg als kousen onder de kerstboom. Ik ben verpleegkundige. COVID-19 of niet, ik doe gewoon mijn job zoals van mij verwacht wordt. Toen de regering echter vergaande besparingen doorvoerde in onze sector, zodat ik en mijn collega’s nog meer worden uitgerokken dan het voorvelleke van een tiener en wij met de witte woede massaal op straat kwamen, was er helemaal geen geklap of witte vlaggen. We konden amper op steun of begrip rekenen. Wanneer beslist werd om op een klein facet van het cultuurbudget zestig procent te besparen, zag je plots overal partieel geel gekleurde smoelboek profielfoto’s opduiken. Daarbovenop alle BV’s op straat en hopla! Ze krijgen meer aandacht dan de peuter die zich op de grond gooit in “den Aldi”. Maar wanneer een cruciale sector kreunt onder de besparingen gaan we dat negeren als de bedelaars aan de ingang van diezelfde Aldi. Wie zich niet kan inbeelden wat een besparing in de zorg kan teweeg brengen, moet nu maar eens kijken naar Italië en Spanje. 

 

Terwijl iedereen de verpleegkundigen met veel toeters en bellen een hart onder de riem steekt, moeten mijn collega’s na hun shift lege rekken aantreffen in de winkel, dankzij een bende hamsters die overduidelijk met de schijt zitten. Gelukkig kan er toch nog opvang geregeld worden vanaf 8u30, zodat de vroegdienst om 6u45 al op de dienst kan zijn voor de overdracht door onze nachtcollega’s. Overal op straat zien we onze medemens lopen met mondmaskers aan, als steunbetoog voor het tekort aan beschermend materiaal in de zorgsector. En als dat nog niet genoeg is, breken ze ook nog eens in in de auto’s van thuisverpleegkundigen om mondmaskers te stelen. Gelukkig mogen we dan thuis komen en horen dat de buren een lockdownfeestje geven om ons er aan te herinneren dat het nog lang zal duren.

 

Graag wil ik nog zeggen dat de helden niet enkel in de zorgsector werken. Ik ontspan na het werk graag met een dagelijkse portie Youtube en ben de medewerker van Telenet enorm dankbaar om mij te helpen met mijn internetstoring. Ik ben de kassiersters en rekkenvullers van de supermarkt dankbaar zodat ik nog eten kan kopen voor mijn gezin, alsook de transportsector om het daar te krijgen. Ik ben de vele mensen die mondmaskers aan het naaien zijn dankbaar. Ik ben de kinderopvang van mijn dochter dankbaar zodat ik kan gaan werken. Ik ben de politie dankbaar om de grenzen te sluiten en de achterdeur-café’s op te sporen. Ik ben de mensen die plichtbewust thuis blijven dankbaar. Kortom: we zijn allemaal helden, en dat mag ook eens gezegd worden. En als je dan toch iets wil doen om de zorg te helpen, denk dan goed na voor je het stemhokje in gaat in plaats van te applaudisseren. 

 

Nog een laatste woordje voor de klagers onder ons: we zijn allemaal moe, we hadden allemaal sh*t gepland en we hebben het allemaal lastig. En voor al die hamsterraars, party people en cafégangers: Go F*CK yourself!

 

This is The Odd Man saying: Man ik mis de McDonald's.

Meer lezen...

DVZ: Stay Idle

24 JAN 2020

 

Dump's Veske Zever #14

 

Stay Idle (3.5/5)

 

“No actual puppies were harmed in the making of this review”

 

2020 is in volle swing en iedereen heeft intussen al hun goede voornemens door het raam gekieperd om in de zetel neer te ploffen met een grote zak krokante, gezouten fuck-it! Dat was ook wat Vincent dacht toen hij tijdens zijn vorige jobervaring zijn hersencellen voelde wegrotten. In plaats van zich hierbij neer te leggen, verkocht hij zijn drum aan zijn buurman Ronald en begonnen ze samen met nog enkele andere gasten een band. De inspiratie die deze hersencel-cravende band zocht, zogen ze uit de frontale kwabben van Fidlar en The Ramones. Hier bovenop werd nog een kwakje ‘fuzz’ gesmeerd en boem-burp-patat, we have ‘Stay Idle’, een band die wat mee heeft van Equal Idiots, maar dan op crack cocaine en met een old school sausje erover.

