Tool - Fear Inoculum
Killswitch Engage - Atonement
Russian Circles
Baroness – Gold & Grey
The National
Rammstein -Rammstein
Agenda
22 SEP
Inhaler
28 SEP
Devils Rock for an angel.
05 OKT
CVTCH NORRIS
10 OKT
Hugh Cornell
17 OKT
Gepetto & the Whales
17 OKT
ADE LIVE
22 OKT
Killswitch Engage
22 OKT
Angie Stone
24 OKT
Dez Mona
29 OKT
John Mayall
30 OKT
Stef Kamiel Carlens
02 NOV
RGMC XXL 2019
05 NOV
Sheila E
16 NOV
Nikki Lane
22 NOV
Agnostic Front
23 NOV
The bollock Brothers
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
02 DEC
Bokassa
03 DEC
Trixie Whitley
07 DEC
Max and Igor Cavalera
01 FEB
Editors
02 FEB
Sabaton
22 FEB
The Darkness
13 MAA
Morcheeba
Fotogalerij
Sziget 2014 Festival Photospecial
Sziget 2014 Festival Photospecial
Photo report: Grensrock
Photo report: Grensrock
Viet Cong
Viet Cong
Photo report: Helloween @ Trix
Photo report: Helloween @ Trix
Photo report: EMP Persistance Tour 2016
Photo report: EMP Persistance Tour 2016
Concert report: Jean Michel Jarre
Concert report: Jean Michel Jarre
Photo report: Marilyn Manson
Photo report: Marilyn Manson
Dour 2014 Fotospecial
Dour 2014 Fotospecial
Concert report: The Last Shadow  Puppets
Concert report: The Last Shadow Puppets
Lordi @ De Kreun
Lordi @ De Kreun
Deep Purple - Lotto Arena Antwerpen
Deep Purple - Lotto Arena Antwerpen
Photo report: Biesenrock 2015
Photo report: Biesenrock 2015
Fun Lovin' Criminals 20 jaar debuutalbum.
Fun Lovin' Criminals 20 jaar debuutalbum.
Photo report: The agonist - Off the Cross - Fields of Troy
Photo report: The agonist - Off the Cross - Fields of Troy

The odd man

Van Black Flag naar Yellow Flag


 

 

De Festivalposter anno 2019

 

“There is a special place in hell for people who waste good festivals”

 

Er is geen ontkomen aan. Ik word ouder en dat begin ik te merken aan de evoluerende omgeving rondom mij. Eindelijk snap ik de stress der vooruitgang die mijn grootouders voelden als ze voor de eerste keer een computer zagen. Ik beleef nu hetzelfde verhaal, maar met andere personages in de hoofdrol.

 

In mijn jeugdige jaren gooide de festivalorganisatie alle frisdrankdopjes weg. Zo kon je geen drank opsparen om te kamperen op de eerste rij van de main stage. Uiteraard smokkelden we er van thuis mee naar binnen, maar zelfs daarop maakte de Pukkelpop-organisatie jacht. Het was makkelijker om wacky tabacky binnen te smokkelen dan een Fanta-dopje. Hoe absurd het ook klinkt. Maar de tijden veranderen. De focus ligt nu op vlaggen, meer bepaald op “collaboratievlaggen”. Deze heksenjacht was hét hoogtepunt van het nieuws, naast de geboorte van de aardslelijke panda-tweeling in Pairi Daiza (#cute). Nu we enkele weken later zijn en ik mijn maandelijkse mening op Dump mag uitbrengen, kan ik mij alleen maar aansluiten bij Family Guy’s Peter Griffin: “Oh My God, Who The Hell Cares?!”

 

Al dat stupide gelul en vlaggengezwaai over cultuurstrijd hier en charmeoffensief daar maakt me misselijk. We zijn allen evenzeer Belg, als West-Vlaming als inwoner van Kortrijk of Wevelgem. What’s next? Een vlagje voor de identiteit van de inwoners van ‘de Lange Munte?’ Heel deze identiteitsdrang is compleet nutteloos. Bovendien worden al deze vlaggen snel opgeborgen en vervangen door de Belgische drapeau wanneer de voetbalgekte terug uitbreekt, één van de zeldzame momenten waarop we harmonieus kunnen samenleven.

 

Hoe is dit toch mogelijk? Is dit uit verveling, onvermogen om rationeel te denken of beide? Wat zijn we toch een zielig zooitje. Ik ging naar de festivals voor de muziek, niet voor de politiek. Voor je het weet staat er volgend jaar een Politico-dome naast de main stage. “Volg alle politieke debatten in de Politico-dome, links van de Humo-tent.” Wat ben ik blij dat ik dit allemaal ontgroeid ben of kon het mijn generatie gewoon allemaal geen kersen schelen?

