Russian Circles
Baroness – Gold & Grey
The National
Rammstein -Rammstein
Brutus - Nest
In Flames - I, the Mask
Agenda
15 SEP
Schippersweekend 2019
22 SEP
Inhaler
17 OKT
ADE LIVE
22 OKT
Killswitch Engage
22 OKT
Angie Stone
30 OKT
Stef Kamiel Carlens
02 NOV
RGMC XXL
05 NOV
Sheila E
16 NOV
Nikki Lane
22 NOV
Agnostic Front
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
02 DEC
Bokassa
07 DEC
Max and Igor Cavalera
02 FEB
Sabaton
22 FEB
The Darkness
Fotogalerij
Photo report: Pro Pain
Photo report: Pro Pain
King Kong Parkfest 2014
King Kong Parkfest 2014
Night of The Proms 2014
Night of The Proms 2014
Photo report: The Sore Losers
Photo report: The Sore Losers
Concert report: Saxon
Concert report: Saxon
Kneistival 2015
Kneistival 2015
Nostalgie Beach Festival 2014
Nostalgie Beach Festival 2014
Photo Report: Spiritual Beggars
Photo Report: Spiritual Beggars
Concert report: 25 Jaar Den Trap
Concert report: 25 Jaar Den Trap
Containerconcert Alcatraz @ Grote Markt Kortrijk
Containerconcert Alcatraz @ Grote Markt Kortrijk
Photo report: Arbeid Adelt
Photo report: Arbeid Adelt
Photo report: Hooverphonic
Photo report: Hooverphonic
Photo report: Milk Inc.
Photo report: Milk Inc.
Photo report: Alcatraz club show - De kreun
Photo report: Alcatraz club show - De kreun

The odd man

Hotel Roborovski


 

 

“Up next: Hondenbordeel” #hiermetdieteef

 

Het meest voor de hand liggende thema om mijn literaire diarree van deze maand mee uit te schijten is onbetwistelijk de warmte en droogte van de afgelopen weken. Aan de andere kant ben ik er steevast van overtuigend dat jullie letterlijk geen ballen geïnteresseerd zijn om een column lang te lezen hoe mijn zak aan mijn billen plakte van het zweet, om nog maar te zwijgen van de geur! Als ik er bij stil sta is het meerendeel van de mensen gewoonweg helemaal niet geïnteresseerd in mij of wat ik uit kraam (aan deze mensen een welgemeende FU!). Aan de overige, vermoedelijk twee, mensen die wel enige interesse hebben: uw gebeden werden verhoord! In deze column komen er geen zweterige ballen aan te pas. Lees hier het relaas van een filosofische avond in de zetel.

 

Op 15 juli was ik met mijn prachtige vrouw aan het kijken naar het WTV-nieuws, toen een reportage van een dierenhotel aan bod kwam. Dit minuscule, banale bericht zette om de één of andere reden mijn bizarre en gestoorde grijze massa in werking. Tijd voor een grondige analyse. Volgens de reportage zijn er steeds minder mensen die hun dieren tijdens de verlofperiode in het asiel dumpen en meer en meer mensen die beroep doen op een dierenhotel. Deze hotels zijn perfect uitgerust zodat je met een gerust hartje Bobby en Felix kan achterlaten, terwijl jij van je strandvakantie geniet. Je kan zelfs via webcam vanaf het zwembad in Bodrum mee volgen hoe je geliefde viervoeter een drol legt in zijn kennel. Dit alles voor een “schamele” 150 euro per week (ongeveer de prijs van een goede beurt in de Wevelgemse plezierhuizen). Ik denk dat de meeste mensen een goedkoper hotel kunnen vinden via Trivago.

 

Hoe wij met onze dieren omgaan zegt veel over onze maatschappij de dag van vandaag. De woedekreten die we allemaal uitriepen wanneer we de beelden zagen van mishandelde dieren in slachthuizen, terwijl papa het vlees nog eens draaide op de BBQ, of de Dutroux-like woede wanneer een filmpje opduikt van een student die een katje uit het raam gooit. Ondertussen is niemand begaan met de dakloze man die aan de Aldi zit te bedelen. Ikzelf als dierenvriend neem hier ook op een passieve manier aan deel, want passief zijn is nu éénmaal mijn ding (de cijfertjes op mijn weegschaal zijn hier het bewijs van).

