BEAR – Propaganda
Loathe – I Let It in and It Took Everything
Elder - Omens
Nightwish - Human. :II: Nature.
Rawdriguez - Asylum Of The Arcane
Novelists Fr
Agenda
12 JUL
Hellgium Festival 2020
17 JUL
Brutus
09 AUG
Festival Dranouter 2020
18 SEP
Rock Beats Cancer
26 SEP
Devils Rock For An Angel 2020
19 OKT
Peter Hook
29 OKT
Kensington
29 MEI
Waregemse Metal Day 2021
15 AUG
Alcatraz 2021

The odd man

Halfvolle Maatregelen


 

 

“Give me back my handdoek, or no koffiekoek for you é!”

 

Hoewel ik even tevreden ben met de versoepeling van de maatregelen als de menig Brussels jeugd zonder pleinvrees (in tegenstelling tot hen kan ik echter wel mijn enthousiasme de baas), zijn er toch enkele facetten van de lockdown die ik mis. Ja, je hebt het goed gehoord. Ik mis de lockdown soms, maar voor jullie mij compleet mis begrijpen en met de hooivorken komen aandraven, wil ik me even verduidelijken. Ik wil zeker niet insinueren dat die hele Covid toestand positief was. In deze tijden moeten we toch trachten het glas halfvol te zien. En voor wie toch een pessimistische, melancholische Debby Downer is, niet erg! Je mocht toch niet buiten, dus kon ik je niet zien! Ha!

 

Ten eerste waren onze weekends zo volgepropt met plannen als Maggie haar maag bij een all-you-can-eat-buffet, dus was het tot op een zekere hoogte rustgevend om thuis te moeten blijven. Zelfs de groeiende afstandelijkheid heeft zijn voordeel bewezen. Hoe kut is het niet om ergens als laatste te arriveren en de hele tafel te moeten aflopen om een bende wijven te gaan muilen en hun venten datzelfde hand te schudden waar ze enkele uren eerder hun piemels mee hebben opgeblonken. Nu kan ik eindelijk gewoon zwaaien en de alom bekende woorden “Ik ga zwaaien, want de corona’s é!” te gebruiken. Omdat er niets open en niets te doen was, had ik ook het perfecte excuus om een nieuwe Nintendo Switch te kopen, zonder enig schuldgevoel. Van Zelda tot lekker nostalgisch met Pokémon (Gotta catch’em all, behalve corona!).

 

En wie kon nu de rust en stilte op de openbare weg niet appreciëren? Wat er voornamelijk niet op de openbare weg te vinden was, waren de Fransen. Nooit was ik, als grensbewoner, zo blij om die kaasfrettende baguette-muilen niet te moeten aanschouwen. De constante grensbewaking, die iedere naderende Fransman een pain, vin et boursin op hun kont gaf, omdat hij zonder geldig formulier naar de Floralux trachtte te gaan, bracht niet alleen rust en verminderde criminaliteit in de buurt, maar ook properheid. Er werd in mijn buurt opvallend veel minder gesluikstort en er was minder zwerfvuil langs de straten te vinden. Daarbovenop voelde ik me ook een heel stuk veiliger in mijn auto, wetende dat er nu een hoger percentage aan deftig gekeurde auto’s rond reden. Als kers op de taart mocht ik ook enkele amusante taferelen aanschouwen zoals toen enkele Fransmannen tussen de struiken aan de Match van Halluin kropen om in België goedkope sigaretten te kunnen kopen (Nu ja, als ik zeg sigaretten, bedoel ik eigenlijk de “succesvoller’ ogende variant: emmers tabak en lege hulzen). Nooit gedacht dat het Tweede Wereldoorlogse fenomeen van ‘blauwen’ terug in zou zijn. En ik maar wachten om een Belg te zien terugkomen met boter aan de billen geplakt.

 

Maar net zoals bij het eten van taart, komt aan alle lekkere verhalen een eind; een bruin, fecaal einde om precies te zijn. Het bevoorradingshuis der margi’s terug open, ‘den Action’ en voor ik het wist stonden ‘les Ch’tis’ daar aan te schuiven voor Poolse afgedankte shampoo en goedkope wasmanden vervaardigd uit Oekraïense asbest. En niet alleen ik heb me geërgerd aan de terugkeer van deze chauvinistische klootzakken. Toen een melancholische Debby Downer vorig weekend op het strand van Oostende ging vertoeven, werd ze geconfronteerd met een handdoekloze Fransman die het op haar gemunt had. Voor wie het filmpje heeft gezien. Wie was naast gechoqueerd ook onder de indruk van de transformatie naar ‘Directe Dulle Dubby’? You go girl!

