Novelists Fr
Stake – Critical Method
King Hiss - Earthquaker
Opeth – In Cauda Venenum
Tool - Fear Inoculum
Killswitch Engage - Atonement
Agenda
03 APR
Millionaire
04 APR
Fleddy Melculy
04 APR
Within Temptation & Evanescence
11 APR
Simple Minds
12 APR
Paaspop
14 APR
TaxiWars
16 APR
Parkway Drive
19 APR
Lamb Of God
23 APR
Bon Iver
25 APR
Compact Disk Dummies
30 APR
Nick Cave
15 MEI
Arno
15 MEI
Masters of Reality
17 MEI
Waregemse Metal Day
24 MEI
W-Festival
05 JUN
Marky Ramone's Blitzkrieg
07 JUN
Vestrock
10 JUN
Rammstein
14 JUN
Best Kept Secret
17 JUN
Green Day
18 JUN
Eric Clapton
21 JUN
TW Classic
21 JUN
Hellfest
27 JUN
Rock The Night
27 JUN
Grensrock
05 JUL
Rock Werchter
09 JUL
Iron Maiden
19 JUL
Zwarte Cross
09 AUG
Voltage festival 2020
09 AUG
Alcatraz
08 SEP
Elton John
19 OKT
Peter Hook
29 OKT
Kensington

The odd man

The Almighty Cornholio


 

 

“My people are without TP for their bungholes”

 

Uiteraard heb ik deze maand terug veel materie om over te schrijven. We herbeleven als mensheid terug een beetje de hoogdagen van de pest, maar dan met wifi. We staan voor een ongekende situatie met ongekende gevolgen en waarvan de fallout onmogelijk te voorspellen is. Wat wel te voorspellen is, is het lot van de Britse en Nederlandse regering, die het lumineuze idee hebben om met de helft minder IC bedden dan in België, de kaart van de groepsimmuniteit te spelen. They are f*cked! Hier zal ik het echter niet over hebben. Ik zou ook een hele ‘rant’ kunnen geven over de vele debielen die in Sluis wat gingen flaneren of lockdownfeestjes bijwoonden en hoe zij er voor zullen zorgen dat dit alles veel erger zal zijn en langer zal duren. Maar ook hierover zal ik het kort houden. Onthou wie de ‘zakzetters’ zijn! Dan kunnen we ze na afloop deporteren naar idiootland!

 

Tijdens deze Covid-dagen zien we op het nieuws evenveel solidariteit rondvliegen als lege beloftes in verkiezingstijd. Op zich wel prachtig, want we kunnen het gebruiken. Maar wat me verkracht in mijn poepenholleke is de steun voor de zorgsector met de witte lakens en het handjesgeklap. Hoewel ik de attentie apprecieer, wuif ik dit cadeau weg als kousen onder de kerstboom. Ik ben verpleegkundige. COVID-19 of niet, ik doe gewoon mijn job zoals van mij verwacht wordt. Toen de regering echter vergaande besparingen doorvoerde in onze sector, zodat ik en mijn collega’s nog meer worden uitgerokken dan het voorvelleke van een tiener en wij met de witte woede massaal op straat kwamen, was er helemaal geen geklap of witte vlaggen. We konden amper op steun of begrip rekenen. Wanneer beslist werd om op een klein facet van het cultuurbudget zestig procent te besparen, zag je plots overal partieel geel gekleurde smoelboek profielfoto’s opduiken. Daarbovenop alle BV’s op straat en hopla! Ze krijgen meer aandacht dan de peuter die zich op de grond gooit in “den Aldi”. Maar wanneer een cruciale sector kreunt onder de besparingen gaan we dat negeren als de bedelaars aan de ingang van diezelfde Aldi. Wie zich niet kan inbeelden wat een besparing in de zorg kan teweeg brengen, moet nu maar eens kijken naar Italië en Spanje. 

 

Terwijl iedereen de verpleegkundigen met veel toeters en bellen een hart onder de riem steekt, moeten mijn collega’s na hun shift lege rekken aantreffen in de winkel, dankzij een bende hamsters die overduidelijk met de schijt zitten. Gelukkig kan er toch nog opvang geregeld worden vanaf 8u30, zodat de vroegdienst om 6u45 al op de dienst kan zijn voor de overdracht door onze nachtcollega’s. Overal op straat zien we onze medemens lopen met mondmaskers aan, als steunbetoog voor het tekort aan beschermend materiaal in de zorgsector. En als dat nog niet genoeg is, breken ze ook nog eens in in de auto’s van thuisverpleegkundigen om mondmaskers te stelen. Gelukkig mogen we dan thuis komen en horen dat de buren een lockdownfeestje geven om ons er aan te herinneren dat het nog lang zal duren.

 

Graag wil ik nog zeggen dat de helden niet enkel in de zorgsector werken. Ik ontspan na het werk graag met een dagelijkse portie Youtube en ben de medewerker van Telenet enorm dankbaar om mij te helpen met mijn internetstoring. Ik ben de kassiersters en rekkenvullers van de supermarkt dankbaar zodat ik nog eten kan kopen voor mijn gezin, alsook de transportsector om het daar te krijgen. Ik ben de vele mensen die mondmaskers aan het naaien zijn dankbaar. Ik ben de kinderopvang van mijn dochter dankbaar zodat ik kan gaan werken. Ik ben de politie dankbaar om de grenzen te sluiten en de achterdeur-café’s op te sporen. Ik ben de mensen die plichtbewust thuis blijven dankbaar. Kortom: we zijn allemaal helden, en dat mag ook eens gezegd worden. En als je dan toch iets wil doen om de zorg te helpen, denk dan goed na voor je het stemhokje in gaat in plaats van te applaudisseren. 