 

Het is allemaal gewoon niet relevant, want tijdens al deze heisa rond een stom vlagske, staan ook de F*CKING longen van de F*CKING wereld in brand. Niemand zal lullen over welke vlag dan ook, wanneer we stikken in onze eigen atmosfeer. (Je weet natuurlijk nooit, er lopen nu éénmaal veel debielen rond dezer dagen. Je zal wel zien wanneer Trump wordt herverkozen). I know, I know, er zijn zogezegd minder bosbranden dan andere jaren, maar het ontbossingsbeleid van de Trump van de Tropen is bijzonder alarmerend. Als we nog eens tien procent van het Amazonewoud verliezen brengt dit een onomkeerbare kettingreactie teweeg, die het Amazonegebied zou omtoveren tot een savanne. Maar first things first: laten we eerst onze tijd verspillen aan het voeren van een compleet nutteloze en van de pot gerukte discussie over een stomme vlag...

 

Voor ik het vergeet: Anuna, jammer dat zoiets infantiels is gebeurd, maar je hebt jezelf in de spotlight gezet. Wat had je verwacht? En aan de hoogbegaafde flesplassers: zijn jullie gewoon dom of is dit de maximale capaciteit van ontwikkeling waar jullie thuis van genoten hebben?

 

This is The Odd Man Saying: Wat is er gebeurd met de intelligente gematigdheid.

Meer lezen...

Festival report: Alcatraz - Zaterdag

15 AUG 2017
Festival report: Alcatraz - Zaterdag


 

Festival-report: Alcatraz 2017

 

Zaterdag 12 augustus

 

Festivalwheels of steel!

 

De eerste kater kon vanaf 10.45u doorgespoeld worden met een noeste boterham speed metal. De leukste gevangenis van België opende zijn deuren op dag 2 met Rage. Wij lieten deze Duitsers links liggen en gingen tijdig postvatten aan the Swamp Stage. Daar stonden immers onze vrienden van King Hiss (4,5/5) te popelen om Alcatraz een lel van jewelste te verkopen. Na een machtige nieuwe plaat Mastosaurus en een goed gevulde festivalzomer als gevolg mochten ze niet ontbreken op de line-up van 2017. Later op de dag mochten ze nogmaals het beste van zichzelf geven op Bezemrock. Maar terug naar the Swamp waar King Hiss knallend van start ging met La Haine. Ook Killer Hand en Mastosaurus mochten niet ontbreken en een al redelijk goed gevulde tent deed gewillig mee. De koffies en croissants werden vervangen door de eerste pintjes. De snedige riffs van de rauwe grunts verjaagden de laatste regenwolken en zorgden voor de nodige zonne-energie.

 

Kort na de middag mochten de mannen van Death Angel the Prison Stage betreden. Deze Amerikanen kunnen ook in België op een grote aanhang rekenen. Iets later kwam High On Fire (3/5) het moeras droog zetten aan The Swamp. Deze klinkende naam vulde het rijtje stonergrootheden die dit jaar in de line-up stonden gewillig aan. Hun songs zijn één voor één knoesten van brokstukken die een ware wall of sound optrekken. Een snerpende koppijn waar High On Fire nog een schepje bovenop deed, verplichtte ons de tent vroegtijdig te verlaten.

 

Met Iced Earth (4/5) op het programma had Alcatraz metalgoud in handen. Een mooie vooravond werd opgeleukt met de hits van weleer. I Died For You ging binnen als een lekkere frockadel special. Ook The Hunter, die de setlist voorzag van de nodig snee, werd met open armen in ontvangst genomen. Frontman Stu Block, die sinds 2011 de lead vocals voor zijn rekening neemt, zat in een vlammende forme en speelde twijfels die her een der nog over hem heersen van zich af. Watching Over Me werd als ware metal-anthem meegeschreeuwd.

 

Ook Testament (4/5) kon makkelijk de binnenkoer voor the Prison Stage tot de laatste vierkante meter vullen. Afgezien van de micro-miserie die zanger Chuck Billy grijze haren bezorgde werd er een strakke set voor een onvervalste thrash-gig afgevuurd. Into The Pit deed met gemak de grootste moshpit van de dag ontstaan. Over The Wall en Practice What You Preach verenigden onder het goedkeurend oog en stralende glimlach van Billy jong en oud en hees de machtige metalsfeer naar een hoger niveau.

 

Het was uiteindelijk Saxon (5,5/5) die voor hét optreden van het weekend voor zijn rekening nam. Volgend jaar vieren de Britten hun veertigste verjaardag en van sleet op de heavy machine is zeker nog geen sprake. Frontman Biff Byford voerde zijn troepen als een iconische hardrocklegende aan en was bijzonder goed bij stem. Motorcycle Man, 20,000 Feet en Heavy Metal Thunder werden perfect en met het nodige enthousiasme naar voor gebracht. De korte bindteksten, die Byford vulde met typisch Britse humor, haalden de snedigheid hier niet onderuit. Met een vierdubbele combo (Princess Of The Night, Wheels Of Steel, Crusader en Denim & Leather) werden we op het einde nog meer dan verwend. Saxon was misschien wel het beste dat we dit jaar live mochten aanschouwen.

 

Rev: Bram Gheysen 

Pics: Tom van der stede - Jean-Luc Devos

Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag
Festival report: Alcatraz - Zaterdag