Stake – Critical Method
King Hiss - Earthquaker
Opeth – In Cauda Venenum
Tool - Fear Inoculum
Killswitch Engage - Atonement
Baroness – Gold & Grey
Agenda
19 JAN
Persistence Tour 2020
23 JAN
Motsus - Carneia
24 JAN
Danko Jones
29 JAN
Sunn O)))
01 FEB
Editors
02 FEB
Slipknot
02 FEB
Sabaton
07 FEB
Dropkick Murphys
08 FEB
MoshroomFest
08 FEB
Grauzone Fest
22 FEB
The Darkness
23 FEB
1up
24 FEB
Tenacious D
13 MAA
Morcheeba
03 APR
Millionaire
04 APR
Fleddy Melculy
04 APR
Within Temptation & Evanescence
11 APR
Simple Minds
12 APR
Paaspop
19 APR
Lamb Of God
23 APR
Bon Iver
30 APR
Nick Cave
15 MEI
Masters of Reality
17 MEI
Waregemse Metal Day
24 MEI
W-Festival
07 JUN
Vestrock
10 JUN
Rammstein
14 JUN
Best Kept Secret
17 JUN
Green Day
18 JUN
Eric Clapton
21 JUN
TW Classic
21 JUN
Hellfest
27 JUN
Rock The Night
27 JUN
Grensrock
05 JUL
Rock Werchter
09 JUL
Iron Maiden
19 JUL
Zwarte Cross
09 AUG
Alcatraz
08 SEP
Elton John

The odd man

Kindsoldaten For Life


 

 

“Money makes the world go ... Bonkers?”

 

De feestdagen zijn in volle swing en bpost is verbaasd over de populariteit van hun nieuwe Zespri Gold priorzegel. Verder wordt deze periode voornamelijk gekenmerkt door lekker eten, gezellig samenzijn (voor mensen die nog familie en vrienden hebben) en de stressvolle zoektocht naar het perfecte cadeau (om dan uiteindelijk toch maar te grijpen naar een Zalando-bon of een Yves Rocher-pakket en te hopen dat de anderen toch wat origineler zijn). Mijn vrouw en ik wisten dit jaar, door een gebrek aan inspiratie en kapitalistische behoefte, totaal niet wat kopen voor elkaar. We hebben dan maar beslist om elk een bedrag te storten voor een goed doel, waarvan we we zeker wisten dat elke euro effectief naar dit doel gaat en niet naar wilde seksfeestjes of iPhone-needy-tieners die donateurs sprokkelen op de Lange Steenstraat in K-Town (yeah, we watch Pano). En om duidelijk te maken dat dit niet het masturberen van ons ego tot doel had, hebben we de ‘share-knop’ dan ook maar links laten liggen. Waar ik dan wel volledig de difterie van kreeg was dat ik later die dag naar ‘Game Mania’ ging, aangesproken werd om deel te nemen aan een actie voor ‘De Warmste Week’ en bij weigering het Kinderkankerfonds recht op de smoel van mijn geweten kreeg gesmeten. F*ck!  

 

Ongeacht hoe prachtig al deze arme centjes ook zijn, initiatieven als de Warmste Week zouden in feite nooit mogen bestaan in ons socialistische systeem. Nog absurder wordt het wanneer je naar de laatste ‘Roze Neuzen’-actie kijkt. Een mooie 4,3 miljoen euro werd ingezameld voor jongeren met mentale problemen. Diezelfde week kondigde de regering een besparing van 6 miljoen euro aan in deze sector. Het is alsof onze solidariteit de begroting stuurt.

 

Aan de andere kant is onze eigen regering zelf een goed doel die steun nodig heeft, maar in de plaats van financiële steun, hebben ze eerder een dosis gezond verstand nodig. Een neerwaartse spiraal van regressie, stijgende polarisatie, valse Vlaamse identiteitskaarten en de abstinentie van een nieuwe regering zijn enkel het onverteerde pindanootje in de mesthoop. Defensies nieuwste frats is de zoektocht naar Belgische kindsoldaten om hun vernieuwde voertuigen te bemannen. Na een investering van 31 miljoen euro om hun gepantserde voertuigen te “tunen” blijkt immers dat militairen er niet meer in passen, dus wordt er nu gezocht naar kleine militairen. Nu mag minister van Defensie Philippe Goffin, nadat Didier Reynders het zinkende schip heeft verlaten, dit met een rood hoofd in plaats van een rode neus gaan uitleggen in de Kamer.

