Stake – Critical Method
King Hiss - Earthquaker
Opeth – In Cauda Venenum
Tool - Fear Inoculum
Killswitch Engage - Atonement
Baroness – Gold & Grey
Agenda
18 JAN
Dyscordia
24 JAN
Danko Jones
29 JAN
Sunn O)))
01 FEB
Editors
02 FEB
Slipknot
02 FEB
Sabaton
22 FEB
The Darkness
13 MAA
Morcheeba
03 APR
Millionaire
04 APR
Fleddy Melculy
04 APR
Within Temptation & Evanescence
19 APR
Lamb Of God
30 APR
Nick Cave
17 JUN
Green Day
18 JUN
Eric Clapton

The odd man

Maar één op tien poogt de wereld te redden


 

“BMW 3-bedrijfswagens voor allen in de zorgsector! #maakzelfuwbegroting”

 

Om aan geestelijke zelfbescherming te doen, volg ik de actualiteit zo weinig mogelijk en toch kan ik elke maand een volledige pagina vullen met mijn, misschien niet altijd even gewenste, mening over de debielen van onze samenleving. Ook deze maand botste ik terug op een figuurlijk vrachtschip aan stupiditeit. Om te beginnen was dit politiek vrachtschip zwaar geladen met de nieuwe begroting/besparing op cultuur. In iedere sector moet bespaard worden, punt. Maar het effect van alle BV’s op straat is blijkbaar groter dan 5000 overwerkte verpleegkundigen. Soit, zolang Klara maar kan opstaan en we een Monet-prentje aan de muur van het ziekenhuis hebben hangen, kunnen we de wachttijden van ‘het belletje’ beter trotseren hé? Waar de debiliteit echter astronomische proporties begint aan te nemen, is wanneer Jan Jambon de cultuursector dan maar zelf hun begroting laat opmaken. Tha Fack? Als het zo zit, wil ik dat ook wel voor mijn eigen sector! Trek dat door voor alle sectoren en voor je het weet heeft iedereen van de groendienst een iPhone 11. Stefaan Degand zwaffelde in ‘De Afspraak’ de piemel recht tegen de kaak als het over de vertrekpremies van de volksvertegenwoordigers gaat: “Geef die pot eens door!” Voor wie vindt dat ik hier niet moet over kakken, grijp ik terug naar een quote van dezelfde Stefaan: “Aj moe kakken moej kakken!”

 

Voor wie er nog niet genoeg van heeft, geef ik de laatste “warme” stunt van het Vlaams Belang nog mee. Zij willen met de verkoop van Vlaamse identiteitskaarten de VZW ‘Boven De Wolken’ steunen. Los van het feit dat ik denk dat het vervaardigen en verspreiden van valse identiteitskaarten een klein beetje illegaal is, zijn de andere partijen toch iets subtieler in het verwerven van politiek gewin verborgen als “giften” voor het goede doel (de sluwerds). Of is dit nu net de bedoeling van het Vlaams Belang? Bad publicity is publicity! De Pano-uitzending over ‘Schild & Vrienden’ heeft Dries Van Langenhove immers ook geen windeieren gelegd. Any-whore, goed dat ‘Boven De wolken’ de opbrengst van deze actie zal weigeren, of ze konden hun naam wijzigen naar “Uber Dieser Wolke Auf Der Rechten Seite”.

 

Ten slotte wil ik het nog hebben over het promoten van elektrische broodroosters met een servostuur, waarvan het produceren van de batterijen een piek van kinderarbeid teweegbrengt in de derde wereldlanden. Daarbovenop zou het verwerken van een gigantische hoeveelheid gebruikte batterijen een ramp betekenen voor onze planeet. Lekker groen, he? Gelukkig bestaan er nog enkele slimme koppen zoals Dr. L. Sileghem die meer toekomst ziet in haalbare en groenere opties zoals waterstof en Jupiler. Geïnteresseerden moeten maar eens het fleet.be-artikel ‘Rijden op alcohol’ lezen. Dank aan de één op de tien chauffeurs die tijden de week geïntoxiceerd achter het stuur kruipen! #groeneridders #koplopers

 

This is The Odd Man saying: mijn tijdloze is Steak Number Eight - The Sea Is Dying, Gorki - De Olifant Is Grijs en Cyndi Lauper - Time After Time. Happy New Year Fakkers!

