Brutus - Nest
In Flames - I, the Mask
Rival Sons - Feral Roots
Balthazar – Fever
The Sore Losers - Gracias Senor
Behemoth - I loved You At Your Darkest
Agenda
23 APR
Paaspop 2019
30 APR
Bonzai Awards
03 MEI
Brides of Lucifer
04 MEI
Bonzai Ardennes : Retro Camp
04 MEI
Headbangers Ball Fest
10 MEI
Pro-Pain
28 MEI
Trixie Whitley
02 JUN
Vestrock 2019
08 JUN
Werchter Boutique
09 JUN
Hello Festival
16 JUN
Metallica
17 JUN
Deadland Ritual
18 JUN
Tool
23 JUN
Hellfest 2019
23 JUN
Graspop 2019
29 JUN
Grensrock 2019
30 JUN
Werchter 2019
14 JUL
Sjock 2019
14 JUL
Bon Jovi
21 JUL
Melt 2019
27 JUL
Love Family Park
04 AUG
Lokerse feesten
11 AUG
Voltage Festival 2019
11 AUG
Alcatraz 2019
13 AUG
Sziget 2019
18 AUG
W-Fest 2019
22 OKT
Angie Stone
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
Fotogalerij
Concert Report: Alcatraz 2016
Concert Report: Alcatraz 2016
Lady Linn - Handelsbeurs Gent
Lady Linn - Handelsbeurs Gent
Diesel Junk - Jc Tranzit
Diesel Junk - Jc Tranzit
Boekentip: We Love Events (Peter Decuypere)
Boekentip: We Love Events (Peter Decuypere)
Photo report: Night of the proms
Photo report: Night of the proms
Photo Report: Polderrock 2016
Photo Report: Polderrock 2016
Festival report : Sinners Day - Hasselt
Festival report : Sinners Day - Hasselt
Photo report: Hellfest 2017
Photo report: Hellfest 2017
Lokale helden
Lokale helden
Black Stone Cherry @ Trix Antwerpen
Black Stone Cherry @ Trix Antwerpen
Concert review: Guy Swinnen Band
Concert review: Guy Swinnen Band
Sharon Corr - Concertgebouw Brugge
Sharon Corr - Concertgebouw Brugge
Photo report: Reo Rock Roeselare
Photo report: Reo Rock Roeselare
Kokopelli Festival 2014
Kokopelli Festival 2014

The odd man

Een kleintje met andalouse


 

“Go Go Power Politiestaat, Na na na na na”

 

Het vijftien kilometer lange stukje Wilde Westen bestaande uit asfalt en vogelpoep dat van Ieper tot Kortrijk loopt, beter bekend als één van de vele ingrediënten van een Snickers reep, de A19, werd in de laatste maanden beter getemd dan het collectief van de Noord-Koreaanse bevolking. Door middel van trajectcontrole heeft Big Brother er voor gezorgd dat dit stukje snelweg niet meer zo snel is. Natuurlijk brengt dit gebeuren het alom bekende fenomeen teweeg: luid protest door alle wegmisbruikers die er te vinden zijn in dit kleine, maar vooral oordelende, landje der achterlijkheid. Nu even kort mijn relaas na enkele maanden deze route te berijden.

 

Sinds ze deze trajectcontrole hebben neer geplant kan je daadwerkelijk je cruisecontrol op honderdtwintig flatussen per uur zetten en lekker mee cruisen met de rest van onze gespitste spitsmensen. Opvallend minder cowboys die met hun ego de weg opeisen en tevens een daling van linkse plakkers en dus een stijging van rechtse rakkers. Het resultaat is verbluffend en aangenaam: rustiger en bijna stressvrij rijden. Wanneer je echter de eerste afrit van Menen achter je laat, en dus ook de hele trajectcontrole, start terug de lancering van Mario Karts. Dit uiteraard gepaard gaand met de nodige stress, remlichten en bovenal debiele manoeuvres. Ik concludeer dan maar dat dergelijke maatregelen verder uitgebreid mogen worden. Maar ik voel de bui al hangen: de debiele zakken van onze maatschappij die al dit ge-politiestaat teweeg hebben gebrachten, zullen me op mijn donder geven om zo’n uitspraken neer te pennen. Zucht, eye roll.

