Opeth – In Cauda Venenum
Tool - Fear Inoculum
Killswitch Engage - Atonement
Baroness – Gold & Grey
The National
Rammstein -Rammstein
Agenda
16 OKT
As i Lay Dying
17 OKT
Compact Disk Dummies
17 OKT
Gepetto & the Whales
17 OKT
ADE LIVE
18 OKT
The Van Jets
19 OKT
The Greatest Switch
22 OKT
Angie Stone
22 OKT
Killswitch Engage
24 OKT
Dez Mona
29 OKT
John Mayall
30 OKT
Stef Kamiel Carlens
31 OKT
Machine Head
01 NOV
King Hiss
02 NOV
Brit Floyd
02 NOV
RGMC XXL 2019
04 NOV
Volbeat
05 NOV
Sheila E
16 NOV
Devin Townsend
16 NOV
Nikki Lane
22 NOV
Agnostic Front
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
23 NOV
The bollock Brothers
27 NOV
Cult of Luna
28 NOV
Stake
30 NOV
Mustasch
02 DEC
Bokassa
03 DEC
Trixie Whitley
06 DEC
Mauro - Per W
07 DEC
Max and Igor Cavalera
07 DEC
Age of Love xxl
01 FEB
Editors
02 FEB
Slipknot
02 FEB
Sabaton
22 FEB
The Darkness
13 MAA
Morcheeba
04 APR
Within Temptation & Evanescence
19 APR
Lamb Of God
17 JUN
Green Day

The odd man

Space Indians 2000


 

 

“One small madras for man, one giant leap for the curry”

 

India, het land waar goden meerdere armen hebben, koeien en pepersaus minstens drie meter van elkaar verwijderd zijn en waar ze een eigen filmindustrie hebben die flamboyanter is dan een fel paarse Lamborghini Gallardo met vlammen op de zijkant. Daarnaast ook veel armoede, reïncarnatie, expert level train surfing-skills en blijkbaar ook discriminatie naar landgenoten met een donkerdere huidskleur, iets wat ‘Viceland’ recent aankaartte in een documentaire over de Indiase cosmetica-industrie. De kans op het vinden van werk of een partner is er blijkbaar veel groter voor mensen met een blekere huidskleur en hier spelen cosmeticaproducenten gretig op in door producten aan de man/vrouw te brengen die je huid blanker maken.

 

Je zou dus kunnen stellen dat India met hun versie van Hollywood, Bollywood, en hun discriminatie naar donkerder gekleurde mensen, krampachtig en op een absurde manier als het westen probeert te zijn. Daar komt nu ook nog bij dat ze een poging gewaagd hebben om, zoals de grote wereldmachten, een ruimtetuig op de maan te laten landen en deel uit te maken van de Super High Club. Op 7 september konden we het avontuur volgen van het Indische ruimtevaartprogramma ISRO, dat de onbemande maanlander Vikram richting zuidpool van de maan stuurde om (volgens queen of conspiracy theories Joke Schauvliege) op zoek te gaan naar de beruchte maanpinguïns. Alles verliep volgens plan tot ze de laatste minuten voor de landing alle contact verloren met het ruimtetuig. Expeditie gefaald.

 

India wilde hiervoor geen buitenlandse technologieën aankopen, maar alles zelf produceren. Goedkoop produceren, wel te verstaan, wat volgens mij evenveel risico’s inhoudt als wij die zelf onze elektriciteit leggen om er ook maar goedkoop vanaf te zijn. Hoe goedkoop vraag je je af? Wel, deze missie heeft zo’n 127 miljoen dollar gekost. Even ter vergelijking, de laatste ‘Avengers’-film, ‘End Game’, had een budget van 356 miljoen dollar. Met andere woorden, een lachwekkend budget voor een ruimtemissie. Dat is natuurlijk relatief, want stel je voor wat India allemaal had kunnen doen met een gigantische som van 127 miljoen dollar op vlak van leefomstandigheden en infrastructuur voor hun bevolking. Een dergelijke investering in riolering en nutsvoorzieningen zou een immens direct effect hebben op de levenskwaliteit en gezondheid van de Indiase bevolking. Waarom je niet eerst focussen op je bevolking en pas later op een levenloos ruimtetuig, dat overduidelijk nergens naar toe gaat? Aan de andere kant kan deze investering in technologie een gunstig effect hebben voor het land op langere termijn. Heel paradoxaal allemaal. Kiezen voor welvaart nu, of welvaart morgen. Toch blijf ik er bij dat die 127 miljoen dollar beter besteed waren aan de mensen, dan aan het achternalopen van dromen uit de jaren ‘50. Maar wat ik me nog meer afvraag: wat een verschil hadden we kunnen maken als die laatste Avengers-film nu eens niet was gemaakt.

 

This is The Odd Man saying: Gandhi phone home?!

.

Meer lezen...

Concert report: Rammstein

11 JUL 2019
Concert report: Rammstein


 

Rammstein

 

Koning Boudewijnstadion Brussel, 10/07/2019

 

 

Dat Rammstein zich de grootste Metalband van het moment mag noemen (toch in Europa) is zeker. Nog voor het eerste deel van de tour afgelopen is, kondigde Rammstein aan dat ze in 2020 opnieuw door de Europese stadia zullen trekken en ook deze concerten zijn zo goed als allemaal uitverkocht. Op 10 juni 2020 passeren ze opnieuw in België waar ze Oostende aandoen. En toch is het soms verwonderlijk dat de band zo'n grote massa volk op de been krijgt. De riffs zijn simpel, de songteksten eveneens. Maar laat dit nu net de kracht zijn van de band. Of zou het misschien toch het feit zijn dat de band gekend staat voor hun choquerend kantje? Dat ze best wat theater kunnen spelen, bewezen ze nog maar eens in het Koning Boudewijnstadion.

