Tool - Fear Inoculum
Killswitch Engage - Atonement
Russian Circles
Baroness – Gold & Grey
The National
Rammstein -Rammstein
Agenda
22 SEP
Inhaler
28 SEP
Devils Rock for an angel.
05 OKT
CVTCH NORRIS
10 OKT
Hugh Cornell
17 OKT
Gepetto & the Whales
17 OKT
ADE LIVE
22 OKT
Killswitch Engage
22 OKT
Angie Stone
24 OKT
Dez Mona
29 OKT
John Mayall
30 OKT
Stef Kamiel Carlens
02 NOV
RGMC XXL 2019
05 NOV
Sheila E
16 NOV
Nikki Lane
22 NOV
Agnostic Front
23 NOV
The bollock Brothers
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
02 DEC
Bokassa
03 DEC
Trixie Whitley
07 DEC
Max and Igor Cavalera
01 FEB
Editors
02 FEB
Sabaton
22 FEB
The Darkness
13 MAA
Morcheeba
Fotogalerij
Dyscordia & Vanden Plas @ De Kreun
Dyscordia & Vanden Plas @ De Kreun
Arsenal - De kreun
Arsenal - De kreun
Concert report: PJ Harvey
Concert report: PJ Harvey
Dranouter Festival 2014
Dranouter Festival 2014
Concert report: The Mission
Concert report: The Mission
Photo Report: Sziget 2016
Photo Report: Sziget 2016
Photo report: Channel Zero
Photo report: Channel Zero
Deep Purple - Lotto Arena Antwerpen
Deep Purple - Lotto Arena Antwerpen
Concert Review: Headbangers Ball fest 2015
Concert Review: Headbangers Ball fest 2015
Afro C Festival 2014
Afro C Festival 2014
Photo report: De Staat
Photo report: De Staat
Photo report: Hellfest 2015
Photo report: Hellfest 2015
Photo report: PIL
Photo report: PIL
Festival report: Cirque Magique
Festival report: Cirque Magique

The odd man

Van Black Flag naar Yellow Flag


 

 

De Festivalposter anno 2019

 

“There is a special place in hell for people who waste good festivals”

 

Er is geen ontkomen aan. Ik word ouder en dat begin ik te merken aan de evoluerende omgeving rondom mij. Eindelijk snap ik de stress der vooruitgang die mijn grootouders voelden als ze voor de eerste keer een computer zagen. Ik beleef nu hetzelfde verhaal, maar met andere personages in de hoofdrol.

 

In mijn jeugdige jaren gooide de festivalorganisatie alle frisdrankdopjes weg. Zo kon je geen drank opsparen om te kamperen op de eerste rij van de main stage. Uiteraard smokkelden we er van thuis mee naar binnen, maar zelfs daarop maakte de Pukkelpop-organisatie jacht. Het was makkelijker om wacky tabacky binnen te smokkelen dan een Fanta-dopje. Hoe absurd het ook klinkt. Maar de tijden veranderen. De focus ligt nu op vlaggen, meer bepaald op “collaboratievlaggen”. Deze heksenjacht was hét hoogtepunt van het nieuws, naast de geboorte van de aardslelijke panda-tweeling in Pairi Daiza (#cute). Nu we enkele weken later zijn en ik mijn maandelijkse mening op Dump mag uitbrengen, kan ik mij alleen maar aansluiten bij Family Guy’s Peter Griffin: “Oh My God, Who The Hell Cares?!”

 

Al dat stupide gelul en vlaggengezwaai over cultuurstrijd hier en charmeoffensief daar maakt me misselijk. We zijn allen evenzeer Belg, als West-Vlaming als inwoner van Kortrijk of Wevelgem. What’s next? Een vlagje voor de identiteit van de inwoners van ‘de Lange Munte?’ Heel deze identiteitsdrang is compleet nutteloos. Bovendien worden al deze vlaggen snel opgeborgen en vervangen door de Belgische drapeau wanneer de voetbalgekte terug uitbreekt, één van de zeldzame momenten waarop we harmonieus kunnen samenleven.

 

Hoe is dit toch mogelijk? Is dit uit verveling, onvermogen om rationeel te denken of beide? Wat zijn we toch een zielig zooitje. Ik ging naar de festivals voor de muziek, niet voor de politiek. Voor je het weet staat er volgend jaar een Politico-dome naast de main stage. “Volg alle politieke debatten in de Politico-dome, links van de Humo-tent.” Wat ben ik blij dat ik dit allemaal ontgroeid ben of kon het mijn generatie gewoon allemaal geen kersen schelen?