 

Dus, zoals de Piet Huysen-trut zou zeggen: “Wat hebben we vandaag geleerd?” Ten eerste: dat we zeker niet op Debby haar handdoek mogen gaan liggen. Ten tweede: dat de Franse autokeuring minderwaardig is aan de Belgische. En ten derde: dat ik helemaal niets beter had om deze maand over te schrijven.

 

This is The Odd Man saying: inspiratieloosheid is een excuus om te gaan lullen.

Meer lezen...

Boek review: De Wetten van Menselijke Stupiditeit

24 MAA 2019
Boek review: De Wetten van Menselijke Stupiditeit


 

De Wetten Van Menselijke Stupiditeit - Carlo M. Cipolla 5/5

 

De eerste wet van de menselijke stupiditeit: “Iedereen onderschat altijd en onvermijdelijk het aantal domme individuen dat in omloop is”

 

Verdwaald in de geleerde en filosofische sectie van Boekenhuis Theoria vielen mijn ogen op een klein boekje met een eigenaardige titel: ‘De Wetten van de Menselijke Stupiditeit’. Deze 85 pagina korte essay wekte een bijzondere interesse van mij en mijn portemonnee.

 

De essay, geschreven door Italiaans hoogleraar Carlo M. Cipolla (1922-2000), werd in 1976 in beperkte oplage in het Engels uitgebracht en was voornamelijk bedoeld voor collega’s en vrienden. In 1988 werd het in het Italiaans vertaald en pas in 2011 werd het boekje in verschillende talen uitgebracht en wijd verspreid.

 

Wat je van deze essay kan verwachten, kan je zowel van de titel als van de cover maar al te goed afleiden. Het vertelt ons hoe je stupide mensen kan herkennen en hoe je moet handelen wanneer je met deze uiterst gevaarlijke en onvoorspelbare mensen in contact komt. Het is een satirisch, maar niet cynisch werk, dat alle grenzen en culturen overschrijdt.

 

Tijdens het lezen speelt je al snel een dubbel gevoel parten. Aan de ene kant is het bijzonder amusant en gniffel je non-stop (vooral pagina 65 waar Cipolla de onvoorspelbare, destructieve kracht van domme mensen tracht uit te leggen). Tegelijkertijd besef je echter dat dit pure realiteit is, die astronomisch correct en herkenbaar is. De ware aard en gevaren van domme mensen zijn behoorlijk beangstigend.

 

Je hebt deze essay in dertig minuten tot een uur uitgelezen, zonder dat het academische voorkennis en/of concentratie vereist. Het boekje bevat ook enkele verduidelijkende grafieken om deze interessante, doch amusante theorie te visualiseren. Achteraan kan je ook enkele blanco grafieken terugvinden om familie en vrienden te onderwerpen aan de schaal van stupiditeit. Ook zeer bruikbaar om te achterhalen wie van de collega’s dumb-dumb is.

 

De essay helpt niet alleen om je eigen omgeving te screenen op domheid, maar geeft je ook een vernieuwende kijk op de hedendaagse, politieke beslissingen van onze grootse leiders. Leuk om de domme politiekers van zowel Trumpland als ons eigen landje te observeren. Amusant spel, maar beangstigend als je de resultaten en de mogelijke consequenties er naast ziet liggen (Trump has the launch codes you know…).

 

Word je omringd door incompetente idioten, die nog niet eens hun eigen kont kunnen afvegen, laat staan veters knopen of een envelop dicht likken en brengt dit de nodige frustraties met zich mee? Lees dan deze uiteenzetting ASAP! Het zal veel zaken helpen verklaren en bovenal zal je je beter kunnen wapenen tegen dit gevaar. Het zal je ook op zijn minst een uurtje laten giechelen. Deze wetenschappelijke lectuur krijgt van mij dan ook een 5/5.

 

This is The Odd Man saying: Alleen domme mensen hebben op iedere vraag een antwoord.