 

Nu, al deze waanzin terzijde, trok ik toch eens naar het duizendjarige, verzegelde rijk van Van Quickenborne om die warmste sfeer eens zelf te gaan opsnuiven. Gelukkig had de camera geen oog voor mij, anders moest ik ook als een debiel staan zwaaien zoals de meeste van die arme stakkers op televisie. Wat ik daar wel aantrof was bijna even absurd als de Belgische midget-soldaten in een tank. Naast alle blije Kortrijkse handelaars en talrijke mensen die trots op een podium stonden om te tonen hoe hard ze hun best hadden gedaan voor anderen, zag ik een rolstoelgebonden man zonder begeleiding die zich met enige moeite op het kasseien terrein door de massa moest wurmen. Hij werd door niemand door gelaten en werd te pas en te onpas af gecoupeerd door beter mobiele mensen. Ik walgde gewoon van dit collectief negeren van deze mindervalide man. Niemand zag de man staan. Iedereen was bezig met zichzelf en hun goede doel en dit in de zogezegd “warmste” stad en de “warmste” week van het jaar. Dit is de kracht van de VRT en hun warme hersenspoeling van collectieve solidariteit waar zij vooral heel warm worden van de publiciteit. Zowel ik als mijn vrouw hadden het koud wanneer we richting auto wandelden.

 

This is The Odd Man Saying: Kijk eens eerst eens om je heen in plaats van in je portemonnee.

 

(Hans B.)

 

Meer lezen...

Het Verdict van 2019

29 DEC 2019

 

2019, het jaar waarin de Notre Dame, een asielcentrum en het Amazonewoud in vuur en vlam stonden. De pop-poll ‘kaarsjes brandden’ werd gewonnen door de eerste.  

 

2019, het jaar waarin extreem-zijn het nieuwe normaal bleek en fake news wederom manifest aanwezig was.

 

2019, het jaar waarin de diefstal van een lachend kakske en de vervangster van Gertje belangrijk genoeg geacht werden om als pushbericht op onze smartphoneschermen te verschijnen.

 

2019, het jaar waarin cultuur van uiteenlopend allooi nog meer bijzaak werd en een canon als voorschrift voor een goede Vlaming in onze maag gesplitst werd.

 

2019, het jaar waarin een minister het woord planepoolen uitvond en door de klimaatmand viel.

 

2019, het jaar waarin de wereld door razendsnel internet nog kleiner werd en een middeleeuwse embleem van de graaf van Vlaanderen een revival kende en klauwde als nooit te voren enz…

 

Desalniettemin hebben we enkele pittige eindejaarslijstjes opgesteld die even relevant zijn als een hangende kerstman, niet dus. Geen frons of boze blik van onze kant als je een andere mening hebt en deze overbodige opsomming meteen verticaal klasseert.

 

Songs 2019

 

Alcest – Protection

Baroness – Front Toward Enemy

Billie Eilish – Bad Guy

Borokov Borokov – De Doordeweekse Man

Brutus – War

Cult Of Luna – The Silent Man

Het Zesde Metaal – Tid van Ton

In Flames – I Am Above

Kadavar – Children Of The Night

Killswitch Engage – Crownless King

King Gizzard & The Lizard Wizard – Planet B

Korn - Cold

Kvelertak – Bratebrann

Lana Del Rey – Doin’ Time

Mac DeMarco – All Of Our Yesterdays

Nailed To Obscurity – Black Frost

Rammstein – Zeig Dich

SONS – Waiting On My Own

Sepultura - Isolation

Spoil Engine – R!OT

Stake – Catatonic Dreams

Tame Impala – It Might Be Time

Thom Yorke – Traffic

Tool - Invincible

5. King Hiss - Butcher

4. Iggy Pop – Loves Missing

3. Baroness - Tourniquet

2. Carneia – The Making Of The Universe

1. Slipknot – Solway Firth

 

 

 

Hardrock- en metalplaten 2019

 

