Brutus - Nest
In Flames - I, the Mask
Rival Sons - Feral Roots
Balthazar – Fever
The Sore Losers - Gracias Senor
Behemoth - I loved You At Your Darkest
Agenda
22 APR
Novastar
23 APR
Paaspop 2019
30 APR
Bonzai Awards
03 MEI
Brides of Lucifer
04 MEI
Bonzai Ardennes : Retro Camp
04 MEI
Headbangers Ball Fest
10 MEI
Pro-Pain
28 MEI
Trixie Whitley
02 JUN
Vestrock 2019
08 JUN
Werchter Boutique
09 JUN
Hello Festival
16 JUN
Metallica
17 JUN
Deadland Ritual
18 JUN
Tool
23 JUN
Graspop 2019
23 JUN
Hellfest 2019
29 JUN
Grensrock 2019
30 JUN
Werchter 2019
14 JUL
Sjock 2019
14 JUL
Bon Jovi
21 JUL
Melt 2019
27 JUL
Love Family Park
04 AUG
Lokerse feesten
11 AUG
Alcatraz 2019
11 AUG
Voltage Festival 2019
13 AUG
Sziget 2019
18 AUG
W-Fest 2019
22 OKT
Angie Stone
23 NOV
H8000 Hardcore H8000 Book
Fotogalerij
Hooverphonic - Music for life St-Niklaas
Hooverphonic - Music for life St-Niklaas
Schippersweekend 2014 - Lauwe
Schippersweekend 2014 - Lauwe
Photo report: Magnus
Photo report: Magnus
Photo report: Stan Van Samang - Roeselare
Photo report: Stan Van Samang - Roeselare
Lokale helden
Lokale helden
Photo report: Villa Pace / St- Niklaas 4-5 september
Photo report: Villa Pace / St- Niklaas 4-5 september
Photo report: PIL
Photo report: PIL
Photo report: Arrested Development
Photo report: Arrested Development
Alcatraz 2015
Alcatraz 2015
Kasabian @ Vorst Nationaal
Kasabian @ Vorst Nationaal
Photo report: Nile Rodgers
Photo report: Nile Rodgers
Photo report: Monster Magnet
Photo report: Monster Magnet
Photo report: Dog Eat Dog
Photo report: Dog Eat Dog
Photo report: Thurisaz
Photo report: Thurisaz

The odd man

Een kleintje met andalouse


 

“Go Go Power Politiestaat, Na na na na na”

 

Het vijftien kilometer lange stukje Wilde Westen bestaande uit asfalt en vogelpoep dat van Ieper tot Kortrijk loopt, beter bekend als één van de vele ingrediënten van een Snickers reep, de A19, werd in de laatste maanden beter getemd dan het collectief van de Noord-Koreaanse bevolking. Door middel van trajectcontrole heeft Big Brother er voor gezorgd dat dit stukje snelweg niet meer zo snel is. Natuurlijk brengt dit gebeuren het alom bekende fenomeen teweeg: luid protest door alle wegmisbruikers die er te vinden zijn in dit kleine, maar vooral oordelende, landje der achterlijkheid. Nu even kort mijn relaas na enkele maanden deze route te berijden.

 

Sinds ze deze trajectcontrole hebben neer geplant kan je daadwerkelijk je cruisecontrol op honderdtwintig flatussen per uur zetten en lekker mee cruisen met de rest van onze gespitste spitsmensen. Opvallend minder cowboys die met hun ego de weg opeisen en tevens een daling van linkse plakkers en dus een stijging van rechtse rakkers. Het resultaat is verbluffend en aangenaam: rustiger en bijna stressvrij rijden. Wanneer je echter de eerste afrit van Menen achter je laat, en dus ook de hele trajectcontrole, start terug de lancering van Mario Karts. Dit uiteraard gepaard gaand met de nodige stress, remlichten en bovenal debiele manoeuvres. Ik concludeer dan maar dat dergelijke maatregelen verder uitgebreid mogen worden. Maar ik voel de bui al hangen: de debiele zakken van onze maatschappij die al dit ge-politiestaat teweeg hebben gebrachten, zullen me op mijn donder geven om zo’n uitspraken neer te pennen. Zucht, eye roll.

 

Van het moment dat ergens een flitspaal of trajectcontrole wordt geplaatst of een alcoholcontrole wordt georganiseerd, zijn die kinderlijke, mongoloïden er om hun afgezaagde en gestandaardiseerde zever op Facial-Book te posten. “Ze (de staat) hebben weer meer geld van de werkende man nodig!”, “Het is om ons te pesten!”, “Zou de politie niet beter boeven pakken, in plaats van hun zakken te vullen?”. Maar als je er eigenlijk goed over nadenkt, moeten wij niet boos zijn op de staat, maar op al die randdebielen zelf. Moest iedereen zich nu eens gedragen, waren dergelijke maatregelen totaal overbodig en konden we nog eens gas geven wanneer er echt een noodgeval is (zoals wanneer je van de frituur komt). Maar nee, door deze idioten die te narcistisch zijn om te beseffen dat zij dit net veroorzaken moeten we allemaal koude en slappe frieten met lauwe mayonaise fretten. En dan is de regering (waar ze trouwens zelf op hebben gestemd) kop van jut. Maar wat verwacht je nu zelf? Zoals in de gemiddelde kleuterklas kunnen de meesten onder ons niet eens proper eten noch schijten, dus moet vadertje staat ons helpen door onze handjes vast te houden en onze vleesjes te snijden. Want laat ons eens doen zonder enig toezicht, en om de haverklap rijden we zo zat als een kanon een halve lagere schoolklas naar de fritz.

