The Night Flight Orchestra
The Sore Losers - Gracias Senor
Soulfly – Ritual
Behemoth - I loved You At Your Darkest
Editors - Violence
Avenged Sevenfold - The Stage Deluxe edition
Agenda
25 JAN
Persistence Tour 2019
28 JAN
Monster Magnet
31 JAN
Massive Attack
03 FEB
Behemoth
05 FEB
Parkway Drive
06 FEB
Ghost
09 FEB
Mastodon
16 FEB
Steel Panther
16 FEB
Game expo 1UP
20 FEB
Tears for Fears
02 MAA
Neneh Cherry
08 MAA
Doro
08 MAA
The Sore Losers
13 MAA
Betizfest 2019
22 MAA
Whispering Sons
22 MAA
Unearth
28 MAA
Deus - Triggerfinger
02 APR
Rhea
09 APR
Giorgio Moroder
10 APR
In flames
10 APR
Eriksson Delcroix - Antler King
18 APR
All Them Witches
22 APR
Novastar
23 APR
Paaspop 2019
04 MEI
Headbangers Ball Fest
22 MEI
Deus
28 MEI
Trixie Whitley
02 JUN
Vestrock 2019
09 JUN
Hello Festival
16 JUN
Metallica
18 JUN
Tool
23 JUN
Graspop 2019
23 JUN
Hellfest 2019
30 JUN
Werchter 2019
14 JUL
Sjock 2019
14 JUL
Bon Jovi
11 AUG
Alcatraz 2019
13 AUG
Sziget 2019
22 OKT
Angie Stone
Fotogalerij
Photo report: Matt Bianco
Photo report: Matt Bianco
Photo report: Ugly Kid Joe
Photo report: Ugly Kid Joe
Play & Produce - Gent Vooruit
Play & Produce - Gent Vooruit
Photo report: Heather Nova
Photo report: Heather Nova
Concert report: Cancer Bats -  De Kreun
Concert report: Cancer Bats - De Kreun
Hooverphonic - Music for life St-Niklaas
Hooverphonic - Music for life St-Niklaas
Photo Report: Polderrock 2016
Photo Report: Polderrock 2016
Admiral Freebee @ De Kreun
Admiral Freebee @ De Kreun
Photo report: Dranouter 2018
Photo report: Dranouter 2018
Neil Young & Crazy Horse - Lokerse feesten
Neil Young & Crazy Horse - Lokerse feesten
Legacy Festival 2014
Legacy Festival 2014
Photo report: Avatar
Photo report: Avatar
Photo Report: Fat Freddy's Drop
Photo Report: Fat Freddy's Drop
Concert report: Opeth @ AB BXL
Concert report: Opeth @ AB BXL

The odd man

Een dikke zoen van je achterlijke Kapoen


 

“Liefste peter, hoe meer dat je geeft hoe beter, geef je niets … wel dan zal ik je later niet veel bezoeken in het rusthuis”

 

Ik herinner me nog goed nieuwsjaarsdag in mijn bescheten kindertijd. Ik lig moe in de zetel omdat mijn wettelijke voogden mij veel te lang lieten opblijven om oudejaarsavond te vieren. De dieren zijn net terug genormaliseerd nadat marginale Noord-Fransen ons bombardeerden met goedkoop Chinees vuurwerk. Opa is er nu pas van overtuigd dat het daadwerkelijk vuurwerk was en geen nieuwe Duitse invasie. Moeder loopt over gestresseerd rond terwijl ze tegen iedereen roept uit angst dat ze niet op tijd zal klaar zijn. En dan het geluid dat de chaos aankondigt: ding-deurbel-f*ck-dong. Opa en oma, meters en peters, tantes en nonkels, … Ze zijn allemaal aanwezig in ons bescheiden middenstandskasteel om het nieuwe jaar al drinkend en vretend in te zetten. Een beetje zoals de week voordien, maar dan met goedkope champagne en minder cadeautjes. En dan komt het moment waar wij allen evenzeer naar uit keken als het volgende tandartsbezoek: het voorlezen van de nieuwjaarsbrief! “Please kill me”

