Tool - Fear Inoculum
Killswitch Engage - Atonement
Russian Circles
Baroness – Gold & Grey
The National
Rammstein -Rammstein
Agenda
22 SEP
Inhaler
28 SEP
Devils Rock for an angel.
05 OKT
CVTCH NORRIS
10 OKT
Hugh Cornell
17 OKT
Gepetto & the Whales
17 OKT
ADE LIVE
22 OKT
Killswitch Engage
22 OKT
Angie Stone
24 OKT
Dez Mona
29 OKT
John Mayall
30 OKT
Stef Kamiel Carlens
02 NOV
RGMC XXL 2019
05 NOV
Sheila E
16 NOV
Nikki Lane
22 NOV
Agnostic Front
23 NOV
The bollock Brothers
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
02 DEC
Bokassa
03 DEC
Trixie Whitley
07 DEC
Max and Igor Cavalera
01 FEB
Editors
02 FEB
Sabaton
22 FEB
The Darkness
13 MAA
Morcheeba
Fotogalerij
Photo report: The Dandy Warhols
Photo report: The Dandy Warhols
Twenty Dozen - Dirty Dozen Brass Band US
Twenty Dozen - Dirty Dozen Brass Band US
Photo report: Hellfest 2017
Photo report: Hellfest 2017
Photo report: Kreator
Photo report: Kreator
Persistence Tour 2014- Brielpoort Deinze
Persistence Tour 2014- Brielpoort Deinze
Photo report: Joe Bonamassa
Photo report: Joe Bonamassa
Bockor Rock 2016
Bockor Rock 2016
Photo report: Clouseau Tour 2016
Photo report: Clouseau Tour 2016
Concert report: Kamelot
Concert report: Kamelot
Zillion: Relive The Vibe - Sportpaleis Antwerpen
Zillion: Relive The Vibe - Sportpaleis Antwerpen
Tenacious D Unplugged @ AB
Tenacious D Unplugged @ AB
Sziget 2014 Festival Photospecial
Sziget 2014 Festival Photospecial
Mamma Mia
Mamma Mia
Photo report: Sjamprock 2015
Photo report: Sjamprock 2015

The odd man

Van Black Flag naar Yellow Flag


 

 

De Festivalposter anno 2019

 

“There is a special place in hell for people who waste good festivals”

 

Er is geen ontkomen aan. Ik word ouder en dat begin ik te merken aan de evoluerende omgeving rondom mij. Eindelijk snap ik de stress der vooruitgang die mijn grootouders voelden als ze voor de eerste keer een computer zagen. Ik beleef nu hetzelfde verhaal, maar met andere personages in de hoofdrol.

 

In mijn jeugdige jaren gooide de festivalorganisatie alle frisdrankdopjes weg. Zo kon je geen drank opsparen om te kamperen op de eerste rij van de main stage. Uiteraard smokkelden we er van thuis mee naar binnen, maar zelfs daarop maakte de Pukkelpop-organisatie jacht. Het was makkelijker om wacky tabacky binnen te smokkelen dan een Fanta-dopje. Hoe absurd het ook klinkt. Maar de tijden veranderen. De focus ligt nu op vlaggen, meer bepaald op “collaboratievlaggen”. Deze heksenjacht was hét hoogtepunt van het nieuws, naast de geboorte van de aardslelijke panda-tweeling in Pairi Daiza (#cute). Nu we enkele weken later zijn en ik mijn maandelijkse mening op Dump mag uitbrengen, kan ik mij alleen maar aansluiten bij Family Guy’s Peter Griffin: “Oh My God, Who The Hell Cares?!”

 

Al dat stupide gelul en vlaggengezwaai over cultuurstrijd hier en charmeoffensief daar maakt me misselijk. We zijn allen evenzeer Belg, als West-Vlaming als inwoner van Kortrijk of Wevelgem. What’s next? Een vlagje voor de identiteit van de inwoners van ‘de Lange Munte?’ Heel deze identiteitsdrang is compleet nutteloos. Bovendien worden al deze vlaggen snel opgeborgen en vervangen door de Belgische drapeau wanneer de voetbalgekte terug uitbreekt, één van de zeldzame momenten waarop we harmonieus kunnen samenleven.

 

Hoe is dit toch mogelijk? Is dit uit verveling, onvermogen om rationeel te denken of beide? Wat zijn we toch een zielig zooitje. Ik ging naar de festivals voor de muziek, niet voor de politiek. Voor je het weet staat er volgend jaar een Politico-dome naast de main stage. “Volg alle politieke debatten in de Politico-dome, links van de Humo-tent.” Wat ben ik blij dat ik dit allemaal ontgroeid ben of kon het mijn generatie gewoon allemaal geen kersen schelen?