 

Hun self-titled demo uit 2019 is alvast op onze favoriete streamingdiensten te bewonderen, samen met een psychedelische hoes, die er ook mag wezen. De drie nummers, die net voldoende variëren om niet te vervelen, zijn net als de zaadlozing na een maand radiostilte: leuk, maar kort... “Doen we nog eens schat?” Het eerste nummer dat ons komt begroeten is ‘Weak End’. Korte omschrijving: tik tik tik, klets! ‘Weak End’ is een echte, hedendaagse klassieker die net lang genoeg aan de tiet van moeder punk heeft gezogen om een perfecte balans te bekomen tussen de elementen. De zang, die niet per sé wil mee doen met de kudde, krijgt een perfecte instrumentale ondersteuning door muzikanten die perfect weten wat hun plaats is en wat dit nummer nodig heeft. Daarom is ‘Weak End’, met maar liefst 1299 luisteraars deze maand, ook het meest toegankelijke nummer van de drie.

 

De titelsong begint met een interessant en afwezig deuntje dat omslaat in, je raadt het al, tik tik tik, come l’ habitude, klets! Hetzelfde verhaaltje, maar net dat beetje anders om het interessant te houden zonder de leidraad te verliezen. En hoor ik daar een typische Vox Ac-30 met reverb-like sound? In het laatste nummer ‘Sugarcoat Me’ is helemaal geen tik te bespeuren, maar wel een ‘Ga opzij of ik schijt in je bek’-klets. Een lekker hard nummer waar de zang nog een drietal tandjes bijsteekt. Het nummer door mijn speaker laten razen voelt aan alsof je een puppy in zijn kont trapt, wat ik stiekem wel leuk vind... Dus ram ik die puppy lekker verder in elkaar.

 

De drie nummers, die werden opgenomen met Thomas Valkiers van Hightime Studio, krijgen later dit jaar het gezelschap van een eerste EP. Dus verwacht in 2020 nog meer fuzz, geschreeuw, lawaai en mishandelde puppies!

 

This is The Odd Man saying: Deze “Veske Zjever”-review is meer dan een week te laat... Fuck you, ik heb nu een baby! #excuses

 

Meer lezen...

3e studio-album Sabbath Fleddy Sabbath uit op vrijdag 13 maart 2020

18 JAN 2020

 

Metal fenomeen Fleddy Melculy (BE) zet nieuwe en zeer persoonlijke single-video ‘De Hel Niet Gezien' online

 

3e studio-album ‘Sabbath Fleddy Sabbath’ uit op vrijdag 13 maart 2020

 

Het Belgische metalfenomeen Fleddy Melculy probeert met zijn nieuwe single-video ‘De Hel Niet Gezien’ een antwoord te krijgen op de meest universele vraag ooit: wat gebeurt er als we dood gaan?

 

Het resultaat is misschien wel het meest persoonlijke nummer en video van Fleddy Melculy tot nu toe. Dat de band de afgelopen twee jaar afscheid heeft moeten nemen van heel wat dierbaren verklaart veel. Voor de band is dit een eerbetoon en tegelijk een manier om dit van zich af te schrijven.

 

Fleddy Melculy laat zich met 'De Hel Niet Gezien' van een andere kant zien. Een rauwe, kwade kant. Een kant die afscheid moest nemen en zich daar vragen bij stelt. Een kant die duidelijk iets te verwerken heeft. Frontman Jeroen Camerlynck: "Het nummer verhaalt over iemand die ontdekt dat hij dood is en als geest over de aardbol blijft lopen. Er blijkt geen hemel, geen hel of een ander uitgevonden hiernamaals te zijn. En daar sta je dan op de wereld, met niemand die je ziet of iets zegt."

