Tool - Fear Inoculum
Killswitch Engage - Atonement
Russian Circles
Baroness – Gold & Grey
The National
Rammstein -Rammstein
Agenda
22 SEP
Inhaler
28 SEP
Devils Rock for an angel.
05 OKT
CVTCH NORRIS
10 OKT
Hugh Cornell
17 OKT
Gepetto & the Whales
17 OKT
ADE LIVE
22 OKT
Killswitch Engage
22 OKT
Angie Stone
24 OKT
Dez Mona
29 OKT
John Mayall
30 OKT
Stef Kamiel Carlens
02 NOV
RGMC XXL 2019
05 NOV
Sheila E
16 NOV
Nikki Lane
22 NOV
Agnostic Front
23 NOV
The bollock Brothers
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
02 DEC
Bokassa
03 DEC
Trixie Whitley
07 DEC
Max and Igor Cavalera
01 FEB
Editors
02 FEB
Sabaton
22 FEB
The Darkness
13 MAA
Morcheeba
Fotogalerij
Armin Van Buuren - Sportpaleis
Armin Van Buuren - Sportpaleis
Photo report: Therapy - Arno
Photo report: Therapy - Arno
Concert review: Alcatraz Pre-show - Kortrijk
Concert review: Alcatraz Pre-show - Kortrijk
Photo report: Lacuna Coil - 013
Photo report: Lacuna Coil - 013
Life Of Agony - Diablo Blvd @ Biebob
Life Of Agony - Diablo Blvd @ Biebob
Review & Fotospecial : Idiots
Review & Fotospecial : Idiots
Boekentip: We Love Events (Peter Decuypere)
Boekentip: We Love Events (Peter Decuypere)
Photo report: Dranouter 2018
Photo report: Dranouter 2018
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Photo report: Hellfest 2015
Photo report: Hellfest 2015
Photo report: Hardcore Superstar Michael Monroe & Chase the Ace
Photo report: Hardcore Superstar Michael Monroe & Chase the Ace
Photo report: Life of Agony
Photo report: Life of Agony
Concert report: Uncle Acid and The Deadbeats @ Trix
Concert report: Uncle Acid and The Deadbeats @ Trix
Photo report: Coal Chamber - Soil - Diablo Blvd
Photo report: Coal Chamber - Soil - Diablo Blvd

The odd man

Van Black Flag naar Yellow Flag


 

 

De Festivalposter anno 2019

 

“There is a special place in hell for people who waste good festivals”

 

Er is geen ontkomen aan. Ik word ouder en dat begin ik te merken aan de evoluerende omgeving rondom mij. Eindelijk snap ik de stress der vooruitgang die mijn grootouders voelden als ze voor de eerste keer een computer zagen. Ik beleef nu hetzelfde verhaal, maar met andere personages in de hoofdrol.

 

In mijn jeugdige jaren gooide de festivalorganisatie alle frisdrankdopjes weg. Zo kon je geen drank opsparen om te kamperen op de eerste rij van de main stage. Uiteraard smokkelden we er van thuis mee naar binnen, maar zelfs daarop maakte de Pukkelpop-organisatie jacht. Het was makkelijker om wacky tabacky binnen te smokkelen dan een Fanta-dopje. Hoe absurd het ook klinkt. Maar de tijden veranderen. De focus ligt nu op vlaggen, meer bepaald op “collaboratievlaggen”. Deze heksenjacht was hét hoogtepunt van het nieuws, naast de geboorte van de aardslelijke panda-tweeling in Pairi Daiza (#cute). Nu we enkele weken later zijn en ik mijn maandelijkse mening op Dump mag uitbrengen, kan ik mij alleen maar aansluiten bij Family Guy’s Peter Griffin: “Oh My God, Who The Hell Cares?!”

 

Al dat stupide gelul en vlaggengezwaai over cultuurstrijd hier en charmeoffensief daar maakt me misselijk. We zijn allen evenzeer Belg, als West-Vlaming als inwoner van Kortrijk of Wevelgem. What’s next? Een vlagje voor de identiteit van de inwoners van ‘de Lange Munte?’ Heel deze identiteitsdrang is compleet nutteloos. Bovendien worden al deze vlaggen snel opgeborgen en vervangen door de Belgische drapeau wanneer de voetbalgekte terug uitbreekt, één van de zeldzame momenten waarop we harmonieus kunnen samenleven.

 

Hoe is dit toch mogelijk? Is dit uit verveling, onvermogen om rationeel te denken of beide? Wat zijn we toch een zielig zooitje. Ik ging naar de festivals voor de muziek, niet voor de politiek. Voor je het weet staat er volgend jaar een Politico-dome naast de main stage. “Volg alle politieke debatten in de Politico-dome, links van de Humo-tent.” Wat ben ik blij dat ik dit allemaal ontgroeid ben of kon het mijn generatie gewoon allemaal geen kersen schelen?

 

Het is allemaal gewoon niet relevant, want tijdens al deze heisa rond een stom vlagske, staan ook de F*CKING longen van de F*CKING wereld in brand. Niemand zal lullen over welke vlag dan ook, wanneer we stikken in onze eigen atmosfeer. (Je weet natuurlijk nooit, er lopen nu éénmaal veel debielen rond dezer dagen. Je zal wel zien wanneer Trump wordt herverkozen). I know, I know, er zijn zogezegd minder bosbranden dan andere jaren, maar het ontbossingsbeleid van de Trump van de Tropen is bijzonder alarmerend. Als we nog eens tien procent van het Amazonewoud verliezen brengt dit een onomkeerbare kettingreactie teweeg, die het Amazonegebied zou omtoveren tot een savanne. Maar first things first: laten we eerst onze tijd verspillen aan het voeren van een compleet nutteloze en van de pot gerukte discussie over een stomme vlag...