 

Zodra men het stadion binnen wandelde kreeg je Rammstein te horen en te zien. Voor de show en tussen het voorprogramma in, werden de videoclips van de band getoond op het scherm van het stadion. Dit was zelfs niet de enige vorm van narcisme. Opener van de avond was Duo Jatekok die Rammstein nummers in een pianoversie "quatre mains" speelde op het B-podium boven de PA. Echt boeien deed het jammer genoeg niet.

 

Meer dan een dikke vijf minuten vroeger begon de band aan hun set. Eerst een enorm luide knal. Daarna de bandleden die één voor één uit een gat in het midden van het podium stapten om naast elkaar te gaan staan. Als het de beurt is aan frontman Till, schijnen grote lichten uit het gat om hem aan te kondigen. Als Till plots opduikt links achteraan het podium en zo komisch de bühne opwandelt, dan weet je genoeg: "Dit wordt een typische Rammstein show".

 

"Was ich liebe" klinkt wanneer gitzwarte rook het stadion vult. Het eerste nummer van de acht die ze speelden uit hun laatste release.” Links 2 3 4” werd vergezeld van grote rode doeken met het logo van de band op. (Benieuwd of ze bij De Standaard hier ook de symboliek van gaan onderzoeken) Vanaf hier kwam de Rammstein trein gezapig op gang. Het marcherende tempo, typerend voor hun muziek werd harder (en luider) naarmate de avond vorderde.

 

Dat Rammstein ook niet bang is om wat theater te spelen is gekend. Zo ontbrak geen enkel element die op de vorige tournees ook al aanwezig waren: keyboard speler Flake die verbrand wordt in een kookpot op "Mein Teil", om even later nog eens geroosterd te worden door een gigantische vlammenwerper, krankzinnig veel vuur op "Sonne", vlammen op de rug van Till op het einde van de set, etc … En toch waren ook nieuwe elementen terug te vinden in de set. Zo werd tijdens "Puppe" een uit de kluiten gewassen kinderwagen het podium opgerold die in brand werd gestoken en de pop in de wagen volledig tot as herleide.

 

Het vreemdste moment van de set was halverwege terug te vinden. Na "Diamant" steeg gitarist Richard Z. Kruspe in het indrukwekkende podium naar boven waar hij een halve DJ set begon te draaien. Zijn remix van "Deutschland" knalde door de boxen en we waanden ons even op De Schorre in Boom. Tot groot jolijt van de fans die maar al te graag een dansje placeerden. Tot overmaat van hilariteit sprongen de overige bandleden, gehuld  in lichtgevende ledpakjes  het podium op, waarop ze samen een originele choreografie uitvoerden. We weten nog steeds niet wat we hiervan moeten denken…

 

Wat wel duidelijk was, is de populariteit van het origineel nummer. Rammstein mag dan wel enkel gedraaid worden op StuBru, het nummer werd luid meegezongen door de 55.000 aanwezigen in het stadion. Ook” Radio” kon op een enorm sterke ontvangst rekenen.

 

Hoe later het werd, hoe krachtiger de show ook tot zijn recht kwam. Het podium was prachtig verlicht en de fantastische pyrotechnics die de band gebruikte maakten het spektakel af. De nummers mogen dan wel enorm voorspelbaar zijn, het beukende tempo zorgde ervoor dat het publiek zich op het einde van de set in een ware extase bevond.  Moshpits bleven dan ook niet uit.

 

Als Belgen kunnen we ook een beetje trots zijn, want de versie van "Engel" op deze tour is die van Scala & Kolacny Brothers. Voor de gelegenheid werd deze gespeeld op het B-podium en werden de bandleden vergezeld door de twee dames van Duo Jatekok.. Vijf van de zes bandleden varen terug in rubberbootjes over het publiek naar het hoofdpodium, waar Till hun staat op te wachten.  Hoe deze zo snel ongemerkt terug op het podium geraakt is, is ons nog steeds een raadsel. "Wilkommen", lezen we op het bordje dat hij de lucht inhoudt. Een ferme sneer naar de vluchtelingenpolitiek in hun moederland en het perfect bruggetje naar het nummer "Ausländer".

 

"Pussy" wordt naar goede gewoonte weer vergezeld van een gigantisch schuimkanon dat er verdacht veel uitziet als een gigantische dildo. Als er dan nog eens wit schuim uitgespoten wordt over het publiek, terwijl de tekst "You've got a pussy. I have a dick" weerklinkt, weten we genoeg. Vulgair zijn kunnen ze ook. "Rammstein" wordt vergezeld van een enorme hoeveelheid vuur en afsluiter "Ich Will" moet hier zeker niet voor onderdoen.

 

Twee uur waanzinnig spektakel. De band bewees alweer waarom ze zich bij de groten der aarden mogen rekenen op vlak van muziek en theater. Imposant, luguber en vulgair. Maar vooral warm. Enorm warm.

 

Een band die je zeker één keer in je leven live moet gezien hebben. We kijken alvast al uit naar Rammstein in Oostende. 

 

 

(Nathan Dobbelaere) (TV)

 

Concert report: Rammstein
Concert report: Rammstein
Concert report: Rammstein
Concert report: Rammstein
Concert report: Rammstein
Concert report: Rammstein
Concert report: Rammstein
Concert report: Rammstein
Concert report: Rammstein
Concert report: Rammstein
Concert report: Rammstein
Concert report: Rammstein
Concert report: Rammstein