BEAR – Propaganda
Loathe – I Let It in and It Took Everything
Elder - Omens
Nightwish - Human. :II: Nature.
Rawdriguez - Asylum Of The Arcane
Novelists Fr
Agenda
07 JUN
Vestrock
10 JUN
Rammstein
14 JUN
Best Kept Secret
17 JUN
Green Day
18 JUN
Eric Clapton
21 JUN
TW Classic
21 JUN
Hellfest
27 JUN
Rock The Night
27 JUN
Grensrock
05 JUL
Rock Werchter
09 JUL
Iron Maiden
19 JUL
Zwarte Cross
09 AUG
Voltage festival 2020
09 AUG
Alcatraz
08 SEP
Elton John
19 OKT
Peter Hook
29 OKT
Kensington
28 NOV
Waregemse Metal Day

The odd man

United States of achterlijkheid


 

 

“M-merika ... fuck yeah”

 

Er bestaan vele soorten blokken: legoblokken, oostblokken, Maggie De Blocken, ... Nu ik een dochter heb, besef ik ook dat er zoiets bestaat als cockblocken en voor het eerst kreeg ik deze maand ook de writer’s block op mijn schoot geworpen. Gezien ik mijn dyslexie als sinds het lager als excuus gebruik en dus deze leugen in leven moet houden, heb ik altijd mijn bevallige echtgenote nodig om te voorkomen dat deze berg stront van een column geen uitgesmeerde poep wordt. Zonder haar zou ik namelijk een tekst produceren die Henri Poincaré zou kunnen gebruiken om zijn chaostheorie te staven. Helaas was mijn vrouwmens het strontmoe om coronacolumns te verbeteren, dus moest ik elders inspiratie zoeken.

 

Even dacht ik om te schrijven over onze eigenste Belgische Trump Junior, het broekventje Van Langenhove, die er terug in geslaagd is half Vlaanderen te verontwaardigen door een 19-jarig meisje te body-shamen. Aan de andere kant is het misschien ook diezelfde helft van Vlaanderen die gretig een filmpje deelt op sociale media van Stef Wauters die Maggie De Block in het VTM-nieuws ‘het zwaargewicht van Open-VLD’ noemt. Ik moet toegeven, ik moest toch ook wel even gniffelen... Dat vond ik wat hypocriet, dus dat idee heb ik dan maar van tafel gegooid.

 

Gelukkig kan je er nog altijd op vertrouwen dat ‘the big dog’ señor Donald Trump himself, weer een stoot uit haalt. Hij maakte namelijk bekend dat hij uit het WHO stapt en de bijhorende 450 miljoen dollar elders zal besteden (aan de opstart van Trump-care eventueel?). Volgens ‘The Donald’ staat het WHO te veel onder invloed van China en is het dus hun schuld dat er meer dan 100.000 Amerikaanse burgers overleden zijn aan Covid-19. De gradatie waarin hij zijn verantwoordelijkheid weg wuift en de rollen tracht om te keren, zorgt er zelfs voor dat Zach ‘Fuckboy Airlines’ van Temptation Island onder de indruk is.

 

Waar ik vroeger opkeek naar het almachtige Amerika, is mijn perceptie van het land, mede door wat maturiteit bij te kweken, maar ook door Trump aan het werk te zien, de laatste jaren sterk veranderd. Als je kijkt naar de gradatie van armoede en de hoeveelheid mensen in de rij van de voedselbanken, beginnen er al wat belletjes te rinkelen. Één dag beademing op de Intensive Care kost een Amerikaan net iets meer dan 10.000 dollar. Zelfs de gaatjes vullen in hun tanden zit er voor de meeste Amerikanen niet in, terwijl dit bij ons grotendeels wordt terugbetaald. Laat ons vooral ook niet de watercrisis van Flint (Michigan) vergeten, waarbij een volledige (voornamelijk gekleurde) stad loodvergiftiging opliep. Dat was nog in Obama-tijden, je kan dus niet alles op arme Donald afschuiven, maar je kan er toch echt niet omheen dat Amerika op een derdewereldland begint te lijken... Toch kijken nog steeds heel veel mensen op naar deze ‘failed state’.

 

Niet enkel op vlak van volksgezondheid en politiek is deze natie een farce. Acht op de tien Amerikanen gelooft in engelen en Darwins evolutietheorie staat nog steeds ter discussie. De reden waarom ze het metrische systeem niet gebruiken is zelfs religieus getint. Lobbyisten hadden de regering namelijk gezegd dat het metrische systeem door Franse atheïsten werd bedacht. Need I say more? Begint het grote Amerika wat te stinken? Wacht, het wordt alleen maar erger als je weet dat naast Somalië en Zuid-Soedan, de VS het derde land is die het internationale Verdrag van de Rechten van het Kind niet heeft ondertekent. Ga naar Walmart en je zal naast het knutselgerief munitie kunnen kopen. Een vuurwapen van ‘Hello Kitty’ voor de kids? No problemo!

