Russian Circles
Baroness – Gold & Grey
The National
Rammstein -Rammstein
Brutus - Nest
In Flames - I, the Mask
Agenda
15 SEP
Schippersweekend 2019
22 SEP
Inhaler
17 OKT
ADE LIVE
22 OKT
Killswitch Engage
22 OKT
Angie Stone
30 OKT
Stef Kamiel Carlens
02 NOV
RGMC XXL
05 NOV
Sheila E
16 NOV
Nikki Lane
22 NOV
Agnostic Front
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
02 DEC
Bokassa
07 DEC
Max and Igor Cavalera
02 FEB
Sabaton
22 FEB
The Darkness
Fotogalerij
Neil Young & Crazy Horse - Lokerse feesten
Neil Young & Crazy Horse - Lokerse feesten
Photo report: K's Choice - Le Splendid / Lille
Photo report: K's Choice - Le Splendid / Lille
Concert report: Night of The Proms
Concert report: Night of The Proms
Photo report: De jeugd van tegenwoordig
Photo report: De jeugd van tegenwoordig
Photo report: Hooverphonic
Photo report: Hooverphonic
Arsenal - De kreun
Arsenal - De kreun
Limbo @ Kermezzo(o) Brussel
Limbo @ Kermezzo(o) Brussel
Gent jazz 10 - 11 Juli 2014
Gent jazz 10 - 11 Juli 2014
Photo report:Michael Schenker's Temple of Rock /Boerderij Zoetermeer (NL)
Photo report:Michael Schenker's Temple of Rock /Boerderij Zoetermeer (NL)
Photo Report: Death DTA
Photo Report: Death DTA
Jazz at Track Kortrijk - Misstriohso
Jazz at Track Kortrijk - Misstriohso
25 Jaar Charalatan - Vooruit Gent
25 Jaar Charalatan - Vooruit Gent
Ibiza @The Beach
Ibiza @The Beach
Photo report: Moen Feest 2018
Photo report: Moen Feest 2018

The odd man

Hotel Roborovski


 

 

“Up next: Hondenbordeel” #hiermetdieteef

 

Het meest voor de hand liggende thema om mijn literaire diarree van deze maand mee uit te schijten is onbetwistelijk de warmte en droogte van de afgelopen weken. Aan de andere kant ben ik er steevast van overtuigend dat jullie letterlijk geen ballen geïnteresseerd zijn om een column lang te lezen hoe mijn zak aan mijn billen plakte van het zweet, om nog maar te zwijgen van de geur! Als ik er bij stil sta is het meerendeel van de mensen gewoonweg helemaal niet geïnteresseerd in mij of wat ik uit kraam (aan deze mensen een welgemeende FU!). Aan de overige, vermoedelijk twee, mensen die wel enige interesse hebben: uw gebeden werden verhoord! In deze column komen er geen zweterige ballen aan te pas. Lees hier het relaas van een filosofische avond in de zetel.

 

Op 15 juli was ik met mijn prachtige vrouw aan het kijken naar het WTV-nieuws, toen een reportage van een dierenhotel aan bod kwam. Dit minuscule, banale bericht zette om de één of andere reden mijn bizarre en gestoorde grijze massa in werking. Tijd voor een grondige analyse. Volgens de reportage zijn er steeds minder mensen die hun dieren tijdens de verlofperiode in het asiel dumpen en meer en meer mensen die beroep doen op een dierenhotel. Deze hotels zijn perfect uitgerust zodat je met een gerust hartje Bobby en Felix kan achterlaten, terwijl jij van je strandvakantie geniet. Je kan zelfs via webcam vanaf het zwembad in Bodrum mee volgen hoe je geliefde viervoeter een drol legt in zijn kennel. Dit alles voor een “schamele” 150 euro per week (ongeveer de prijs van een goede beurt in de Wevelgemse plezierhuizen). Ik denk dat de meeste mensen een goedkoper hotel kunnen vinden via Trivago.

 

Hoe wij met onze dieren omgaan zegt veel over onze maatschappij de dag van vandaag. De woedekreten die we allemaal uitriepen wanneer we de beelden zagen van mishandelde dieren in slachthuizen, terwijl papa het vlees nog eens draaide op de BBQ, of de Dutroux-like woede wanneer een filmpje opduikt van een student die een katje uit het raam gooit. Ondertussen is niemand begaan met de dakloze man die aan de Aldi zit te bedelen. Ikzelf als dierenvriend neem hier ook op een passieve manier aan deel, want passief zijn is nu éénmaal mijn ding (de cijfertjes op mijn weegschaal zijn hier het bewijs van).