Meer lezen...

DVZ: Mirek Coutigny

20 AUG 2019
DVZ: Mirek Coutigny


 

Dump's Veske Zever #9

 

Mirek Coutigny (4/5)

 

“Dit is een review, eneh”

 

Muziek is meer dan gierende gitaren en bonzende drums. De wereld van creatieve geesten die instrumenten machtig zijn, heeft zo veel meer te bieden. Daarom heb ik deze maand ijverig gezocht naar iets dat écht anders is, een zwarte zwaan als het ware. Deze zoektocht bracht me bij Mirek Coutigny. Mirek is een klassiek geschoolde pianist uit Ieper, die na zijn studies zoals zovele West-Vlamingen in de studentenstad is blijven plakken. Deze creatief voedende omgeving bracht Mirek de kansen om een stoofpotje aan mensen, die over een uiteenlopende waaier van specialisaties in de bizz beschikken, te ontmoeten. Hierdoor kon Mirek over de jaren heen een ruime catalogus aan materiaal uitbouwen. Beetje bij beetje fusioneerde deze catalogus met zijn experimentele drang en werden meer en meer lagen toegevoegd. Dit resulteerde uiteindelijk in zijn debuut EP ‘Revisions #1’ (2018).

 

Deze EP is voor mij een ware ontdekking, die mij een nieuw hoekje van de muzikale wereld laat zien, waar ik tot op heden nog geen weet van had. Dankzij deze plaat leerde ik artiesten kennen zoals ‘Olafur Arnalds’ en ‘Hauschka’, die op een gelijkaardige manier te werk gaan en waar Mirek ook door geïnspireerd werd. Een andere duidelijke inspiratiebron is de componist ‘Max Richter’. De elektronische nectar vond Mirek dan weer bij de band ‘Boards of Canada’. Het eindresultaat van al deze invloeden zijn geen liedjes, maar eerder ervaringen. ‘Revisions #1’ neemt  ons mee op een reis die we voor het grootste deel zelf mogen inkleuren. Mirek geeft ons enkel de soundtrack. Nummers als ‘Bursting Balloon Pt. 1 & 2’ en ‘Look up’ zijn echte parels, maar het magnum opus van deze plaat is toch wel ‘Irretrievable’’, een nummer die perfect zou passen als soundtrack voor een visueel prachtige indie-game als ‘Monument Valley’.

 

Na ‘Revisions #1’ begon Mirek live te spelen en werd het project uitgebreid met Jolien Deley als strijker en de Nederlandse Jonathan Bonny als percussionist. De nummers evolueerden verder, met in 2019 de plaat ‘Vinyl Live Session’ als resultaat. De banduitbreiding en het live aspect geven de nummers een hele nieuwe dynamiek en sound. Alles wordt voller en komt nog meer tot leven. De muziek wordt hierdoor als het ware een levend organisme. Naast een upgrade van de “oude” nummers, bevat de plaat ook nieuw materiaal. ‘The Trail’ en ‘As The Birds Fly’ mogen de plaat met een rechte, fiere rug mee dragen.

 

Ondertussen werkt Mirek naarstig aan een nieuwe EP. Het proces werd door de banduitbreiding wat veranderd en ik ben alvast zeer benieuwd naar de volgende fase is dit verhaal. Ik hoop stiekem op enkel extreme coalities (imagine een Brent Vanneste oerbrul). Wat het ook zal worden, het zal geduld vragen. Mirek laat tijd gaan over zijn werk. Traag laat hij alles groeien en bloeien. Een release komt er pas wanneer alles perfect is. Ik kan hem geen ongelijk geven. Een tuin forceren door overbemesting kan immers alle planten verbranden.

 

Ik verbeeld mij dat een eerste live ervaring van Mirek in zijn volledige glorie een unicum moet zijn. Wie dit wil mee maken, kan Mirek Coutigny op 14 september zowel op het Bus(k)-Festival in Ieper als op Leffingeleuren bewonderen.

 

This is The Odd Man saying: Deze muziek is niet voor iedereen. Gelukkig ben ik een muzikale spons, vandaar de review.