 

Anyhow, terug naar het dierenhotel... Ik ben die avond tot de volgende vaststelling gekomen. We hebben blijkbaar meer en meer kapitaal om aan onze huisdieren uit te geven. De welvaart van onze dieren is afhankelijk van de welvaart van de mensen. Ik hoor al heel mijn leven crisis hier en crisis daar, maar toch heb ik het gevoel dat de poel van welgestelde mensen alsmaar groter wordt. Mijn vooroordeel was dat enkel “gestekakkers” hun dieren naar zo’n luxueus hotel brengen. De “gewone werkmens” vraagt aan de buren om hun dieren te verzorgen wanneer ze op reis zijn, maar met een groeiende hoeveelheid “gestekakkers” is de kans echter groot dat de buren ook “gestekakkers” zijn. Vinden we die leuk? Nee, want “gestekakkers” doen hautain en zijn niet sympathiek. Gevolg: we hebben minder contact met onze buren. Gevolg van dit gevolg: we kunnen niet vragen aan de buren om op onze dieren te passen tijdens het verlof. Resultaat: we brengen onze dieren naar een dierenhotel. Iedereen in de straat, inclusief jezelf is een “gestekakker”.

 

Zoals je kan waarnemen is het een eindeloze, vicieuze cirkel van “gesten” en “kakken”. De grote vraag: waar is het begonnen? Dierenhotel of vervreemden van buren en medemens. De kip of het ei? Deze interessante kwestie zal me mijn hele leven blijven boeien. En dat allemaal door een banaal nieuws-item van het WTV-nieuws. Er zit altijd veel informatie in weinig nieuws.

 

This is The Odd Man Saying: Waar een levenswijze man van intussen 31 zomers zich zoal mee kan bezig houden.

Meer lezen...

Cd review: The Dead Daisies - Locked and Loaded

31 JUL 2019
Cd review: The Dead Daisies - Locked and Loaded


 

The Dead Daisies– Locked and Loaded

 

 

Dit is het zesde album van de band. Het gaat hier om een album vol covers met zowel live als studiowerk.  Door de jaren heen zijn er heel wat muzikanten de revue ‘The Dead Daisies’ gepasseerd. Op dit album zijn er in totaal tien muzikanten te horen die ooit of nog deel uitmaken van de band. Het album staat bol van rock ’n roll, bluesy hard-rock en een paar gewaagde versies van songs van supersterren.

 

Het album opent met ‘Midnight Moses’ van The Sensational Alex Harvey Band. Alex Harvey schreef deze song in 1969 en verscheen op het album ‘Framed’.  Het is een goede versie. Een volle sound en een sterke drive compleet met percussie in een goede productie. ‘Evil’ is origineel een bluestrack geschreven door Willie Dixon in de fifthties. Howlin’ Wolf maakte het nummer bekend. Het is een mid-temposong waarbij naar het einde toe het gaspedaal wordt ingedrukt. ‘Fortunate Song’ wordt vandaag de dag nog steeds live gebracht door de creëerder John Fogerty zelf. Met zijn toenmalige band Creedence Clearwater Revival werd dit uitgebracht in 1969. Het is een typische rock ’n rollsong. De intro werd iets gewijzigd. Er wordt geopteerd voor een volle bas en drum. Geen slechte keuze.  De spelvreugde van de gitaristen valt zeker op.

 

 ‘Join Together’ , origineel van The Who, wordt gebracht met groot enthousiasme.  Mooie stemmetjes overigens.  Het meezingmoment op het einde lijkt me overbodig.

 

 ‘The Beatles’ konden niet ontbreken. ‘Helter Skelter’ is een krachtige bluesrocker met headbangersgehalte geworden. Mooie versie.  Als je The Beatles selecteert mogen The Rolling Stones niet ontbreken. ‘Bitch’ ,te vinden op het album ‘Sticky Fingers’  uit 1971, rockt als de beesten.  ‘American Band’ is een livesong en ook te vinden op hun album ‘Live & louder'. Het is origineel van Grand Funk Railroad. Deze song heeft een hoog meezinggehalte en van iets mindere kwaliteit.

 

Hier zijn The Beatles terug! ‘Revolution’ was een b-kant van hun single ‘Hey Jude’. Persoonlijk vind ik deze versie niet geslaagd. Het origineel had iets swingend en dat vind ik hier niet terug. Het wordt zelfs ietsje vervelend.

 

Nog een livenummer: ‘Rockin’ in the Free World’, origineel van Neil Young. Deze versie is apart. De band wordt bijgestaan door het Poolse Gorzów Philharmonic Orchestra. Zestig muzikanten rijk. De aanwezigheid van het orchestra valt het meest op tijdens het refrein. Het klinkt allemaal een beetje rumoerig maar het is een mooi aandenken aan dit Woodstockfestival in Polen in 2017.

 

Er wordt afgesloten met een ultiem livenummer: ‘Highway Star’ van Deep Purple. Een registratie uit Zagreb tijdens hun Live & Louder-tour 2017.

Deze ‘Locked and Loaded’ is twijfelachtig. De studioversies van de covers zijn best te pruimen. Stuk voor stuk sterke producties. Ik had liever meer studiowerk dan liveregistraties op deze schijf gehad. Maar de bedoeling is duidelijk: aantonen dat The Dead Daisies een échte liveband zijn en hun  optredens een feest.

 

Guido Grymonprez