 

Anyhow, terug naar het dierenhotel... Ik ben die avond tot de volgende vaststelling gekomen. We hebben blijkbaar meer en meer kapitaal om aan onze huisdieren uit te geven. De welvaart van onze dieren is afhankelijk van de welvaart van de mensen. Ik hoor al heel mijn leven crisis hier en crisis daar, maar toch heb ik het gevoel dat de poel van welgestelde mensen alsmaar groter wordt. Mijn vooroordeel was dat enkel “gestekakkers” hun dieren naar zo’n luxueus hotel brengen. De “gewone werkmens” vraagt aan de buren om hun dieren te verzorgen wanneer ze op reis zijn, maar met een groeiende hoeveelheid “gestekakkers” is de kans echter groot dat de buren ook “gestekakkers” zijn. Vinden we die leuk? Nee, want “gestekakkers” doen hautain en zijn niet sympathiek. Gevolg: we hebben minder contact met onze buren. Gevolg van dit gevolg: we kunnen niet vragen aan de buren om op onze dieren te passen tijdens het verlof. Resultaat: we brengen onze dieren naar een dierenhotel. Iedereen in de straat, inclusief jezelf is een “gestekakker”.

 

Zoals je kan waarnemen is het een eindeloze, vicieuze cirkel van “gesten” en “kakken”. De grote vraag: waar is het begonnen? Dierenhotel of vervreemden van buren en medemens. De kip of het ei? Deze interessante kwestie zal me mijn hele leven blijven boeien. En dat allemaal door een banaal nieuws-item van het WTV-nieuws. Er zit altijd veel informatie in weinig nieuws.

 

This is The Odd Man Saying: Waar een levenswijze man van intussen 31 zomers zich zoal mee kan bezig houden.

Meer lezen...

Cd review: Dyscordia – Words in Ruin

27 FEB 2016
Cd review: Dyscordia – Words in Ruin


 

Dyscordia – Words in Ruin (5/5)

 

Geen woorden, maar daden

 

Dyscordia is not your regular metalband, laat dat duidelijk zijn. Deze zeskoppige formatie is niet zomaar één van de dertien uit een West-Vlaams dozijn. Guy, Stefan, Piet, Martijn, Wouter en Wouter hebben op zes jaar tijd een hoofdrol opgeëist binnen het Belgische metalwereldje en daarbuiten. Na de EP Reveries en hun debuut-LP Twin Symbiosis, die beide heel goed ontvangen werden, volgt nu Words in Ruin. De plaat ruïneert daadkrachtig de concurrentie, als die er al is, en laat ons sprakeloos achter.

 

Op de korte intro, Templum Creationis, kan je meteen een wolkenkrabber van honderd verdiepingen bouwen. De zintuigen worden met een ongedwongen gitaarspel geprikkeld en op scherp gezet. De prelude gaat naadloos over in Harlequin’s Grief, een eerste afgemeten loeier van formaat die ook live zeker op heel wat bijval zal kunnen rekenen. Bij ons bleef deze statige song al na één luisterbeurt hangen in ons achterhoofd als een rondhuppelend harlekijntje. Er staat geen maat op en dat is fijn om horen. Bail Me Out gaat iets driester tekeer en werkt zeer bevrijdend op onze gemoedstoestand. Lange tot in de puntjes uitgewerkte riffs worden prominent op de voorgrond geplaatst. De zeer uiteenlopende gezangen van frontman Piet Overstijns en gitarist Stefan Segers worden gedwee afgewisseld en kruiden de mélange van verscheidene metalgenres gepast af. Reveries en A Perfect Day gaan met de nodige dynamiek en gedrevenheid door op het zelfde elan. Dit is niet zomaar je dagelijkse portie metal na het middageten, deze heerschappen zijn veel meer dan dat. Dyscordia is een band met inhoud die weet waarvoor het staat en waar het naartoe wil. Bij Sacred Soil of Souls worden de lichten gedimd en de kandelaars met kaarsen aangestoken. Deze ingetogen streep folkmetal past perfect in dit plaatje en laat de vlammetjes sierlijk meekronkelen. Wow met de w van wereldklasse werd al menig malen geponeerd. The Masquerade toont met een dolle dubbele basdrum onmiddellijk zijn ware gelaat. De ritmewissels zijn niet meer bij te houden en we worden ondergedompeld in een kuip vol Rhapsody-zeep en Dream Theater-schuim. Twee bands die met de ogen dicht zouden tekenen om Dyscordia als voorprogramma te mogen hebben. Daarnaast willen we nog een dikke pluim in de lange haren van lead-gitarist Guy Commeene vlechten voor het puike artwork.

 

Wow!

 

(BG)