 

Jeroen: "Tijdens het schrijfproces van ons nieuwe album werd ik geconfronteerd met verschillende overlijdens - allemaal kort na elkaar. In de zomer van 2018 hebben mijn broer Sybren en ik afscheid moeten nemen van onze stiefvader. In 2019 verloren we ook onze grootmoeder. Ze werd net geen honderd. Rond diezelfde periode nam mijn vrouw afscheid van haar beide grootmoeders en overleed ook de schoonvader van mijn broer. De grootste schok kwam in april vorig jaar, toen we het nieuws kregen dat een goede vriend zichzelf het leven had ontnomen.

 

Iemand die vaak met ons on the road ging en waar we ons kapot mee amuseerden. Het was iemand waar iedereen van de band en crew goed mee overeenkwam. Je schrikt enorm van zo'n nieuws, en je kan zoiets ook allemaal heel moeilijk plaatsen. Nog steeds niet trouwens. En dat is op één of andere manier in de muziek gekropen."

 

Jeroen: "Ik had de tekst van ‘De hel niet gezien’ geschreven en dacht eerst dat het niet iets voor Fleddy Melculy was. Ik liet het aan de kant liggen, maar geleidelijk aan - terwijl de plaat vorm kreeg - groeide het idee dat de song wél een plaats kon krijgen tussen de rest. Er is uiteindelijk niet lang getwijfeld om de song op de plaat te zetten, maar wel aan het feit of we de track ook naar voor zouden schuiven en aandacht geven. Ik was daar pas zeker van toen de andere bandleden me het gevoel gaven dat ze zelf ook in de song geloofden. De eerste keer dat we ‘De hel niet gezien’ aan ons label lieten horen, was hun reactie ook duidelijk: 'Hier moeten we iets mee doen.' Ik bekijk het als een eerbetoon aan iedereen die we zijn verloren. Op een mooiere manier kunnen we dit niet doen, denk ik."

 

Jeroen: "In de video zie je letterlijk wat ik allemaal zeg, wat het allemaal nog harder maakt dan dat het al is. In de scène waarin ik besef dat mijn vrouw en kinderen achterblijven, zie je dus mijn echte vrouw en kinderen. Dat zijn geen acteurs! Tijdens het maken van het scenario was het plan om die scènes te laten spelen door anderen. Maar toen ik dat thuis vertelde, was iedereen op zijn tenen getrapt. Mijn gezin stond erop om dat zelf te spelen. Ik heb met handen en voeten proberen uitleggen dat dat wel confronterend zou worden. Maar achteraf gezien snap ik het wel. Ze vonden het raar dat iemand anders hun rol zou spelen. Vooral omdat ze goed weten waar die song vandaan komt. We hebben samen al die overlijdens op een korte tijd moeten verwerken."

 

CLUBTOUR 2020
25.03.20: Het Depot - Leuven
27.03.20: Effenaar - Eindhoven (NL)
28.03.20: Volt - Sittard (NL)
02.04.20: De Casino - Sint-Niklaas
03.04.20: Hedon - Zwolle (NL)
04.04.20: De Kreun - Kortrijk
09.04.20: Vooruit - Gent
10.04.20: Bibelot - Dordrecht (NL)
11.04.20: Trix - Antwerpen
17.04.20: Muziekodroom - Hasselt
23.04.20: Luxor Live - Arnhem (NL)
24.04.20: Mezz - Breda (NL)
25.04.20: Le Reflektor - Liège
01.05.20: Gebr. De Nobel - Leiden (NL)
02.05.20: Neushoorn - Leeuwarden (NL)
03.05.20: W2 - 's Hertogenbosch (NL)
08.05.20: Victorie - Alkmaar (NL)
15.05.20: Tivoli De Helling - Utrecht (NL)
16.05.20: De Pit - Terneuzen (NL)

 

LINKS
www.fleddymelculy.com
www.facebook.com/fleddymelculy

 

 

 

Meer lezen...