 

Het is allemaal gewoon niet relevant, want tijdens al deze heisa rond een stom vlagske, staan ook de F*CKING longen van de F*CKING wereld in brand. Niemand zal lullen over welke vlag dan ook, wanneer we stikken in onze eigen atmosfeer. (Je weet natuurlijk nooit, er lopen nu éénmaal veel debielen rond dezer dagen. Je zal wel zien wanneer Trump wordt herverkozen). I know, I know, er zijn zogezegd minder bosbranden dan andere jaren, maar het ontbossingsbeleid van de Trump van de Tropen is bijzonder alarmerend. Als we nog eens tien procent van het Amazonewoud verliezen brengt dit een onomkeerbare kettingreactie teweeg, die het Amazonegebied zou omtoveren tot een savanne. Maar first things first: laten we eerst onze tijd verspillen aan het voeren van een compleet nutteloze en van de pot gerukte discussie over een stomme vlag...

 

Voor ik het vergeet: Anuna, jammer dat zoiets infantiels is gebeurd, maar je hebt jezelf in de spotlight gezet. Wat had je verwacht? En aan de hoogbegaafde flesplassers: zijn jullie gewoon dom of is dit de maximale capaciteit van ontwikkeling waar jullie thuis van genoten hebben?

 

This is The Odd Man Saying: Wat is er gebeurd met de intelligente gematigdheid.

Meer lezen...

Concert report: Pixies

26 NOV 2016
Concert report: Pixies


 

Pixies – Lotto Arena Antwerpen – vrijdag 25/11/16

 

Mindere doortocht van halfgoden Pixies

 

De verwachtingen waren hooggespannen voor dit optreden van Pixies, zeker na hun weergaloze passage 2 jaar geleden op Rock Werchter 2014, maar helaas draaide het anders uit dan gehoopt.

Frank Black en de zijnen speelden een lange set (1u40 minuten), gevuld met maar liefst 32 songs en dit zonder enig contact met het publiek of andere vorm van bindteksten.
Hoewel we centraal achterin – achter de P.A. – hadden plaatsgenomen om toch de beste geluidservaring te kunnen beleven, keerden we ook hier van een kale kermis terug…
Lag het aan de zaal (Sportpaleis-maxi of Sporpaleis-mini in hetzelfde bedje ziek ?) of lag het aan de technici van de P.A., ik heb geen idee, maar de afstelling van het geluid was abominabel.

Ook was de band zelf duidelijk niet overmatig enthousiast aan het werk, zeker niet in het eerste deel van het concert, al begonnen ze wel sterk met een goeie “Um Chagga Lagga” en “I’ve Been Tired”, maar daarna zakte de pudding weer in en kabbelde het concert ‘stilletjes’ voort.
Enkel wat opflakkeringen bij het bekendere werk als “Monkey Gone to Heaven” maar dat werd routineus afgehaspeld en met weinig beleving afgewerkt.
Daarna werd het weer verveeld doorspelen en ook het publiek leek zich mak te gedragen.
Opnieuw wat meer vuur bij “Where is My Mind?” en “Here comes your man” en al zeker bij het nummer – door de drummer gezongen – “La La Love You”.
En toen was de toon eindelijk gezet, het concert raasde nu aan een hels tempo verder en Frank Black brulde en briesde een magistraal “Gouge Away” en nieuw werk “Baal’s Back”.
Op het eind kregen we nog een massaal meegezongen “Debaser” en zat de vlam volop in de pan.
Drummer David Lovering maande zijn kompanen aan om nóg een nummerke te spelen vooraleer af te sluiten en hij kreeg zijn zin met een vlammend “Vamos”
Pixies verdwenen backstage maar werden door een dolgedraaid publiek toch nog teruggehaald.
Het podium – en half de zaal – vulde zich eerst met een dikke, witte smog en we kregen nog een door bassiste Paz Lenchantin gezongen “Into the White” als definitieve afsluiter.
 

Jammer dus van de slechte geluidskwaliteit en de mindere eerste helft, waardoor dit zeker geen topconcert was. Maar grootheden als Pixies krijgen van mij altijd wat extra krediet, dus toch nog een 3 op 5.

Foto’s + review : Stefaan Delagrange

 

Setlist: Cecilia Ann (The Surftones cover) / Um Chagga Lagga / I've Been Tired / Cactus / Bel Esprit Wave of Mutilation / Monkey Gone to Heaven / All I Think About Now / Velouria / Havalina / Snakes Mr. Grieves / Nimrod’s Son / Blown Away / Winterlong (Neil Young cover) / Where Is My Mind? / Ana All the Saints / Here Comes Your Man / La La Love You / Motorway to Roswell / Magdalena 318
Gouge Away / U-Mass / Rock Music / Crackity Jones / Baal’s Back / Caribou / Debaser / Hey
Encore: Vamos
Encore 2: Into the White

Concert report: Pixies
Concert report: Pixies
Concert report: Pixies
Concert report: Pixies
Concert report: Pixies
Concert report: Pixies