The Sore Losers - Gracias Senor
Soulfly – Ritual
Behemoth - I loved You At Your Darkest
Editors - Violence
Avenged Sevenfold - The Stage Deluxe edition
Cd-review: Stereophonics – Scream Above The Sounds
Agenda
29 NOV
The Dead Daisies
09 DEC
Clawfinger
13 DEC
Nits
29 DEC
Richie Hawtin - Kompass Club
11 JAN
Architects
26 JAN
Persistence Tour 2019
28 JAN
Monster Magnet
31 JAN
Massive Attack
03 FEB
Behemoth
20 FEB
Tears for Fears
Fotogalerij
Photo report: Simple Plane @Vooruit Gent
Photo report: Simple Plane @Vooruit Gent
Photo report: Tory Lanez
Photo report: Tory Lanez
Photo report: Mauro Pawlowski - Remo Perrotti.
Photo report: Mauro Pawlowski - Remo Perrotti.
Festival report: Vestrock 2016
Festival report: Vestrock 2016
Photo report: Diablo Fest 2 @ Trix Antwerpen
Photo report: Diablo Fest 2 @ Trix Antwerpen
Cd-review: The Hickey Underworld – Ill
Cd-review: The Hickey Underworld – Ill
Prong - Steak Number Eight
Prong - Steak Number Eight
Photo report: Helloween @ Trix
Photo report: Helloween @ Trix
Concert report: Steak Number Eight
Concert report: Steak Number Eight
Beachland 2014 - Fotospecial
Beachland 2014 - Fotospecial
Photo report: Rock Zottegem Zaterdag
Photo report: Rock Zottegem Zaterdag
Life Of Agony - Diablo Blvd @ Biebob
Life Of Agony - Diablo Blvd @ Biebob
Photo report: Santana
Photo report: Santana
Grensrock 2013
Grensrock 2013

The odd man

Het grote sinterklaas complot


 

 

Het is weer bijna zover. De magische winterperiode waarbij alle mama's en papa's van de Benelux hun lieve, perfecte oogappeltjes een onzichtbaar “braaf zijn of anders krijg je de roe”-halsbandje kunnen aandoen. Op hun beurt stellen die voorbeeldige jongens en meisjes een peperduur, kapitalistisch lijstje op, dat de goede meneer Sinterklaas (Sint-Maarten in de Westhoek) zal brengen op voorwaarde dat ze het hele jaar door braaf zijn geweest. Zo kunnen ze triomfantelijk de ogen uitsteken van hun klasgenootjes die jammergenoeg tot de klasse der ‘helaasheid der dingen’ behoren en die zelfs omwille van de kansarme situatie helemaal geen lijstje kunnen maken omwille van de dure papierkosten! (De cara-pint-voor-sint staat daar echter vast wel iedere avond op de schouw.)

 

Ikzelf kijk nostalgisch terug naar deze periode vol pracht en praal, samen met mijn Action Man-helikopter, Thunderbirds-eiland en VHS-cassette van ‘The Lost World Of Jurassic Park’. Aan deze gloriedagen kwam echter abrupt een einde, zo rond mijn negende levensjaar. Ik kreeg het te horen van een mede gedupeerde klasgenoot. Andere kinderen kregen het te horen via een broer of zus. Nog andere kinderen vonden het opeens verdacht dat Sinterklaas Nike Air Classics droeg of kregen hun twijfels wanneer de goedheilig man al tien jaar lang bij opa op bezoek kwam terwijl opa telkens weer toevallig genoeg op de porseleinen droltroon zat.

 

Ikzelf had een ‘homeschooled’ vriendje, die op twaalfjarige leeftijd van mij te horen kreeg dat zijn geliefde Sint en Piet een verdomde leugen zijn van zijn ouders om hem mooi in het gareel te doen lopen als een hamster in zijn radje. Ik zag zijn laatste sprankeltje fantasie ontsnappen als een hevig flatuleus kontconcert na een intense Mexicaanse avond. En wie werd met alle zonden van Israël beladen? IK! Die klootzakken hadden hun bloedeigen zoon jarenlang voorgelogen, maar ik werd aanzien als de duivel in eigenste persoon. Where’s the logic in that?