DVZ: Slow Lee

18 JAN 2020

 

Dump's Veske Zever #15

 

Slow Lee (3.5/5) 

 

“Deze review is snel geschreven”

 

In de hedendaagse tijdsgeest waarin alles snel moet gaan, ben ik steeds de advocaat van de luiheid geweest. Daarom dat ik me misschien zo aangetrokken voel tot de Dump’s Veske Zjever van de maand: ‘Slow Lee’. Niet dat ik de band van luiheid wil beschuldigen, maar hun naam klinkt me toch wel als muziek in de oren. De band, opgericht door Korneel Muylle die ondersteund wordt door enkele topmuzikanten, brengt ‘slow alt pop/rock’. Korneel weigert echter in hokjes te denken en wil zich zeker niet vastzetten in een beperkt concept. Dit heeft dan ook de veelzijdigheid van de band positief in de hand gewerkt. Hun muziek heeft een lichte singer-songwriter vibe a la mijn favoriete lichting ‘Mooneye’ en brengt verfijnde muziek naar de oren, traag maar met een goed overwogen en gecontroleerde, energieke swing.

 

Tot nu toe kan je nog maar één plaat, genaamd ‘Vermillion Bird’ (opgenomen in Boma Studio Gent met Frederik Segers), beluisteren via allerhande streamingdiensten. Achter de ietwat saaie en simplistische hoes schuilen enkele nummers die de smaak en heerlijkheid bevatten van een grote pita (alle groentjes) om 3u zaterdagnacht, maar dan gedresseerd door Peter Goossens. Het openingsnummer ‘Hold Me Back’ is daar zo eentje van. Het gitaargetokkel heeft iets weg van Leo Kottkes ‘Lite’. De zang verschaft het nummer verschillende lagen en wordt perfect ondersteund door een goed gebalanceerde drum, wat een leuke dynamiek teweeg brengt. Gewoonweg een topnummer! Het tweede nummer ‘What Have They Done’ is een speels nummer, maar heeft toch een wat ordinaire nasmaak in vergelijking met de overige kanjers die Vermillion Bird te bieden heeft. Neem bijvoorbeeld ‘Refugee’, een melancholisch nummer met de diepte van een bodemloze pindazak. Het hele nummer heeft een zweverige vibe en je zou haast kunnen zweren dat een jonge Ozark Henry hier ergens in gemoeid is. ‘The Masquerade’ gaat ook verder in deze formule en sluit een prachtige EP af, die smaakt naar meer.

 

Korneel spitst zich momenteel toe op het project ‘Introspection Music Experience (IME for short), een Europees project waarbij muzikanten en producers uit België, Griekenland, Engeland en Spanje drie jaar lang samenwerken om psychische kwetsbaarheid via muzikale weg bespreekbaar te maken. Daar hoort ook een album bij dat zal gepromoot worden tijdens een tour. Wat dit praktisch gezien voor Slow Lee zal betekenen staat nog niet vast, maar we kunnen dergelijke multiculturele en actuele initiatieven alleen maar toejuichen zoals ik balletjes in de soep toejuich. 

 

Voor wie meer te weten wil komen over dit project, check de site: www.ime-project.com.

 

This is The Odd Man saying: Te Gék!? Man...

 

Meer lezen...

Het Verdict van 2019

29 DEC 2019

 

2019, het jaar waarin de Notre Dame, een asielcentrum en het Amazonewoud in vuur en vlam stonden. De pop-poll ‘kaarsjes brandden’ werd gewonnen door de eerste.  

 

2019, het jaar waarin extreem-zijn het nieuwe normaal bleek en fake news wederom manifest aanwezig was.

 

2019, het jaar waarin de diefstal van een lachend kakske en de vervangster van Gertje belangrijk genoeg geacht werden om als pushbericht op onze smartphoneschermen te verschijnen.

 

2019, het jaar waarin cultuur van uiteenlopend allooi nog meer bijzaak werd en een canon als voorschrift voor een goede Vlaming in onze maag gesplitst werd.

 

2019, het jaar waarin een minister het woord planepoolen uitvond en door de klimaatmand viel.

