The Dead Daisies - Holy Ground
Trixie Whitley - Lacuna
Elder Brother - I won't Fade On You
Seether - Si Vis Pacem Para Bellum
Reckless! - Not As Think As You Drunk
Valkyrie – Fear
Agenda
29 MEI
Annisokay
29 MEI
Waregemse Metal Day 2021
04 JUL
Indochine
15 AUG
Alcatraz 2021
17 SEP
Exhorder

The odd man

The Final Rant


 

 

“Lees deze laatste wijze woorden... ’

 

De meeste wijven in mijn omgeving hebben altijd beweerd dat de tijd zo snel gaat eens je kinderen hebt. En dat blijkt dus nog f*cking te kloppen ook. Ik ben dus genoodzaakt de drie à vier losers die dit lezen teleur te stellen. Deze column, die meer weg heeft van een zelftherapeutische ‘rant’ dan van een hoogwaardige literaire prestatie, kent hier zijn eindstation. Om dit hoofdstuk af te sluiten vroeg mijn hoofdredacteur of ik nog een laatste universele column uit mijn aars kon persen. Dus voor de laatste keer ‘all aboard the poopoo train!’ Na lang (half geïnteresseerd) na te denken over deze moeilijke opgave, werd het thema in mijn schoot geworpen door niemand anders dan die covid A-hole himself.

 

Sinds woensdag is de Belgische covid-tracking app, ‘Coronalert’ (how cleaver) online. Tot niemands verbazing heeft slechts een fractie van de Belgische bevolking deze reeds geïnstalleerd. Dus ofwel wil niemand deze app gebruiken, ofwel zijn er meer ‘bapple oogphones’ in omloop dan dat er schaamluizen in Hot Marijke haar kelderbos zitten. Na een uitvoerige bespreking met al mijn vrienden, zijn we alle drie tot de conclusie gekomen dat het de eerste optie moet zijn.

 

Als je dan eens gaat rondvragen waarom men de app niet wil gebruiken krijg je meestal hetzelfde debiele standaard antwoord: “Ik moet niet weten dat Vaderke Staat weet wat ik zoal doe. Ik hou van mijn privacy.” Een standpunt dat ik enigszins begrijp. Je kan dan de discussie voeren of de voordelen opwegen tegen de nadelen. Misschien kan deze app de versoepelingen van onze “competente” (ex-)regering uitbalanceren? De echte absurditeit van dit verhaal komt echter naar boven wanneer je gaat doorvragen naar die zogezegde privacy. De regering mag niet aan mijn gewaardeerde privacy zitten hoor, maar internetgiganten mogen uw privacy wel volproppen met Rohipnol en lekker verkrachten. Say wutt?! Ik verduidelijk even.

 

Het blijkt dat de meeste mensen ‘Google’ als standaard search engine gebruiken. De ruwe versie dan nog, waarvan ze de privacy-gegevens van hun account nog nooit bekeken, laat staan gewijzigd hebben. Met andere woorden: Google mag alle verkregen informatie van zaken als ‘Google Maps’, zoekopdrachten, internetgedrag, ... morgen doorverkopen aan derden. Bovendien worden de opnames van hun ‘Google-assistant’ die ze in huis hebben, naar echte mensen geoutsourcet om te analyseren. En laten we het dan zeker nog eens hebben over Suckerberg en zijn Smoelboek, die niet alleen hetzelfde doet, maar nog zoveel meer. Zoals bijvoorbeeld video-opnames en foto’s naar derden (meestal in lage loonlanden) sturen om ze te laten analyseren. Dankzij Face-fuck en Insta-kak zit er dus ergens in Somalië een gozer naar jouw vakantiefoto’s te gluren, zodat Facebook nog beter informatie kan verzamelen over jou, zodat ze “hun producten nog beter kunnen maken”. But, who cares wanneer je veel likes kan halen, hé... Maar dat Big Brother jou zou kunnen volgen in tijden van een pandemie, “No way, José”.

