Stake – Critical Method
King Hiss - Earthquaker
Opeth – In Cauda Venenum
Tool - Fear Inoculum
Killswitch Engage - Atonement
Baroness – Gold & Grey
Agenda
19 JAN
Persistence Tour 2020
23 JAN
Motsus - Carneia
24 JAN
Danko Jones
29 JAN
Sunn O)))
01 FEB
Editors
02 FEB
Slipknot
02 FEB
Sabaton
07 FEB
Dropkick Murphys
08 FEB
MoshroomFest
08 FEB
Grauzone Fest
22 FEB
The Darkness
23 FEB
1up
24 FEB
Tenacious D
13 MAA
Morcheeba
03 APR
Millionaire
04 APR
Fleddy Melculy
04 APR
Within Temptation & Evanescence
11 APR
Simple Minds
12 APR
Paaspop
19 APR
Lamb Of God
23 APR
Bon Iver
30 APR
Nick Cave
15 MEI
Masters of Reality
17 MEI
Waregemse Metal Day
24 MEI
W-Festival
07 JUN
Vestrock
10 JUN
Rammstein
14 JUN
Best Kept Secret
17 JUN
Green Day
18 JUN
Eric Clapton
21 JUN
TW Classic
21 JUN
Hellfest
27 JUN
Rock The Night
27 JUN
Grensrock
05 JUL
Rock Werchter
09 JUL
Iron Maiden
19 JUL
Zwarte Cross
09 AUG
Alcatraz
08 SEP
Elton John

The odd man

Kindsoldaten For Life


 

 

“Money makes the world go ... Bonkers?”

 

De feestdagen zijn in volle swing en bpost is verbaasd over de populariteit van hun nieuwe Zespri Gold priorzegel. Verder wordt deze periode voornamelijk gekenmerkt door lekker eten, gezellig samenzijn (voor mensen die nog familie en vrienden hebben) en de stressvolle zoektocht naar het perfecte cadeau (om dan uiteindelijk toch maar te grijpen naar een Zalando-bon of een Yves Rocher-pakket en te hopen dat de anderen toch wat origineler zijn). Mijn vrouw en ik wisten dit jaar, door een gebrek aan inspiratie en kapitalistische behoefte, totaal niet wat kopen voor elkaar. We hebben dan maar beslist om elk een bedrag te storten voor een goed doel, waarvan we we zeker wisten dat elke euro effectief naar dit doel gaat en niet naar wilde seksfeestjes of iPhone-needy-tieners die donateurs sprokkelen op de Lange Steenstraat in K-Town (yeah, we watch Pano). En om duidelijk te maken dat dit niet het masturberen van ons ego tot doel had, hebben we de ‘share-knop’ dan ook maar links laten liggen. Waar ik dan wel volledig de difterie van kreeg was dat ik later die dag naar ‘Game Mania’ ging, aangesproken werd om deel te nemen aan een actie voor ‘De Warmste Week’ en bij weigering het Kinderkankerfonds recht op de smoel van mijn geweten kreeg gesmeten. F*ck!  

 

Ongeacht hoe prachtig al deze arme centjes ook zijn, initiatieven als de Warmste Week zouden in feite nooit mogen bestaan in ons socialistische systeem. Nog absurder wordt het wanneer je naar de laatste ‘Roze Neuzen’-actie kijkt. Een mooie 4,3 miljoen euro werd ingezameld voor jongeren met mentale problemen. Diezelfde week kondigde de regering een besparing van 6 miljoen euro aan in deze sector. Het is alsof onze solidariteit de begroting stuurt.

 

Aan de andere kant is onze eigen regering zelf een goed doel die steun nodig heeft, maar in de plaats van financiële steun, hebben ze eerder een dosis gezond verstand nodig. Een neerwaartse spiraal van regressie, stijgende polarisatie, valse Vlaamse identiteitskaarten en de abstinentie van een nieuwe regering zijn enkel het onverteerde pindanootje in de mesthoop. Defensies nieuwste frats is de zoektocht naar Belgische kindsoldaten om hun vernieuwde voertuigen te bemannen. Na een investering van 31 miljoen euro om hun gepantserde voertuigen te “tunen” blijkt immers dat militairen er niet meer in passen, dus wordt er nu gezocht naar kleine militairen. Nu mag minister van Defensie Philippe Goffin, nadat Didier Reynders het zinkende schip heeft verlaten, dit met een rood hoofd in plaats van een rode neus gaan uitleggen in de Kamer.