 

Eénmaal dit infantiele kindercomplot aan het licht was gekomen, kwam natuurlijk al snel de vraag “wil dat dan zeggen dat we nu geen speelgoed meer krijgen?”. Gelukkig werden de meesten onder ons gerustgesteld met een positief antwoord. Face it, we waren allemaal kleine hoeren. Met het feit dat we werden voorgelogen konden we leven, zolang we nog cadeautjes kregen. Het resultaat is dat we ons jaren later als cooping mechanisme nog steeds volproppen met chocolade en nog maar eens onze VISA bovenhalen om nog meer kleren en andere brol die we eigenlijk helemaal niet nodig hebben te kopen. En dit allemaal onder de kutnoemer YOLO…

 

Je ouders hebben je bedrogen en belogen, terwijl jij zelf behoorlijk gestraft zou worden moest je hetzelfde doen. Hypocrisie ten top. Toch zal ik (en ik vermoed de meesten onder ons), wanneer ik gezegend ben met het wonder der reproductie, me ook schuldig maken aan dit bedrog. Waarom? Het is leuk voor de kindjes, maar als je er goed over nadenkt is het toch vooral plezant voor onszelf. Ik vind het fantastisch om alle sinterklaasboekjes te doorbladeren en mezelf in te beelden wat mijn 10-jarige geest in dit 30-jarige lijf zou vragen aan de heilige man (gelukkig niet Roger Vangheluwe). Daarbovenop mogen wij de avond ervoor, terwijl we ons volsteken met mariatjes, chocolade en piknikken, alles klaarzetten (wees nu eerlijk, stiekem spelen we zelf nog graag met die brol). Kindjes blij, mama en papa blij, middenstand blij, iedereen blij. Het is een vicieuze cirkel van christelijk plezier. Dat we ons kinderen ‘in’t zak zetten’, nemen we er graag bij. 

 

 

The Odd Man Out!

 

Meer lezen...

De 16 pop-/rock-/hiphopplaten van 2016

18 DEC 2016
De 16 pop-/rock-/hiphopplaten van 2016


 

Dode legendes, Britse klasbakken, één vrouw en een voetbalploeg muziekbelgen om trots op te zijn

 

De 16 pop-/rock-/hiphopplaten van ‘16

 

Na de lijst met hemelse metalschijven is het natuurlijk ook de beurt aan de andere populaire genres om in een prominent rijtje gezet te worden. Enkele grootheden kwamen dit jaar te gaan en gaven ons nog net voor hun laatste ademstoot een afscheidscadeau om in te kaderen. Het Belgische en Britse erfgoed is weer enkele iconische albums rijker en ook Christoff deed weer zijn stinkende best om zijn elvendertigste plaat (Hou Me Vast) met de gemeende gemaakte glimlach aan de man te brengen. Samen met Parquet Courts (Human Performance), Field Music (Commontime), Frank Ocean (Blond) en Wilco (Schmilco) haalde de Nachtegaal van Ninove het nipt niet. Dit zijn de zestien pop-/rock-/hiphopplaten van 2016:

 

16. Brihang – zolangmogelijk

 

Rappen en rijmen met een West-Vlaamse tongval van aan’t zéétje. Toveren met de schat aan woorden die onze Nederlandse taal rijk is. Brihang is een aparte poëet, een hiphopper in hart en nieren, een éénmansleger dat schiet met snedige zinnen die baden in de eerlijke vredigheid. Dit is een debuutplaat waar je als trotse West-Vlaming niet om kan.

 

Toptracks: te groot, kleine dagen en morsen

 

15. Car Seat Headrest – Teens Of Denial

 

Misschien wel dé verrassing en hét buitenbeentje van de lijst. Car Seat Headrest timmert sinds 2010 aan een carrière binnen de indie-rock-scene alwaar ze de straten met middelmatige formaties kunnen plaveien. Met Teens Of Denial onderscheidt het viertal uit Virginia zich van zijn genregenoten.

