Russian Circles
Baroness – Gold & Grey
The National
Rammstein -Rammstein
Brutus - Nest
In Flames - I, the Mask
Agenda
15 SEP
Schippersweekend 2019
22 SEP
Inhaler
17 OKT
ADE LIVE
22 OKT
Killswitch Engage
22 OKT
Angie Stone
30 OKT
Stef Kamiel Carlens
02 NOV
RGMC XXL
05 NOV
Sheila E
16 NOV
Nikki Lane
22 NOV
Agnostic Front
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
02 DEC
Bokassa
07 DEC
Max and Igor Cavalera
02 FEB
Sabaton
22 FEB
The Darkness
Fotogalerij
Photo report: Coal Chamber - Soil - Diablo Blvd
Photo report: Coal Chamber - Soil - Diablo Blvd
Photo report: Milk Inc.
Photo report: Milk Inc.
Photo report: Intergalactic Lovers
Photo report: Intergalactic Lovers
Photo report: Marilyn Manson
Photo report: Marilyn Manson
Photo report: The Sheila Divine
Photo report: The Sheila Divine
Photo report: Kneistival 2016
Photo report: Kneistival 2016
Photo report: Glenn Hughes Ft Doug Aldrich - Cultuurpodium Boerderij (NL)
Photo report: Glenn Hughes Ft Doug Aldrich - Cultuurpodium Boerderij (NL)
Afro C Festival 2014
Afro C Festival 2014
Grensrock 2014 - Menen
Grensrock 2014 - Menen
Photo report: Arch Enemy
Photo report: Arch Enemy
Concert report: Lordi
Concert report: Lordi
Concert report: Eefje de Visser
Concert report: Eefje de Visser
Photo report: Phil Campbell (Motorhead)
Photo report: Phil Campbell (Motorhead)
Photo report: Anvil
Photo report: Anvil

The odd man

Hotel Roborovski


 

 

“Up next: Hondenbordeel” #hiermetdieteef

 

Het meest voor de hand liggende thema om mijn literaire diarree van deze maand mee uit te schijten is onbetwistelijk de warmte en droogte van de afgelopen weken. Aan de andere kant ben ik er steevast van overtuigend dat jullie letterlijk geen ballen geïnteresseerd zijn om een column lang te lezen hoe mijn zak aan mijn billen plakte van het zweet, om nog maar te zwijgen van de geur! Als ik er bij stil sta is het meerendeel van de mensen gewoonweg helemaal niet geïnteresseerd in mij of wat ik uit kraam (aan deze mensen een welgemeende FU!). Aan de overige, vermoedelijk twee, mensen die wel enige interesse hebben: uw gebeden werden verhoord! In deze column komen er geen zweterige ballen aan te pas. Lees hier het relaas van een filosofische avond in de zetel.

 

Op 15 juli was ik met mijn prachtige vrouw aan het kijken naar het WTV-nieuws, toen een reportage van een dierenhotel aan bod kwam. Dit minuscule, banale bericht zette om de één of andere reden mijn bizarre en gestoorde grijze massa in werking. Tijd voor een grondige analyse. Volgens de reportage zijn er steeds minder mensen die hun dieren tijdens de verlofperiode in het asiel dumpen en meer en meer mensen die beroep doen op een dierenhotel. Deze hotels zijn perfect uitgerust zodat je met een gerust hartje Bobby en Felix kan achterlaten, terwijl jij van je strandvakantie geniet. Je kan zelfs via webcam vanaf het zwembad in Bodrum mee volgen hoe je geliefde viervoeter een drol legt in zijn kennel. Dit alles voor een “schamele” 150 euro per week (ongeveer de prijs van een goede beurt in de Wevelgemse plezierhuizen). Ik denk dat de meeste mensen een goedkoper hotel kunnen vinden via Trivago.