 

Nu, al deze waanzin terzijde, trok ik toch eens naar het duizendjarige, verzegelde rijk van Van Quickenborne om die warmste sfeer eens zelf te gaan opsnuiven. Gelukkig had de camera geen oog voor mij, anders moest ik ook als een debiel staan zwaaien zoals de meeste van die arme stakkers op televisie. Wat ik daar wel aantrof was bijna even absurd als de Belgische midget-soldaten in een tank. Naast alle blije Kortrijkse handelaars en talrijke mensen die trots op een podium stonden om te tonen hoe hard ze hun best hadden gedaan voor anderen, zag ik een rolstoelgebonden man zonder begeleiding die zich met enige moeite op het kasseien terrein door de massa moest wurmen. Hij werd door niemand door gelaten en werd te pas en te onpas af gecoupeerd door beter mobiele mensen. Ik walgde gewoon van dit collectief negeren van deze mindervalide man. Niemand zag de man staan. Iedereen was bezig met zichzelf en hun goede doel en dit in de zogezegd “warmste” stad en de “warmste” week van het jaar. Dit is de kracht van de VRT en hun warme hersenspoeling van collectieve solidariteit waar zij vooral heel warm worden van de publiciteit. Zowel ik als mijn vrouw hadden het koud wanneer we richting auto wandelden.

 

This is The Odd Man Saying: Kijk eens eerst eens om je heen in plaats van in je portemonnee.

 

(Hans B.)

 

Meer lezen...

Concert report: John Fogerty

29 JUN 2017
Concert report: John Fogerty


 

John Fogerty @ Sportpaleis (4/5)

 

En toen bracht John een welgekomen regenbui vol classics naar België

 

Het lijstje rocklegendes die nog in leven zijn, slinkt met de jaren. Gelukkig is John Fogerty still alive & kicking en daar moeten we als we de kans krijgen nog zo veel mogelijk van genieten. De CCR-frontman brengt op deze korte oversteek naar Europa, The 1969 show performing his songs of Creedence Clearwater Revival, alle classics van weleer terug tot leven. Fogerty bracht een band vol rasartiesten mee, waaronder zijn zoon, en is zelf op 72-jarige leeftijd nog steeds goed bij stem. Enkel het springen en het ‘lopen’ van links naar rechts verliep iets houteriger dan pakweg tien jaar geleden.

 

Het eigenlijke concert werd ingeleid met een introductiefilmpje van om en bij het kwartier over het wonderlijke jaar ’69. 1969 in Retrospective toonde ons de eerste man op de maan, Led Zeppelin, Tommy van The Who maar vooral de grote successen van CCR die dat jaar drie topplaten uitbrachten. Alles werd met flitsende overgangen aan elkaar gemonteerd. Dat de eerste tourzege van Merckx vergeten werd, willen we voor één keer door de vingers zien. Met opener Born On The Bayou gingen Fogerty en co gretig van start. Ze hadden er duidelijk zin in en de classics Green River, Travelin’ Band, Susie Q en Up Around The Bend volgden elkaar op als een op hol geslagen jukebox. Er werd met de hoofdjes gewiegd, op het ritme mee gestampt maar vooral ook luidkeels meegezongen met de leuke lyrics. Dat de gemiddelde leeftijd rond de vijftig schommelde, was er niet aan te merken.

 

Een eerste hoogtepunt kregen we bij Who’ll Stop The Rain. De oerhit werd met vele oooh’s en aaah’s in ontvangst genomen. Een regenbui van papieren bloemen die halverwege het nummer op het middenplein werd losgelaten, zette de wonderlijk melodie nog wat kracht bij. De oude rocker weet hoe hij zijn fans moet bespelen om ze mee te krijgen. Lookin’ Out My Back Door, onze persoonlijke favoriet, en Midnight Special gingen verder op het strakke elan. Deze mochten zeker niet ontbreken. Net over de helft werden er wat covers en solo’s (te veel) ten berde gebracht. John had waarschijnlijk wat ademruimte nodig, wie weet. Velen in zijn leeftijdscategorie zouden het geen zes nummers meer uithouden. Alles werd naar behoren gebracht, maar de vibe van in het begin was toch een klein beetje weggeëbd.

 

Gelukkig was de grote trommel met CCR-krakers nog niet leeg, want er was nog ruimte over voor het anthem van de avond Have You Ever Seen The Rain?. Deze topper golfde als een welgekomen regenbui over het goedgevulde Sportpaleis en werd meegescandeerd alsof we in een voetbalstadion zaten. Ook Down On The Corner en Fortunate Son, beide zoals vele andere songs bijgestaan door mooie beelden op het scherm, zwengelden de sfeer opnieuw aan. De bisronde met onder andere Bad Moon Rising en Proud Mary maakten de passage van deze Champion of Classic Rock grotendeels af.

 

En dan nu graag CCR in De Tijdloze aub, alwaar deze band meer thuishoort dan sommige andere bagger. Tot de volgende, John!

(BG)

Concert report: John Fogerty
Concert report: John Fogerty
Concert report: John Fogerty
Concert report: John Fogerty
Concert report: John Fogerty