The Dead Daisies - Holy Ground
Trixie Whitley - Lacuna
Elder Brother - I won't Fade On You
Seether - Si Vis Pacem Para Bellum
Reckless! - Not As Think As You Drunk
Valkyrie – Fear
Agenda
29 MEI
Annisokay
29 MEI
Waregemse Metal Day 2021
04 JUL
Indochine
15 AUG
Alcatraz 2021
17 SEP
Exhorder

The odd man

The Final Rant


 

 

“Lees deze laatste wijze woorden... ’

 

De meeste wijven in mijn omgeving hebben altijd beweerd dat de tijd zo snel gaat eens je kinderen hebt. En dat blijkt dus nog f*cking te kloppen ook. Ik ben dus genoodzaakt de drie à vier losers die dit lezen teleur te stellen. Deze column, die meer weg heeft van een zelftherapeutische ‘rant’ dan van een hoogwaardige literaire prestatie, kent hier zijn eindstation. Om dit hoofdstuk af te sluiten vroeg mijn hoofdredacteur of ik nog een laatste universele column uit mijn aars kon persen. Dus voor de laatste keer ‘all aboard the poopoo train!’ Na lang (half geïnteresseerd) na te denken over deze moeilijke opgave, werd het thema in mijn schoot geworpen door niemand anders dan die covid A-hole himself.

 

Sinds woensdag is de Belgische covid-tracking app, ‘Coronalert’ (how cleaver) online. Tot niemands verbazing heeft slechts een fractie van de Belgische bevolking deze reeds geïnstalleerd. Dus ofwel wil niemand deze app gebruiken, ofwel zijn er meer ‘bapple oogphones’ in omloop dan dat er schaamluizen in Hot Marijke haar kelderbos zitten. Na een uitvoerige bespreking met al mijn vrienden, zijn we alle drie tot de conclusie gekomen dat het de eerste optie moet zijn.

 

Als je dan eens gaat rondvragen waarom men de app niet wil gebruiken krijg je meestal hetzelfde debiele standaard antwoord: “Ik moet niet weten dat Vaderke Staat weet wat ik zoal doe. Ik hou van mijn privacy.” Een standpunt dat ik enigszins begrijp. Je kan dan de discussie voeren of de voordelen opwegen tegen de nadelen. Misschien kan deze app de versoepelingen van onze “competente” (ex-)regering uitbalanceren? De echte absurditeit van dit verhaal komt echter naar boven wanneer je gaat doorvragen naar die zogezegde privacy. De regering mag niet aan mijn gewaardeerde privacy zitten hoor, maar internetgiganten mogen uw privacy wel volproppen met Rohipnol en lekker verkrachten. Say wutt?! Ik verduidelijk even.

 

Het blijkt dat de meeste mensen ‘Google’ als standaard search engine gebruiken. De ruwe versie dan nog, waarvan ze de privacy-gegevens van hun account nog nooit bekeken, laat staan gewijzigd hebben. Met andere woorden: Google mag alle verkregen informatie van zaken als ‘Google Maps’, zoekopdrachten, internetgedrag, ... morgen doorverkopen aan derden. Bovendien worden de opnames van hun ‘Google-assistant’ die ze in huis hebben, naar echte mensen geoutsourcet om te analyseren. En laten we het dan zeker nog eens hebben over Suckerberg en zijn Smoelboek, die niet alleen hetzelfde doet, maar nog zoveel meer. Zoals bijvoorbeeld video-opnames en foto’s naar derden (meestal in lage loonlanden) sturen om ze te laten analyseren. Dankzij Face-fuck en Insta-kak zit er dus ergens in Somalië een gozer naar jouw vakantiefoto’s te gluren, zodat Facebook nog beter informatie kan verzamelen over jou, zodat ze “hun producten nog beter kunnen maken”. But, who cares wanneer je veel likes kan halen, hé... Maar dat Big Brother jou zou kunnen volgen in tijden van een pandemie, “No way, José”.

