Dump’s Veske Zjever #17 - Bun 4/5
“ I have been waiting for you ... Mister Bun”
Deze maand gaan we het eens hebben over Brecht Vanvyaene. Ja, dié Brecht Vanvyaene, gitarist van de postrock metalband ‘Miava’ (heersers). Dit is echter geen Miava-review. Brecht heeft immers een Dave Grohl-ke gedaan, door een softer solo-project uit de grond te stampen, die genoemd is naar de hipster haartooi van de eeuw: ‘BUN’. Met ‘softer’ bedoel ik niet à la Ed ‘weird looking’ Sheeran. Je kan het eerder vergelijken met een ‘Mooneye’ die na het nemen van een overdosis testosteronpreparaten een dikke sigaar tracht te roken met inhaleren en al, want “ik ben niet bang van de darmvrijwaring de dag erna”. Het project is trouwens volledig DIY, van gitaar tot zang en zelfs het mixen. Enkel de drums werden geoutsourcet (ik moest de vervoeging van outsourcen toch wel eens opzoeken). Een zekere dude uit Nashville - Tenesse nam deze voor zijn rekening.
De vier songs (more will follow) geven mij het gevoel naar een project te luisteren die de grootheid en power heeft van een ‘Oasis’. Het verbaasde me dan ook niet toen ik hoorde dat Brecht even muziektheorie heeft gevolgd. In tegenstelling tot de grootste dick in de music biss, is Brecht veel sympathieker dan die Gallagher-trut. Het voorbereidende gesprek op deze review was namelijk bijzonder aangenaam. Toffe gast. Naast de spot-on muziek en sympathieke communicatie skills is mister Bun ook nog eens een ‘dreamboat’. Check de pics online. Die gast is zo hipster sexy dat ik een sex change zou overwegen om er mee te kunnen daten.
Om terug te komen op de essentie, (mijn mening over) de muziek, raad ik iedereen aan zijn Spotify (of andere stream shizzle) aan te vullen met zijn vier nummers. Deze zijn zeer divers en hebben een hoog radio-friendly gehalte, wat hun erg toegankelijk maakt voor het brede publiek. Met hun volwassen en moderne britpop-sound blinken de nummers ‘It Floats You Around’ en ‘Around The Corner’ het meest uit. Ook het ballad-like nummer ‘Two Faced Girl’ is zeker niet mis en wordt nog mooier als je er de corona-clip bij bekijkt. Eigenlijk had ik met mijn eigen band een gelijkaardig idee voor een clip. Daarom moet ik dus uit jaloezie een puntje aftrekken. Maar omdat het zo’n snel ventje is, krijgt hij zijn punt snel weer terug. <3
‘There I Go’ is, naast de weird-ass remix ‘Spacesuit’, het enige nummer dat me niet echt kon bekoren. Hoewel ik ongelofelijk onder de indruk ben over de mix en haast perfecte balans van alle nummers, is dit nummer te alledaags voor mij. Zo gaan er wel dertien in een dozijn, zoals ze zeggen. Je kan spreken van smaken en kleuren en andere shit, maar dat telt niet, want ik ben reviewer en ik heb altijd gelijk. #narcismrulez
Wie mister Bun aan het werk wil zien moet zich op 7 augustus begeven naar natuurgebied ‘De Blankaart’ in Woumen, waar hij samen met Mooneye (sick line-up) een namiddagconcert zal spelen. Ik zal er misschien zijn, als ik mag van mijn mama (en Marc, Steven en Erika).
This is The Odd Man saying: Woumen ligt blijkbaar bij Diksmuide.