Alcest – Spiritual Instinct

As I Lay Dying – Shaped By Fire

Brutus - Nest

Cult Of Luna – A Dawn Of Fear

Devin Townsend - Empath

In Flames – I, The Mask

Insomnium – Heart Like A Grave

Kadavar – For The Dead Travel Fast

Killswitch Engage – Atonement

King Hiss – Earthquaker

Korn – The Nothing

Nailed To Obscurity – Black Frost

Opeth – in Cauda Venenum

Raised Fist - Anthems

Rammstein - Rammstein

Spoil Engine – Renaissance Noir

Stab – Rats // Snakes

Swallow The Sun – When A Shadow Is Forced Into The Light

Thy Art Is Murder – Human Target

VLTMAS- Something Wicked Marches In

5. Tool – Fear Inocolum

4. Stake – Critical Method

3. Slipknot – We Are Not Your Kind

2. Baroness – Grey & Gold

1. Carneia – Voices Of The Void

 

 

Pop-, rock-, hiphopplaten 2019


Billie Eilish – When We All Fall Asleep, Where Do We Go?

Bon Iver – i,i

Ertebrekers - Crème

King Gizzard & The Lizard Wizard – Infest The Rats’ Nest

The National – I Am Easy To Find

Sons – Family Dinner

Thom Yorke - ANIMA

3. Het Zesde Metaal - Skepsels

2. Mac Demarco – Here Comes The Cowboy

1. Iggy Pop – Free

 

 

Films 2019

 

The Dirt

Dragged Across Concrete

El Camino: A Breaking Bad Movie

Green Book

The King

Marriage Story

The Mule

The Mustang

Polar

Us

Vice

3. The Irishman

2. Once Upon A Time in Hollywood

1. Joker

 

 

Series 2019

 

Dark S2

Elite S2

Game Of Thrones S7

Hjem Til Jul S1

How to Sell Drugs Online (Fast) S1

Mindhunter S2

Peaky Blinders S5

Sex Education S1

Stranger Things S3

When They See Us

The Witcher S1

3. The Boys S1

2. After Life S1

1. Chernobyl

 

 

Live 2019

 

Carneia (Bosfeesten)

Endnote (Leegems Metal Fest)

In Flames (Betizfest)

Killswitch Engage (AB)

King Hiss (De Kreun)

Kurt Vile (L’Aeronef)

Kvelertak (AB)

Mastodon (AB)

Metallica (Koning Boudewijnstadion)

Pro-Pain (Casino)

Unearth (Entrepot)

5. Amenra (Alcatraz)

4. Lamb Of God (GMM)

3. Meshuggah (Alcatraz)

2. Baroness (Sportpaleis)

1. Tool (RW)

 

 

Meer lezen...

DVZ: Oproer

14 DEC 2019

 

Dump's Veske Zever #13

 

Oproer (4/5)

 

Jeff Hoeyberghs zorgt met zijn seksistische, met silicone gevulde uitspraken voor heel wat oproer dezer dagen. Gelukkig krijgt de Gentse/Aalsterse band ‘Oproer’ nog een figuurlijke speld tussen al die middeleeuwse zever. Naast hun UNESCO-erkenning is ‘Oilst’ ook deze jongens kwijt, aan mijn trommelvliezen en Spotify-afspeellijst om precies te zijn. Want naast enkele interessante coverhoezen maken zij eigenwijze muziek met een unieke stempel.

 

‘Oproer’ begon oorspronkelijk voor de lol als een rockabilly-band. Uiteindelijk kwamen enkele eigen nummers opdraven en werd de toon gezet. Dat is, naast een duizendtal Spotify-luisteraars, ook de band ‘Rhea’ niet ontgaan, die de jongens van ‘Oproer’ onder hun vleugels namen. Zo kregen ze de kans om hun voorprogramma in de AB te verzorgen (klets!). Na een jaar stonden deze jongens ook in de finale van ‘Oost.Best!’. Indrukwekkend allemaal! Naast optreden, proberen ze elke maand een nieuwe single uit te brengen. Vier uiteenlopende songs zijn al op Spotify te beluisteren. Aan de uiteenlopende smaken en stijlen is te zien dat de band nog in volle experimentele fase zit. Daarom ook de keuze voor de huidige singles release-formule en geen debuutplaat.

