Seether - Si Vis Pacem Para Bellum
Reckless! - Not As Think As You Drunk
Valkyrie – Fear
BEAR – Propaganda
Elder - Omens
Nightwish - Human. :II: Nature.
Agenda
09 AUG
Festival Dranouter 2020
18 SEP
Rock Beats Cancer
26 SEP
Devils Rock For An Angel 2020
19 OKT
Peter Hook
29 OKT
Kensington
29 MEI
Waregemse Metal Day 2021
29 MEI
Annisokay
15 AUG
Alcatraz 2021

The odd man

Halfvolle Maatregelen


 

 

“Give me back my handdoek, or no koffiekoek for you é!”

 

Hoewel ik even tevreden ben met de versoepeling van de maatregelen als de menig Brussels jeugd zonder pleinvrees (in tegenstelling tot hen kan ik echter wel mijn enthousiasme de baas), zijn er toch enkele facetten van de lockdown die ik mis. Ja, je hebt het goed gehoord. Ik mis de lockdown soms, maar voor jullie mij compleet mis begrijpen en met de hooivorken komen aandraven, wil ik me even verduidelijken. Ik wil zeker niet insinueren dat die hele Covid toestand positief was. In deze tijden moeten we toch trachten het glas halfvol te zien. En voor wie toch een pessimistische, melancholische Debby Downer is, niet erg! Je mocht toch niet buiten, dus kon ik je niet zien! Ha!

 

Ten eerste waren onze weekends zo volgepropt met plannen als Maggie haar maag bij een all-you-can-eat-buffet, dus was het tot op een zekere hoogte rustgevend om thuis te moeten blijven. Zelfs de groeiende afstandelijkheid heeft zijn voordeel bewezen. Hoe kut is het niet om ergens als laatste te arriveren en de hele tafel te moeten aflopen om een bende wijven te gaan muilen en hun venten datzelfde hand te schudden waar ze enkele uren eerder hun piemels mee hebben opgeblonken. Nu kan ik eindelijk gewoon zwaaien en de alom bekende woorden “Ik ga zwaaien, want de corona’s é!” te gebruiken. Omdat er niets open en niets te doen was, had ik ook het perfecte excuus om een nieuwe Nintendo Switch te kopen, zonder enig schuldgevoel. Van Zelda tot lekker nostalgisch met Pokémon (Gotta catch’em all, behalve corona!).

 

En wie kon nu de rust en stilte op de openbare weg niet appreciëren? Wat er voornamelijk niet op de openbare weg te vinden was, waren de Fransen. Nooit was ik, als grensbewoner, zo blij om die kaasfrettende baguette-muilen niet te moeten aanschouwen. De constante grensbewaking, die iedere naderende Fransman een pain, vin et boursin op hun kont gaf, omdat hij zonder geldig formulier naar de Floralux trachtte te gaan, bracht niet alleen rust en verminderde criminaliteit in de buurt, maar ook properheid. Er werd in mijn buurt opvallend veel minder gesluikstort en er was minder zwerfvuil langs de straten te vinden. Daarbovenop voelde ik me ook een heel stuk veiliger in mijn auto, wetende dat er nu een hoger percentage aan deftig gekeurde auto’s rond reden. Als kers op de taart mocht ik ook enkele amusante taferelen aanschouwen zoals toen enkele Fransmannen tussen de struiken aan de Match van Halluin kropen om in België goedkope sigaretten te kunnen kopen (Nu ja, als ik zeg sigaretten, bedoel ik eigenlijk de “succesvoller’ ogende variant: emmers tabak en lege hulzen). Nooit gedacht dat het Tweede Wereldoorlogse fenomeen van ‘blauwen’ terug in zou zijn. En ik maar wachten om een Belg te zien terugkomen met boter aan de billen geplakt.

 

Maar net zoals bij het eten van taart, komt aan alle lekkere verhalen een eind; een bruin, fecaal einde om precies te zijn. Het bevoorradingshuis der margi’s terug open, ‘den Action’ en voor ik het wist stonden ‘les Ch’tis’ daar aan te schuiven voor Poolse afgedankte shampoo en goedkope wasmanden vervaardigd uit Oekraïense asbest. En niet alleen ik heb me geërgerd aan de terugkeer van deze chauvinistische klootzakken. Toen een melancholische Debby Downer vorig weekend op het strand van Oostende ging vertoeven, werd ze geconfronteerd met een handdoekloze Fransman die het op haar gemunt had. Voor wie het filmpje heeft gezien. Wie was naast gechoqueerd ook onder de indruk van de transformatie naar ‘Directe Dulle Dubby’? You go girl!

