King Buffalo - Doomsayer
Hippotraktor - Annihilist
FFDP - Legacy
Oh Hiroshima
Sevendust -One
Elder - Through Zero
Agenda
28 NOV
Papa Roach
28 NOV
Mammoth
29 NOV
Sevendust
03 DEC
Green Lung
04 DEC
Sacred Reich
05 DEC
Kensington
05 DEC
Tyr
09 DEC
Thrown
12 DEC
Evergrey
12 DEC
Channel Zero
13 DEC
Accept
14 JAN
Floor Jansen
15 JAN
Imminence
16 JAN
Arkangel & Liar
19 JAN
Black Veil Brides
23 JAN
Wage War
24 JAN
Whitechapel
26 JAN
The Ocean
27 JAN
Hollywood Undead
31 JAN
Amorphis
31 JAN
Nothing But Thieves
07 FEB
Heather Nova
08 FEB
TX2
08 FEB
Five Finger Death Punch
10 FEB
The Wytches
11 FEB
Delain
14 FEB
Bury Tomorrow
16 FEB
Electric Callboy
19 FEB
Editors
20 FEB
Bullet For My Valentine
21 FEB
The Halo Effect
22 FEB
Warhaus
25 FEB
Royal Blood
28 FEB
Sleeping With Sirens
01 MRT
Saxon
03 MRT
King Buffalo
05 MRT
Blind Channel
10 MRT
Manowar
15 MRT
Ice Nine Kills
18 MRT
Lenny Lenny
18 MRT
Meltheads
26 MRT
Teddy Swims
04 APR
Ministry
06 APR
In Flames
08 APR
Teddybear
09 APR
Palaye Royale
11 APR
Dragonforce
14 APR
Emma Ruth Rundle
23 APR
30 Seconds to Mars
24 APR
Antimatter
15 MEI
As I Lay Dying
25 MEI
Vestrock 2027
25 MEI
Greta Van Fleet
05 JUN
Nickelback
14 JUN
Hailey
08 AUG
Alcatraz 2027
24 SEPT
Epica
11 OKT
Jean-Michel Jarre
31 OKT
Powerwolf

Cd-review: Tribulation – Where The Gloom Becomes Sound

01 FEB 2021
Cd-review: Tribulation – Where The Gloom Becomes Sound

 

Tribulation – Where The Gloom Becomes Sound (4/5)

 

Het geluid van hoop in sombere dagen

 

De titel van de kersverse worp van Tribulation is een hele mond vol. Hij zal dan ook de komende maanden, naar ons aanvoelen, gewillig over de tongen gaan. Dit viertal weet als geen ander een sombere sfeer om te zetten in een hoopgevend geluid. Where The Gloom Becomes Sound is een fakkel die ons in deze donkere wintermaanden uit de donkere covid-tunnel zal leiden.

 

Eind annus horribilis 2020 nam Tribulation nog afscheid van founding father Jonathan Hultèn die het solo wil proberen. Het gemis van Hultèns metier hangt allesbehalve als een dreigende schaduw boven deze dijk van een plaat. Er wordt onheilspellend uit de startblokken gevlogen met In Remembrance. Het toegankelijke geluid benadert dat van hun landgenoten van Ghost. Zonder een hitmachine van Papa Emeritus te willen imiteren weet men een breedvoerige prelude neer te zetten en de eerste strofe in de moedertaal zet de aandacht op scherp. Hour Of The Wolf zet het niveau vastberaden verder. Een opgewekte gitaarlijn staat hier in een schril contrast met de zwartgallige lyrics. Deze song blijft zoals het gros van zijn gevolg meteen hangen. Ook bij Leviathans huppelen de hoopgevende riedels en de grommende uithalen van frontman Johannes Anderson hand in hand. Halverwege krijgen we een licht verteerbaar streepje piano waar wij direct enkele beelden bij fantaseren van een bevrijdingsfeest post-covid. In ‘deel 2’ scheren Daughter of The Djinn en Funeral Pyre de hoogste toppen. Vooral de laatste is recht voor de raap en valt op een kort intermezzo na geen seconde stil. We horen nu al hoe deze rauwe homp oculte metal meegekweeld wordt op één van de vele verlossingsfestiviteiten.

 

Zweden fabriceert, naast zelfbouwpakketten van IKEA, ook heel wat selfmade metalbands. Langharige formaties die vikinggewijs hun posities in de maatschappij der edelmetalen op eigen kracht verwerven zonder platgestampte paden te be-raiden. Tribulation is daar één van.

(BG)