Baroness – Gold & Grey
Bokassa - Crimson Riders
The National
Rammstein -Rammstein
Brutus - Nest
In Flames - I, the Mask
Agenda
23 JUN
Graspop 2019
23 JUN
Hellfest 2019
29 JUN
Grensrock 2019
30 JUN
Werchter 2019
02 JUL
Corrosion of Confidence
07 JUL
Ieperfest 2019
07 JUL
Cactusfestival
14 JUL
Bospop 2019
14 JUL
Sjock 2019
14 JUL
Bon Jovi
21 JUL
Melt 2019
27 JUL
Love Family Park
03 AUG
Roadkill 2019
04 AUG
Dranouter 2019
04 AUG
Cirque Magique 2019
04 AUG
Lokerse feesten
11 AUG
Voltage Festival 2019
11 AUG
Alcatraz 2019
13 AUG
Sziget 2019
18 AUG
W-Fest 2019
22 OKT
Angie Stone
30 OKT
Stef Kamiel Carlens
05 NOV
Sheila E
16 NOV
Nikki Lane
22 NOV
Agnostic Front
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
22 FEB
The Darkness
Fotogalerij
Photo report: Muzikale dinsdagen - Ieper 04/08/2015
Photo report: Muzikale dinsdagen - Ieper 04/08/2015
Photo report: EMP Persitance tour
Photo report: EMP Persitance tour
Photo report: Puscifer @ AB - Bxl
Photo report: Puscifer @ AB - Bxl
Blaudzun @ De Kreun
Blaudzun @ De Kreun
Photo report: Lacuna Coil
Photo report: Lacuna Coil
Photo report: DAF @ De Casino St-Niklaas
Photo report: DAF @ De Casino St-Niklaas
Photo report: The Sore Losers
Photo report: The Sore Losers
Photo report: Sx
Photo report: Sx
Grensrock 2013
Grensrock 2013
Modern Art @ Den Trap - Kortrijk
Modern Art @ Den Trap - Kortrijk
Howe Gelb & Grant Lee Philips - De Harmonie / Oudenaarde
Howe Gelb & Grant Lee Philips - De Harmonie / Oudenaarde
Photo report: The Dandy Warhols
Photo report: The Dandy Warhols
Concert report: Grensrock 2018
Concert report: Grensrock 2018
Diesel Junk - Jc Tranzit
Diesel Junk - Jc Tranzit

The odd man

Een ode aan de norsheid


 

 

“Gelieve ‘Afscheid Nemen Bestaat Niet’ van ‘Marco Borsato’ af te spelen tijdens het lezen van deze column voor een optimale leeservaring”

 

Op 17 mei van dit godverdomde jaar zat ik in de zetel met mijn vrouw toen haar het wenen nabij stond. Bizar genoeg had ik ze die dag nog niet geslagen noch mentaal gekweld, dus kon ik deze emotionele status nog niet verklaren. Maar dan vertelde me ze het nieuws dat ik nooit had verwacht: Grumpy Cat heeft onze wereld verlaten. Gezien dit dier de kat is waar ik altijd van droomde breng ik deze maand een ode aan mijn ‘spirit animal’ door dé drie frustraties van de afgelopen maand op te sommen die mij nog meer grumpy hebben gemaakt dan een vroegtijdige ejaculatie.

 

Numero Uno: Game Of Thrones seizoen acht:

 

Je kan er niet naast kijken, van Newsmonkey tot HLN, van Man-Baby tot Loser-4-Ever-Virgin-Fan-Boy. Het internet is overgesatureerd met leeghoofdige meelopers die aan het b*tchen zijn over het laatste GOT-seizoen en hoe slecht het wel is, bla bla bla. En ik ben nu geen zak geïnteresseerd in al die kutmeningen. Voor mij was dit seizoen best wel OK. Ik vond het leuker toen er op donderdag geprotesteerd werd om deftigere redenen. Maar goed, de mama’s en papa’s zullen wel blij zijn dat hun kroost op donderdag terug naar school gaat en geëngageerd is in kwaliteitstelevisie. Soit, dit gegeven even ter zijde als de linkerkous na het masturberen. Terug naar de essentie!

 

Er werd zelfs een petitie gestart om dit seizoen te herproduceren. Ik zou eerder een petitie willen starten om die mannen een trap in hun poepenhol te verkopen, zodat ze, in de plaats van collectief te fanboy-zagen een collectieve prolaps krijgen. Dan hebben ze tenminste een reden om te zagen. Al die nerds kunnen er gewoon niet tegen dat de serie ten einde is en daarmee basta. Ze zijn even gefrustreerd als wanneer mama de borst wisselde voor de fles. Ze wisten toen al dat dat de laatste maal zou zijn dat ze een vrouwelijke tiet in het echt zouden aanschouwen zonder er een hoop geld voor te geven. Je zou voor minder een petitie starten om zo’n leed (weliswaar in een totaal andere vorm, maar de beleving zal voor hen vermoedelijk identiek zijn) te herbeleven.