 

Hoe wij met onze dieren omgaan zegt veel over onze maatschappij de dag van vandaag. De woedekreten die we allemaal uitriepen wanneer we de beelden zagen van mishandelde dieren in slachthuizen, terwijl papa het vlees nog eens draaide op de BBQ, of de Dutroux-like woede wanneer een filmpje opduikt van een student die een katje uit het raam gooit. Ondertussen is niemand begaan met de dakloze man die aan de Aldi zit te bedelen. Ikzelf als dierenvriend neem hier ook op een passieve manier aan deel, want passief zijn is nu éénmaal mijn ding (de cijfertjes op mijn weegschaal zijn hier het bewijs van).

 

Anyhow, terug naar het dierenhotel... Ik ben die avond tot de volgende vaststelling gekomen. We hebben blijkbaar meer en meer kapitaal om aan onze huisdieren uit te geven. De welvaart van onze dieren is afhankelijk van de welvaart van de mensen. Ik hoor al heel mijn leven crisis hier en crisis daar, maar toch heb ik het gevoel dat de poel van welgestelde mensen alsmaar groter wordt. Mijn vooroordeel was dat enkel “gestekakkers” hun dieren naar zo’n luxueus hotel brengen. De “gewone werkmens” vraagt aan de buren om hun dieren te verzorgen wanneer ze op reis zijn, maar met een groeiende hoeveelheid “gestekakkers” is de kans echter groot dat de buren ook “gestekakkers” zijn. Vinden we die leuk? Nee, want “gestekakkers” doen hautain en zijn niet sympathiek. Gevolg: we hebben minder contact met onze buren. Gevolg van dit gevolg: we kunnen niet vragen aan de buren om op onze dieren te passen tijdens het verlof. Resultaat: we brengen onze dieren naar een dierenhotel. Iedereen in de straat, inclusief jezelf is een “gestekakker”.

 

Zoals je kan waarnemen is het een eindeloze, vicieuze cirkel van “gesten” en “kakken”. De grote vraag: waar is het begonnen? Dierenhotel of vervreemden van buren en medemens. De kip of het ei? Deze interessante kwestie zal me mijn hele leven blijven boeien. En dat allemaal door een banaal nieuws-item van het WTV-nieuws. Er zit altijd veel informatie in weinig nieuws.

 

This is The Odd Man Saying: Waar een levenswijze man van intussen 31 zomers zich zoal mee kan bezig houden.

Meer lezen...

Concert report: Lokerse feesten Metaldag

04 AUG 2019
Concert report: Lokerse feesten Metaldag


 

Metaldag - Lokerse Feesten

 

Lokeren, 04/08/2019 

 

Europa als grote winnaar

 

Traditiegetrouw is de eerste zondag van augustus de dag waarop het metalgeweld te Lokeren geposteerd staat. De langste van het tien dagen durende feest was weer een schot in de roos én dat door de combinatie van kleppers en aanstormend talent. Dit jaar bracht de line-up het beste wat Europa te bieden heeft samen: van Schotland tot Zwitserland, van Zweden tot Duitsland. De weergoden waren ons naar jaarlijkse gewoonte welgezind en de sfeer zat er van begin af goed in.

 

Brutus (4/5) mocht de debatten openen. Onze Belgische trots vloog verschroeiend uit de startblokken. Vorige week maandag werd nog bekend gemaakt dat Stefanie Mannaerts en haar gevolg later dit jaar in San Diego Dia De Los Deftones Festival mogen openen. Het gaat dus hard voor dit trio en dat hebben ze vooral te danken aan hun stevige live-reputatie die ze op een korte tijd hebben opgebouwd. Met reeds twee oerdegelijke platen onder de arm zijn drie kwartier vlot gevuld. De Grote Kaai was in het openingsuur al aardig volgelopen en opgewarmd voor wat nog komen moest.

