Cocaine Piss – Passionate & Tragic
Deze Belgische band (Luik) brengt een mix van noise-punk-rock’n roll. Deze ‘Passionate & Tragic’ is hun derde worp na ‘The Pool’ uit 2015 en ‘The Dancer’ uit 2016.
De muziek kan je omschrijven als snel gespeeld gitaargeweld ondersteund door een snelle snarebeat. De zang(?) heeft niks te maken met de muziek. Het geroep is op de muziek ‘geplakt’ en is totaal verschillend met de toonaard van de song. Zangeres Aurelie laat haar frustraties klinken als iemand die op de vlucht is voor alles en nog wat. Haar stemgeluid wordt vervelend daar er geen variatie aan te pas komt. Qua teksten kan ik kort zijn. Ik kan ze niet verstaan. Ik weet van geen enkele song waar het over gaat.
De schijf heeft 12 songs en ééntje steekt er boven uit want ‘Body Euphoria’ duurt 03:18’. ‘My Cake’ duurt 45 seconden en is compleet van de pot gerukt. ‘Pretty Pissed’ leunt het dichtst aan bij de Britse punk. In ‘Fake Tears’ hoor je een tweede (mannen)stem en bij aanvang lijkt deze song een andere weg in te slaan. Maar na twintig seconden gaat men opnieuw dezelfde weg op zoals in de andere songs.
Cocaine Piss zit onder de vleugels van Steve Albini (Shellac). Deze schijf is in één van zijn studio’s opgenomen. Punk: je houdt er van of niet maar live zal deze band een ferme indruk nalaten. Dat ben ik zeker.
Guido Grymonprez