 

Daar sta je dan moederziel alleen voor een oger-achtig leger van half aangeschoten volwassenen. Je enige wapen is een dom, samen geknutselde kroon of toverstaf met daarop uw nieuwjaarsbrief. De rijmende, geconstrueerde rommel die meer weg heeft van ordinaire, literaire diaree is vol trots door juf Ann samengesteld en wij krijgen de eer om dit voor te lezen samen met de bijhorende gebaren en/of dansjes. Na deze helse beproeving komt de magere financiële beloning van opa en oma. Amper genoeg om een paar snoepen mee te gaan kopen. Zelfs niet voldoende voor een pakje Pokémonkaarten! Pure afzetterij als je het mij vraagt! Wij hadden in die tijd meer recht op protest voor deze onderbetaling van onze jeugdige kunsten dan de ‘gele hesjes’ tegenwoordig het recht hebben! Maar wij zijn geen autostrades beginnen afzetten hoor! Dat mocht niet van de mama en de papa, veel te gevaarlijk. Dus slikten wij dit onrecht zoals ‘Hot Marijke’ de volledige ‘Erolife’-beurs in 2012 moest slikken met haar pijpmarathon. En terwijl de hele familie zich aan het volproppen is gaan we verder naar de volgende helse laag in Dantes nieuwjaars diner: de goede voornemens.

 

Het is geen toeval dat de psychiatrische ziekenhuizen van ons kleine landje een plotse stijging van bezette bedden kunnen waarnemen in januari, voornamelijk te observeren op de ontwenningsafdelingen. In het Kruidvat zien we plots lege rekken waar ooit de pseudo-geneeskundige medicijnen stonden die je zogezegd helpen met afslanken. Er is een boost in reclamespotjes op de televisie van Nicorette en Basic-fit en TLC doet een marathon van ‘My 600-lb Life’. Na een maand of twee zie je ze echter, fietsend op de hometrainer, hun vette reet vol nicotinepleisters, al dromen van het worstenbroodje die ze als beloning achterna zullen binnenwerken. De meeste van die arme stakkers houden het dus niet langer vol dan een maagds eerste vrijbeurt met zijn sokken. Na talloze opeenvolgende jaren van falen, moet men het misschien eens over een andere boeg gooien. Daarom stem ik voor een meer paradoxale aanpak. Laten we de raad van Sandra Bekkari opvolgen: nooit meer diëten! In plaats het risico te lopen op anorexia met die belachelijke shakes en crash-diëten, gaan we voor een all-you-can-eat Maggie style. Dat resulteert dan misschien in genoeg gewichtstoename om in aanmerking te komen bij meneer de plastische chirurg. Dan is dikke tante Maggie toch nog eens geringeld in haar leven. Verder kan ik voor de niet-rokers onder ons ook nog een oplossing bieden. Ze noemen sigaretten niet voor niets ‘thin sticks’ hoor! Wanneer dit allemaal geen soelaas brengt kan je nog naar de fles grijpen, om al je zorgen weg te drinken. Een goede coma af en toe doet wonderen!

 

Daarmee eindig ik graag deze nieuwjaarsboodschap. Nog een laatste tip: Heb je zelf goede voornemens voor dit jaar? Goed voor jou! Hou ze voor jezelf, niemand is geïnteresseerd.

 

This is The Odd Man saying, “Hopelijk kan ik nog elf maanden vullen met zulke zever”.

 

Meer lezen...

De 16 hardrock - metalplaten van 2016

07 DEC 2016
De 16 hardrock - metalplaten van 2016


 

Death to all but metal

 

De 16 hardrock-/metalplaten van ‘16

 

Na een lange queeste door donkere krochten en rotsachtige tunnels met op het einde brandend vagevuur hadden we zestien glanzende geslepen schijven over om in een edelmetalen kadertje op te hangen. Enkele metalmastodonten, die we van mijlenver al zagen en vooral hoorden aankomen, vormen samen met vijf Belgische formaties en enkele notabele nieuwkomers een knetterende keure met ons huisembleem in kaarsvet op. Geen Volbeat, Sabaton, Red Fang of Megadeth die met hun verdienstelijke pogingen net buiten de laatste zestien vielen. Het harde jaar 2016 zag er zo uit.