 

Nog een laatste woordje voor de klagers onder ons: we zijn allemaal moe, we hadden allemaal sh*t gepland en we hebben het allemaal lastig. En voor al die hamsterraars, party people en cafégangers: Go F*CK yourself!

 

This is The Odd Man saying: Man ik mis de McDonald's.

Meer lezen...

3e studio-album Sabbath Fleddy Sabbath uit op vrijdag 13 maart 2020

18 JAN 2020
3e studio-album Sabbath Fleddy Sabbath uit op vrijdag 13 maart 2020


 

Metal fenomeen Fleddy Melculy (BE) zet nieuwe en zeer persoonlijke single-video ‘De Hel Niet Gezien' online

 

3e studio-album ‘Sabbath Fleddy Sabbath’ uit op vrijdag 13 maart 2020

 

Het Belgische metalfenomeen Fleddy Melculy probeert met zijn nieuwe single-video ‘De Hel Niet Gezien’ een antwoord te krijgen op de meest universele vraag ooit: wat gebeurt er als we dood gaan?

 

Het resultaat is misschien wel het meest persoonlijke nummer en video van Fleddy Melculy tot nu toe. Dat de band de afgelopen twee jaar afscheid heeft moeten nemen van heel wat dierbaren verklaart veel. Voor de band is dit een eerbetoon en tegelijk een manier om dit van zich af te schrijven.

 

Fleddy Melculy laat zich met 'De Hel Niet Gezien' van een andere kant zien. Een rauwe, kwade kant. Een kant die afscheid moest nemen en zich daar vragen bij stelt. Een kant die duidelijk iets te verwerken heeft. Frontman Jeroen Camerlynck: "Het nummer verhaalt over iemand die ontdekt dat hij dood is en als geest over de aardbol blijft lopen. Er blijkt geen hemel, geen hel of een ander uitgevonden hiernamaals te zijn. En daar sta je dan op de wereld, met niemand die je ziet of iets zegt."

 

Jeroen: "Tijdens het schrijfproces van ons nieuwe album werd ik geconfronteerd met verschillende overlijdens - allemaal kort na elkaar. In de zomer van 2018 hebben mijn broer Sybren en ik afscheid moeten nemen van onze stiefvader. In 2019 verloren we ook onze grootmoeder. Ze werd net geen honderd. Rond diezelfde periode nam mijn vrouw afscheid van haar beide grootmoeders en overleed ook de schoonvader van mijn broer. De grootste schok kwam in april vorig jaar, toen we het nieuws kregen dat een goede vriend zichzelf het leven had ontnomen.

 

Iemand die vaak met ons on the road ging en waar we ons kapot mee amuseerden. Het was iemand waar iedereen van de band en crew goed mee overeenkwam. Je schrikt enorm van zo'n nieuws, en je kan zoiets ook allemaal heel moeilijk plaatsen. Nog steeds niet trouwens. En dat is op één of andere manier in de muziek gekropen."

 

Jeroen: "Ik had de tekst van ‘De hel niet gezien’ geschreven en dacht eerst dat het niet iets voor Fleddy Melculy was. Ik liet het aan de kant liggen, maar geleidelijk aan - terwijl de plaat vorm kreeg - groeide het idee dat de song wél een plaats kon krijgen tussen de rest. Er is uiteindelijk niet lang getwijfeld om de song op de plaat te zetten, maar wel aan het feit of we de track ook naar voor zouden schuiven en aandacht geven. Ik was daar pas zeker van toen de andere bandleden me het gevoel gaven dat ze zelf ook in de song geloofden. De eerste keer dat we ‘De hel niet gezien’ aan ons label lieten horen, was hun reactie ook duidelijk: 'Hier moeten we iets mee doen.' Ik bekijk het als een eerbetoon aan iedereen die we zijn verloren. Op een mooiere manier kunnen we dit niet doen, denk ik."

 

Jeroen: "In de video zie je letterlijk wat ik allemaal zeg, wat het allemaal nog harder maakt dan dat het al is. In de scène waarin ik besef dat mijn vrouw en kinderen achterblijven, zie je dus mijn echte vrouw en kinderen. Dat zijn geen acteurs! Tijdens het maken van het scenario was het plan om die scènes te laten spelen door anderen. Maar toen ik dat thuis vertelde, was iedereen op zijn tenen getrapt. Mijn gezin stond erop om dat zelf te spelen. Ik heb met handen en voeten proberen uitleggen dat dat wel confronterend zou worden. Maar achteraf gezien snap ik het wel. Ze vonden het raar dat iemand anders hun rol zou spelen. Vooral omdat ze goed weten waar die song vandaan komt. We hebben samen al die overlijdens op een korte tijd moeten verwerken."

 

CLUBTOUR 2020
25.03.20: Het Depot - Leuven
27.03.20: Effenaar - Eindhoven (NL)
28.03.20: Volt - Sittard (NL)
02.04.20: De Casino - Sint-Niklaas
03.04.20: Hedon - Zwolle (NL)
04.04.20: De Kreun - Kortrijk
09.04.20: Vooruit - Gent
10.04.20: Bibelot - Dordrecht (NL)
11.04.20: Trix - Antwerpen
17.04.20: Muziekodroom - Hasselt
23.04.20: Luxor Live - Arnhem (NL)
24.04.20: Mezz - Breda (NL)
25.04.20: Le Reflektor - Liège
01.05.20: Gebr. De Nobel - Leiden (NL)
02.05.20: Neushoorn - Leeuwarden (NL)
03.05.20: W2 - 's Hertogenbosch (NL)
08.05.20: Victorie - Alkmaar (NL)
15.05.20: Tivoli De Helling - Utrecht (NL)
16.05.20: De Pit - Terneuzen (NL)

 

LINKS
www.fleddymelculy.com
www.facebook.com/fleddymelculy