Opeth – In Cauda Venenum
Tool - Fear Inoculum
Killswitch Engage - Atonement
Baroness – Gold & Grey
The National
Rammstein -Rammstein
Agenda
22 OKT
Angie Stone
22 OKT
Killswitch Engage
24 OKT
Dez Mona
29 OKT
John Mayall
30 OKT
Stef Kamiel Carlens
31 OKT
Machine Head
01 NOV
King Hiss
02 NOV
RGMC XXL 2019
02 NOV
Brit Floyd
04 NOV
Volbeat
05 NOV
Sheila E
16 NOV
Devin Townsend
16 NOV
Nikki Lane
22 NOV
Agnostic Front
23 NOV
The bollock Brothers
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
27 NOV
Cult of Luna
28 NOV
Stake
30 NOV
Mustasch
02 DEC
Bokassa
03 DEC
Trixie Whitley
06 DEC
Mauro - Per W
07 DEC
Max and Igor Cavalera
07 DEC
Age of Love xxl
01 FEB
Editors
02 FEB
Slipknot
02 FEB
Sabaton
22 FEB
The Darkness
13 MAA
Morcheeba
04 APR
Within Temptation & Evanescence
19 APR
Lamb Of God
17 JUN
Green Day
18 JUN
Eric Clapton

The odd man

Space Indians 2000


 

 

“One small madras for man, one giant leap for the curry”

 

India, het land waar goden meerdere armen hebben, koeien en pepersaus minstens drie meter van elkaar verwijderd zijn en waar ze een eigen filmindustrie hebben die flamboyanter is dan een fel paarse Lamborghini Gallardo met vlammen op de zijkant. Daarnaast ook veel armoede, reïncarnatie, expert level train surfing-skills en blijkbaar ook discriminatie naar landgenoten met een donkerdere huidskleur, iets wat ‘Viceland’ recent aankaartte in een documentaire over de Indiase cosmetica-industrie. De kans op het vinden van werk of een partner is er blijkbaar veel groter voor mensen met een blekere huidskleur en hier spelen cosmeticaproducenten gretig op in door producten aan de man/vrouw te brengen die je huid blanker maken.

 

Je zou dus kunnen stellen dat India met hun versie van Hollywood, Bollywood, en hun discriminatie naar donkerder gekleurde mensen, krampachtig en op een absurde manier als het westen probeert te zijn. Daar komt nu ook nog bij dat ze een poging gewaagd hebben om, zoals de grote wereldmachten, een ruimtetuig op de maan te laten landen en deel uit te maken van de Super High Club. Op 7 september konden we het avontuur volgen van het Indische ruimtevaartprogramma ISRO, dat de onbemande maanlander Vikram richting zuidpool van de maan stuurde om (volgens queen of conspiracy theories Joke Schauvliege) op zoek te gaan naar de beruchte maanpinguïns. Alles verliep volgens plan tot ze de laatste minuten voor de landing alle contact verloren met het ruimtetuig. Expeditie gefaald.

 

India wilde hiervoor geen buitenlandse technologieën aankopen, maar alles zelf produceren. Goedkoop produceren, wel te verstaan, wat volgens mij evenveel risico’s inhoudt als wij die zelf onze elektriciteit leggen om er ook maar goedkoop vanaf te zijn. Hoe goedkoop vraag je je af? Wel, deze missie heeft zo’n 127 miljoen dollar gekost. Even ter vergelijking, de laatste ‘Avengers’-film, ‘End Game’, had een budget van 356 miljoen dollar. Met andere woorden, een lachwekkend budget voor een ruimtemissie. Dat is natuurlijk relatief, want stel je voor wat India allemaal had kunnen doen met een gigantische som van 127 miljoen dollar op vlak van leefomstandigheden en infrastructuur voor hun bevolking. Een dergelijke investering in riolering en nutsvoorzieningen zou een immens direct effect hebben op de levenskwaliteit en gezondheid van de Indiase bevolking. Waarom je niet eerst focussen op je bevolking en pas later op een levenloos ruimtetuig, dat overduidelijk nergens naar toe gaat? Aan de andere kant kan deze investering in technologie een gunstig effect hebben voor het land op langere termijn. Heel paradoxaal allemaal. Kiezen voor welvaart nu, of welvaart morgen. Toch blijf ik er bij dat die 127 miljoen dollar beter besteed waren aan de mensen, dan aan het achternalopen van dromen uit de jaren ‘50. Maar wat ik me nog meer afvraag: wat een verschil hadden we kunnen maken als die laatste Avengers-film nu eens niet was gemaakt.