 

Het populairste nummer op het digitale platform is het nummer ‘Get Get Get’. Mijn spontane repliek: “Shut up and take my money!”. Dat ze fan zijn van ‘De Staat’ wordt al snel duidelijk. Zowel in dit als de overige nummers, merk je een sterke gedefinieerde zang die een centrale rol speelt in de gehele sound: energiek gezongen als een tienjarige met ADHD die net Willy Wonka’s gesuikerde drol heeft gesnoven en aanvullend ondersteund door goed gebalanceerde backing vocals. Diezelfde formule is terug te vinden in hun nieuwste single ‘To The Bone’, die een gigantische muur van geluid op je afvuurt die mijn oma’s poreuze botten zou kunnen verpulveren. Met andere woorden: moet live de moeite zijn!

 

‘Dolores’ wijkt dan iets meer af van de voorhangers, zonder de essentie van ‘Oproer’ te verliezen. Een grote troef, want men kan zich snel verliezen in het experimenteren met muziek. Het nummer heeft structureel iets meer mee van een popsong, met een mix die van Jack Whites hand zou kunnen zijn en een solo die een luchtgitaar tovert in ieders pootjes. Het laatste nummer, ‘Corner Of Your Eyes’, is dan een poging om wat mellow te gaan, tot de blazers op 1:15 voor de nodige oproer zorgen.

 

‘Oproer’ zal nog meer van zich laten horen, met als eerstvolgende wapenfeit nog een leuk maandelijks cadeau onder de kerstboom van Dump. Als ze zo verder blijven evolueren hebben we eindelijk nog eens wat niet-Bazar-achtige shit om onze radio te vullen in de mindere maanden. Want geef toe, Stu Bru is enkel nog de moeite tijdens ‘De Warmste Week’, omdat wij dan de nummers kiezen. De overige maanden hebben nood aan beter spul.

 

This is The Odd Man saying: Het is moeilijk om een review te schrijven met een huilende baby. Ik wil een tuinhuis.

Meer lezen...

DVZ: Set Animal

16 NOV 2019

 

Dump's Veske Zever #12

 

Set Anima (3.5) 

 

“Soundgarden who fucked Billy Talent, who is a cousin of The Mars Volta, who dates Amen Ra ... Set Animal?!”

 

De Veske Zjever die ik deze maand aan jullie mag introduceren heeft meer weg van een hutsepot dan van vers gezever van Belgische bodem. ‘Set Animal’ is gegroeid uit voornamelijk hardcore- en metalmuzikanten (overlopers!) waarbij heel wat invloeden, zelfs uit de pop, aan het stoofpotje werden toegevoegd. Deze metaforische hutsepot is misschien nog niet van de hand van Peter Goossens, maar zou op zijn minst afkomstig kunnen zijn van de stagiair van ‘t ‘Hof Van Cleve’. Met andere woorden: steengoeie muziek, met voldoende doorgroeimogelijkheden en potentieel om het tot sterrenchef te schoppen.

 

‘Set Animal’ werd vernoemd naar de hamster (of was het nu de hond?) van de Egyptische god Seth en alle nummers worden dan ook geschreven vanuit een voorliefde voor het mythologische en cults. De teksten, voornamelijk door de bassist geschreven, bevatten een diepe, soms dubbele betekenis, met een niet gedefinieerde stijl als resultaat. Maar net zoals ik me er kon uitlullen bij een slecht rapport, kan Set Animal dit ook. Ze brengen vier uiteenlopende singles uit, waarvan er twee, ‘Roses’ en ‘Cult of the Sun’, binnenkort vanuit het godenrijk zullen neerdalen op de aarde. Deze verafgoding is echter niet zonder risico. De vier nummers balanceren gevaarlijk op het touw van variatie, neigend zich te verliezen in een kakofonie (haha, kaka). Zelfs binnenin de nummers is dit soms het geval. En toch is alles op een bizarre manier in balans.

 

De twee nummers die nu al op Spotify te beluisteren zijn, zijn ‘Spent’ en ‘Rainstorms’. ‘Spent’ is een stevige head bobber met een ronde sound en een ritmesectie die duidelijk van aanpakken weet. Jammer dat de zang soms wat uitgerokken aanvoelt en zo het nummer soms wat doet slepen over de grond. Waar ‘Spent’ mij bijna verloor trekt ‘Rainstorms’ mijn dan volledig terug naar het ja-kamp. Deze song heeft veel weg van een verfijnde Billy Talent (denk maar aan ‘Rusted From The Rain’) waar op 3:09 de muzikale roots van de drummer ook nog even komt piepen.