 

16. Whitechapel – Mark Of The Blade

 

Deze Amerikanen bouwen al tien jaar een carrière uit die hen tot in de subtop van het deathcore-genre bracht. Met hun zesde album, het vlijmscherpe Mark Of The Blade, zet deze band rond brulboei Phil Bozeman een ferme moshpit-sprong vooruit.

 

Toptracks: Mark Of The Blade, Bring Me Home en A Killing Industry

 

15. Korn – The Serenity Of Suffering

 

Deze jolige bende rond charismatische frontman Jonathan Davis heeft al lang geen inleiding meer nodig. In hun twaalfde hoofdstuk krijgen we meer van hetzelfde met nu-metal gekruide Korn-goedje. Het lieve leven en hoe het te lijden volgens Jonathan en zijn amigos.

 

Toptracks: Rotting In Vain, The Hating en A Different World (feat. Corey Taylor)

 

14. Vicious Rumors – Concussion Protocol

 

Onversneden thrash op ambachtelijke wijze gefabriceerd door de immer sympathieke Geoff Thorpe en zijn achterhoede. Laat de afgebleekte spandex jeansbroeken en versleten sneakers met opgetrokken witte sportsokken maar aanrukken en laat je vooral meeslepen door de ontelbare gitaarsolo’s die gierend en niets ontziend op je afkomen.

 

Toptracks: Concussion Protocol, Chemical Slaves en Chasing The Priest

 

13. Your Highness – The Quietus

 

Eén nummer, een 20’25” lange streep steengoede stoner met country- en bluesinvloeden. Met een uitgebalanceerde opbouw gaat deze loeder richting hoogtepunt. Deze Antwerpenaren zijn niet meer weg te denken uit de bloeiende Belgische metalscene. Zijn koninklijke hoogheid Filip I mag tevreden zijn.

 

Toptracks: The Quietus

 

12. Fire Down Below – Viper Vixen Goddess Saint

 

Onze tweede troep Belgen in deze met klatergouden omlijsting versierde opsomming komen uit de Oost-Vlaamse provinciehoofdstad. Viper Vixen Goddess Saint is een plaat die Josh Homme en John Garcia met Kyuss twintig jaar geleden konden gemaakt hebben. Stonerrock met inhoud.

 

Toptracks: Through Dust and Smoke, Dashboard Jesus en The Mammoth

 

11. Meshuggah – The Violent Sleep Of Reason

 

Al bijna drie decennia met passie voor perfectie en bakken lef leveren deze zotte Zweden het betere technisch onderlegde materiaal af. The Violent Sleep Of Reason is tegelijk loeihard als moeilijk te doorgronden. Maar eens je de boel doorspit hebt, opent zich een heel nieuwe wereld, die van de meesterlijke Meshuggah.

 

Toptracks: Clockworks, MonstroCity en Violent Sleep Of Reason

 

10. Carneia – Symmetry Of Mind

 

Begin 2016 verblijdde Carneia ons met een machtig mooie EP. Naast de onmiskenbare Tool-invloeden zijn de West-Vlamingen vooral zichzelf en strooien ze met rake riffs en puntige lyrics. Dit is een mokerslag die onze hersenpan symmetrisch in tweeën splijt.

 

Toptracks: Black Mess en White Collar

 

9. Hatebreed – The Concrete Confessional

 

Ontbloot bovenlijf, wit gebalde vuisten in de lucht en gaan met die metalcore-banaan. Na zeven zoevers van formaat staat deze bende bloeddorstige bulldogs er nog steeds. Een voorbeeld voor vele genregenoten die nog steeds een puntje kunnen zuigen aan deze vakkundig omhoog gestoken middelvinger.

