Baroness – Gold & Grey
Bokassa - Crimson Riders
The National
Rammstein -Rammstein
Brutus - Nest
In Flames - I, the Mask
Agenda
21 JUL
Kneistival 2019
21 JUL
Melt 2019
27 JUL
Love Family Park
03 AUG
Roadkill 2019
04 AUG
Lokerse feesten
04 AUG
Dranouter 2019
04 AUG
Cirque Magique 2019
11 AUG
Alcatraz 2019
11 AUG
Voltage Festival 2019
13 AUG
Sziget 2019
18 AUG
W-Fest 2019
15 SEP
Schippersweekend 2019
22 OKT
Killswitch Engage
22 OKT
Angie Stone
30 OKT
Stef Kamiel Carlens
05 NOV
Sheila E
16 NOV
Nikki Lane
22 NOV
Agnostic Front
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
02 DEC
Bokassa
07 DEC
Max and Igor Cavalera
02 FEB
Sabaton
22 FEB
The Darkness
Fotogalerij
Concert report: Channel Zero
Concert report: Channel Zero
Photo report: Frietrock 2018
Photo report: Frietrock 2018
Photo report: Hellfest 2016
Photo report: Hellfest 2016
K's Choice - Villa Pace St-Niklaas
K's Choice - Villa Pace St-Niklaas
Photo report: Schippersweekend 2015 - 11-13 September
Photo report: Schippersweekend 2015 - 11-13 September
Review & Fotospecial : Idiots
Review & Fotospecial : Idiots
Concert Review: Giant Sand @ Het Depot - Leuven
Concert Review: Giant Sand @ Het Depot - Leuven
Fun Lovin' Criminals 20 jaar debuutalbum.
Fun Lovin' Criminals 20 jaar debuutalbum.
Photo report: Arch Enemy
Photo report: Arch Enemy
Photo report: Kamelot - 013 Tilburg (NL)
Photo report: Kamelot - 013 Tilburg (NL)
Photo report: Royal Blood
Photo report: Royal Blood
Gent jazz 10 - 11 Juli 2014
Gent jazz 10 - 11 Juli 2014
Photo report: Stan Van Samang - Roeselare
Photo report: Stan Van Samang - Roeselare
Photo report: Diablo Fest 2 @ Trix Antwerpen
Photo report: Diablo Fest 2 @ Trix Antwerpen

The odd man

Frustration Of The Buldge


 

 

“Vakantieblog!!! #holliday #blogger #iamsogreat  #lookatmyperfectlife #iwanttokillmyself”

 

Aan alle mensen die nog geen verlof hebben: Ha! Bende losers. Aan iedereen die, net zoals ik, wel al “in congé” zijn: go f*ck yourselfs! Nu, congé of geen congé, net zoals een balzak op geregelde tijdstippen moet worden geleegd, voelde ik terug de drang om mijn zelftherapeutische braaksel, die mijn hoofdredacteur colulmn noemt, neer te pennen. Graag wil ik mijn frustraties omtrent mijn vakantie op jullie loslaten. We zijn nu eenmaal een klagend mensenras, niet?

 

Gezien voor mijn lieftallige vrouw de “rond en gezond”-fase van de zwangerschap begint aan te breken, hebben we er dit jaar voor gekozen om er korte weekendjes op uit te trekken in plaats van een volwaardige reis naar een ver land te maken, wat ons talloze likes en jelly thumbs up op sociale media zouden opleveren. Een rustig weekendje ‘Grotten van Han’, Bastogne en Dinant zou even leuk zijn. Men zou vermoeden dat dit ook weinig frustratie met zich zou mee brengen, maar nee hoor, frustratie is het kankergezwel in mijn leven dat alles op alles zet om mij zo lang en zo veel mogelijk te laten lijden, maar me niet laat sterven.

 

Ik zou al een volledige column kunnen wijden aan het Waalse wegennet. Besparingen in de jaren ‘70 zorgen voor een onhoudbare situatie nu. De ene wegenwerken na de andere en de overige banen zijn nog in slechtere staat dan degene die ze aan het herstellen zijn. Gezien er op dit moment enorm wordt bespaard in de zorgsector, hou ik mijn hart al vast voor hoe dit er binnen 45 jaar zal uitzien. Tegen dan zal je me al in het rusthuis kunnen terugvinden… F*ck!

 

Als je over het wegennet klaagt, moet je er natuurlijk ook de bestuurders bij nemen. Hier zal ik niet te veel over uitweiden. We weten allemaal dat Walen, Fransen en Nederlanders een anomalie in de hersenen hebben waardoor logica in het verkeer hun petje te boven gaat. Ze kunnen er nu eenmaal niks aan doen… Maar éénmaal aangekomen aan de ‘Grotten van Han’ had ik, de entreeprijs buiten beschouwing gelaten, weinig reden tot klagen: weinig mensen nemen de wandelroute (I’m not a people person, you know), ik had een lolly en de grotten zijn lekker fris op zo’n okselvijver-creërende dag. Voldaan reden we richting hotel, waar we konden genieten van een hemelse maaltijd in het bijhorende restaurant en we ‘s nachts het ware genoegen hadden te mogen meegenieten van de opruiende beats van de plaatselijke openluchtfuif (‘Kind van de Duivel’ is blijkbaar ook een grote hit in Wallonië). The joy…

 