 

Toptracks: Fill In The Blank, Destroyed By Hippie Powers en Drunk Drivers/Killer Whales

 

14. James Blake – The Colour Of Anything

 

Nummer drie van JB is wederom een set glanzend porselein van het zuiverste soort geworden. Broos en breekbaar maar tegelijk krachtiger dan de beste pijnstiller.  Less is more is nog steeds één van de gouden regels waar Blake trouw aan blijft. Een gewoonte die bij andere artiesten na drie albums snel zoek is.

 

Toptracks: Radiosilence, Love Me In Whatever Way en I Need A Forest Fire (feat. Bon Iver)

 

13. The Last Shadow Puppets – Everything You've Come To Expect

 

Het mooist gevormde duo/zijproject in jaren! Alex Turner en Miles Kane zijn bro’s die van magisch musiceren hun bad habbit hebben gemaakt en dat zijn we hen eeuwig dankbaar.

 

Toptracks: Aviation, The Element Of Surprise en Bad Habits

 

12. Het Zesde Metaal – Calais

 

100 op 1, de op één na mooiste lijst van het eindejaar, werd dit jaar op magistrale wijze gekaapt. Niemand minder dan Het Zesde Metaal slaagde er deels onverwacht maar vooral helemaal terecht in om met Ploegsteert het hoogste Belpopschavot voor de neus van Jacques Brel en Gorki als een echte wielergod te bestijgen. Dat hun vierde worp Calais, die overal lovend onthaald werd, daar voor iets tussen zit, laten we in het midden. Het is nog al niet naar de wuppe!

 

Toptracks: Naar de Wuppe, Onderbemand en Calais

 

11. PJ Harvey – The Hope Six Demolition Project

 

Als Madonna the Queen of Pop genoemd wordt dan mag Polly Jean Harvey zonder verpinken de titel van keizerin van de alternatieve rock opgespeld krijgen. Na vijf lange jaren is de Britse terug van weg geweest met een negende LP. Op The Hope Six Demolition Project, een hele mond vol, laat Harvey haar met goud omrande excentrieke kantjes schitteren tussen al dit mannenvolk.

 

Toptracks: River Anacostia, Medicinals en The Wheel

 

10. Soulwax – Belgica Original Soundtrack

 

‘Een soundtrack kan niet zonder beeldmateriaal en een film kan niet zonder machtige muziek.’ Soulwax maakt hier met veel bravoure een halve waarheid van, waarbij enkel het tweede deel overeind blijft staan. Na het bekijken van Belgica, dat verplicht voer is voor iedere zelfrespecterende filmfanaat, werd hun fantastische filmmuziek al meerdere keren door onze bovenkamer gejaagd. De gebroeders Dewaele bewijzen wederom hun multi-instrumentalistische veelzijdigheid met behulp van een schare topartiesten uit alle uithoeken van ons kleine Belgica.

 

Toptracks: The Best Thing (Charlotte), How Long (The Shitz), Turn Off The Lights (White Virgins) en Inward (Noah’s Dark)

 

9. Band Of Horses – Why Are You Ok

 

Vijf platen op dubbel zoveel jaren tijd is een mooi gemiddelde. Ook al was de kwaliteit van die albums wisselend, Band of Horses is een band die je niet zomaar in de bek mag kijken. De formatie rond frontman Ben Bridwell heeft een hobbelige weg afgelegd maar lijkt met Why Are You OK, die de rest van de discografie op een drafje lijkt voorbij te steken, weer goed op weg om de beste knol van de stal te worden.

 

Toptracks: Dull Times/The Moon, Solmen Oath en Casual Party

 

8. Preoccupations – Preoccupations

Deze Canadezen, voorheen bekend als Viet Cong, verrasten dit jaar vriend en vijand met een verse schijf onder een nieuwe naam. Dat Preoccupations geen grote massa’s op de been zal brengen, is aan de ene kant misschien wel een goede zaak. Want onontgonnen diamanten die niet elk uur van de dag via de radio rond onze oren worden gedraaid zijn er om gekoesterd te worden.