En dan zijn er zelfs van die ‘poepgaais’ die in therapie moeten om het laatste GOT-seizoen te verwerken. Sorry, maar als je hiervoor in therapie moet, is je leven gewoonweg te goed en moet je snel eens naalden delen met heroïne-junks en je huis in brand steken. Dan heb je tenminste recht om mijn belastingsgeld te gebruiken voor therapie! Go f*ck yourself brat! Hier werd ik dus zeer grumpy van! NEXT!

 

 

Numero dos: Zwarte Zondag

 

Onvermijdelijk, de ‘Zwarte Zondag’ die België aan de grond heeft genageld. Het volk heeft de volgende generatie volksvertegenwoordigers gekozen. De winnaars en verliezers zijn gekend en ‘s maandags stond iedereen op met een Trumpiaanse kater. Facialbook was gevuld met nog meer verontwaardiging dan mijn vrouw toen ik toonde hoe “goed” ik de ramen had gelapt. Hoewel ongeveer de helft van de Vlamingen rechts en zelfs één vijfde van de Vlamingen extreem rechts heeft gestemd, is dit niet mijn grootste ergernis. Ik moet toegeven dat de vooruitzichten van een bruin hemdje met bijpassende fuck-me-botjes mij totaal niet zinnen, maar er is nog een grotere frustratie die als een donkere wolk boven mij staat te zeiken. We zien overal de verontwaardiging, maar nergens de trots. Ofwel werden massaal veel proteststemmen uitgebracht en hebben al deze anti-stemmers nu iets van “OWWW SHIIIIITT” ofwel werd er doelbewust gestemd en zijn deze rechts rakkers beschaamd om er voor uit te komen. Wat veel betekend natuurlijk… Any-nazi-how, nu mogen we “kampen” met de consequenties van onze stem. Leve de democratie!

 

 

Numero tres: teennagels

 

Waarom hebben we die kutdingen? Ze hebben geen enkel nut en net zoals mijn onkruid, blijven ze groeien. Soms groeien ze zelfs in je huid en heb je een hoop pijn en gezeik. En wat voor voordeel hebben ze? Die dingen aan je vingers zijn ergens nog handig om een sticker of dergelijke los te prutsen van al je brol, maar die teennagels … zo nutteloos als een chronische ethylafhankelijke vetzak op zondagmorgen.

 

 

Grumpy Cat, we zullen je missen. Je humeur zal in ons voortleven en wordt voor eeuwig gekoesterd. In jouw naam zal ik de mensen in mijn omgeving blijven duidelijk maken dat ik ze niet tolereer! Het ga je goed! You never walk alone!

 

Grumpy Cat, 4-4-2012° - 14-5-2019+

 

Yours Truly, The Odd Man

Meer lezen...

De 16 Live concerten van 2016

13 DEC 2016
De 16 Live concerten van 2016


 

Het jaar waarin de pensioenleeftijd van de hardwerkende muzikant nog maar eens opgetrokken werd

 

Live 2016

 

Live was 2016 een voltreffer. Na de aanslagen in Parijs en Brussel vonden de topartiesten uit binnen- en buitenland de weg terug naar ons onder festivals en concerten bedolven Belgenlandje. Per tricoloren hoofd tellen we op wereldvlak hoogstwaarschijnlijk het grootste aantal muziekfestiviteiten. Met festivals als Dour, Les Ardentes, Lokerse Feesten, Suikerrock en Alcatraz alleen al komen we al aan een kleine duizend optredens en dan hebben we de Grote Drie (Pukkelpop, Graspop en alles dat op de Werchterse heide doorgaat) nog niet meegeteld. Ook onze buurlanden pikken gewillig een graantje mee van deze drukbezette muziekagenda. Zo kunnen we met een halve naftebak naar Main Square Festival in Arras, Best Kept Secret in de Beekse Bergen en Vestrock in Hulst dokkeren. Slayer, Disclosure, NOFX en Faces On TV imponeerden maar schoten net dat tikkeltje te kort. 2016 zag er live zo uit:

 

16. Stonemule (JH Chaplin)

 

Stekelige stoner uit Koksijde. Op het podium veranderen de gitaren van Stonemule in nietsontziende stormrammen.

 

15. Black Mountain (De Kreun)

 

De krachtige combinatie van de zoetgevooisde stem van zangeres Amber Webber met de uitvoerige riffs van frontman Stephen McBean zijn beter dan eender welk hallucinogeen.