 

Toptracks: A.D., Looking Down The Barrel Of Today en Something’s Off

 

8. Amon Amarth – Jomsviking

 

Hail, Thor! Opperbaard Johan Hegg en zijn gevolg bestormde met hun conceptplaat Jomsviking al heel vroeg dit jaar ons gehoorkanaal om daar na menig luisterbeurt als arrogante Viking te blijven zitten. Amon Aamarth, na IKEA en ABBA het interessantste exportproduct van Zweden.

 

Toptracks: First Kill, Raise Your Horns en At Dawns First Light

 

7. Desert Mountain Tribe – Either That Or The Moon

 

Hardrock met een ferme scheut psychedelica, dat is wat je kan verwachten van Desert Mountain Tribe. Hun debuutplaat is een reis die de grenzen van dit universum met gemak overschrijdt.

 

Toptracks: Feel The Light, Take A Ride en Interstellar

 

6. Metallica – Hardwired…to Self-Destruct

De meningen zijn verdeeld over de nieuwe van Metallica. Wat James en co vooral doen is verdelen en opnieuw heersen over de metalwereld. Wij hebben ons al kostelijk geamuseerd met de nieuwe riedels. Voor iedere song werd een videoclip gemaakt en het classic-gehalte is recht evenredig met de gemiddelde aanwezigheid van testosteron bij de vier heerschappen. Uuhyeaah!!

 

Toptracks: Murder One, Halo On Fire, Spit Out The Bone en Atlas, Rise!

 

5. Sodom – Decision Day

 

Met de standvastigheid van een stoomtrein gevuld met kolen die door de thuisregio van het Ruhrgebied dendert, vlamt Sodom een nieuwe schijf de wereld in. Decision Day, numero vijftien in de rij, is er eentje om in metalmiddens te koesteren. Sodomme goed gesmeed!

 

Toptracks: In Retribution, Rolling Thunder en Who is God?

 

4. Deftones - Gore

 

Deftones zijn dit decennium bezig met een sterke remonte. Ze leveren de ene fijne plaat (Diamond Dogs, 2010) na de andere (Koi No Yokan, 2012) af en net op het moment wanneer je niets beters meer verwacht, geven Chino Moreno en co met Gore een wel afgemeten schop in onze radijzen. Met het buikgevoel van een statige flamingo wordt op hun achtste hoofdstuk sfeervolle metal van het zuiverste soort afgeleverd.

 

Toptracks: Acid Hologram, Doomed User en Phantom Bride

 

3. Dyscordia – Words in Ruin

 

Dyscordia is not your regular metalband, laat dat duidelijk zijn. Deze zeskoppige formatie, die uit West-Vlaamse klei is getrokken, grossiert in progressieve metal. Met aanstekelijk enthousiasme en een portie werklust spelen ze zowat alles plat waar ze op de affiche pronken. Words in Ruin ruïneert daadkrachtig de concurrentie, als die er al is, en laat ons sprakeloos achter.

 

Toptracks: Harlequin’s Grief, Bail Me Out, The Masquerade en Chthonic Star

 

2. King Hiss - Mastosaurus

 

De tweede worp van de stonerkeizers van King Hiss is een monsterlijke morzel metal van buitenaards niveau geworden. Ééntje met onmetelijk veel durf en de internationale allure van Guy Verhofstadt. Met dit machtige materiaal en een live-reputatie waar je een Sportpaleis op kan bouwen ziet hun toekomst er stonerrooskleurig uit.

 

Toptracks: Homeland, Tourniquet, Mastosaurus en Killer Hand

 

1. Gojira - Magma


Met hun laatste vulkaanuitbarsting nestelen de Franse metalmonsieurs zich voorgoed aan de top van dit hemelse genre. Als een volleerde Vesuvius komt Gojira ietwat berekender dan op hun vorige platen tot een onstuitbare ontploffing in de magmakamer. Blinkend edelmetaal voor frontman Joe Duplantier en zijn mecs want dit is met voorsprong het beste metalgerief dat dit jaar afgeleverd werd. In 2017 komen ze al naar de AB en hoogstwaarschijnlijk één of meerdere zomerfestivals om het wilde beest in zich los te laten.

 

Toptracks: Silvera, The Cell, Stranded, Magma en Only Pain