Trixie Whitley - Lacuna
Elder Brother - I won't Fade On You
Seether - Si Vis Pacem Para Bellum
Reckless! - Not As Think As You Drunk
Valkyrie – Fear
BEAR – Propaganda
Agenda
29 MEI
Annisokay
29 MEI
Waregemse Metal Day 2021
04 JUL
Indochine
15 AUG
Alcatraz 2021

The odd man

The Final Rant


 

 

“Lees deze laatste wijze woorden... ’

 

De meeste wijven in mijn omgeving hebben altijd beweerd dat de tijd zo snel gaat eens je kinderen hebt. En dat blijkt dus nog f*cking te kloppen ook. Ik ben dus genoodzaakt de drie à vier losers die dit lezen teleur te stellen. Deze column, die meer weg heeft van een zelftherapeutische ‘rant’ dan van een hoogwaardige literaire prestatie, kent hier zijn eindstation. Om dit hoofdstuk af te sluiten vroeg mijn hoofdredacteur of ik nog een laatste universele column uit mijn aars kon persen. Dus voor de laatste keer ‘all aboard the poopoo train!’ Na lang (half geïnteresseerd) na te denken over deze moeilijke opgave, werd het thema in mijn schoot geworpen door niemand anders dan die covid A-hole himself.

 

Sinds woensdag is de Belgische covid-tracking app, ‘Coronalert’ (how cleaver) online. Tot niemands verbazing heeft slechts een fractie van de Belgische bevolking deze reeds geïnstalleerd. Dus ofwel wil niemand deze app gebruiken, ofwel zijn er meer ‘bapple oogphones’ in omloop dan dat er schaamluizen in Hot Marijke haar kelderbos zitten. Na een uitvoerige bespreking met al mijn vrienden, zijn we alle drie tot de conclusie gekomen dat het de eerste optie moet zijn.

 

Als je dan eens gaat rondvragen waarom men de app niet wil gebruiken krijg je meestal hetzelfde debiele standaard antwoord: “Ik moet niet weten dat Vaderke Staat weet wat ik zoal doe. Ik hou van mijn privacy.” Een standpunt dat ik enigszins begrijp. Je kan dan de discussie voeren of de voordelen opwegen tegen de nadelen. Misschien kan deze app de versoepelingen van onze “competente” (ex-)regering uitbalanceren? De echte absurditeit van dit verhaal komt echter naar boven wanneer je gaat doorvragen naar die zogezegde privacy. De regering mag niet aan mijn gewaardeerde privacy zitten hoor, maar internetgiganten mogen uw privacy wel volproppen met Rohipnol en lekker verkrachten. Say wutt?! Ik verduidelijk even.

 

Het blijkt dat de meeste mensen ‘Google’ als standaard search engine gebruiken. De ruwe versie dan nog, waarvan ze de privacy-gegevens van hun account nog nooit bekeken, laat staan gewijzigd hebben. Met andere woorden: Google mag alle verkregen informatie van zaken als ‘Google Maps’, zoekopdrachten, internetgedrag, ... morgen doorverkopen aan derden. Bovendien worden de opnames van hun ‘Google-assistant’ die ze in huis hebben, naar echte mensen geoutsourcet om te analyseren. En laten we het dan zeker nog eens hebben over Suckerberg en zijn Smoelboek, die niet alleen hetzelfde doet, maar nog zoveel meer. Zoals bijvoorbeeld video-opnames en foto’s naar derden (meestal in lage loonlanden) sturen om ze te laten analyseren. Dankzij Face-fuck en Insta-kak zit er dus ergens in Somalië een gozer naar jouw vakantiefoto’s te gluren, zodat Facebook nog beter informatie kan verzamelen over jou, zodat ze “hun producten nog beter kunnen maken”. But, who cares wanneer je veel likes kan halen, hé... Maar dat Big Brother jou zou kunnen volgen in tijden van een pandemie, “No way, José”.

 

Please, curb your narcissism! We zijn ruw geschat met zo’n 11,5 miljoen belgen. In de begroting is er nog geen plaats voor essentiële zaken. Denk je dan dat ze geld en middelen over hebben om 11 miljoen Belgen te begluren? Denk je nu echt dat JIJ, uitgesproken JIJ, zooooooo belangrijk bent voor de staat dat ze per sé jouw doen en laten willen volgen? De meesten onder ons zijn grijze muizen en val jij vandaag dood, kan dat de staat geen zier schelen. En moest je nu toch zo stout zijn, dat je toch wel een beetje interessant bent voor de regering, hebben ze heus geen Covid-app nodig om jou te volgen. Dus opnieuw: curb your narcissism. Jij bent niemand en totaal niet relevant of speciaal. Een ‘niemand’ zijn kan trouwens nog zijn voordelen hebben. Denk maar aan het verhaal van Odyseus en de cycloop: “Niemand heeft mijn oog uitgestoken en is ontsnapt!”. Stop dus met janken bende Calimero’s en installeer die app. De staat is niet geïnteresseerd in een niemand zoals jij. Het kan alleen maar het collectief ten goede komen.

 

Mijn eindboodschap zou dus eigenlijk moeten zijn: wees rationeel als mens (en gebruik uw richtingsaanwijzers). Maar ik mag ook niet teveel verwachten van onze maatschappelijke evolutie. Het heeft ons ruw geschat zo’n 150.000 jaar gekost om deftig onze handen te leren wassen. Laat staan mens te worden.

 

This is The Odd Man saying: bye bye sletjes. Bye bye. X

 

 

Meer lezen...

Boek-review: De Lachende Eland – Sten Treland

16 JUN 2015
Boek-review: De Lachende Eland – Sten Treland


 

Boek-review: De Lachende Eland – Sten Treland (2,5/5)

 

Toffe thriller

 

Het levensverhaal van het Noorse schrijfdynamiet, Sten Treland, kan op zijn minst opmerkelijk genoemd worden. Hij komt uit Oslo, reisde via Amsterdam en Antwerpen naar Sicilië, waar hij in een restaurant werkte en om mysterieuze redenen drie maanden de gevangenis in vloog. Trelands debuut werd in het Nederlands vertaald nog voor het in Noorwegen in de boekenwinkel lag. Zotte paté, ware het niet dat het een ferm staaltje fictie is. Treland is namelijk een pseudoniem voor het schrijversduo Stan Lauryssens en Joost Houtman. Die laatste gaat nu alleen verder met een vervolg, De Averechtse Lynx, dat vorige maand uitkwam.

 

Het verhaal is opgebouwd rond een bus die op een raadselachtige manier verongelukt op weg naar de luchthaven van Oslo. Bij dit toevallige accident komen onder meer vier Vlamingen om. Een Antwerpse journalist die met zijn carrière op een zijspoor zit, reist naar Noorwegen om het fijne van het ongeval te weten te komen. Samen met Kjerstin Andersen die bij de Noorse recherche werkt, valt hij van de ene verbazing in de andere.

 

De lachende Eland leest lekker weg. Het boek met de aantrekkelijke cover is in een vlotte en hupse schrijfstijl neergepend. Na het sterke begin is er af en toe een voorspelbare kanteling, maar het verhaal op zich is wel zinderend en scherp genoeg om het probleemloos vol te houden tot op het einde. De leuke personages, waar in de meeste gevallen een hoek van is, zorgen voor dolle dialogen en gekke situaties. Het kan terecht bij de pakken toffe thrillers gelegd worden waar de rekken tegenwoordig vol mee liggen. Misschien iets voor deze zomer.

(BG)