 

Toptracks: Anxiety, Memory en Fever

 

7. Bon Iver – 22, A Million

 

De honkvaste Vernon liet zijn kersverse tracks voor de eerste keer in 2016 los op zijn eigen muziekfestival in Eau Claire, Wisconsin. Niet veel later werden de eerste nieuwe afgelijnde strepen Bon Iver in vijf jaar tijd via YouTube en sociale media op de wereld losgelaten. Laaiend enthousiast en met een grote honger naar meer werden 22 (OVER S88N) en 33 “GOD” tot de laatste breekbare vezel verslonden. Tot in Vorst, Justin!

 

Toptracks: 22 (OVER S88N), 33 “GOD”, 29 #Strafford APTS  en 8 (circle)

 

6. Ertebrekers – Otel

 

Met soulvolle funky blieps waar het zweet met dikke zoute druppels van drupt en een zeemzoete laag West-Vlaamse lyrics zorgden Ertebrekers dit jaar tussen alle bagger door voor het mooie weer op menig radiostation.

 

Toptracks: De Zji, Party Too Much, Miss Amerika en Woarom

 

5. Compact Disk Dummies – Silver Souls

 

4 jaar geleden al triomfeerden Compact Disk Dummies op Humo’s Rock Rally. Maar op kwaliteit staat geen houdbaarheidsdatum en de broertjes Coorevits namen na hun opmerkelijke EP Mess With Us hun tijd om een eerste langspeler ambachtelijk te fabriceren. Lennert en Janus zetten als echte pro’s hun voet stevig neer naast genre- en provinciegenoten Goose en SX. Dit Waregems raspaardje briest, en hoe!

 

Toptracks: Silver, Girls Keep Drinking, Holy Love, Remain In Light en No More

 

4. Leonard Cohen – You Want It Darker

 

82 jaar vol ups & downs, gedrenkt in inktzwarte melancholie met lef omgezet in fabelachtige loeders zonder kapsones. De titeltrack waarmee het album uit een donkere krocht komt gekropen weet ons al het volledige najaar te beklijven. De grauwe stem van Cohen wrijft als grofkorrelig schuurpapier over onze ziel. You Want It Darker, studioplaat nummer veertien, is de zwanenzang van een klasbak, een heerser tout court. Tot altijd Leonard!

 

Toptracks: You Want It Darker, Treaty, Leaving The Table en Traveling Light

 

3. David Bowie – Blackstar

 

‘Well, at one time, you've got it, and then you lose it, and it's gone forever. All walks of life: George Best, for example. Had it, lost it. Or Lou Reed, or David Bowie...’ (Quote Sick Boy, Trainspotting). Guess again, Bowie is it in heel zijn leven nooit verloren. Met Blackstar deed hij nog een grote schep bovenop zijn overvolle carrière. Bowie ging er uit met een onvergetelijke climax. ‘There's a starman waiting in the sky!’

 

Toptracks: Blackstar, Lazarus, 'Tis a Pity She Was a Whore en Dollar Days

 

2. Iggy Pop – Post Pop Depression

 

Met de slagzin: ‘I’m gonna break into your heart!’ laat Iggy zijn laatste worp ronkend uit de garage rollen. Om van Post Pop Depression een onvergetelijk hoofdstuk in zijn oeverloos oeuvre te maken riep hij de hulp in van Josh Homme. De chemie tussen beide rocklegendes zorgt in, tegenstelling tot wat de albumtitel doet vermoeden, voor knetterend vuurwerk om welgezind van te worden.

 

Toptracks: Break Into Your Heart, Gardenia, In The Lobby, American Valhalla en Vulture

 

1. Radiohead – A Moon Shaped Pool

 

Na een te lange afwezigheid is Radiohead back in business. Een kersvers album dat hier en daar een track heeft die al meer dan een decennium in de wachtzaal stond te popelen om zich in al zijn glorie te tonen aan de buitenwereld. Volgend jaar komen ze eindelijk nog eens richting België om ons live een duik te laten nemen in A Moon Shaped Pool, plons.

 

Toptracks: Burn The Witch, Daydreaming, Decks Dark, Ful Stop, Present Tense en The Numbers