 

2019, het jaar waarin de wereld door razendsnel internet nog kleiner werd en een middeleeuwse embleem van de graaf van Vlaanderen een revival kende en klauwde als nooit te voren enz…

 

Desalniettemin hebben we enkele pittige eindejaarslijstjes opgesteld die even relevant zijn als een hangende kerstman, niet dus. Geen frons of boze blik van onze kant als je een andere mening hebt en deze overbodige opsomming meteen verticaal klasseert.

 

Songs 2019

 

Alcest – Protection

Baroness – Front Toward Enemy

Billie Eilish – Bad Guy

Borokov Borokov – De Doordeweekse Man

Brutus – War

Cult Of Luna – The Silent Man

Het Zesde Metaal – Tid van Ton

In Flames – I Am Above

Kadavar – Children Of The Night

Killswitch Engage – Crownless King

King Gizzard & The Lizard Wizard – Planet B

Korn - Cold

Kvelertak – Bratebrann

Lana Del Rey – Doin’ Time

Mac DeMarco – All Of Our Yesterdays

Nailed To Obscurity – Black Frost

Rammstein – Zeig Dich

SONS – Waiting On My Own

Sepultura - Isolation

Spoil Engine – R!OT

Stake – Catatonic Dreams

Tame Impala – It Might Be Time

Thom Yorke – Traffic

Tool - Invincible

5. King Hiss - Butcher

4. Iggy Pop – Loves Missing

3. Baroness - Tourniquet

2. Carneia – The Making Of The Universe

1. Slipknot – Solway Firth

 

 

 

Hardrock- en metalplaten 2019

 

Alcest – Spiritual Instinct

As I Lay Dying – Shaped By Fire

Brutus - Nest

Cult Of Luna – A Dawn Of Fear

Devin Townsend - Empath

In Flames – I, The Mask

Insomnium – Heart Like A Grave

Kadavar – For The Dead Travel Fast

Killswitch Engage – Atonement

King Hiss – Earthquaker

Korn – The Nothing

Nailed To Obscurity – Black Frost

Opeth – in Cauda Venenum

Raised Fist - Anthems

Rammstein - Rammstein

Spoil Engine – Renaissance Noir

Stab – Rats // Snakes

Swallow The Sun – When A Shadow Is Forced Into The Light

Thy Art Is Murder – Human Target

VLTMAS- Something Wicked Marches In

5. Tool – Fear Inocolum

4. Stake – Critical Method

3. Slipknot – We Are Not Your Kind

2. Baroness – Grey & Gold

1. Carneia – Voices Of The Void

 

 

Pop-, rock-, hiphopplaten 2019


Billie Eilish – When We All Fall Asleep, Where Do We Go?

Bon Iver – i,i

Ertebrekers - Crème

King Gizzard & The Lizard Wizard – Infest The Rats’ Nest

The National – I Am Easy To Find

Sons – Family Dinner

Thom Yorke - ANIMA

3. Het Zesde Metaal - Skepsels

2. Mac Demarco – Here Comes The Cowboy

1. Iggy Pop – Free

 

 

Films 2019

 

The Dirt

Dragged Across Concrete

El Camino: A Breaking Bad Movie

Green Book

The King

Marriage Story

The Mule

The Mustang

Polar

Us

Vice

3. The Irishman

2. Once Upon A Time in Hollywood

1. Joker

 

 

Series 2019

 

Dark S2

Elite S2

Game Of Thrones S7

Hjem Til Jul S1

How to Sell Drugs Online (Fast) S1

Mindhunter S2

Peaky Blinders S5

Sex Education S1

Stranger Things S3

When They See Us

The Witcher S1

3. The Boys S1

2. After Life S1

1. Chernobyl

 

 

Live 2019

 

Carneia (Bosfeesten)

Endnote (Leegems Metal Fest)

In Flames (Betizfest)

Killswitch Engage (AB)

King Hiss (De Kreun)

Kurt Vile (L’Aeronef)

Kvelertak (AB)

Mastodon (AB)

Metallica (Koning Boudewijnstadion)

Pro-Pain (Casino)

Unearth (Entrepot)

5. Amenra (Alcatraz)

4. Lamb Of God (GMM)

3. Meshuggah (Alcatraz)

2. Baroness (Sportpaleis)

1. Tool (RW)

 

 

Meer lezen...