 

Van het moment dat ergens een flitspaal of trajectcontrole wordt geplaatst of een alcoholcontrole wordt georganiseerd, zijn die kinderlijke, mongoloïden er om hun afgezaagde en gestandaardiseerde zever op Facial-Book te posten. “Ze (de staat) hebben weer meer geld van de werkende man nodig!”, “Het is om ons te pesten!”, “Zou de politie niet beter boeven pakken, in plaats van hun zakken te vullen?”. Maar als je er eigenlijk goed over nadenkt, moeten wij niet boos zijn op de staat, maar op al die randdebielen zelf. Moest iedereen zich nu eens gedragen, waren dergelijke maatregelen totaal overbodig en konden we nog eens gas geven wanneer er echt een noodgeval is (zoals wanneer je van de frituur komt). Maar nee, door deze idioten die te narcistisch zijn om te beseffen dat zij dit net veroorzaken moeten we allemaal koude en slappe frieten met lauwe mayonaise fretten. En dan is de regering (waar ze trouwens zelf op hebben gestemd) kop van jut. Maar wat verwacht je nu zelf? Zoals in de gemiddelde kleuterklas kunnen de meesten onder ons niet eens proper eten noch schijten, dus moet vadertje staat ons helpen door onze handjes vast te houden en onze vleesjes te snijden. Want laat ons eens doen zonder enig toezicht, en om de haverklap rijden we zo zat als een kanon een halve lagere schoolklas naar de fritz.

 

Dus de volgende keer dat iemand van de “vrienden” afkomt met “Die pipo’s van de lokale ombudsdienst hebben me weer een boete gegeven, omdat ik negentig reed in de bebouwde kom. Hebben ze niets beter te doen met bla bla bla…” moet je vooraal niet mee praten. Weet dat zij net het probleem zijn en wij de oplossing. Neem ze dus mee naar buiten, snij hun keel over, plas in de wonde en laat ze achter om te rotten op de grond. Richt je woede op de juiste mensen en dan kunnen we misschien het tij doen keren en binnen enkele jaren terug warme frieten met koude mayonaise eten!

 

This is The Odd Man saying: Als je niet akkoord bent met mijn mening, kan mij dit eigenlijk niet veel schelen.

 

Meer lezen...

Concert review: Chris Spedding

30 NOV 2015
Concert review: Chris Spedding


 

Chris Spedding - Trap Kortrijk, 28/11/2015

 

Rock mooi samengevat.

 

Peter Robinson ,beter gekend als levende legende Chris Spedding, is een van de meest gevraagde sessiemuzikanten, mullti-intrumentalist, singer songwriter, producer, noem maar op. Verantwoordelijk voor een aantal tracks op Brian Eno’s Here Come The Warm Jets, een aantal Roxy Music nummers tot en met Sex Pistols. Spedding vond het ook niet nodig om mee in het verhaal van de Stones te stappen, want dan kon hij niet meer zijn liefde voor muziek bedrijven zoals hij het wilde.  En hij heeft daar geen gram spijt van. Van zijn talrijke solowerken zal “Motor Bikin’” wel bij de liefhebbers bekend in  de oren klinken.

 

Welnu, de andere Peter, van Den Trap, is er zomaar eventjes in geslaagd dit heerschap in zijn kroeg te halen. Spedding vatte zaterdag met zijn retrospective heel mooi de betere rock ’n roll samen. Opener Wild In The Street is een portie pure onversneden rock en  Wild Wild knipoogt duidelijk naar Zijne Rifheid Zelve Keith Richards. Je voelt direct aan dat je met topmuzikanten te maken hebt. Ook de sound is meer dan prima. 

 

Terwijl Gloria heerlijk gemixt  wordt met Riders On The Storm, proeven we ook van Johnny Cash. The Stones worden gecultiveerd met hier een daar een rifje (Star Me Up). Zou hij dan toch spijt hebben? JJ Cale passeert ook en Summertime Blues doet de nekharen overeind staan. Zelden zo’n versie gehoord. Shalin’ all Over boost en Spedding blijft ons met de rifjes om de oren slaan. Het publiek smult gretig. Purple Haze jumpt Jack en Layla met guns. Zo hoort een medley te zijn. Wild Thing. Inspiratieloos? No fucking way! Je ziet en hoort niet alle dagen een van de beste muzikanten. En zeker niet in uw stamkroeg. 

 

(LV)

Concert review: Chris Spedding
Concert review: Chris Spedding
Concert review: Chris Spedding
Concert review: Chris Spedding
Concert review: Chris Spedding
Concert review: Chris Spedding