 

Dus de volgende keer dat iemand van de “vrienden” afkomt met “Die pipo’s van de lokale ombudsdienst hebben me weer een boete gegeven, omdat ik negentig reed in de bebouwde kom. Hebben ze niets beter te doen met bla bla bla…” moet je vooraal niet mee praten. Weet dat zij net het probleem zijn en wij de oplossing. Neem ze dus mee naar buiten, snij hun keel over, plas in de wonde en laat ze achter om te rotten op de grond. Richt je woede op de juiste mensen en dan kunnen we misschien het tij doen keren en binnen enkele jaren terug warme frieten met koude mayonaise eten!

 

This is The Odd Man saying: Als je niet akkoord bent met mijn mening, kan mij dit eigenlijk niet veel schelen.

 

Meer lezen...

Film review: Bohemian Rhapsody

16 NOV 2018
Film review: Bohemian Rhapsody


 

Bohemian Rhapsody (3/5)

 

Generatie nu, meet Queen, Queen meet generatie nu. Now boost the record sales!

 

 

Een film over de meest legendarische rocksymfonie aller tijden, die ook de band die dit meesterwerk uit zijn poepenolleke heeft geperst de status van LEGENDS heeft bezorgd. (Ik heb het over Queen, moest je dat om de één of andere ongegronde reden niet door hebben). Wie, net zoals ik, niet genoeg kan krijgen van deze 5:55 minuten durende genialiteit, moet maar eens naar het minder vulgaire neefje van ‘Youporn’ surfen en deze titel ingeven. Je krijgt een hele resem filmpjes van beschonken mensen die het nummer van A tot Z uit volle borst en met een afgrijselijke toonvastheid meezingen, eventueel vanop de achterbank van een politiewagen (mijn vrouw doet dat trouwens ook, maar dan nuchter en niet van haar vrijheid beroofd). Ook de Muppets hebben een hilarische parodie gemaakt die je zo doet bulderlachen dat je je broekje zal vol schijten. Daarbovenop hebben ook bands als Greenday en Weezer het “monkey see monkey do”-principe toegepast en op die manier nummers geschreven die deze formule weerspiegelen. En we hebben het hier nog maar over één nummer uit het erg indrukwekkende repertoire van Queen. Voeg daar nog eens de flamboyante frontman Freddy Mercury aan toe en ‘El Hollywood-io’ heeft alle elementen voor een ‘gebaseerd-op-waargebeurde-feiten’ blockbuster die onze vette konten naar de bioscoop lokt tijdens de kouder wordende wintermaanden! $ Ka-ching $

 

 

De film, die soms neigt naar een rockumentary, werd geschreven door Anthony Mccarten en Peter Morgen en geregisseerd door Bryan Singer (bekend ‘The Usual Suspects’ en enkele X-men films) en vertelt het verhaal van (hoe kan je het raden) Queen.

 

 

De film legt vooral de focus op Freddy Mercury (du-uh), gespeeld door Rami Malek. Een rol die hij, mede dankzij de pruik en kunstgebit verkregen via de lokale carnavalwinkel, formidabel vertolkt. Ook veel lof voor Gwilym Lee, die de rol van Brian May op zich neemt. De gelijkenis is bijzonder treffend. De mannen die Dolly het schaap hebben gekloond kunnen er zelfs nog iets van leren! Ik vermoed dat Brians vrouw van haar bioscoopzetel zal glijden (if you know what I mean ;) ) bij het zicht van haar man in zijn gloriejaren. Ow, en Mike Myers himself heeft ook een rol in de film. Yeah, I know?!

 

 

De film neemt je mee vanaf het ontstaan van Queen, wanneer Freddy een plaatsje verovert als leadzanger van de band Smile, nadat hun zanger het was afgebold (Ha, loser!). Er wordt verder opgebouwd langsheen talloze hits, maar ook de vele struggles, naar één van hun meest legendarische optredens: Grensrock! Of was het nu Live-Aid? Nu, sowieso een optreden met veel volk dus. Dit alles overgoten met een dramasausje en soms wat besprenkeld met “grote mensen humor”. Leuk!

 

 

En voor ik het vergeet: poesjes, veel poesjes. Geen vuile gedachten krijgen! We weten allemaal wat de geaardheid van meneer Mercury was, dus is het maar al te duidelijk dat ik het over katjes heb. Die gast was dol op zijn kleine haarballen, die dan ook geregeld spinnend het scherm inpalmen. Zij dragen ook bij aan de ontelbare hoeveelheid snorren die de film telt, de ene al afgrijselijker dan de andere. Wat een vreselijke tijd voor mannen-baard mode was me dat, gelukkig hebben we in anno 2018 het hele snorgedoe kunnen herleiden tot één maand per jaar (november voor de onwetenden onder ons).

 

 

De film is leuk en ontspannend om naar te kijken, maar mist de nodige diepgang om het tot een klassieker te schoppen. De vele concert-reenactments staan goed uitgediepte personages en verhaallijnen in de weg. Soms voelde het alsof er te vluchtig en te voorzichtig doorheen alle turbulentie in het leven van Freddy Mercury werd gevlogen. Hierdoor kan ik de film slechts een 3/5 geven. Toch is het zeker de moeite waard om uw zeer verdiende centjes aan dat ferm overpriced zetelke en bijhorend pakje zoete popcorn en aangelengde Cola te spenderen “to escape from reality”. Ook even vermelden dat de soundtrack fenomenaal was en verrassend herkenbaar! Zeker eens beluisteren!

 

 

The Odd Man