 

Toen ik de nieuwste nummers beluisterde kwam voor mij pas echt de openbaring. ‘Cult Of The Sun’ is een meesterwerk van formaat dat als een Soundgarden-ish nummer aanvangt en gezapig evolueert naar een song a la ‘The Mars Volta’. Het nummer bevat een geniale cohesie van zang en drums, perfecte wissels tussen opbouw, afkoeling en terug extase, en wat een stem! Enige minpuntje zijn de backing vocals die me lichtelijk stoorden naar het midden van het nummer toe. De laatste single ‘Roses’, is dan een ware ode aan Seth, god van de oorlog. Zacht en dromerig, met een diepe en grote sound vanuit de drumketels, tot de roos je prikt met zijn post-rock doorns.

 

Met de twee nieuwe nummers tonen de mannen van ‘Set Animal’ dat ze koningen (of eerder sub-goden) zijn in het creëren van sfeer en setting. Eenmaal deze laatste singles gereleased zijn, komt de volledige debuutplaat online en zou volgens de band het gevarieerde concept meer vorm en duidelijkheid krijgen. De plaat zal immers nog vier andere nummers bevatten die je qua stijl kan linken aan één van de vier singles. Vier paartjes dus, even verschillend als de windstreken. Kom dus maar op met de rest van die plaat! ‘Set Animal’ is trouwens live te bewonderen op 7 december @ Roeselare city.

 

This is The Odd Man saying: Risico’s zijn leuk...

Meer lezen...

DVZ: Big Fat Toddlers

16 OKT 2019

 

Dump's Veske Zever #11

 

Big Fat Toddlers  (3.5/5)

 

“Shit, piss, fuck, cunt, cocksucker, motherfucker, tit, fart, turd and twat” - Blink 182, Family Reunion

 

Punkrock staat samen met aan mijn piemel trekken over een ‘Penthouse’ of ‘Foxy’-cover aan de beginselen van mijn tienerjaren. Nu ben ik een dertigplusser en is er feitelijk nog niet veel veranderd. Daarom heb ik deze maand eens een echte punkrockband geselecteerd die trouwens al de voorrondes van Humo’s Rock Rally haalde.

 

Chumps and Chumpets, The Odd Man proudly presents, the Godfathers of Drunk Punk: ‘Big Fat Toddlers’! Toevallig speelt de gitarist in een eerder geselecteerde band, Red Stags, maar blijkbaar is daar geen plaats voor piemel-, tienertietjes- en fart-jokes. Jahweh zijt geprezen met een Cara Pils dat deze jeugdige knapen elkaar hebben gevonden om evenveel muzikaal gezever te produceren als het collectief van kinderopvang ‘t Cookiemonster.

 

Zo’n drietal jaar geleden kwamen deze kleuters met hun eerste EP op de proppen genaamd ‘Space Toddlers’. Een rasechte, vette punkrockplaat waar je een duidelijke Pennywise en NOFX in kan horen schijten. Met een zang die iets weg heeft van een bescheiden en verlegen Dexter Holland, scheuren deze vier Kempense jongens de laatste dagen mijn speakers naar de kl*ten. JA!

 

De plaat staat vol lekkere, old school punkrock nummers. ‘Nothing Today’ is zo’n voorbeeld en zou zonder enige twijfel perfect en ongestoord een ‘Thrasher’-compilatievideo kunnen sieren. Maar wie hier enkel leeghoofdige tienernostalgie verwacht, zal toch wel lelijk op zijn bekkie vallen. Zowel de nummers als de albumcover zijn gevuld met referenties en easter eggs. Rick and Morty’s Pickle Rick is er zo eentje van (zie albumcover en het nummer ‘High School’ op 2:19 minuten). De song ‘Planet Penis’, die me ergens een Rancid-gevoel geeft, is zo hilarisch dat deze jongens het voorprogramma van de ‘Heideroosjes’ verdienen. De protestsong ‘Riot’ maakt mij echter, met zijn vette bas en bownsende beat, pas echt fan. Dit is BFT op hun best by far!

 

Momenteel zijn ze bezig aan de mix van hun tweede EP, die ergens eind dit jaar hopelijk onder mijn kerstboom zal liggen. Gezien ik deze maand voor het eerst vader ben geworden, moet ik er jammergenoeg van uit gaan dat ik de komende twintig jaar enkel nog pantoffels en pyjama’s zal krijgen. Met andere woorden, Spotify b*tchhhh!