 

Begin juli moest Monster Magnet cancelen. De cultband werd prompt vervangen door een andere cultband in wording. Zeal & Ardor (4,5/5) is in een twee jaar tijd uitgegroeid tot de publiekslieveling van vele metalheads. Hun laatste plaat Stranger Fruit is er één om in te kaderen en naast je fruitmand te hangen. Frontman Manuel Gagneux wist zijn perfecte mix van negrospirituals en avant-gardemetal live om te zetten in bolle waterballonnetjes die treffend open kwakten in ons gehoorkanaal. Servants, Row Row, Don’t You Dare en Devil is Fine zijn meezingers van formaat waar je onmogelijk ongevoelig bij kan blijven. Invalbeurt van het jaar gaat nu al met voorsprong naar dit zootje ongeregeld.

 

Daarna mocht Life Of Agony (3/5) en Alestorm (3,5/5) de boel verder opleuken. Vooral de laatste kon op heel wat bijval rekenen. Aan het aantal t-shirts van het ‘True Scottisch Pirate Metal-combo’ te zien, hadden ze nog voor één noot gespeeld te hebben de pop-poll van de dag gewonnen. Wat wij vooral eentonig vinden, vonden vele andere aanwezigen het huppelen waard. Aanstekelijk met het houten piratenbeen over de schouder vuurden de goedgemutste zeerotten hun riedeltjes vanop hun geïmproviseerd galjoen als kanonskogels af op de kolkende mensenmassa. Na een halfuur hadden we het beste gehoord en voegden de daad bij het woord van hun klassieker Drink.

 

De final countdown van hun carrière mag dan al ingezet zijn, de Zweedse hitmachine Europe (4,5/5) was zoals hun wereldberoemde synthesizer-deuntje: simpel en tof. Met Rock The Night, Carrie en Cherokee kregen ze het publiek moeiteloos op hun hand met hun bekendste wereldhit als ultieme apotheose van de avond. De overgave waarmee gitarist John Norum met dicht geknepen ogen heerlijke gitaarsolo’s in het rond strooide, is in de rockwereld een te koesteren zeldzaamheid.

 

Scorpions (3/5) hadden op hun beurt iets meer moeite om te overtuigen. Het gros van hun songs hebben de tand des tijds doorstaan in tegenstelling tot de vocals van zanger Klaus Meine (71). Gelukkig voor hem waren er genoeg fans aanwezig om hem bij de refreinen luidkeels bij te staan. Mikkey Dee (Ex-Motörhead) hield het tempo strak en drumde als een uitgekookte metronoom. Hij is één van de weinigen die ons kan bekoren met een overbodige drumsolo. De kans is groot dat dit de laatste keer was dat we deze degelijke Duitsers in België aan het werk zagen. De wind of change is ingezet.

 

(BG)

 

Pics: Elsie Roymans

 

More pics:  Fb Metaldag - Dump Magazine

 

 

 

Concert report: Lokerse feesten Metaldag
Concert report: Lokerse feesten Metaldag
Concert report: Lokerse feesten Metaldag
Concert report: Lokerse feesten Metaldag
Concert report: Lokerse feesten Metaldag
Concert report: Lokerse feesten Metaldag
Concert report: Lokerse feesten Metaldag
Concert report: Lokerse feesten Metaldag
Concert report: Lokerse feesten Metaldag
Concert report: Lokerse feesten Metaldag
Concert report: Lokerse feesten Metaldag
Concert report: Lokerse feesten Metaldag
Concert report: Lokerse feesten Metaldag
Concert report: Lokerse feesten Metaldag
Concert report: Lokerse feesten Metaldag
Concert report: Lokerse feesten Metaldag
Concert report: Lokerse feesten Metaldag
Concert report: Lokerse feesten Metaldag
Concert report: Lokerse feesten Metaldag
Concert report: Lokerse feesten Metaldag
Concert report: Lokerse feesten Metaldag
Concert report: Lokerse feesten Metaldag
Concert report: Lokerse feesten Metaldag