King Buffalo - Doomsayer
Hippotraktor - Annihilist
FFDP - Legacy
Oh Hiroshima
Sevendust -One
Elder - Through Zero
Agenda
18 NOV
Douwe Bob
18 NOV
Gloryhammer
21 NOV
The doors performed by Alex Agnew
21 NOV
Hatebreed
28 NOV
Papa Roach
28 NOV
Mammoth
29 NOV
Sevendust
03 DEC
Green Lung
04 DEC
Sacred Reich
05 DEC
Tyr
05 DEC
Kensington
09 DEC
Thrown
12 DEC
Evergrey
12 DEC
Channel Zero
13 DEC
Accept
14 JAN
Floor Jansen
15 JAN
Imminence
16 JAN
Arkangel & Liar
19 JAN
Black Veil Brides
23 JAN
Wage War
24 JAN
Whitechapel
27 JAN
Hollywood Undead
31 JAN
Amorphis
31 JAN
Nothing But Thieves
07 FEB
Heather Nova
08 FEB
TX2
08 FEB
Five Finger Death Punch
10 FEB
The Wytches
11 FEB
Delain
14 FEB
Bury Tomorrow
16 FEB
Electric Callboy
19 FEB
Editors
20 FEB
Bullet For My Valentine
21 FEB
The Halo Effect
22 FEB
Warhaus
25 FEB
Royal Blood
28 FEB
Sleeping With Sirens
01 MRT
Saxon
05 MRT
Blind Channel
10 MRT
Manowar
15 MRT
Ice Nine Kills
18 MRT
Lenny Lenny
18 MRT
Meltheads
26 MRT
Teddy Swims
04 APR
Ministry
06 APR
In Flames
08 APR
Teddybear
09 APR
Palaye Royale
11 APR
Dragonforce
14 APR
Emma Ruth Rundle
23 APR
30 Seconds to Mars
24 APR
Antimatter
25 MEI
Vestrock 2027
25 MEI
Greta Van Fleet
05 JUN
Nickelback
14 JUN
Hailey
24 SEPT
Epica
11 OKT
Jean-Michel Jarre
31 OKT
Powerwolf

Cd Review: Feeder - Tallulah

26 AUG 2019
Cd Review: Feeder - Tallulah

 

Feeder - Tallulah  2.5/5

 

“Feeder is van Wales?”

 

Het meerendeel van de bierbuik-dertigers van vandaag zullen zich de band Feeder voornamelijk herinneren dankzij het Playstation 2-spel ‘Gran Turismo 3’. Niet lullen. Iedereen had wel een kopie of kende iemand die er eentje had (samen met Fifa’98). Geen excuus dus om niet te weten waar ik het over heb... Tenzij je die zielige loser was die niks kreeg van mams en paps natuurlijk... Nu, back to topic!

 

Feeder heeft al heel wat meer uitgebracht in de jaren na ‘Buck Rogers’, maar in mijn ogen en oren hebben ze de platen ‘Echo Park’ en ‘Pushing The Senses’ nooit kunnen evenaren in kwaliteit. Met een nostalgische hoop dat deze Welsh-mannen me terug zouden brengen naar de jaren zonder werk en hypothecaire lening, beluisterde ik hun nieuwste studioplaat ‘Tallulah’; de twaalfde al in het rijtje. Jammergenoeg hebben ze mijn wens amper voor de helft kunnen verwezenlijken. De eerste twee nummers van de plaat zijn structureel wel vast, maar voelen levenloos en lui aan. Een goedkope mix en weinig lagen zorgen hier voor de ondergang. Vanaf ‘Daily Habit’ is van de goedkope sound gelukkig niks meer te merken. Toch komen de nummers bijlange niet in de buurt van het oude kwaliteitswerk. Net zoals mijn jeugdliefdes Blink 182 en co, die niet de juiste evolutie konden maken tijdens hun carrière, moet ook deze band weten wanneer hun tijd gekomen is.

 

Gelukkig konden ‘Fear Of Flying’ en de titelsong ‘Tallulah’ de plaat nog doen drijven en redden van de verdrinkingsdood der verveling. Vooral ‘Tallulah’ klinkt meesterlijk en origineel. Een volwassen Muse-like nummer waar de Feeder-kern nog in te herkennen valt. De zang danst mooi rond de tokkelende gitaarriff en de ritme-sectie weet hoever ze kan gaan. Een must-listen!

 

Een andere song waar ik het nog over wil hebben is de vreemde pekingeend ‘Kyoto’. Het nummer begint als een soort Mad Max Fury Road-gebrul, slaat na 27 seconden over in een sterk experimenteel nummer, om dan op 52 seconden te switchen naar het gekende Feeder-werk. Dit alles nog eens herhalen en er een vette bridge in plakken en we hebben het nummer ‘Kyoto’. Ik kan niet toegeven dat ik het echt mooi vind, maar het heeft zeker en vast mijn interesse geprikkeld en daarom kan ik het wel appreciëren. Is dit de experimentele kant die Feeder op gaat? Een noodzakelijke evolutie voor toekomstige platen om relevant te blijven? Who knows...

 

This is the odd man saying: God zij dank voor de deliberaties! 2,5/5