 

This is The Odd Man saying: Punk’s not dead, gewoon zoals de ethyl afhankelijke nonkel op de familiebijeenkomsten eerder wat gemeden.

 

Meer lezen...

DVZ: A Boy With A Beard

16 SEP 2019

 

Dump's Veske Zever #9

 

A boy with a Beard (4/5)

 

“De Brusselse Kiekenfretters gaan voor de hipster-baard”

 

Toen ik nog een jongen was, dacht ik dat ik al een baard had. Trots en met rechte schouders wandelde ik de klas binnen met mijn volle “manbaard”. Maar door al het gegniffel op de achtergrond, kom je jammergenoeg tot het besef dat je daar trots staat te zwaaien met drie weken oud donshaar, alsof je een paaskuikentje bent. Op de Brusselse jongens die deze maand werden geselecteerd voor Dump’s Veske Zjever zal je zeker geen dons vinden. ‘A Boy With A Beard’ (het alter-ego van zanger-gitarist Sherban Vidick) heeft een volle dos aan hipsterbaard waar zelfs ‘Hans Langseth’ van onder de indruk zou zijn. En naast al dit esthetische gedoe, maken deze mannen ook nog eens verdomd goede muziek.

 

Hun verhaal begint bij zanger Sherban, die een vijftal zomers geleden een soloproject op poten zette. Na de opnames van een demo voelde hij echter dat zijn baard wat meer vulling nodig had en liet die aandikken met een gitarist en ritme sectie. Stilaan evolueerde de band dan ook van voornamelijk instrumentaal gerichte songs naar volwaardige nummers met diepe teksten en een gewichtige groove. Nu kan je spreken van volwaardige gezichtsbeharing die klaar is om ons muzikaal te veroveren met hun melancholische muziek. Ze noemen het zelf pop-noire; een passende naam voor iedereen die het zal aanhoren.

 

Je kan de melancholische wind duidelijk horen waaien wanneer je luistert naar één van hun topnummers, ‘With The Moon’, van hun self-titled EP van 2018. Het nummer start met een subtiele knipoog naar één van mijn muzikale liefdes ‘Modest Mouse’, om daarna een kusje te gooien naar ‘Venus Infers’ (neem ‘Goodbye Horses’ als voorbeeld). De zang is het enige wat zich differentieert van deze vergelijking. Deze boys geven in de Engelstalige lyrics trouwens niks prijs van hun Franstalige roots. Geen accentje te bespeuren (wat ik eigenlijk wel stiekem een beetje sexy vond bij Audrey Tautou in ‘The Da Vinci Code’). 

 

Ook andere nummers op de plaat zijn zeker het beluisteren waard. ‘Shade/Shape bijvoorbeeld is een funky en dromerig nummer, waarvan het refrein blijft plakken. ‘The Devil Is Coming’, met een ‘Imagine Dragon’-like intro die dan door middel van gitaar en zang overgaat naar een eigenwijze light-versie van een ‘National’ nummer, is dan weer iets compleet anders. Wanneer je denkt dat je het verhaal begint te vatten, komt een banjo aandraven die er verassend genoeg perfect bij past. Het nummer ‘Bursting My Bubble Up In Flames’ heeft in theorie dan weer veel weg van ‘Pumped Up Kicks’ van ‘Foster The People’. Een leuk melodietje, maar als je naar de tekst luistert is dit eigenlijk geen vrolijk verhaaltje. Er zit heel veel woede in dit nummer, dat gaat over een nare gebeurtenis met iemand die hun erg nauw aan het hart lag. Sherban vertelde hierbij geïnspireerd te zijn door ‘The War On Drugs’.

 

Je vraagt je dan als reviewer af waar je deze band nog meer mee kan vergelijken. Eigenlijk staat ‘A Boy With A Beard’ op zichzelf, zonder te zuigen aan de muzikale moedertieten van grotere bands en brengt hierbij een grote variatie aan nummers zonder af te dwalen van de kern, waardoor de EP niet gaat vervelen. Bovendien gebruiken deze vrienden de nummers om een persoonlijk verhaal kwijt te geraken.

 

Deze melancholische Brusselse band met een uniek sound heeft alvast een plaatsje in mijn hart én mijn best of Spotify lijst weten te veroveren. De meer dan 300 andere Spotify-luisteraars denken hier blijkbaar hetzelfde over.

