King Hiss - Earthquaker
Opeth – In Cauda Venenum
Tool - Fear Inoculum
Killswitch Engage - Atonement
Baroness – Gold & Grey
Rammstein -Rammstein
Agenda
22 NOV
Underworld
22 NOV
Agnostic Front
23 NOV
The bollock Brothers
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
27 NOV
Gwar
27 NOV
Cult of Luna
28 NOV
Stake
29 NOV
Goose
29 NOV
Definitivos - 40 Years
30 NOV
Troyfest
30 NOV
Mustasch
02 DEC
Bokassa
03 DEC
Trixie Whitley
06 DEC
Mauro - Per W
07 DEC
Max and Igor Cavalera
07 DEC
Age of Love xxl
29 JAN
Sunn O)))
01 FEB
Editors
02 FEB
Slipknot
02 FEB
Sabaton
22 FEB
The Darkness
13 MAA
Morcheeba
03 APR
Millionaire
04 APR
Fleddy Melculy
04 APR
Within Temptation & Evanescence
19 APR
Lamb Of God
30 APR
Nick Cave
17 JUN
Green Day
18 JUN
Eric Clapton

The odd man

De Dikke Bedonkedonk Brief der Vandalen


 

“Lief, klein konijntje had een schrijffout in zijn naam”

 

Ondanks alle interessante gebeurtenissen van de afgelopen maand(en), kan ik hier deze maand helaas mijn vaste en kritische pen niet op richten. Ik had het namelijk te druk met het schrijven van een brief aan de auteur van een woordenboekje in mijn kast, een obese gast die Van Dale heet ofzoiets… Bij gebrek aan column, zullen jullie het moeten stellen met een kopie van mijn brief aan bovengenoemde heer.

 

 

Geachte Heer Van Dale,

 

In de loop van de geschiedenis hebben onze woorden een grote evolutie meegemaakt. Onze taal is constant in ontwikkeling, of we dat nu willen of niet.

 

Na een grondige observatie en filosofische studie van mijn konijnen, heb ik besloten deze evolutie een handje toe te steken. Ik ben immers de mening toegedeeld dat konijnen een meer accurate benaming kunnen gebruiken, namelijk ‘bedonkedonk’. In deze korte, maar doorslaggevende brief van historische waarde zal ik trachten mijn mening toe te lichten en u van deze stelling te overtuigen.

 

Wanneer je kijkt naar het bewegingspatroon van een konijn, zie je een zigzaggende op-en-neer-beweging. Je zou deze verplaatsingen kunnen vertalen naar “donke bedonke donke”. Vervolgens kan je, wanneer je hun achterwerk bestudeert, een egaal, rond en behaard kontje zien dat meer weg heeft van een dikke “bedonkedonk”. Daarbovenop mag hun naam na al die tijd toch wel eens  veranderen? Zoals ik tegen mijn monogame vrouw altijd zeg: “Verandering van spijs doet eten!”

 

Mijn overige argumentering is jammergenoeg verloren gegaan. De meeste van deze motiveringen kwamen in mij op terwijl ik op café zat. Aangezien bierkaartjes minder en minder te vinden zijn in onze Vlaamse kroegen (met dank aan de linkse strijd tegen de bierkaartindustrie), moest ik me behelpen met mijn mobiele telefoon. Gezien ik beschik over een ouder model van die met fruit op, is deze meer plat dan opgeladen. Daarom werd de rest van mijn bewijsvoering niet genoteerd tijdens de zatte avond waarop dit ingenieuze idee werd bedacht.

 

Niettegenstaande ben ik in de veronderstelling dat ik genoeg kracht kan zetten achter de notie om de term ‘konijn’ officieel te laten veranderen naar ‘bedonkedonk’.

 

Ik hoop spoedig iets te horen van uw beslissing omtrent deze zinnige vraag.

 

Hoogachtend,

The Odd Man, PhD in Bullshit en Nobelprijswinnaar in wording.

 

 

 

 

Meer lezen...

Cd review: Michael Monroe - One Man Gang

14 OKT 2019
Cd review: Michael Monroe - One Man Gang


 

Michael Monroe – One Man Gang

 

Deze Fin heeft al heel wat watertjes doorzwommen. Uiteraard is Hanoi Rocks een mijlpaal. Deze band legde het bijltje er bij neer in 1985. Plots dook Hanoi Rocks opnieuw op in 2002. Samen met gitarist Andy McCoy werkte Michael Monroe aan nieuw materiaal. Er werden drie albums uitgebracht tot de band er mee ophield in 2009. Monroe hield zich nog wat bezig met allerlei projecten tot in 2010 The Michael Monroe Band werd opgericht. Deze band bracht twee studioalbums en één live-registratie uit. Deze albums deden het zeer goed in Noord-Europa.

 

Nu is Michael terug met een nieuw album ‘One Man Gang’. De opener ‘One Man Gang’  is een aanstekelijke supersnelle punksong. Tijdens het refrein wordt het ritme gehalveerd en gesteund door samenzang. ‘Last Train To Tokyo’ is een up-tempo glamrocksong met poppunkrefrein maar het blijft boeien. ‘Junk Planet’ start even snel met een dreunende bas en mondharmonica. Dit is een pure rock ’n rollsong. ‘Midsummer Nights’ start een versnelling lager. Een popsong met hoog meezinggehalte. ‘The Pitfalls Of Being An Outsider’ is poprockpunk zoals we het van de man gewoon zijn. ‘Waysted Years’ neigt wat naar southern rock ’n roll. De mondharmonica duikt opnieuw op maar gelukkig nooit overdreven. ‘In The Tall Grass’ is een soort mix van een Bon Jovi met Foo Fighterssong. Een up-temporitme onderbroken door toevoeging van stille passages waar de zang op de voorgrond treedt. ‘Black Ties and Red Tape’ start supersnel en mindert ietsje vaart tijdens het refrein maar het blijft vooruit gaan. ‘Hollywood Paranoia’ is een dertien in een dozijn rocksong. ‘Heaven is a Free State’ start met een deuntje met blazers op zijn Mexiaans. Een zwalpende uptemposong. De blazers blijven verrassen. ‘Helsinki Shakedown’ is een knipoog naar de gitaarriffs van Foo Fighters. ‘Low Life In High Places’ sluit de schijf af. Met een beetje fantasie kon deze song van de hand van onze The Scabs zijn. Deze song heeft geen glam- of punkgehalte. Jammer van de vervelende zanglijn die het nummer naar het einde leidt. Overbodig.

 

We kunnen besluiten dat zo goed als alle songs op deze schijf een groot poppunkgehalte hebben met een dikke glamsaus er bovenop. Live zal dat zeker gesmaakt worden. Party!

 

Guido Grymonprez