DVZ: Oproer

14 DEC 2019

 

Dump's Veske Zever #13

 

Oproer (4/5)

 

Jeff Hoeyberghs zorgt met zijn seksistische, met silicone gevulde uitspraken voor heel wat oproer dezer dagen. Gelukkig krijgt de Gentse/Aalsterse band ‘Oproer’ nog een figuurlijke speld tussen al die middeleeuwse zever. Naast hun UNESCO-erkenning is ‘Oilst’ ook deze jongens kwijt, aan mijn trommelvliezen en Spotify-afspeellijst om precies te zijn. Want naast enkele interessante coverhoezen maken zij eigenwijze muziek met een unieke stempel.

 

‘Oproer’ begon oorspronkelijk voor de lol als een rockabilly-band. Uiteindelijk kwamen enkele eigen nummers opdraven en werd de toon gezet. Dat is, naast een duizendtal Spotify-luisteraars, ook de band ‘Rhea’ niet ontgaan, die de jongens van ‘Oproer’ onder hun vleugels namen. Zo kregen ze de kans om hun voorprogramma in de AB te verzorgen (klets!). Na een jaar stonden deze jongens ook in de finale van ‘Oost.Best!’. Indrukwekkend allemaal! Naast optreden, proberen ze elke maand een nieuwe single uit te brengen. Vier uiteenlopende songs zijn al op Spotify te beluisteren. Aan de uiteenlopende smaken en stijlen is te zien dat de band nog in volle experimentele fase zit. Daarom ook de keuze voor de huidige singles release-formule en geen debuutplaat.

 

Het populairste nummer op het digitale platform is het nummer ‘Get Get Get’. Mijn spontane repliek: “Shut up and take my money!”. Dat ze fan zijn van ‘De Staat’ wordt al snel duidelijk. Zowel in dit als de overige nummers, merk je een sterke gedefinieerde zang die een centrale rol speelt in de gehele sound: energiek gezongen als een tienjarige met ADHD die net Willy Wonka’s gesuikerde drol heeft gesnoven en aanvullend ondersteund door goed gebalanceerde backing vocals. Diezelfde formule is terug te vinden in hun nieuwste single ‘To The Bone’, die een gigantische muur van geluid op je afvuurt die mijn oma’s poreuze botten zou kunnen verpulveren. Met andere woorden: moet live de moeite zijn!

 

‘Dolores’ wijkt dan iets meer af van de voorhangers, zonder de essentie van ‘Oproer’ te verliezen. Een grote troef, want men kan zich snel verliezen in het experimenteren met muziek. Het nummer heeft structureel iets meer mee van een popsong, met een mix die van Jack Whites hand zou kunnen zijn en een solo die een luchtgitaar tovert in ieders pootjes. Het laatste nummer, ‘Corner Of Your Eyes’, is dan een poging om wat mellow te gaan, tot de blazers op 1:15 voor de nodige oproer zorgen.

 

‘Oproer’ zal nog meer van zich laten horen, met als eerstvolgende wapenfeit nog een leuk maandelijks cadeau onder de kerstboom van Dump. Als ze zo verder blijven evolueren hebben we eindelijk nog eens wat niet-Bazar-achtige shit om onze radio te vullen in de mindere maanden. Want geef toe, Stu Bru is enkel nog de moeite tijdens ‘De Warmste Week’, omdat wij dan de nummers kiezen. De overige maanden hebben nood aan beter spul.

 

This is The Odd Man saying: Het is moeilijk om een review te schrijven met een huilende baby. Ik wil een tuinhuis.

Meer lezen...