 

Please, curb your narcissism! We zijn ruw geschat met zo’n 11,5 miljoen belgen. In de begroting is er nog geen plaats voor essentiële zaken. Denk je dan dat ze geld en middelen over hebben om 11 miljoen Belgen te begluren? Denk je nu echt dat JIJ, uitgesproken JIJ, zooooooo belangrijk bent voor de staat dat ze per sé jouw doen en laten willen volgen? De meesten onder ons zijn grijze muizen en val jij vandaag dood, kan dat de staat geen zier schelen. En moest je nu toch zo stout zijn, dat je toch wel een beetje interessant bent voor de regering, hebben ze heus geen Covid-app nodig om jou te volgen. Dus opnieuw: curb your narcissism. Jij bent niemand en totaal niet relevant of speciaal. Een ‘niemand’ zijn kan trouwens nog zijn voordelen hebben. Denk maar aan het verhaal van Odyseus en de cycloop: “Niemand heeft mijn oog uitgestoken en is ontsnapt!”. Stop dus met janken bende Calimero’s en installeer die app. De staat is niet geïnteresseerd in een niemand zoals jij. Het kan alleen maar het collectief ten goede komen.

 

Mijn eindboodschap zou dus eigenlijk moeten zijn: wees rationeel als mens (en gebruik uw richtingsaanwijzers). Maar ik mag ook niet teveel verwachten van onze maatschappelijke evolutie. Het heeft ons ruw geschat zo’n 150.000 jaar gekost om deftig onze handen te leren wassen. Laat staan mens te worden.

 

This is The Odd Man saying: bye bye sletjes. Bye bye. X

 

 

Meer lezen...

Boekreview: Niemand hield van Billie Vuist – Marnix Peeters

13 DEC 2015
Boekreview: Niemand hield van Billie Vuist – Marnix Peeters


 

Boekreview: Niemand hield van Billie Vuist – Marnix Peeters (4,5/5)

 

Peeters in bloedvorm

 

Marnix Peeters is een machine waar de zinnen zonder einde uitspatten en de verhalen als dampende cakes van de band rollen. Sinds 2012 levert hij jaarlijks minstens één nieuw boek af, steevast omkleed in een opmerkelijke cover. Door zijn onverbloemde shrijfstijl werd hij in het verleden wel eens aan de literaire schandpaal genageld en door collega-schrijvers op de korrel genomen. Maar Marnix is een man uit één stuk die zich door culturele prietpraat niet laat doen. Het resultaat is een vijfde roman die leest als een op hol geslagen mustang.

 

Niemand hield van Billie Vuist is een modern sprookje met een ranzig kantje. Het hele gebeuren leunt nog het dichtst aan bij Peeters eerste boek De dag dat we Andy zijn arm afzaagden. Het verhaal speelt zich grotendeels af in het Uilenveld, een straat met grote Canadabomen en verloederde stacaravans. In deze setting leeft de familie Vuist en groeit Billie, die door zijn uiterlijk en interesses ietwat uit de boot valt, op. Moeder Vuist, die door omstandigheden met haar man Kolonel Vuist aan lager wal is geraakt, runt samen met de al even onbetrouwbare pastoor Pelckmans een netwerk in tienerkinderen onder de naam vzw Phantasia. Nietsvermoedend worden ze vanuit Senegal en Thailand tijdelijk hierheen gebracht met het vliegtuig om dan vliegensvlug naar verschillende families door te versluizen die al evenmin het allerbeste voor hebben met de onschuldige pubers. Gelukkig is er Mei Marlborough, het buurmeisje van Billie, dat samen met hem het stinkende zaakje tracht bloot te leggen.

 

Je kan Peeters eigenlijk met geen enkele andere Vlaamse schrijver vergelijken. Hij is geen Verhulst en al zeker geen Brusselmans. Hij ontpopt zich langzamerhand als een apart merk dat verkoopt en dat hebben de uitgeverijen graag. Na De Trapchauffeur (eerder dit jaar verschenen) en Natte dozen (2013) verrast hij ons opnieuw met een loeder die tot nu toe misschien wel één van zijn beste is. Wij hielden wel van Billie Vuist!

(BG)