 

This is The Odd Man saying: Gandhi phone home?!

.

Meer lezen...

Concert report: Tool

22 JUN 2019
Concert report: Tool


 

TOOL – Fiend  18 juni 2019

 

Ziggo Dome Amsterdam

 

Tijdens het optreden van support Fiend stonden wij buiten nog steeds aan te schuiven net zoals duizenden anderen die eveneens wat laat waren opgedaagd. Ziggo Dome was in een wip (5’) uitverkocht en 17000 mensen checken en fouilleren vraagt tijd. Ziggo Dome is een nieuwe zaal en is akoestisch top. (Enkele jaren terug zagen we er RUSH aan het werk tijdens hun Clockwork Angels tour)

 

Stipt om 21:00 uur start TOOL met ‘Aenima’ uit hun gelijknamig album. De toon is meteen gezet. De reactie van het publiek is geweldig. Het geluid is zoals verwacht loepzuiver. Maynard James Keenan verwelkomt het publiek met één woord: “Amsterdaaam”. Dat zou het enige woord zijn die avond. Daarna volgt ‘The Pot’ uit 10000 Days. Er worden vermoedelijk (moeilijk zichtbaar) een zestal rolgordijnen uit fijn gaas naar beneden gelaten waarop volop geprojecteerd wordt. Achter hen worden herwerkte flarden uit hun videoclips weergegeven. ‘Parabol/Parabola’ uit Lateralus volgen en de eerste laserstralen flitsen de zaal in. Zonder aankondiging wordt een nieuw nummer ‘Descending’ gebracht. Een typische TOOL-song. Uit het album Lateralus klinken de begintonen van ‘Schism’. Het publiek gaat uit zijn dak. ‘Schism’ zorgt voor een hoogtepunt. Daarna wordt de datum “30 augustus” op de rolgordijnen geprojecteerd. Dan moet het nieuwe album verschijnen. Een nieuwe song ‘Invincible’ wordt voorgesteld. Uit hun debuut Undertow volgt het schitterende ‘Intolerance’. Zeer sterk gebracht. Tijdens het verloop wordt de lightshow steeds uitgebreider. De lasers zijn blijkbaar opgewarmd. Uitzonderlijk zijn de felle lichtstralen die van op de rand van het podium, dichtbij het publiek, de rolgordijnen belichten. Prachtig. ‘Jambi’ uit 10000 Days volgt en onmiddellijk daarna ‘Forty Six & 2’ uit Aenima. Alweer een hoogtepunt. Dan verdwijnt de band van het podium en wordt een digitale klok geprojecteerd die twaalf minuten per seconde aftelt. Een pauze.

 

Daarna verschijnt drummer Danny Carey achter zijn kit en laat zien wat hij allemaal in zijn mars heeft. Na enkele minuten wordt ‘Vicarious’ uit 10000 Days de zaal ingeslingerd met onmiddellijk daarna ‘Stinkfist’ uit Aenima. Dit zou het laatste nummer van de avond worden. Dichtbij het einde van het nummer horen we een hapering in de geoliede machine TOOL. Naar een bepaalde passage toe start drummer Danny iets sneller dan de rest van de band maar in nog geen seconde loopt alles opnieuw gesmeerd. Livemuziek: altijd spannend. Einde van het concert om 23:00 uur.

 

Twee kinderen van de muzikanten komen het podium opgerend en vliegen in de armen van hun papa’s. Maynard James Keenan is ondertussen allang van het podium verdwenen. De muzikanten hadden een persoonlijke volgspot vanuit het dak van het podium. Maar niet M.J.Keenan. Hij schuwt aandacht. Hij blijft een buitenbeentje. TOOL heeft nog maar eens bewezen dat ze bij de top horen. Het was twaalf jaar geleden dat TOOL nog eens op het Europese vaste land vertoefde. We kregen een best of en twee nieuwe nummers te horen in een uitstekend geluid en een prachtige show. Hier zal lang over nagepraat worden.

 

Guido Grymonprez