 

Voor ik het vergeet: Anuna, jammer dat zoiets infantiels is gebeurd, maar je hebt jezelf in de spotlight gezet. Wat had je verwacht? En aan de hoogbegaafde flesplassers: zijn jullie gewoon dom of is dit de maximale capaciteit van ontwikkeling waar jullie thuis van genoten hebben?

 

This is The Odd Man Saying: Wat is er gebeurd met de intelligente gematigdheid.

Meer lezen...

Concert report: Placebo - Sportpaleis

26 NOV 2016
Concert report: Placebo - Sportpaleis


 

Placebo “20 Years of Placebo” tour – Sportpaleis Antwerpen zaterdag 19/11/2016

20e verjaardagsfeestje met pure verwennerijen voor de fans


Dank u Brian Molko !


Dat is het minste wat we toch kunnen zeggen na Placebo’s triomfantelijke doortocht in België in het kader van de 20e verjaardag van hun debuutalbum “Placebo”.
Vooraf beloofde Molko om na meer dan 10 jaar nog eens hun meest commerciële successen live te spelen en hij hield woord ! Aftrappen met ‘’Pure Morning’ zette meteen het tot de nok gevuld Sportpaleis in lichterlaaie.
Een ontroerend moment was er ook net voor de show, met een ode aan de pas overleden Leonard Cohen op de videowall.

Het was duidelijk dat Placebo gekomen was om er een écht verjaardagsfeestje van te maken énkel voor de fans, want Molko vroeg al snel aan de vele smartphone-eigenaars om dat ding liever op te bergen en 100% live van de show te genieten. Order dat prompt opgevolgd werd, super idee !
En genieten deden we: zanger Brian Molko was zeer goed bij stem, met zijn typisch androgyn neuzelend geluid, en bassist Stefan Olsdal zag er fantastisch uit met een mega-vetkuif.
Verder werd de band live ondersteund door een extra gitarist, toetsenist, drummer en violiste,
een reuze video-wall en beweegbare lichtshow.
Dit resulteerde in een zeer hoogstaand klank- en lichtspel dat de aandacht van de fans gedurende meer dan 2 uur vasthield.
Zowat alle albums van Placebo kwamen aan bod in de bloemlezing van nummers die we voorgeschoteld kregen.  Maar als 3e nummer brachten ze al hun nieuwe single ‘Jesus’ Son’ en dat is toch een heel sterke song die perfect tussen de oudere singles past.
Opvallende quote van Molko tussen 2 nummers door ; hij dankte het publiek “all men and women, and all those who find themselves in between”… (doelend op zijn eigen androgyne uiterlijk), en wie nog niet zeker wist waar hij/zij thuishoorde : “you will know by the end of this show”.

De hits ‘Special Needs’ en ‘Too Many Friends’ volgen elkaar in snel tempo op, gekruid met stevig basspel van Olsdal en die knappe viooltoets ertussen. Ook grote voorbeeld en invloed David Bowie werd herdacht met het nummer ‘Withou You I’m Nothing’ : weeral mooie video- en fotobeelden op de achtergrond en een duidelijk geëmotioneerde Molko. Een lange staande ovatie kreeg Molko als bedanking.  Een zeer terechte dank en op zijn beurt was Molko heel dankbaar naar zijn Belgische fans

Het publiek laat zich nog niet volledig gaan, dat komt pas in het 2e deel van de set, ingeluid met een overweldigend ‘For What It’s Worth’.
Iedereen gaat aan het dansen, klappen, of gewoon rechtstaan in de tribunes (mezelf incluis).
De typische afsluitsongs zijn uiteraard ‘Song to Say Goodbye’ en ‘The Bitter End’.
Maar we zijn allemaal gekomen voor meer en dat krijgen we ook, tot zelfs 2 bisrondes toe.
Het lijkt wel of ze graag nog langer door zouden willen gaan, maar het is mooi geweest zo.
Een machtig goed concert van een ijzersterke live-groep, hopelijk binnenkort weer op de festivals met deze all-time greatest hits pletwals !

Setlist
intro: Every You Every Me (music on tape + video on screen) / Pure Morning / Loud Like Love /
Jesus' Son / Soulmates / Special Needs / Lazarus / Too Many Friends / Twenty Years / I Know /
Devil in the Details / Space Monkey / Exit Wounds / Protect Me from What I Want /
Without You I'm Nothing / 36 Degrees / Lady of the Flowers / For What It’s Worth /
Slave to the Wage / Song to Say Goodbye / The Bitter End

Encore: Teenage Angst / Nancy Boy / Infra-red

Encore 2: Running Up That Hill (Kate Bush cover)

 

Review + foto’s : Stefaan Delagrange

Concert report: Placebo - Sportpaleis
Concert report: Placebo - Sportpaleis
Concert report: Placebo - Sportpaleis
Concert report: Placebo - Sportpaleis
Concert report: Placebo - Sportpaleis
Concert report: Placebo - Sportpaleis
Concert report: Placebo - Sportpaleis
Concert report: Placebo - Sportpaleis