 

Het begint stilaan door te dringen dat de zogezegde Amerikaanse droom meer weg heeft van een nachtmerrie. Taferelen als in ‘The Handsmaid Tale’ zouden wel eens waar kunnen worden. Als ik Mexico was, zou ik betalen voor die muur...

 

This is The Odd Man saying: Dan hebben we het nog niet gehad over die Dettol

Meer lezen...

DVZ: A Boy With A Beard

16 SEP 2019
DVZ: A Boy With A Beard


 

Dump's Veske Zever #9

 

A boy with a Beard (4/5)

 

“De Brusselse Kiekenfretters gaan voor de hipster-baard”

 

Toen ik nog een jongen was, dacht ik dat ik al een baard had. Trots en met rechte schouders wandelde ik de klas binnen met mijn volle “manbaard”. Maar door al het gegniffel op de achtergrond, kom je jammergenoeg tot het besef dat je daar trots staat te zwaaien met drie weken oud donshaar, alsof je een paaskuikentje bent. Op de Brusselse jongens die deze maand werden geselecteerd voor Dump’s Veske Zjever zal je zeker geen dons vinden. ‘A Boy With A Beard’ (het alter-ego van zanger-gitarist Sherban Vidick) heeft een volle dos aan hipsterbaard waar zelfs ‘Hans Langseth’ van onder de indruk zou zijn. En naast al dit esthetische gedoe, maken deze mannen ook nog eens verdomd goede muziek.

 

Hun verhaal begint bij zanger Sherban, die een vijftal zomers geleden een soloproject op poten zette. Na de opnames van een demo voelde hij echter dat zijn baard wat meer vulling nodig had en liet die aandikken met een gitarist en ritme sectie. Stilaan evolueerde de band dan ook van voornamelijk instrumentaal gerichte songs naar volwaardige nummers met diepe teksten en een gewichtige groove. Nu kan je spreken van volwaardige gezichtsbeharing die klaar is om ons muzikaal te veroveren met hun melancholische muziek. Ze noemen het zelf pop-noire; een passende naam voor iedereen die het zal aanhoren.

 

Je kan de melancholische wind duidelijk horen waaien wanneer je luistert naar één van hun topnummers, ‘With The Moon’, van hun self-titled EP van 2018. Het nummer start met een subtiele knipoog naar één van mijn muzikale liefdes ‘Modest Mouse’, om daarna een kusje te gooien naar ‘Venus Infers’ (neem ‘Goodbye Horses’ als voorbeeld). De zang is het enige wat zich differentieert van deze vergelijking. Deze boys geven in de Engelstalige lyrics trouwens niks prijs van hun Franstalige roots. Geen accentje te bespeuren (wat ik eigenlijk wel stiekem een beetje sexy vond bij Audrey Tautou in ‘The Da Vinci Code’). 

 

Ook andere nummers op de plaat zijn zeker het beluisteren waard. ‘Shade/Shape bijvoorbeeld is een funky en dromerig nummer, waarvan het refrein blijft plakken. ‘The Devil Is Coming’, met een ‘Imagine Dragon’-like intro die dan door middel van gitaar en zang overgaat naar een eigenwijze light-versie van een ‘National’ nummer, is dan weer iets compleet anders. Wanneer je denkt dat je het verhaal begint te vatten, komt een banjo aandraven die er verassend genoeg perfect bij past. Het nummer ‘Bursting My Bubble Up In Flames’ heeft in theorie dan weer veel weg van ‘Pumped Up Kicks’ van ‘Foster The People’. Een leuk melodietje, maar als je naar de tekst luistert is dit eigenlijk geen vrolijk verhaaltje. Er zit heel veel woede in dit nummer, dat gaat over een nare gebeurtenis met iemand die hun erg nauw aan het hart lag. Sherban vertelde hierbij geïnspireerd te zijn door ‘The War On Drugs’.

 

Je vraagt je dan als reviewer af waar je deze band nog meer mee kan vergelijken. Eigenlijk staat ‘A Boy With A Beard’ op zichzelf, zonder te zuigen aan de muzikale moedertieten van grotere bands en brengt hierbij een grote variatie aan nummers zonder af te dwalen van de kern, waardoor de EP niet gaat vervelen. Bovendien gebruiken deze vrienden de nummers om een persoonlijk verhaal kwijt te geraken.

 

Deze melancholische Brusselse band met een uniek sound heeft alvast een plaatsje in mijn hart én mijn best of Spotify lijst weten te veroveren. De meer dan 300 andere Spotify-luisteraars denken hier blijkbaar hetzelfde over.

 

This is The Odd Man saying (thanks to Google Translate): Vous ne pouvez pas discuter des goûts et des couleurs. Sauf pour ça... parce que je le dis.