 

Please, curb your narcissism! We zijn ruw geschat met zo’n 11,5 miljoen belgen. In de begroting is er nog geen plaats voor essentiële zaken. Denk je dan dat ze geld en middelen over hebben om 11 miljoen Belgen te begluren? Denk je nu echt dat JIJ, uitgesproken JIJ, zooooooo belangrijk bent voor de staat dat ze per sé jouw doen en laten willen volgen? De meesten onder ons zijn grijze muizen en val jij vandaag dood, kan dat de staat geen zier schelen. En moest je nu toch zo stout zijn, dat je toch wel een beetje interessant bent voor de regering, hebben ze heus geen Covid-app nodig om jou te volgen. Dus opnieuw: curb your narcissism. Jij bent niemand en totaal niet relevant of speciaal. Een ‘niemand’ zijn kan trouwens nog zijn voordelen hebben. Denk maar aan het verhaal van Odyseus en de cycloop: “Niemand heeft mijn oog uitgestoken en is ontsnapt!”. Stop dus met janken bende Calimero’s en installeer die app. De staat is niet geïnteresseerd in een niemand zoals jij. Het kan alleen maar het collectief ten goede komen.

 

Mijn eindboodschap zou dus eigenlijk moeten zijn: wees rationeel als mens (en gebruik uw richtingsaanwijzers). Maar ik mag ook niet teveel verwachten van onze maatschappelijke evolutie. Het heeft ons ruw geschat zo’n 150.000 jaar gekost om deftig onze handen te leren wassen. Laat staan mens te worden.

 

This is The Odd Man saying: bye bye sletjes. Bye bye. X

 

 

Meer lezen...

Cd review: Dyscordia – Words in Ruin

27 FEB 2016
Cd review: Dyscordia – Words in Ruin


 

Dyscordia – Words in Ruin (5/5)

 

Geen woorden, maar daden

 

Dyscordia is not your regular metalband, laat dat duidelijk zijn. Deze zeskoppige formatie is niet zomaar één van de dertien uit een West-Vlaams dozijn. Guy, Stefan, Piet, Martijn, Wouter en Wouter hebben op zes jaar tijd een hoofdrol opgeëist binnen het Belgische metalwereldje en daarbuiten. Na de EP Reveries en hun debuut-LP Twin Symbiosis, die beide heel goed ontvangen werden, volgt nu Words in Ruin. De plaat ruïneert daadkrachtig de concurrentie, als die er al is, en laat ons sprakeloos achter.

 

Op de korte intro, Templum Creationis, kan je meteen een wolkenkrabber van honderd verdiepingen bouwen. De zintuigen worden met een ongedwongen gitaarspel geprikkeld en op scherp gezet. De prelude gaat naadloos over in Harlequin’s Grief, een eerste afgemeten loeier van formaat die ook live zeker op heel wat bijval zal kunnen rekenen. Bij ons bleef deze statige song al na één luisterbeurt hangen in ons achterhoofd als een rondhuppelend harlekijntje. Er staat geen maat op en dat is fijn om horen. Bail Me Out gaat iets driester tekeer en werkt zeer bevrijdend op onze gemoedstoestand. Lange tot in de puntjes uitgewerkte riffs worden prominent op de voorgrond geplaatst. De zeer uiteenlopende gezangen van frontman Piet Overstijns en gitarist Stefan Segers worden gedwee afgewisseld en kruiden de mélange van verscheidene metalgenres gepast af. Reveries en A Perfect Day gaan met de nodige dynamiek en gedrevenheid door op het zelfde elan. Dit is niet zomaar je dagelijkse portie metal na het middageten, deze heerschappen zijn veel meer dan dat. Dyscordia is een band met inhoud die weet waarvoor het staat en waar het naartoe wil. Bij Sacred Soil of Souls worden de lichten gedimd en de kandelaars met kaarsen aangestoken. Deze ingetogen streep folkmetal past perfect in dit plaatje en laat de vlammetjes sierlijk meekronkelen. Wow met de w van wereldklasse werd al menig malen geponeerd. The Masquerade toont met een dolle dubbele basdrum onmiddellijk zijn ware gelaat. De ritmewissels zijn niet meer bij te houden en we worden ondergedompeld in een kuip vol Rhapsody-zeep en Dream Theater-schuim. Twee bands die met de ogen dicht zouden tekenen om Dyscordia als voorprogramma te mogen hebben. Daarnaast willen we nog een dikke pluim in de lange haren van lead-gitarist Guy Commeene vlechten voor het puike artwork.

 

Wow!

 

(BG)