 

Het is allemaal gewoon niet relevant, want tijdens al deze heisa rond een stom vlagske, staan ook de F*CKING longen van de F*CKING wereld in brand. Niemand zal lullen over welke vlag dan ook, wanneer we stikken in onze eigen atmosfeer. (Je weet natuurlijk nooit, er lopen nu éénmaal veel debielen rond dezer dagen. Je zal wel zien wanneer Trump wordt herverkozen). I know, I know, er zijn zogezegd minder bosbranden dan andere jaren, maar het ontbossingsbeleid van de Trump van de Tropen is bijzonder alarmerend. Als we nog eens tien procent van het Amazonewoud verliezen brengt dit een onomkeerbare kettingreactie teweeg, die het Amazonegebied zou omtoveren tot een savanne. Maar first things first: laten we eerst onze tijd verspillen aan het voeren van een compleet nutteloze en van de pot gerukte discussie over een stomme vlag...

 

Voor ik het vergeet: Anuna, jammer dat zoiets infantiels is gebeurd, maar je hebt jezelf in de spotlight gezet. Wat had je verwacht? En aan de hoogbegaafde flesplassers: zijn jullie gewoon dom of is dit de maximale capaciteit van ontwikkeling waar jullie thuis van genoten hebben?

 

This is The Odd Man Saying: Wat is er gebeurd met de intelligente gematigdheid.

Meer lezen...

Concert report: John Fogerty

29 JUN 2017
Concert report: John Fogerty


 

John Fogerty @ Sportpaleis (4/5)

 

En toen bracht John een welgekomen regenbui vol classics naar België

 

Het lijstje rocklegendes die nog in leven zijn, slinkt met de jaren. Gelukkig is John Fogerty still alive & kicking en daar moeten we als we de kans krijgen nog zo veel mogelijk van genieten. De CCR-frontman brengt op deze korte oversteek naar Europa, The 1969 show performing his songs of Creedence Clearwater Revival, alle classics van weleer terug tot leven. Fogerty bracht een band vol rasartiesten mee, waaronder zijn zoon, en is zelf op 72-jarige leeftijd nog steeds goed bij stem. Enkel het springen en het ‘lopen’ van links naar rechts verliep iets houteriger dan pakweg tien jaar geleden.

 

Het eigenlijke concert werd ingeleid met een introductiefilmpje van om en bij het kwartier over het wonderlijke jaar ’69. 1969 in Retrospective toonde ons de eerste man op de maan, Led Zeppelin, Tommy van The Who maar vooral de grote successen van CCR die dat jaar drie topplaten uitbrachten. Alles werd met flitsende overgangen aan elkaar gemonteerd. Dat de eerste tourzege van Merckx vergeten werd, willen we voor één keer door de vingers zien. Met opener Born On The Bayou gingen Fogerty en co gretig van start. Ze hadden er duidelijk zin in en de classics Green River, Travelin’ Band, Susie Q en Up Around The Bend volgden elkaar op als een op hol geslagen jukebox. Er werd met de hoofdjes gewiegd, op het ritme mee gestampt maar vooral ook luidkeels meegezongen met de leuke lyrics. Dat de gemiddelde leeftijd rond de vijftig schommelde, was er niet aan te merken.

 

Een eerste hoogtepunt kregen we bij Who’ll Stop The Rain. De oerhit werd met vele oooh’s en aaah’s in ontvangst genomen. Een regenbui van papieren bloemen die halverwege het nummer op het middenplein werd losgelaten, zette de wonderlijk melodie nog wat kracht bij. De oude rocker weet hoe hij zijn fans moet bespelen om ze mee te krijgen. Lookin’ Out My Back Door, onze persoonlijke favoriet, en Midnight Special gingen verder op het strakke elan. Deze mochten zeker niet ontbreken. Net over de helft werden er wat covers en solo’s (te veel) ten berde gebracht. John had waarschijnlijk wat ademruimte nodig, wie weet. Velen in zijn leeftijdscategorie zouden het geen zes nummers meer uithouden. Alles werd naar behoren gebracht, maar de vibe van in het begin was toch een klein beetje weggeëbd.

 

Gelukkig was de grote trommel met CCR-krakers nog niet leeg, want er was nog ruimte over voor het anthem van de avond Have You Ever Seen The Rain?. Deze topper golfde als een welgekomen regenbui over het goedgevulde Sportpaleis en werd meegescandeerd alsof we in een voetbalstadion zaten. Ook Down On The Corner en Fortunate Son, beide zoals vele andere songs bijgestaan door mooie beelden op het scherm, zwengelden de sfeer opnieuw aan. De bisronde met onder andere Bad Moon Rising en Proud Mary maakten de passage van deze Champion of Classic Rock grotendeels af.

 

En dan nu graag CCR in De Tijdloze aub, alwaar deze band meer thuishoort dan sommige andere bagger. Tot de volgende, John!

(BG)

Concert report: John Fogerty
Concert report: John Fogerty
Concert report: John Fogerty
Concert report: John Fogerty
Concert report: John Fogerty