 

Dus, zoals de Piet Huysen-trut zou zeggen: “Wat hebben we vandaag geleerd?” Ten eerste: dat we zeker niet op Debby haar handdoek mogen gaan liggen. Ten tweede: dat de Franse autokeuring minderwaardig is aan de Belgische. En ten derde: dat ik helemaal niets beter had om deze maand over te schrijven.

 

This is The Odd Man saying: inspiratieloosheid is een excuus om te gaan lullen.

Meer lezen...

Festival report: Moshroomfest

09 FEB 2020
Festival report: Moshroomfest


 

Moshroomfest, 08/02/2020

 

Code rood

 

De tweede editie van Moshroomfest was een schot in de roos. Na de vorige keer, een dikke twee jaar geleden, met coverbands Letz Zeppelin, Food Fighters en Cheap Sunglasses gooide Moshroom vzw het dit keer over een andere boeg met meer talent uit eigen streek. In september 2019 werd een rockrally georganiseerd, de jonge wolven van Severdhed kaapten daar de juryprijs weg en mochten Moshroomfest 2020 openen. Beginnende bands een duwtje in de rug geven is nu eenmaal waar het om draait bij deze vzw.

 

Door enkele afzeggingen moest het Moshroom-comiteit creatief zijn. Capitan werd met verve vervangen door Endnote. Het tweede optreden van deze kameraden ging als een verschroeiende platwals over een reeds goed gevulde zaal. Nog voor storm Ciara haar duivels ontbond was het al code rood in de Link te Sint-Eloois-Winkel. Van Endnote hebben we het laatste zeker nog niet gehoord en gezien. Hopelijk komt er snel een debuut-EP of LP. De heerschappen van Sentre mochten als derde de Winkelse arena betreden. Gierende gitaren en loeihard gebrul deden onze oren suizen. Van dit ongeleid projectiel kan je reeds drie pegels beluisteren op Spotify die zeker de moeite waard zijn om toe te voegen aan je lijstje edelmetalen mixtape.

 

Toen de grote kleppers van de avond hun riedels nog moesten loslaten op de massa zat de sfeer er al goed in. Carneia, die drie weken geleden de plek van geteisterde Bear innamen, kregen het goed opgewarmde publiek gemakkelijk op hun hand. Hun laatste worp is één van de beste Belgische metalplaten van het vorige decennium en er werd dus gulzig uit gegrossierd. Combes en co ontgoochelen nooit. Bizkit Park zorgde voor de kers op de taart. Het verguisde nu-metal-genre kan door niemand beter in ere hersteld worden dan ‘Earth’s mightiest nu-metal tribute band’. Het in Adidas-vestjes gehulde vijftal maakte er een party down memorylane van met alle klassiekers van weleer. Deze snoeshanen sloten Moshroomfest 2020 met het nodige muzikale vuurwerk af.

 

Reikhalzend uitkijkend naar een volgende editie kan je alvast Moshroom Metalquiz (11/09/20) en de 3x3 Kroegentocht (4/10/20) met dikke stift in je agenda schrijven.

https://moshroom-vzw.behttps://3x3-kroegentocht.behttps://moshroomfest.be

 

Full photo report: Moshroomfest FbDump

 

Pics: 4T6 Photography

Rev: BG

 

 

 

 

Festival report: Moshroomfest
Festival report: Moshroomfest
Festival report: Moshroomfest
Festival report: Moshroomfest
Festival report: Moshroomfest
Festival report: Moshroomfest
Festival report: Moshroomfest
Festival report: Moshroomfest
Festival report: Moshroomfest
Festival report: Moshroomfest
Festival report: Moshroomfest
Festival report: Moshroomfest
Festival report: Moshroomfest
Festival report: Moshroomfest
Festival report: Moshroomfest
Festival report: Moshroomfest
Festival report: Moshroomfest
Festival report: Moshroomfest
Festival report: Moshroomfest
Festival report: Moshroomfest