 

14. De Ideale Wereld (Pukkelpop)

 

Enig in zijn soort! Pukkelpop 2016 waren ook een beetje de IDW-fandagen en met een show die de Wablief?!-tent dagelijks vulde met gierende grappen en grollen was er rond 18u eens iets helemaal anders te beleven.

 

13. Steel Panther (Lokerse Feesten)

 

Steel Panther is een gimmick en ze doen het live zo overdreven goed dat je dit doorheen hun set, telkenmale doorspekt met gevatte oneliners, bijna zou vergeten. We kunnen hier zelfs al spreken over een ware hairmetal-revival want de populariteit van de in luipaardmotief gehulde heerschappen bereikt stilaan een ongekend hoogtepunt. ‘Death to all but metaaalll!’

 

12. Soulfly (Vooruit)

 

Een spervuur aan hits uit hele Soulfly- en Sepultura-era. De Vooruit daverde nog eens vanouds op zijn antieke grondvesten.

 

11. Het Zesde Metaal (JH ’t Ipperste)

 

Het is maar een try-out. Say what!? Het Zesde Metaal staat al tien jaar lang garant voor gezellige avonden rond een imaginair kampvuur met meezingmomenten die niet op twee handen te tellen zijn.

 

10. Diesel Junk (JH Chaplin)

 

Rijzende ster aan het Belgisch rockfirmament! Na Your Highness, King Hiss en Fire Down Below zal Diesel Junk binnenkort met een eerste EP of - laat ons hopen – LP nog een versnelling hoger schakelen. Live staat deze band als een onuitputtelijke steengroeve vette brokstukken stoner te spuwen alsof het niets is.

 

9. PJ Harvey (Vorst Nationaal)

 

Een concert in Vorst Nationaal met het licht aan zonder fietjefatjerie – lees: op hol geslagen spots die om de drie seconden van kleur veranderen – , het is eens iets anders. PJ Harvey, 47 jaar inmiddels, is nog steeds in form en doet live lekker haar goesting en dat volledig naar de zin van haar brede fanbase.

 

8. Steak Number Eight (SWC)

 

Een thuiswedstrijd voor een afgeladen vol Schouwburgplein. Meer hadden Brent en zijn vrienden niet nodig om misschien wel het beste jaar sinds het begin van Steak Number Eight af te sluiten.

 

7. Noel Gallaghers High Flying Birds (Pukkelpop)

 

Rasartiesten blijven hoog vliegen met of zonder hun ex-band. Live schudt Noel met veel gevoel voor timing nog steeds de Oasis-klassiekers van weleer uit zijn vestmouw, afgewisseld met toppers van zijn solowerk. Great performance, lad!

 

6. Dyscordia (Alcatraz pre-show, De Kreun)

 

Een dijk van een plaat en een live-reputatie die groter is dan het ego van de man op plaats zeven. Dyscordia mag dan ook op heel wat bijval rekenen in binnen- en buitenland en heeft dit alleen maar aan zichzelf te danken. Hail aan onze eigen metal-harlekijnen.

 

5. King Hiss (De Kreun)

 

We hebben het al genoeg gezegd, iedereen die zich ook maar iets aantrekt van het Belgische rockpatrimonium kan niet meer omheen King Hiss. Live leeft dit kwartet zich steevast uit als een school bloeddorstige piranha’s op een spartelende prooi. Animo verzekerd.

 

4. Parkway Drive (AB, Lokerse Feesten)

 

Vanuit Byron Bay (Australië) hebben ze de wereld veroverd. En dat hebben ze vooral te danken aan de kunststukjes die ze live elke keer opnieuw ten berde brengen. Vergeet Bring Me The Horizon, metalcore kan weldegelijk mainstream en lekker loeihard blijven klinken.

 

3. Compact Disk Dummies (Pukkelpop, De Kreun)

 

Je bent wild en je jongt wat. In het geval van de gebroeders Coorevits was dat een oerdegelijke debuutplaat. Hun optredens op de verschillende zomerfestivals en hun tournee die hen in het najaar naar middelgrote concertzalen bracht, werden bedolven onder een berg lof.

 

2. Iggy Pop (Main Square Festival)

 

Mankend in gegrild bloot bovenlijf, het is op het eerste zicht geen zicht. Edoch moeten we genieten van de tijd die ons nog rest met dit pop-/rock-/punk-icoon. Iggy Pop was met zijn plaat Post Pop Depression, die hij samen met ene J. Homme in elkaar knutselde, gewoonweg één van de grootste blikvangers van 2016. Iggy is een grote meneer.

 

1. David Gilmour (Grote Markt Tienen)

 

40 jaar oude classics feilloos na spelen en met een indrukwekkend beeldscherm tot leven brengen, het is maar weinigen gegeven. David Gilmour gaf afgelopen zomer twee keer van jetje en deed dit met de klasse en de overgave die de naam Pink Floyd waardig was. Een concert om volledig comfortably numb van te worden.