 

This is The Odd Man saying (thanks to Google Translate): Vous ne pouvez pas discuter des goûts et des couleurs. Sauf pour ça... parce que je le dis.

Meer lezen...

DVZ: Mirek Coutigny

20 AUG 2019

 

Dump's Veske Zever #9

 

Mirek Coutigny (4/5)

 

“Dit is een review, eneh”

 

Muziek is meer dan gierende gitaren en bonzende drums. De wereld van creatieve geesten die instrumenten machtig zijn, heeft zo veel meer te bieden. Daarom heb ik deze maand ijverig gezocht naar iets dat écht anders is, een zwarte zwaan als het ware. Deze zoektocht bracht me bij Mirek Coutigny. Mirek is een klassiek geschoolde pianist uit Ieper, die na zijn studies zoals zovele West-Vlamingen in de studentenstad is blijven plakken. Deze creatief voedende omgeving bracht Mirek de kansen om een stoofpotje aan mensen, die over een uiteenlopende waaier van specialisaties in de bizz beschikken, te ontmoeten. Hierdoor kon Mirek over de jaren heen een ruime catalogus aan materiaal uitbouwen. Beetje bij beetje fusioneerde deze catalogus met zijn experimentele drang en werden meer en meer lagen toegevoegd. Dit resulteerde uiteindelijk in zijn debuut EP ‘Revisions #1’ (2018).

 

Deze EP is voor mij een ware ontdekking, die mij een nieuw hoekje van de muzikale wereld laat zien, waar ik tot op heden nog geen weet van had. Dankzij deze plaat leerde ik artiesten kennen zoals ‘Olafur Arnalds’ en ‘Hauschka’, die op een gelijkaardige manier te werk gaan en waar Mirek ook door geïnspireerd werd. Een andere duidelijke inspiratiebron is de componist ‘Max Richter’. De elektronische nectar vond Mirek dan weer bij de band ‘Boards of Canada’. Het eindresultaat van al deze invloeden zijn geen liedjes, maar eerder ervaringen. ‘Revisions #1’ neemt  ons mee op een reis die we voor het grootste deel zelf mogen inkleuren. Mirek geeft ons enkel de soundtrack. Nummers als ‘Bursting Balloon Pt. 1 & 2’ en ‘Look up’ zijn echte parels, maar het magnum opus van deze plaat is toch wel ‘Irretrievable’’, een nummer die perfect zou passen als soundtrack voor een visueel prachtige indie-game als ‘Monument Valley’.

 

Na ‘Revisions #1’ begon Mirek live te spelen en werd het project uitgebreid met Jolien Deley als strijker en de Nederlandse Jonathan Bonny als percussionist. De nummers evolueerden verder, met in 2019 de plaat ‘Vinyl Live Session’ als resultaat. De banduitbreiding en het live aspect geven de nummers een hele nieuwe dynamiek en sound. Alles wordt voller en komt nog meer tot leven. De muziek wordt hierdoor als het ware een levend organisme. Naast een upgrade van de “oude” nummers, bevat de plaat ook nieuw materiaal. ‘The Trail’ en ‘As The Birds Fly’ mogen de plaat met een rechte, fiere rug mee dragen.

 

Ondertussen werkt Mirek naarstig aan een nieuwe EP. Het proces werd door de banduitbreiding wat veranderd en ik ben alvast zeer benieuwd naar de volgende fase is dit verhaal. Ik hoop stiekem op enkel extreme coalities (imagine een Brent Vanneste oerbrul). Wat het ook zal worden, het zal geduld vragen. Mirek laat tijd gaan over zijn werk. Traag laat hij alles groeien en bloeien. Een release komt er pas wanneer alles perfect is. Ik kan hem geen ongelijk geven. Een tuin forceren door overbemesting kan immers alle planten verbranden.

 

Ik verbeeld mij dat een eerste live ervaring van Mirek in zijn volledige glorie een unicum moet zijn. Wie dit wil mee maken, kan Mirek Coutigny op 14 september zowel op het Bus(k)-Festival in Ieper als op Leffingeleuren bewonderen.

 

This is The Odd Man saying: Deze muziek is niet voor iedereen. Gelukkig ben ik een muzikale spons, vandaar de review.

Meer lezen...
Page 1 of 8
Goto page: 1, 2, 3 ...