DVZ: Set Animal

16 NOV 2019

 

Dump's Veske Zever #12

 

Set Anima (3.5) 

 

“Soundgarden who fucked Billy Talent, who is a cousin of The Mars Volta, who dates Amen Ra ... Set Animal?!”

 

De Veske Zjever die ik deze maand aan jullie mag introduceren heeft meer weg van een hutsepot dan van vers gezever van Belgische bodem. ‘Set Animal’ is gegroeid uit voornamelijk hardcore- en metalmuzikanten (overlopers!) waarbij heel wat invloeden, zelfs uit de pop, aan het stoofpotje werden toegevoegd. Deze metaforische hutsepot is misschien nog niet van de hand van Peter Goossens, maar zou op zijn minst afkomstig kunnen zijn van de stagiair van ‘t ‘Hof Van Cleve’. Met andere woorden: steengoeie muziek, met voldoende doorgroeimogelijkheden en potentieel om het tot sterrenchef te schoppen.

 

‘Set Animal’ werd vernoemd naar de hamster (of was het nu de hond?) van de Egyptische god Seth en alle nummers worden dan ook geschreven vanuit een voorliefde voor het mythologische en cults. De teksten, voornamelijk door de bassist geschreven, bevatten een diepe, soms dubbele betekenis, met een niet gedefinieerde stijl als resultaat. Maar net zoals ik me er kon uitlullen bij een slecht rapport, kan Set Animal dit ook. Ze brengen vier uiteenlopende singles uit, waarvan er twee, ‘Roses’ en ‘Cult of the Sun’, binnenkort vanuit het godenrijk zullen neerdalen op de aarde. Deze verafgoding is echter niet zonder risico. De vier nummers balanceren gevaarlijk op het touw van variatie, neigend zich te verliezen in een kakofonie (haha, kaka). Zelfs binnenin de nummers is dit soms het geval. En toch is alles op een bizarre manier in balans.

 

De twee nummers die nu al op Spotify te beluisteren zijn, zijn ‘Spent’ en ‘Rainstorms’. ‘Spent’ is een stevige head bobber met een ronde sound en een ritmesectie die duidelijk van aanpakken weet. Jammer dat de zang soms wat uitgerokken aanvoelt en zo het nummer soms wat doet slepen over de grond. Waar ‘Spent’ mij bijna verloor trekt ‘Rainstorms’ mijn dan volledig terug naar het ja-kamp. Deze song heeft veel weg van een verfijnde Billy Talent (denk maar aan ‘Rusted From The Rain’) waar op 3:09 de muzikale roots van de drummer ook nog even komt piepen.

 

Toen ik de nieuwste nummers beluisterde kwam voor mij pas echt de openbaring. ‘Cult Of The Sun’ is een meesterwerk van formaat dat als een Soundgarden-ish nummer aanvangt en gezapig evolueert naar een song a la ‘The Mars Volta’. Het nummer bevat een geniale cohesie van zang en drums, perfecte wissels tussen opbouw, afkoeling en terug extase, en wat een stem! Enige minpuntje zijn de backing vocals die me lichtelijk stoorden naar het midden van het nummer toe. De laatste single ‘Roses’, is dan een ware ode aan Seth, god van de oorlog. Zacht en dromerig, met een diepe en grote sound vanuit de drumketels, tot de roos je prikt met zijn post-rock doorns.

 

Met de twee nieuwe nummers tonen de mannen van ‘Set Animal’ dat ze koningen (of eerder sub-goden) zijn in het creëren van sfeer en setting. Eenmaal deze laatste singles gereleased zijn, komt de volledige debuutplaat online en zou volgens de band het gevarieerde concept meer vorm en duidelijkheid krijgen. De plaat zal immers nog vier andere nummers bevatten die je qua stijl kan linken aan één van de vier singles. Vier paartjes dus, even verschillend als de windstreken. Kom dus maar op met de rest van die plaat! ‘Set Animal’ is trouwens live te bewonderen op 7 december @ Roeselare city.

 

This is The Odd Man saying: Risico’s zijn leuk...

Meer lezen...
Page 1 of 9
Goto page: 1, 2, 3 ...