De dag erna hadden we een dagje Bastogne gepland en bezochten we het oorlogsmuseum. Een tekstje die beschreef hoe Herr dipsh*t Hitler aan de macht kwam, deed me verassend genoeg heel hard denken aan de laatste verkiezingsresultaten. Dit ter zijde heb ik me vooral doodgeërgerd aan een groep debiele Nederlanders die zowat alle memorabilia zaten te “bepotelen”, terwijl overal een bordje was geplaatst waarop stond dat je niks mocht aanraken en dit dan nog in de meest universele taal: een tekening. Ik kan begrijpen dat ze gefascineerd zijn door wapens, gezien ze in beide wereldoorlogen dachten dat tulpen de boel zouden redden, maar zo verpesten ze het voor ons. Voor je het weet zit alles achter glas. Blijkbaar beschikken de Nederlanders over een bijkomende afwijking in de hersenpan: de onkunde om iconen te begrijpen. Ik stel voor dat de Hollanders in het vervolg enkel nog de ‘guided tour’ kunnen mee volgen. Dit is wat ze trouwens ook in de citadel van Dinant toepassen. De citadel werd immers in 1818 gebouwd door de Nederlanders. Toeval? Ik dacht het niet!

 

Maar zelfs een ervaren gids die alle hersendode Nederlanders in toom kan houden is niet opgewassen tegen de vrees van de toeristische wereld: oude mensen… Polo, pet en sandalen met kousen voor de mannen en een oversized hoed, hangende tieten en een vulva-likkende mini-hond in een draagtasje voor de vrouwen. Beiden gewapend met manieren om op een onbeleefde en respectloze wijze hoffelijkheid af te dwingen van de gids, vitale mensen en bovenal, mijn zwangere vrouw (nu zal ze weer kwaad zijn als ze dit leest, want de woorden “Ik ben zwanger, niet ziek” worden dagelijks in mijn strot geramd…). Maar waar ik me vooral aan erger is het wachten: het geslenter en de onkunde om foto’s te nemen terwijl je in een smalle gang staat, wat automatisch resulteert in stilstaan, en lang… Tijdens het wachten stel je je dan de vraag of wij ook zo zullen worden… De wereld en het leven is hard. Gelukkig kon ik tijdens dit weekendje ook wel mijn genot vinden, anders was ik al lang teruggekeerd naar de ware helleput die men “werk” noemt.

 

This is The Odd Man saying: Ik heb nog een week en een half congé te gaan losers!!!

 

 

Meer lezen...

Concert report: Raketkanon

05 MEI 2019
Concert report: Raketkanon


 

RAKETKANON – The Germans

 

De Kreun Kortrijk, 04/05/2019 

 

Om 20:15 uur trappen The Germans af. Dit kwintet brengt een mengelmoes van zuiderse ritmes (geen salsatoestanden) met indie-rock en new-wave invloeden. Er wordt veel gebruik gemaakt van elektronische geluidseffecten op hun instrumenten. Zeer opvallend is dat de drummer zijn drumstel als percussie gebruikt en niet zozeer als het instrument dat een beat aangeeft. Met als uitzondering het laatste nummer. Daar is een trage dansbeat aanwezig en dat merk je onmiddellijk aan de reactie van het publiek. Er wordt bewogen. Verder is de zanger een rare verschijning dat onnatuurlijke bewegingen neerzet op de golven van hun muziek. De microstandaard doet dienst als hulpmiddel. Bizar. Hun muziek kan ik niet onder rock catalogiseren. Het blijft vechten om te wennen. Dat lukt me niet.

 

Om 21:30 uur begint Raketkanon aan hun set. ‘Robin’ wordt ingezet. Meteen wordt duidelijk dat de klankman een superman is. Het drumgeluid is subliem. Dit geldt voor alle instrumenten trouwens. Om even te detailleren: het drumstel bestaat uit een crash of ride-cymbaal, een snare, één floortom, één hi-hat en een bass-drum. Wat drummer Pieter De Wilde daarmee doet is onwaarschijnlijk. Wat een power. De bass-synths in combinatie met dit drumwerk is gewoonweg vuurwerk. De toetsenman is een tovenaar. Voeg daarbij een uitstekend gitarist die zijn instrument beheerst en het kan niet meer stuk. De gitaar hakt er ongenadig in. De frontman Pieter-Paul Devos krijst alsof zijn laatste uur is geslagen. Bij ‘Nico Van Der Eeken’ gaat hij op verkenning. Crowdsurfend over de massa (!) bezorgt hij de roadie grijze haren. De microfoon is niet draadloos. ‘Fons’ is duidelijk gekend bij de fans. Er wordt luidkeels mee gezongen: Aiee, Aiee..’Ricky’ wordt door iedereen gesmaakt. Er wordt afgesloten met ‘Lou’ en met slechts één toegift ‘Judith’ wordt deze set afgesloten. Er werden twaalf songs gebracht waarvan zes uit hun recentste album RKTKN#3. Vier uit RKTKN#2 en twee uit RKTKN#1. Raketkanon is een band die je moet gezien hebben. Zelfs als je niet vertrouwd bent met hun muziek zal je iets meemaken dat je niet snel zal vergeten. Deze mannen geven echt alles. Straffe muzikanten die zo’n strakke set brengen én origineel zijn moeten in ons landje meer waardering krijgen. Raketkanon live: een aanrader.

 

Rev: Guido Grymonprez

Pics: Steven Tjoen

 

Concert report: Raketkanon
Concert report: Raketkanon
Concert report: Raketkanon
Concert report: Raketkanon
Concert report: Raketkanon
Concert report: Raketkanon
Concert report: Raketkanon
Concert report: Raketkanon
Concert report: Raketkanon
Concert report: Raketkanon
Concert report: Raketkanon
Concert report: Raketkanon
Concert report: Raketkanon
Concert report: Raketkanon
Concert report: Raketkanon
Concert report: Raketkanon
Concert report: Raketkanon